ท่านประธานสภาที่เคารพ ผม วิชาญ มีนชัยนันท์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ในมาตรา ๑๒ ผมได้แปรญัตติเพื่อที่จะปรับลดจํานวนตัวเลขไม่มาก หรอกครับแค่ ๑ เปอร์เซ็นต์ แต่ในความรู้สึกแล้วกระทรวงคมนาคมเปึนกระทรวงใหญ่ แล้วก็เปึนกระทรวงที่สําคัญ แต่ตัวเลขตามที่ได้รับมาประมาณ ๕๔,๐๐๐ กว่าล้านบาท ถ้าคิดดูแล้วว่าจํานวนความเดือดร้อนทั่วประเทศก็คงจะมีมาก โดยเฉพาะในแต่ละ จังหวัดนั้นก็คงจะเดือดร้อนในเรื่องเกี่ยวกับการคมนาคม เพราะว่าการคมนาคมวันนี้นั้น ถือว่าเปึนหัวใจหลักในเรื่องของการติดต่อ เดินทางหรือการขนส่งนะครับ ส่วนของผมเองนั้นจะพูดในส่วนของกรุงเทพมหานคร ส่วนกรุงเทพมหานครนั้น โดยเฉพาะในเขตพื้นที่โดยรอบกรุงเทพมหานครส่วนใหญ่แล้วก็ยังอยู่ในความดูแลของ กรมทางหลวงหรือทางหลวงในส่วนของทางหลวงพิเศษ ซึ่งในส่วนนี้นั้นก็ได้รับจัดสรร เงินงบประมาณมาดําเนินการในการแก้ไขปัญหาจราจรและเปึนการดูแลในเรื่องของ การเดินทางระหว่างจังหวัดที่จะต้องเชื่อมต่อโดยผ่านทางเขตกรุงเทพมหานคร ดังนั้น ถ้าเกิดเราไม่สามารถที่จะจัดระบบการเดินทางโดยทางรถให้ดี ปัญหาที่ตามมา ก็คือสิ่ง ต่าง ๆ ในช่วงเช้าที่ประสบมาก็คือรถติดเปึนจํานวนมากและก่อให้เกิดปัญหา ก็คือน้ํามัน ซึ่งเปึนตัวเลขที่สูงขึ้นมาโดยตลอด ผมจึงขออนุญาตเรียนว่าในส่วนของกรมทางหลวง ณ วันนี้ได้ออกแบบทางหลวงหลายสาย โดยเฉพาะในเรื่องของทางหลวงพิเศษ แต่ก็ล่าช้า เนื่องจากการเวนคืนที่ดินหรือการเจรจาในส่วนของเงินต่าง ๆ ที่จะเปึนเงินค่าตอบแทน และการออก พ.ร.ฎ. ต่าง ๆ นะครับ ซึ่งคิดว่าในส่วนนี้ทางกรรมาธิการได้สอบถามหรือ เปล่า เพราะบางโครงการนั้นมีการกระทําในลักษณะล่าช้าจนกระทั่งไม่สามารถ ดําเนินการได้นะครับ แล้วสิ่งหนึ่งนั้นก็มีหลายส่วนที่เขาบอกมาว่าในเรื่องของเส้นทาง การกําหนดส่วนต่าง ๆ นั้น บางครั้งได้มีการชี้นําว่าจะต้องผ่านในที่ดินบางแปลง ซึ่งเปึน ที่ดินของผู้ที่จะอาศัยผลประโยชน์จากการตัดถนนหรือทางเท้าต่าง ๆ นะครับ ซึ่งสามารถ ที่จะเชื่อมต่อเข้าไปในเส้นทางได้ ที่ผมบอกว่าเส้นทางต่าง ๆ เหล่านี้นั้นก็คงจะต้องได้รับ การพิจารณา เช่น ในบริเวณของถนนรามอินทราหลายจุด ซึ่งเปึนจุดขึ้นลงนั้นดูแล้วไม่มี ความเหมาะสม ก็คงอยากจะให้ทางกรรมาธิการได้มีการนําเสนอผ่านไปยังรัฐบาล ในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว และผมคงจะต้องฝากนะครับว่าถนนหลายสาย ซึ่งเปึนถนนที่ จําเปึนที่จะต้องรับงบประมาณ อย่างป้ ๒๕๔๔ ป้ ๒๕๔๕ ผมได้เสนอการขยายถนน ในถนนสายเส้นสุวินทวงศ์เพื่อขยายออกไปยังจังหวัดฉะเชิงเทรานี่จากป้ ๒๕๔๔ ป้ ๒๕๔๕ ป้ ๒๕๔๖ ป้ ๒๕๔๗ ถึงป้ ๒๕๕๓ คือป้งบประมาณป้นี้ก็ไม่ได้มีการจัดสรร เม็ดเงินงบประมาณแต่อย่างไร แล้วก็ยังมีบางจุดซึ่งมีการเสนอการแก้ไข อย่างจุดต่อเชื่อม ระหว่างถนนมอเตอร์เวย์ (Motorway) นะครับ ซึ่งเปึนถนนซึ่งจะต้องมีจุดกลับรถ หลายทางเพื่อต่อเชื่อมไปยังถนนหลายสาย แล้วก็เข้าในส่วนของชุมชนที่มีขนาดใหญ่ เปึนการระบายรถ ในบางส่วนนั้นก็อาจจะเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัย เช่น ในเขตพื้นที่ ลาดกระบังมีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ซึ่งเปึน มหาวิทยาลัยที่ใหญ่และมีการร้องเรียนมาหลายครั้งนะครับว่าการจัดที่กลับรถระหว่าง มอเตอร์เวย์นั้นได้ทําที่ไว้ไม่เหมาะสม คือเลยโรงเรียน เลยสถาบันนี้ไป แล้วก็ทําให้เกิด ปัญหาครับ เมื่อเลยแล้วรถที่จะลงก็ไม่สามารถที่จะย้อนกลับมาเข้าสู่มหาวิทยาลัยได้ ทําให้เกิดการจราจรที่ติดขัด ผมได้เคยถามแล้วนะครับว่าการแก้ไขดังกล่าวนี้อาจจะต้อง จัดสรรเงินงบประมาณบางส่วนลงไปเพื่อดําเนินการในเส้นทางดังกล่าว อีกส่วนหนึ่งนั้น เปึนการจัดสร้างระบบขนส่งมวลชนหรือระบบราง ซึ่งวันนี้ได้มีการออกแบบระบบขนส่ง มวลชนไว้หลายเส้นทาง ขออนุญาตหยิบยกนะครับว่า ในส่วนที่ผมได้ทราบมาและ มีการพูด การทําประชาพิจารณ์โดยการจัดหาบริษัท ซึ่งเปึนบริษัทสํารวจออกแบบและ รับฟังความคิดเห็น ส่วนใหญ่แล้วผมได้ติดตามและเคยเข้าไปฟัง ก็ได้รับทราบมาว่า กลุ่มเหล่านี้นั้นได้รับใบสั่งโดยตรงจากผู้บริหาร ก็คือตัวของทางส่วนผู้ที่มีอํานาจ อาจจะ บอกกล่าวได้ว่าเกี่ยวข้องกับในระดับรัฐมนตรีที่เขากล่าวอ้างถึงนะครับ ว่าจะต้องเร่งทําในระบบต่าง ๆ เหล่านี้โดยไม่ได้ฟังข้อคิดเห็นจากกลุ่มพี่น้องประชาชน ที่มีความเดือดร้อนในเรื่องของความลําบาก ผมได้เข้าไปสอบถามว่ากลุ่มประชาชน ที่มีการเรียกร้องในการทําประชาพิจารณ์มีหลากหลาย แต่บางครั้งนั้นเปึนเรื่องที่น่าตลก มากครับ คนที่มาฟังมีกลุ่มคนประมาณ ๕๐-๖๐ คน หรือไม่เกินร้อยคนในการเข้ามาฟัง ประชาพิจารณ์ และการทําประชาสัมพันธ์บางครั้งเองนั้นก็ไม่มีใครหรอกครับที่เขา สามารถที่จะสอบถามหรือรับทราบได้ เพราะไม่มีการติดปัายทําประชาสัมพันธ์เลย เฉกเช่นการทําประชาพิจารณ์ในส่วนของรถไฟสายสีชมพู ผมเคยนําเสนอว่าถ้าอยากจะ ให้ประหยัดสีชมพูกับสีน้ําตาล ในส่วนหนึ่งนั้นจะต้องมีการต่อเชื่อมระบบ ผมยกตัวอย่าง สถานีตรงสุขุมวิทถ้าเกิดเราลงใต้ดินจากนานาแล้ววิ่งออกทางบริเวณคลองแสนแสบและ วิ่งผ่านตรงหน้ารามคําแหง โดยคลองแสนแสบออกไปยังมีนบุรีโดยไม่ต้องขึ้นบนถนน ซึ่งมีการประมาณการว่าจะเอาขึ้นบนถนนรามคําแหงและถนนลาดพร้าว หรือแม้กระทั่ง ออกไปถนนสุขาภิบาล ๓ เสรีไทย แต่ถ้าวิ่งผ่านลงไปใต้คลองแสนแสบนั้นจะประหยัด ระยะทางทั้งโครงการในส่วนของการที่จะก่อสร้างบนเส้นทางถนน แล้วมีการพัฒนาที่ดิน ในเขตพื้นที่ที่รถไฟวิ่งผ่าน ก็เรียกว่า ที่ดินตาบอดก็สามารถพัฒนาได้ ทีนี้ประเด็นก็คือว่า เคยนําเสนอหลายครั้ง แม้กระทั่งพูดในสภา แต่ก็สอบถามทาง สนข. หรือกลุ่มที่ได้ทํา ประชาพิจารณ์ก็ได้มีการหยิบยกประเด็นดังกล่าวขึ้นมา พี่น้องประชาชนส่วนหนึ่งนั้น ก็ได้เห็นชอบด้วยว่าถ้าสามารถแก้ไขประเด็นปัญหาดังกล่าวได้ก็จะเปึนการลดค่าใช้จ่าย ในส่วนหนึ่งและลดงบประมาณ ผมจึงอยากจะสอบถามว่าในโครงการที่กล่าวถึงเส้นทาง ที่จะเดินทางไปถึงมีนบุรีผ่านทางบางกะป่ก็ดีหรือผ่านทางรามอินทราหรือถนนเสรีไทย ท่านมีแนวความคิดอย่างไร และได้สอบถามไปยังรัฐบาลหรือเปล่าในส่วนของกรรมาธิการ คงจะขออนุญาตว่าสิ่งที่ได้เรียนถามนั้นอยากจะให้ทางกรรมาธิการได้ช่วยกรุณาตอบ เพราะว่าผมเองนั้นได้มีการปรับลดในส่วนของงบประมาณไว้ในส่วนหนึ่งครับ ขอบคุณครับ