สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๔ · ๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๒

เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม ชี้แจงเรื่องการซื้อที่ดินขององค์กร โดยอ้างว่าซื้อในราคา 540 ล้านบาท แต่ไม่ได้ให้รายละเอียดเพิ่มเติม และแสดงความกังวลเกี่ยวกับการซื้อที่ดินจากบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย โดยเฉพาะเรื่องการเสียเปรียบในการทำสัญญาและเงื่อนไขการชำระเงิน นอกจากนี้ยังหารือเรื่องที่ดินของสสท. และขอชื่นชมประธานกรรมการการเงินฯ ที่ได้รักษาความเป็นธรรมและประโยชน์ของประชาชน

ศาสตราจารย์เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม ประธานคณะกรรมการนโยบาย สสท.

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ผม ศาสตราจารย์เกริกเกียรติ พิพัฒน์เสรีธรรม เปึน ประธานคณะกรรมการนโยบายของ สสท. ผมจะขออนุญาตกราบเรียนชี้แจงเรื่องการ จัดซื้อที่ดินซึ่งสมาชิกท่านผู้มีเกียรติได้พูดถึงว่าเราได้ซื้อที่ดินแปลงนี้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท แต่จริง ๆ แล้วเราซื้อในราคาประมาณ ๕๔๐ ล้านบาทเศษ ซึ่งประเดี๋ยวผมจะให้ รายละเอียดว่าขั้นตอนต่าง ๆ นี้เปึนอย่างไร เพราะว่าเรื่องนี้ก็ถือว่าเปึนการลงทุนครั้ง สําคัญขององค์กรครับ ก่อนอื่นผมใคร่ขออนุญาตท่านประธานแสดงถึงความรู้สึกของผม ในวันนี้ที่มาชี้แจงกับสภา ก็ถือว่าเปึนครั้งแรกในชีวิตเหมือนกัน ในอดีตที่ผ่านมาก็เคยเข้า สภาหลายครั้ง หรือว่าชี้แจงก็ในสมัยที่เปึนอธิการบดีก็ชี้แจงกับคณะกรรมาธิการ งบประมาณก็แค่นั้น แต่ว่าในสภาใหญ่วันนี้เปึนครั้งแรกในชีวิต เพราะฉะนั้นก็ขออนุญาตแสดงความรู้สึกนะครับ เช้าวันนี้ผมบอกภรรยาว่าจะกลับบ้าน ค่ํา คือปกตินี่ถ้าผมกลับบ้านค่ําที่บ้านมักจะเปึนห่วง เพราะว่าผมต้องขับรถเอง ไม่มีคนขับ เปึนประธาน สสท. ไม่มีรถประจําตําแหน่ง ไม่มีคนขับ เพราะฉะนั้นไปไหน มาไหนก็ขับรถ เอง แล้วภรรยากับลูก ๆ ก็เปึนห่วง บอกว่าอายุมากแล้ว คือปลายป้นี้ก็จะย่าง ๗๒ ป้แล้ว ก็เปึนห่วง เพราะฉะนั้นก่อนออกจากบ้านภรรยาผมบอกว่าขอให้โชคดี เพราะฉะนั้นก็ พูดถึงว่าจะมาชี้แจงสภา ทุกคนมองในแง่ลบหมดว่าคงถูกสับเละแน่ แต่ว่าอย่างที่ ท่านผู้อํานวยการได้พูดถึงว่า หลังจากที่ได้ฟังท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ๑๐ กว่าท่าน ที่ขึ้นมาวิพากษ์วิจารณ์แล้วก็ให้ข้อเสนอแนะ ก็รู้สึกว่าการซักถามต่าง ๆ มันเปึนไป ในทิศทางที่สร้างสรรค์ ก็รู้สึกว่าทําให้มีกําลังใจในการทํางาน ถึงแม้อายุจะมากแต่ว่าก็ สู้เต็มที่เพื่อที่ทําให้ทีวีสาธารณะประสบความสําเร็จในบ้านเรานะครับ

ประการที่ ๒ ในฐานะที่เปึนนักเศรษฐศาสตร์ก็ขอชื่นชมท่านประธาน คณะกรรมาธิการการเงิน การคลัง การธนาคารและสถาบันการเงิน ที่เป่ดรายการท่านก็ยิง คําถามเปึนชุดเลย ผมคิดว่าผมเคยสดับตรับฟังข่าวคราวอยู่ ก็ขอชื่นชมว่าท่านได้รักษา ผลประโยชน์ของประชาชน แสดงความห่วงใยการใช้เงินภาษีอากรของประชาชน ผมก็ ขอขอบคุณในความเอาใจใส่ของท่าน ทีนี้ผมจะขออนุญาตเข้าสู่ประเด็นที่ผมจะชี้แจงเรื่อง ที่ดิน ก็ปรากฏว่ามีคําถามเยอะนะครับ ผมคิดว่าผมจะขออนุญาตเรียนท่านประธานผ่าน ไปยังท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติว่า ผมจะตอบคําถามนี้โดยแยกเปึนประเด็น ๔ ประเด็น ด้วยกัน ข้อที่ ๑ ก็คือว่าทําไมถึงต้องจัดซื้อที่ดิน ประเด็นนี้ครับว่าทําไมต้องจัดซื้อที่ดิน ประเด็นที่ ๒ ราคาที่จัดซื้อที่ดินแพงไปหรือเปล่า ข้อที่ ๓ ทําไมต้องวางเงินมัดจําที่ดินถึง ๑๐๘ ล้านบาทนะครับ ก็จะชี้แจงให้เข้าใจว่าทําไมต้องไปวางเงินถึงขนาดนั้น ข้อสุดท้าย ข้อที่ ๔ ก็คือจะพูดถึงว่าทําเลที่ตั้งของที่ดินที่บอกว่าเปึนที่ตาบอดอะไรประมาณนั้น ผมจะ ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานผ่านไปยังท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรตินะครับ คือใน ประเด็นแรกว่าทําไมคณะกรรมการนโยบายจึงตัดสินใจที่จะซื้อที่ดิน ขอกราบเรียนว่า คณะกรรมการนโยบายได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ ๒ สิงหาคม ๒๕๕๑ เข้าทํางานครั้งแรกวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๕๑ ในวันแรกที่เราเข้าทํางานก็ได้มีการประชุมผู้บริหารระดับสูงของ องค์กร ก็ได้พูดถึงเรื่องต่าง ๆ เรื่องอาคารสถานที่ก็ปรากฏว่าสัญญาเช่าตึกที่ทํางานอยู่ใน ปัจจุบันจะหมดสัญญาเดือนพฤศจิกายน ทีนี้ในระยะที่กระชั้นชิดอย่างนี้ ถ้าสมมุติว่าจะ ย้ายไปเช่าที่อื่น หาที่อื่นอยู่ ก็จะต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการขนย้ายหลายสิบล้านบาท ที่ต้อง ทําอย่างนี้ก็เพราะว่าแต่เดิมสมัยรัฐบาล พลเอก สุรยุทธ์ท่านที่ผ่านมติเมื่อมีการตั้ง สสท. ท่านได้มีมติคณะรัฐมนตรีที่จะให้ทุนประเดิมแก่ สสท. เปึนเงิน ๓๔๐ ล้านบาท และจะให้ ใช้สถานที่ที่ช่อง ๑๑ ที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ที่ทําการเดิมของช่อง ๑๑ แต่ว่าเมื่อเรารับเข้าทํางานก็ไม่ได้เงินแม้แต่บาทเดียว ที่ทําการก็ไม่ได้ สถานที่ทํางานก็ กําลังจะครบสัญญาเดือนพฤศจิกายน เพราะฉะนั้นในด้านแรกคือตัดสินใจว่าต้องเช่า เมื่อตัดสินใจต้องเช่า ก็ปรากฏว่าถูกมัดมือชกอีกเหมือนกันว่าขอเพิ่มค่าเช่า ๕ เปอร์เซ็นต์ สัญญา ๓ ป้ จากจุดนี้เองคณะกรรมการนโยบายก็ตัดสินว่า เพื่อความมั่นคงของ สสท. สสท. จําเปึนจะต้องมีที่ทําการที่เปึนถาวรเปึนของตัวเอง เพราะฉะนั้นก็เปึนที่มาของ แนวความคิดว่าตกลงเราจะไม่ย้ายไปเช่าที่ไหนอีกแล้ว ถ้าเราจะย้ายก็ขอย้ายอย่างถาวร นี่คือ ความเปึนมา เพราะฉะนั้นในการที่จะเปึนสื่อสาธารณะที่ปลอดจากการแทรกแซงของทาง การเมืองหรือธุรกิจ เราต้องมีความมั่นคงอย่างน้อยที่สุดก็คือที่ทํางาน ไม่ใช่ให้เขามาบีบ ว่าจะครบสัญญาแล้วจะไม่ต่อสัญญา อย่างนี้ผมคิดว่ามันก็เปึนปัญหาในการที่จะเปึนทีวี สาธารณะ เพราะฉะนั้นในเรื่องของการตกลงว่าจะหาที่ทํางานใหม่ ที่ทํางานที่มั่นคง เราก็ตั้ง ข้อสังเกตไว้ว่า คือ

๑. ที่ทํางานจะต้องการคมนาคมสะดวก เพราะว่าในการไปทํางาน ต่าง ๆ นี้ ก็จะต้องมีรถเข้า ออกอยู่เปึนประจํา ข้อ ๑ เราก็ตั้งว่าการคมนาคมต้องสะดวก

๒. ไม่ไกลจากที่ทํางานเดิม ก็คือเนื่องจากว่ามีพนักงานตั้งเกือบ ๙๐๐ คน เพราะฉะนั้นการย้ายสถานที่ทํางาน ถ้าจากมุมหนึ่งของเมืองไปอีกมุมหนึ่งของเมือง ผมว่า มันกระทบถึงการเดินทางของพนักงานแน่ เพราะฉะนั้นจึงบอกว่าถ้าเปึนไปได้อยากได้ ที่ใกล้เคียงกับที่ทํางานเดิม

๓. ราคาก็ต้องเหมาะสมด้วย เดิมทีเดียวเราคิดว่าเราจะได้ที่ที่รัฐบาล จัดสรรให้ ก็ได้พยายามติดต่อกับกระทรวงการคลังเพื่อที่จะขอใช้ที่ราชพัสดุ ท่านอดีต รองปลัดกระทรวงการคลังซึ่งเวลานี้ท่านเปึนปลัดกระทรวงการคลังท่านก็รับปาก เปึนอย่างดีว่าจะช่วยจัดหาที่ให้ แต่ต่อมาท่านก็ส่งคนประสานงานกับผมบอกว่าที่ ในกรุงเทพฯ ที่ราชพัสดุจริง ๆ หายากมาก ๒–๓ ไร่ก็หายาก เพราะฉะนั้นจากจุดนี้เองเราก็ มองเห็นว่าการที่จะหวังได้ที่จากที่ราชพัสดุนี้คงจะยาก เพราะฉะนั้นก็คือจะต้องหาทางที่ จะติดต่อกับการรถไฟ ติดต่อกับที่ต่าง ๆ ที่เราจะได้ที่มาโดยไม่ต้องเสียเงิน ก็ยาก อย่างไร ก็ตามก็มีบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยซึ่งทําหน้าที่จําหน่ายทรัพย์สินที่มันเปึนเอ็นพีแอล (NPL) ของเอกชนที่อยู่ในความดูแลของเขา เขาก็ได้มีการประกาศขายที่ดินบริเวณที่ ใกล้เคียงกับที่ทํางานของเราอยู่ ประกาศขายในราคา ๖๖๕ ล้านบาท พื้นที่จํานวน ประมาณ ๒๗ ไร่ ทีนี้เราก็บอกว่าเอาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องที่ดินมาดูทั้งหมด ก็มีการเสนอ ที่ดินมาทั้งหมดที่อยู่ในความดูแลของบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากที่ ทํางานของเรา ๑๕ แปลงด้วยกัน ในที่สุดคณะกรรมการในการที่จะพิจารณาเรื่องที่ดิน ก็มีตัวแทนของฝ์ายบริหาร ตัวแทนของพนักงานต่าง ๆ คือเราได้พูดชัดเจนว่าขอให้ พนักงานต่าง ๆ ที่มีส่วนรับผิดชอบดูแลกันให้ดี เพราะว่ากรรมการที่เข้ามาทํางานก็มีอายุ ในการทํางาน ๒ ป้ หรือ ๔ ป้ แล้วก็จากไป แต่ว่าคนที่ทํางานจะต้องอยู่นาน เพราะฉะนั้น ให้เขาได้มีส่วนร่วมในการพิจารณาอย่างเต็มที่ เขาก็ตั้งกรรมการขึ้นมา ในที่สุดก็มีที่ดินอยู่ ๒ แปลง อยู่บริเวณใกล้เคียงกัน ในที่ดิน ๒ แปลงนี้ แปลงหนึ่งปรากฏว่ามีราษฎรบุกรุกไป ปลูกสร้างอาคารที่อยู่อาศัย ส่วนอีกแปลงหนึ่งอยู่ข้างสโมสรตํารวจ เมื่อเราดูแล้วทําเลที่ตั้งของแปลงที่ ๒ ซึ่งอยู่ติดกับ สโมสรตํารวจเหมาะสมที่สุด แล้วก็ไม่มีปัญหาเรื่องการบุกรุกที่ เพราะฉะนั้นถ้าหากเราไป เลือกอีกแปลงหนึ่งราคาอาจจะถูกกว่านิดหนึ่ง แต่ว่ามีประชาชนที่ไปบุกรุกสร้างที่อยู่ อาศัย ถ้าเราไปซื้อแปลงนั้น เราจะต้องไปเผชิญปัญหากับการไล่ที่ ซึ่งคงจะทําให้ ภาพลักษณ์ของ สสท. เสียหายมาก เพราะฉะนั้นเราก็เลือกว่าเอาแปลงที่เปึนปัจจุบันที่เรา ตัดสินใจซื้อเปึนแปลงที่เหมาะสมที่สุด

ประการที่ ๒ ก็คือว่า เรื่องราคาจัดซื้อไปแพงหรือไม่ ในที่ดินแปลงนี้ ท่าน ส.ส. ผู้ทรงเกียรติได้พูดถึงว่า สสท. ซื้อที่ดินแปลงนี้ในราคา ๑,๕๐๐ ล้านบาท ท่านได้พูดไว้ และผมก็ไม่ทราบว่าท่านได้ข้อมูลมาจากที่ไหน ผมขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานผ่านไปยังท่าน ส.ส. ว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับที่ดินแปลงนี้ขออนุญาตเล่าให้ฟังว่า ที่ดินแปลงนี้เจ้าของที่ดินเดิมได้จํานองกับธนาคารแห่งหนึ่งเปึนเงิน ๘๐๐ กว่าล้านบาท ต่อมาที่ดินแปลงนี้ก็กลายเปึนเอ็นพีแอล เอ็นพีแอลนี้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยก็ ประกาศขึ้นปัายขาย ประกาศขายในราคา ๖๖๕ ล้านบาท หลังจากนั้นเราก็เชิญผู้จัดการ ของบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยมาพบเรา ๒-๓ ครั้งเพื่อเจรจาต่อรอง ในที่สุดก็ตกลงกันว่า ตกลงเอาอย่างนี้ก็แล้วกันก็คือในราคาที่ดินตารางวาละ ๕๐,๐๐๐ บาท จํานวนที่ดิน ๒๗ ไร่ ๖๕ ตารางวา เพราะฉะนั้นก็เปึนเงิน ๕๔๓,๒๕๐,๐๐๐ บาท อันนี้คือราคาที่ดินที่ซื้อ เพราะฉะนั้นคือถ้าดูไปแล้วก็คือว่าเราซื้อได้ราคาที่ค่อนข้างถูกตอนนั้น ซึ่งผู้จัดการบรรษัท บริหารสินทรัพย์ไทยท่านก็บอกว่าท่านไม่สามารถที่จะรับปากได้ว่าจะยอมราคานี้ ได้หรือไม่ เพราะเขาจะต้องเอาไปเข้าบอร์ดอีกว่าบอร์ดจะอนุมัติให้ขายได้หรือไม่ เพราะฉะนั้นก็คือว่า โอเค เราก็เข้าใจกันว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีขั้นตอน ทํานองเดียวกันเราซื้อ สิ่งที่เรากลัวที่สุดก็คือซื้อที่ดินแพงไป มีนอกมีในหรือเปล่า เขาก็กลัวว่าเขาขายถูกไปมีนอก มีในหรือเปล่า แต่ว่าหน่วยงานของรัฐต่อหน่วยงานของรัฐมันสบายใจว่าปัญหาเรื่องนี้ ตัดออกไปได้ อันนี้ก็เปึนที่มาที่ว่า เราคิดว่าเราซื้อที่ดินในทําเลที่ดีพอสมควร แล้วในราคา ที่ถือว่าถูก อันนี้ก็ขออนุญาตกราบเรียนให้ท่านประธานทราบ

ประการที่ ๓ เงินมัดจําค่าที่ดิน ๑๐๘ ล้านบาท เมื่อสักครู่ท่าน ส.ส. ผู้ทรงเกียรติได้ถามว่าทําไมต้องไปวางมัดจําที่ดินเปึนจํานวนถึง ๑๐๘ ล้านบาท ในการซื้อ ที่ดินแปลงนี้

สําหรับเรื่องนี้ก็เปึนเงื่อนไขของบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย เราได้สอบถาม ไปยังสํานักงานอัยการสูงสุดว่า ในการทําสัญญาอย่างนี้เราเสียเปรียบหรือเปล่า ซึ่ง อัยการสูงสุดก็บอกว่าเปึนเรื่องที่บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยได้เปึนรูปแบบของสัญญาที่ อัยการสูงสุดได้ตรวจสอบแล้ว เพราะฉะนั้นเราก็สามารถที่จะซื้อที่ดินแปลงนี้ ถึงแม้จะต้อง วางเงิน ๑๐๘ ล้านบาทเศษ ก็คือว่าเปึนตามเงื่อนไขของการซื้อขาย ซึ่งบรรษัทบริหาร สินทรัพย์ไทยก็กําหนดไว้เลยว่า เมื่อเซ็นสัญญาแล้วภายในเวลา ๓ เดือนจะต้องจ่ายเงิน ๑๐ เปอร์เซ็นต์ เพราะฉะนั้นก็ขออนุญาตกราบเรียนให้ทราบว่าเงิน ๑๐๘ ล้านบาท ที่เรา วางมัดจําก็เปึนเงื่อนไขเกี่ยวกับการซื้อ

ประการที่ ๔ คือทําเลที่ตั้งของที่ดินมี ท่านบอกว่าเราไปซื้อที่ตาบอด แต่จริง ๆ ใครที่อยู่ย่านวิภาวดี แถวสโมสรตํารวจก็จะรู้ดีว่าที่แปลงนี้ จริง ๆ แล้วมันก็อยู่ ในย่านของสื่อ ขออนุญาตเอ่ยนาม ก็คือหนังสือพิมพ์ใหญ่ ๆ ก็มีสํานักงานอยู่แถวนั้น โรงแรมรามาการ์เด้น อะไรต่าง ๆ ก็อยู่แถวนั้น เพราะฉะนั้นเราไปดูแล้วว่าทําเลที่ตั้ง ความสะดวกในการเดินทางต่าง ๆ มันติดถนนวิภาวดี แล้วมีรถไฟฟัากําลังจะผ่านทางนั้น แล้วทางด้านหลังของที่ดินนั้นก็สามารถที่จะออกทางถนนพหลโยธินได้ โดยปกติชาวบ้าน ก็ได้ใช้ที่ของสโมสรตํารวจเดินทางระหว่างถนนวิภาวดีกับถนนพหลโยธินนั้นก็ใช้เปึน ทางผ่าน โดยจริงแล้วก็คือเราก็คงจะขออนุญาตผ่านทางของสโมรตํารวจได้ ก็คิดว่าที่ก็มี ความสะดวกตามสมควร แล้วในเรื่องทําเลที่ตั้งขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานว่า บังเอิญเมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคมที่ผ่านมานี้ สมเด็จพระเทพ ท่านเสด็จทรงวางศิลาฤกษ์ สํานักงานใหญ่ของ สสท. แขกต่าง ๆ ที่จะไปในวันนั้นก็รู้สึกชื่นชมกับที่ดินที่เราจัดซื้อไว้ มีเจ้าของสถานีโทรทัศน์เอกชนบอกว่าจะขายต่อไหม ก็คือหมายความว่าทุกคนที่ไปเห็น ที่ที่ปรับแล้ว ทางเข้าอะไรต่าง ๆ ก็บอกว่าเราเปึนที่ดินที่เหมาะสม เพราะฉะนั้นขออนุญาต กราบเรียนต่อท่านประธานผ่านไปยังสมาชิกผู้มีเกียรติว่าการตัดสินใจซื้อที่ดินแปลงนี้ เราได้ใคร่ครวญถึงความจําเปึนถึงประโยชน์ถึงราคาที่เหมาะสม เราก็คิดว่าเราได้ตัดสินใจ ถูกต้องแล้ว ขออนุญาตกราบเรียนให้ท่านประธานทราบ ขอบคุณครับ