กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ กระผม อรรถพร พลบุตร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จากจังหวัดเพชรบุรี พรรคประชาธิปัตย์ ขอกราบขอบพระคุณท่านประธานนะครับ ที่ได้กรุณาบรรจุกระทู้นี้เข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร เพื่อให้ทันต่อสภาพวิกฤติ ของปัญหาหนี้นอกระบบ และผมขอขอบพระคุณท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ท่านกรณ์ จาติกวณิช ที่ได้ให้ความสําคัญ วันนี้จะมีพี่น้องประชาชนในหลายพื้นที่รับฟัง การถ่ายทอดสด ซึ่งส่วนใหญ่ก็เปึนผู้ที่ได้รับความทุกข์ระทม ความเจ็บปวดจากปัญหาหนี้ นอกระบบทั้งสิ้น สําหรับพี่น้องประชาชนที่ไม่ได้รับฟังการถ่ายทอดในวันนี้ วันพรุ่งนี้ จะมีการนําไปเผยแพร่ทางวิทยุชุมชน ฉะนั้นผมหวังเปึนอย่างยิ่งว่าคําตอบที่ได้รับจาก ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจะเปึนการจุดความหวังให้เกิดขึ้นบนผืนแผ่นดิน ของเรา และนั่นก็คือคุณูปการของระบอบประชาธิปไตยที่สภาแห่งนี้จะต้องสร้างความหวัง และสร้างก้าวเดินในวันพรุ่งนี้ให้เกิดกับพี่น้องประชาชน ท่านประธานครับเมื่อ ๓ ป้ที่ผ่านมา วันหนึ่งชาวบ้านกลุ่มหนึ่งนัดให้ผมไปหา นัดที่วัดครับ ที่ท้ายวัดเลยครับ ผมก็ไปหา ก็กลายเปึนพี่น้องประชาชนประมาณ ๗-๘ คน ผู้หญิงทั้งนั้นเลยครับ นุ่งผ้าถุงทั้งนั้นครับ เมื่อมองหน้ามองตากันก็พบว่าก็เปึนคนคุ้นเคยที่เคยให้น้ําให้ท่าผมกินมาตลอด เปึนคน ที่เคยเลือกพวกเรามาทั้งนั้นละครับ แล้วเขาก็ระบายความทุกข์ของเขาให้ผมได้รับฟัง เขาเปึนหนี้นอกระบอบจากนายทุนเงินกู้ เขาเสียอัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๖๐ ต่อเดือน นั่นก็ หมายความว่าใน ๑ เดือนเขากู้มา ๑,๐๐๐ บาท เขาก็ต้องส่งวันละ ๒๐ บาท เดือนหนึ่ง ๖๐๐ บาท เงินต้นยังอยู่เหมือนเดิม แต่ว่าเฉพาะดอกเบี้ยก็ว่าไป ๖๐๐ บาท ใน ๑ ป้ ดอกเบี้ยจะเพิ่มสูงขึ้นถึง ๗,๒๐๐ บาท ในขณะที่เงินต้นแค่ ๑,๐๐๐ บาทครับ ในที่สุด ถึงวันหนึ่งเขาไม่มีปัญญาจะผ่อน สิ่งที่เขาเจอคืออะไรครับ เขาเจอการข่มขู่ เขาเจอ การประจาน เขาเจอการติดตามทวงหนี้ เช้า บ่าย เย็น ดึก คน ๗-๘ คนนั้น เพิ่งได้ กลับบ้านครับ กว่าครึ่งเขาหนีไปอยู่จังหวัดชลบุรี เขาหนีไปอยู่จังหวัดระยอง เขาทนต่อ สภาพการคุกคามของนายทุนเงินกู้นอกระบบเหล่านี้ไม่ได้ ส่วนหนึ่งก็ต้องไปกู้นอกระบบ จากแหล่งอื่นเพื่อมาหมุนเวียนใช้กับแหล่งเก่า มันก็พอกพูนขึ้นไป บางคนต้องส่งวันหนึ่ง ๔๐๐-๕๐๐ บาท ในขณะที่มีอาชีพในการแกะปู แกะกุ้ง วันหนึ่งได้ ๓๐๐ บาท ชีวิต มันก็ถูกขึงพืดด้วยเงื้อมมือของนายทุนนอกระบบเหล่านี้ ผมถามว่าแล้วไปกู้ทําไม ดอกเบี้ยร้อยละ ๖๐ ต่อเดือนมันไม่มีการทํามาหากินอะไรที่มันจะชดเชย ชดใช้หรือให้พ้น จากพันธนาการตรงนี้ไปได้ เขาไม่ต้องตอบครับ ผมดูดวงตาของเขา ผมดูสีหน้า ผมดู การแต่งกาย ผมดูพื้นเพของเขา คําตอบมันก็อยู่ในนั้น ชีวิตมันไม่มีทางเลือก ลูกไม่มีจะกิน พรุ่งนี้ไม่มีทุนรอนที่จะทําให้ข้าวได้เต็มครัว ได้ท้องอิ่ม ทางไหนมีโอกาสก็คว้าไว้ก่อน ในที่สุดก็มีคนกลุ่มหนึ่งมาหากินจากความคับแค้น จากความเจ็บปวดของพี่น้องประชาชน และเกิดเปึนขบวนการขึ้นมา พี่น้องประชาชนเหล่านี้เขาไม่มีความรู้ครับ สิ่งที่เขาคิดอยู่ทุกวันนี้ก็คือว่าวันนี้มันจะผ่านไปอย่างไร วันนี้จะไปหลบอยู่หลังบ้าน ตรงไหนที่นายทุนเงินกู้มันตามไม่เจอ ไม่ถูกฟันแขน ไม่ถูกฟันขา ไม่ถูกข่มขู่ ไม่ต้องเลือก เหมือนที่คนหลาย ๆ คนเลือกในประเทศนี้ก็คือป่ดบัญชีหนี้สินด้วยเชือกเส้นเดียว ที่ไปแขวนคอกับขื่อ แล้วบัญชีหนี้สินก็หมดสิ้นลง ประชาชนเดี๋ยวนี้เขาไม่รู้หรอกครับว่า เงินกู้เหล่านี้ร้อยละ ๒๐ ร้อยละ ๓๐ ร้อยละ ๖๐ ต่อเดือนนี่มันผิดกฎหมาย ไม่ว่าจะเปึน พระราชบัญญัติปัองกันและปราบปรามการฟอกเงิน มาตรา ๓ ซึ่งเขาถือว่าการกู้ยืมที่เปึน การฉ้อโกงประชาชนอย่างนี้ มันมีความผิดถึงขั้นยึดทรัพย์ มันมีความผิดถึงขั้นเปึน คดีอาญา เขาไม่รู้ว่ามันผิดกฎหมายพระราชบัญญัติการเรียกเงินเกินที่ดอกเบี้ยกําหนด ซึ่งมีอัตราโทษ มีจําคุก มีปรับ รวมทั้งมันผิดกฎหมายในเรื่องของประมวลรัษฎากรในเรื่อง ของภาษี พี่น้องประชาชนเหล่านี้ไม่รู้ว่าเขาอยู่ภายใต้เงื้อมมือของสิ่งที่มันผิดกฎหมาย แต่ถึงเขารู้ เขาก็ไม่มีความกล้าหาญเพียงพอที่จะยืนหยัดต่อสู้ที่จะปลดโซ่ตรวน พันธนาการตรงนี้ด้วยกระบวนการทางกฎหมาย ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ครับ ในที่สุดสิ่งเหล่านี้ในช่วง ๓-๔ ป้ที่ผ่านมามันกลายเปึนขบวนการ วันนี้ไม่แต่ จังหวัดเพชรบุรีละครับ ทุกจังหวัดในประเทศไทยท่านจะเจอคนกลุ่มหนึ่งมันซ้อนรถเครื่องครับ เขาเรียกแก๊งหมวกดํา วันนี้ผมขับรถจากบ้านมาสภาผมเจอแก๊งหมวกดํานี้ ๓ คันเข้าไป แล้วครับ ใส่หมวกกันน็อกสีดํารู้เปึนสัญลักษณ์เลยว่าอ้ายนี่มันคือลูกน้องของนายทุนเงินกู้ ที่ออกไปตระเวนรีดนาทาเร้น ไปประจาน ไปข่มขู่พี่น้องประชาชนเพื่อให้เก็บดอกเบี้ยรายวันเหล่านี้ ในที่สุดมันเกิดเปึนขบวนการ มันมีคนบางคนที่ไม่มีอาชีพนี้หรอกครับ แต่เมื่อเห็นคนที่ มีอาชีพนี้ปลูกบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ หลังโตดูมีอํานาจวาสนาเอาป๋นจี้หัวคนได้ เพื่อทวงหนี้ ในที่สุดก็เกิดขบวนการ ก็เอาเงินเหล่านี้มาให้ขบวนการเหล่านี้ปล่อยกู้ แบ่งกันครับ ร้อยละ ๖๐ นายทุนเอาไป ๒๐ คนจัดการตามทวง ๒๐ อีก ๒๐ ว่ากันว่า มันไปที่คนในเครื่องแบบ เพราะมาตรการการปราบปรามปัองกันการปล่อยเงินกู้ นอกระบบเริ่มมาตั้งแต่ป้ ๒๕๔๘ ป้ ๒๕๔๙ ให้ผู้ว่าราชการทุกจังหวัดเข้าไปสอดส่องดูแล ทํารายชื่อ มันไม่เคยประสบความสําเร็จ ท่านประธานครับ โครงสร้างเหล่านี้ มันแพร่กระจายมากขึ้นตั้งแต่ระดับหมู่บ้าน ตําบล อําเภอ วันนี้เข้าสู่โรงงานอุตสาหกรรม ในกรุงเทพฯ วันนี้เข้าไปสู่บริษัทเอกชน วันนี้เข้าไปสู่ระบบราชการ ผมเชื่อว่าตัวเลข หนี้นอกระบบวันนี้ทั้งในระดับชุมชน ระดับอําเภอ ระดับจังหวัด ระดับกรุงเทพฯ อาจจะ ไม่ใช่ ๖,๐๐๐-๗,๐๐๐ ล้านบาท ดังที่ท่านรัฐมนตรีได้เคยแถลงไป ผมเชื่อว่าวงเงินกู้นอกระบบ วันนี้ทั้งประเทศ ทุกจังหวัดไม่น่าจะน้อยกว่าธนาคารของเอกชนขนาดกลาง ๆ สัก ๑ ธนาคาร สิ่งเหล่านี้มีความสําคัญเปึนอย่างยิ่ง สิ่งเหล่านี้อาจจะทําให้นโยบาย ไทยเข้มแข็งของรัฐบาลที่ต้องการสร้างความเข้มแข็งในเชิงเศรษฐกิจชุมชนของพี่น้อง ประชาชนไม่ประสบความสําเร็จ เพราะในร่างกายของพี่น้องประชาชนวันนี้มันมี มะเร็งร้ายที่เกาะกินและแพร่ขยายตัวมากยิ่งขึ้น ร้ายแรงยิ่งขึ้น ผมจึงกราบเรียนถาม ท่านประธานสภาผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังว่ารัฐบาลนี้ ได้มองปัญหานี้อย่างไร ได้เห็นถึงความวิกฤติของปัญหานี้อย่างไร และรัฐบาลได้เตรียม มาตรการอย่างไรที่จะทําให้พี่น้องประชาชนเหล่านี้ได้พ้นจากพันธนาการอันเจ็บปวด ของหนี้นอกระบบ ขอเรียนถามข้อแรกครับ