ท่านประธานที่เคารพ กระผม ร้อยตํารวจโท เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน พรรคเพื่อไทย ผมขออนุญาตท่านประธานที่จะต้องใช้โอกาสนี้กราบเรียนแสดงความ คิดเห็นเกี่ยวกับการพิจารณาพระราชบัญญัติเวนคืนที่ดิน ซึ่งสมาชิกได้อภิปรายมาแล้ว หลาย ๆ ท่าน

ท่านประธานที่เคารพครับ สิ่งแรกที่ผมอยากจะกราบเรียนท่านฝากไปยัง ฯพณฯ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมก็คือ ได้มีพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดินตั้งแต่ ปี ๒๕๔๘ และผมเข้าใจว่าจนถึงขณะนี้ทางเส้นนี้ก็คงสร้างไปแล้วหลายสิบเปอร์เซ็นต์ คงจะมีเพียง ๑๑๘ ราย ที่การทางพิเศษแห่งประเทศไทยยังไม่สามารถเจรจาเรื่องการ ชดใช้หรือจ่ายเงินชดเชยค่าที่ดินเขา ตรงนี้น่าจะพิจารณาตัวผู้ว่าการการทางพิเศษ แห่งประเทศไทยว่ามีความสามารถในการที่จะบริหารงานเป็นผู้นําองค์กรต่อไปหรือไม่ เพราะจริง ๆ แล้วศิลปะในการเจรจากับพี่น้องประชาชนซึ่งเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่ดิน ที่ถูกเวนคืนทั้ง ๑๑๘ รายนี้ ผมเชื่อแน่ว่าถ้าท่านผู้ว่าการการทางพิเศษแห่งประเทศไทย มีศิลปะในการเจรจาแล้วก็สามารถที่จะคลี่คลาย แล้วก็ทําความเข้าใจกับประชาชนใน เรื่องของการเวนคืน อย่างไรก็ตามข้อสังเกตจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลาย ๆ ท่าน ที่ได้อภิปรายไป อย่างกรณีที่เขามีที่ดินเพียง ๒๙ ตารางวา แล้วไปเวนคืนเขา ๒๗ ตารางวา ๒๖ ตารางวา ส่วนที่เหลือ ๒-๓ ตารางวานี่เป็นปัญหาว่าจะเหลือให้เขาทําอะไร ให้สําหรับ สร้างศาลพระภูมิหรือจะสร้างศาลไว้สําหรับสร้างทางให้คนผ่านไปมายกมือไหว้ หรืออย่างไร จริง ๆ แล้วการทางพิเศษแห่งประเทศไทยน่าจะพิจารณาว่ากรณีอย่างนี้น่าจะ ยกมาทั้งหมดเลย ก็อยู่ในวิสัยที่จะตกลงกันได้ง่ายขึ้นไม่จําเป็นที่จะต้องมาออกเป็น พระราชบัญญัติอันเป็นการบังคับขืนใจประชาชนผู้เป็นเจ้าของที่ดิน แล้วบางรายมี ๖๐ ตารางวาไปเวนคืน ๕๙ ตารางวาเศษอย่างนี้แล้วเหลือนิดเดียว สร้างศาลพระภูมิ ก็ยังไม่พอด้วย ตรงนี้ทําไมผู้ว่าการการทางพิเศษแห่งประเทศไทยไม่รู้จักใช้สมองคิดว่า น่าจะเจรจาเอาทั้งหมดเลย แล้วการทางพิเศษแห่งประเทศไทยไม่ได้ใช้ประโยชน์ ไม่ได้ถูก แนวถนน อาจจะไปพัฒนาเป็นส่วนหย่อมหรือเป็นอะไรก็ได้ แต่ชาวบ้านนี่เขาเหลืออยู่ ไม่ถึง ๑ ตารางวา จะให้เขาทําอะไร ตรงนี้ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวง คมนาคมควรที่จะต้องพิจารณาความสามารถของผู้ว่าการการทางพิเศษแห่งประเทศไทย คนปัจจุบันว่าสามารถที่จะนําองค์กรต่อไปได้หรือไม่ อย่างไรก็ตามท่านประธานได้กล่าว ในที่ประชุม ๒ ครั้ง เป็นอย่างน้อยระหว่างที่ผมนั่งรถมาที่สภา เพราะผมออกไปงานศพ ข้างนอก ท่านได้พูดกับสมาชิกว่าให้พยายามอภิปรายในเรื่องของพระราชบัญญัติเวนคืน ฉบับนี้ แต่บางครั้งท่านประธานครับการอภิปรายบางครั้งมันจําเป็นต้องออกนอกเรื่อง เพราะโอกาสที่จะมานั่งพูด ยืนพูดต่อหน้ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมที่มานั่งอยู่ใน ห้องประชุมแห่งนี้ไม่ได้มีอยู่ทุกคราวของการประชุม ดังนั้นโอกาสอย่างนี้สมาชิกควรที่จะ ได้ใช้เวลาตรงนี้ให้มันเป็นประโยชน์ ยกตัวอย่างอย่างที่ผมจะกราบเรียนท่านประธาน ผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมก็คือว่าท่านในฐานะเป็นรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงคมนาคมนั้น ท่านต้องช่วยพิจารณาว่าปัญหาการจราจรบ้านเรามันสาหัส สากรรจ์จริง ๆ ทางยกระดับถนนบรมราชชนนีที่จากปิ่นเกล้าไปทางพุทธมณฑล ขณะนี้ มันก็จ่ออยู่เลยตลิ่งชันไปนิดเดียว เป็นไปได้ไหมว่ากระทรวงคมนาคมควรที่จะวางแผน ในการที่จะสร้างต่อไปไปจนถึงเชื่อมถนนเพชรเกษม ไปจนถึงจังหวัดราชบุรี หรือจังหวัด เพชรบุรี แล้วกําหนดให้มีทางขึ้นทางลง ให้ประชาชนที่จะมาใช้ทางนี้จ่ายเงินค่าผ่านทาง กระทรวงคมนาคมก็สามารถที่จะ แบ่งเบาภาระความแออัดของการจราจร ที่สําคัญประชาชนมีทางเลือกเพิ่มขึ้น เขาใช้ทาง ต่างระดับก็ไม่ต้องไปเสี่ยงกับรถมอเตอร์ไซค์ที่แล่นฉวัดเฉวียนตัดหน้ารถบ้าง บางทีสุนัขวิ่ง ตัดข้ามถนนอย่างนี้เป็นต้น เพราะฉะนั้นตรงนี้ผมก็อยากจะกราบเรียนท่านประธาน ฝากไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมว่าน่าจะศึกษาความเป็นไปได้ในการที่จะ ยกระดับถนนบรมราชนนีทางต่างระดับนี่ จากที่เลยตลิ่งชันที่สร้างอยู่ในปัจจุบันนี้คาอยู่ ตรงนั้นขยายยืดต่อไปถึงเพชรบุรี ราชบุรีน่าจะอยู่ในวิสัยที่จะทําได้ ลงทุนวันนี้ เพื่อลูกหลานในอนาคตข้างหน้าและประชาชนจะได้รับความสะดวกสบาย ผมก็ฝาก ท่านประธานไปถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในโอกาสนี้ด้วยครับ ขอบคุณครับ