นิพนธ บุญญามณี เสนอร่างพระราชบัญญัติสำนักงานบริหารราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยชี้ให้เห็นถึงปัญหาความมั่นคง เศรษฐกิจ และสังคมในพื้นที่ เพื่อสร้างเอกภาพในการบริหารจัดการและมุ่งเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจให้ประชาชนอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข พร้อมอภิปรายเหตุผลสนับสนุนโดยเสนอแนะให้มีการยกระดับหน่วยงานด้านความมั่นคงและการพัฒนาให้ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี รวมถึงกำหนดอำนาจพิเศษในการส่งเสริมการลงทุนเพื่อจูงใจนักลงทุนในพื้นที่ 5 จังหวัดชายแดนภาคใต้ อันจะนำไปสู่การสร้างงานและแก้ไขปัญหาความยากจน
กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายนิพนธ์ บุญญามณี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน พรรคประชาธิปัตย์ ผมขออนุญาตกราบเรียนท่านประธาน ขออนุญาตเสนอร่างพระราชบัญญัติสํานักงาน บริหารราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. .... ซึ่งผมได้นําเสนอต่อสภาแห่งนี้ไว้ตั้งแต่ วันที่ ๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งเปึนกฎหมายฉบับแรกที่ได้ยื่นเสนอต่อสภาแห่งนี้ ในช่วงที่สภาแห่งนี้ได้รับการเลือกตั้งจากประชาชน แล้วรัฐบาลก็ได้ให้คํารับรองกฎหมาย ฉบับนี้ เนื่องด้วยกฎหมายฉบับนี้เปึนพระราชบัญญัติเกี่ยวข้องกับการเงิน ท่านประธาน ที่เคารพครับ ผมขออนุญาตที่จะกราบเรียนหลักการและเหตุผลของร่างพระราชบัญญัติ ฉบับนี้ ซึ่งบันทึกหลักการและเหตุผลประกอบร่างพระราชบัญญัติสํานักงานบริหาร ราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้
หลักการ ให้มีกฎหมายบริหารราชการเพื่อสร้างสันติสุขและพัฒนา เศรษฐกิจให้เกิดขึ้นในจังหวัดชายแดนภาคใต้
เหตุผล สถานการณ์ในจังหวัดชายแดนภาคใต้มีปัญหาทั้งด้าน ความมั่นคง เศรษฐกิจและสังคม โดยมีปัญหาความมั่นคงเปึนปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรง และต่อเนื่อง ประชาชนขาดความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินซึ่งเปึนผลกระทบต่อภาวะ เศรษฐกิจและการครองชีพของประชาชนเปึนอย่างมาก และนับวันทวีความรุนแรงมาก ยิ่งขึ้น การแก้ไขปัญหาการบริหารของหน่วยงานต่าง ๆ ของรัฐ ไม่ว่าทหาร ตํารวจ ข้าราชการพลเรือนและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นของรัฐขาดความเปึนเอกภาพ ต่างหน่วยต่างทํา ประชาชนขาดความเชื่อมั่นต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐ ซึ่งต้องปรับปรุงการบริหารราชการ ชายแดนภาคใต้เสียใหม่อย่างเร่งด่วนเพื่อให้มีเอกภาพในการทํางานและให้ประชาชนทุกคน ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ และตั้งเปัาหมายการพัฒนาเศรษฐกิจ ให้ประชาชนอยู่ดีกินดี มีงานทําและประชาชนอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข จึงจําเปึนต้อง ตราพระราชบัญญัติฉบับนี้
ผมขออนุญาตกราบเรียนเหตุผลสั้น ๆ เพิ่มเติมกับท่านประธานครับว่า อย่างที่ผมกราบเรียนเบื้องต้นแล้วว่าในช่วงที่ผมเสนอกฎหมาย ผมและคณะได้เสนอ กฎหมายดังกล่าวนี้ เสนอตั้งแต่วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๕๑ ซึ่งช่วงนั้นท่านประธาน จะสังเกตได้ว่าเหตุการณ์ในจังหวัดชายแดนภาคใต้นั้นได้มีความรุนแรงและมี ความกระทบต่อความมั่นคงในชีวิตและทรัพย์สินของพี่น้องประชาชนเปึนอย่างยิ่ง และบัดนี้แม้ว่ารัฐบาลจะมีความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาสถานการณ์ภาคใต้ให้ดีขึ้น ตามลําดับ แต่ว่าองค์กรที่จะเข้ามาดูแลปัญหาภาคใต้นั้นผมคิดว่าวันนี้เราถึงเวลา ที่จะต้องให้มีองค์กรหน่วยงานด้านความมั่นคงและหน่วยด้านการพัฒนานี้เปึน ๒ หน่วย ที่อยู่ในพื้นที่ และทั้ง ๒ หน่วยหลักนี้ผมคิดว่าวันนี้เรามีความเห็นตรงกันครับว่าจะต้อง ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี ซึ่งในความมั่นคงนั้น พระราชบัญญัติความมั่นคงก็กําหนดให้ ท่านนายกรัฐมนตรีเปึนผู้อํานวยการ กอ.รมน. อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นวันนี้ถ้าเราจะมี ร่างพระราชบัญญัติสํานักงานบริหารราชการจังหวัดชายแดนภาคใต้แล้วก็ให้ ท่านนายกรัฐมนตรีมาเปึนผู้กํากับก็จะสามารถสอดคล้องกันทั้งหน่วยงานด้านความมั่นคง และหน่วยงานด้านการพัฒนา ผมคิดว่าในหลักการได้ศึกษาทุกฉบับแล้ว เพื่อนสมาชิก ในสภานี้ค่อนข้างที่จะเห็นสอดคล้องต้องกันว่าบัดนี้มีความจําเปึนจะต้องมีหน่วยงาน ขึ้นมารับผิดชอบโดยเฉพาะ แต่ว่าในร่างของผมกับคณะ ท่านประธานครับ ค่อนข้างจะมี ความกังวลในเรื่องการพัฒนาด้านเศรษฐกิจ เพราะฉะนั้นในร่างของผมนั้นค่อนข้างจะบัญญัติไว้ชัดเจนใน (๖) ของมาตรา ๖ ในร่าง ฉบับของผมและคณะนั้น สิ่งที่เราอยากจะให้กฎหมายฉบับนี้มีไว้ด้วยนี่ แล้วก็ในส่วนของ ร่างของรัฐบาลไม่มีอยู่ แต่ผมคิดว่าในชั้นกรรมาธิการคงจะได้พิจารณาร่วมกันก็คือว่า ให้อํานาจหน้าที่ขององค์กรนี้มีหน้าที่ในการดําเนินการให้มีการพัฒนาพื้นที่เปึนเขตพัฒนา พิเศษ โดยมีอํานาจกําหนดสิทธิประโยชน์อันควรส่งเสริมเปึนกรณีพิเศษแก่พื้นที่นั้น ๆ นี่คือสิ่งที่ต้องการให้เห็นว่าถ้าเราจะส่งเสริมให้มีการลงทุนให้เกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัด ชายแดนทั้ง ๕ จังหวัดนั้น เราควรที่จะมีสิทธิให้องค์กรนี้หรือหน่วยงานนี้ท่านประธานครับ มีอํานาจที่จะไปส่งเสริมสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ เพื่อจูงใจให้นักลงทุนที่จะมาลงทุนในพื้นที่ ให้เห็นว่าพื้นที่ดังกล่าว ถ้าใครมาลงทุนมีสิทธิพิเศษจูงใจมากกว่าเขตอื่น เพราะถ้าเรา ไม่สามารถกําหนดสิ่งจูงใจ เช่น อัตราดอกเบี้ยต่ํา หรือที่เรียกกันว่า ซอฟท์โลน (Soft loan) แล้วนี่ ก็จะมีความจูงใจน้อยครับ เขาเลือกที่จะไปอยู่ในพื้นที่อื่น เพราะไม่ต้องเสี่ยงต่อ ภัยอันตราย เพราะฉะนั้นถ้าเรามีสิ่งจูงใจให้มีการลงทุนเรื่องโครงสร้างพื้นฐานก็ดี เรื่องแรงงานก็ดี ถ้าเรามีสิ่งจูงใจเหล่านี้เกิดขึ้นในพื้นที่ก็จะสร้างแรงจูงใจให้นักลงทุน เข้าไปอยู่ในพื้นที่มากขึ้น เมื่อมีการลงทุนในพื้นที่ก็มีการจ้างงาน ทําให้พี่น้องประชาชน ในพื้นที่มีงานทํา มีรายได้ แก้ปัญหาความยากจน นี่คือสิ่งที่เราอยากจะชี้ให้เห็นว่า ข้อแตกต่างของร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ซึ่งได้เปรียบเทียบกับร่างใกล้เคียงกันแล้วก็ คิดว่าสิ่งนี้เปึนสิ่งที่อยากจะกราบเรียนต่อสภาแห่งนี้ไว้ แล้วก็ในชั้นกรรมาธิการคงจะได้ พิจารณา ส่วนเรื่องอื่นนั้นผมคิดว่าผมคงจะไปเสนอในชั้นกรรมาธิการครับ ท่านประธานครับ ขอกราบเรียนด้วยความเคารพครับ