กราบเรียนท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร ที่เคารพ กระผม จุมพฏ บุญใหญ่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสกลนคร เขตเลือกตั้ง ที่ ๒ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมขอใช้เวลา ๑๐ นาที ตามที่ท่านประธานกําหนด ทั้งที่อาจจะเกิดความน้อยใจว่าคนยกมือทีหลังถูกกําหนดเวลาทุกที ท่านประธานครับ ทั้งที่วันนี้เปึนวันที่ไม่มีใครแย่งกันพูดหรอกครับ เพราะว่าเปึนวันพฤหัสบดี ท่านประธาน ที่เคารพ ผมขอให้กําลังใจสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ต่อข้อแนะนําของ ท่านที่มีต่อรัฐบาลใน ๓๐ เรื่อง ของป้ ๒๕๓๑ แล้วก็มีความเห็นใจท่านนะครับ ในฐานะ ที่ผมขอใช้คําว่า สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ นั้นคล้ายดั่งเปึนเสือกระดาษ ตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๕๘ ให้ท่านมีหน้าที่ให้คําปรึกษาและแนะนําต่อรัฐบาลเท่านั้น รัฐบาลจะทําหรือไม่ทําท่านก็บังคับไม่ได้ ท่านประธานครับ ผมให้ความคิดเห็นว่าเราจะ แก้ปัญหาความเปึนเสือกระดาษ คือไร้อํานาจในการที่จะบังคับรัฐบาลทํา ทั้งที่ความคิดเห็น ของท่านนั้น ถือว่าสุดยอดของระดับมันสมองของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติที่ผลิตผลงานในการศึกษาวิจัยออกมาแต่ละเรื่อง ผมขอสนับสนุนต่อเพื่อน สมาชิกที่อภิปรายก่อนหน้าว่าในการรายงานป้ต่อไป ใน ๓๐ เรื่องที่ท่านเสนอแนะรัฐบาลนี้ ท่านควรได้รายงานต่อสภาให้ทราบว่ารัฐบาลได้นําไปปฏิบัติกี่เรื่อง และเกิดผลอย่างใรบ้าง ใน ๓๐ เรื่อง นอกจากจะมีเรื่องใหม่ที่ท่านศึกษาในป้ ๒๕๕๒ นั่นคือเพื่อสภาผู้แทนราษฎร จะได้ใช้อํานาจนิติบัญญัติควบคุมรัฐบาลว่าเรื่องดี ๆ ของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและ สังคมแห่งชาติทําไมรัฐบาลจึงไม่ทํา เพราะเหตุใด ท่านประธานครับ เรื่องดี ๆ ที่ผมได้อ่าน ที่ผมเห็นตัวนี้นะครับ แต่ในฐานะ ส.ส. ได้ทําไปแล้วก็คือ เรื่องที่ท่านจะแก้ไขปัญหาพัฒนา คุณภาพชีวิตของคนไทย โดยเฉพาะการแก้ปัญหาคนพลัดถิ่นของมะริด ตะนาวศรี โดยท่านได้เสนอแนะต่อรัฐบาลว่าควรยกร่างกฎหมายแก้ไขปัญหาสัญชาติ ให้ปัญหาสัญชาติ กับคนพลัดถิ่นเหล่านี้ ซึ่งผมเองในฐานะของคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน โดยท่านอาจารย์ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ ได้ให้ยกร่างและเสนอร่างกฎหมายนี้ เพื่อให้พี่น้องคนไทย พูดไทย สายเลือดไทย ที่ปัองกันประเทศ อยู่แถวชายแดนติดกับประเทศพม่า แต่ว่าได้สูญเสียสัญชาติไป เพราะถิ่นได้พลัดไป คนไทยจึงพลัดถิ่น ถ้ารัฐบาลจะเสนอร่างตัวนี้เข้ามาผลักดันไม่ให้ ส.ส. เสนออย่างเดียว ก็จะถือว่าแก้ปัญหาตามที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้เสนอแนะ ท่านประธานครับ ผมจะพูด ๓-๔ เรื่องในเวลาที่กําหนด คือเรื่องการมีส่วนร่วมของ ประชาชนเกี่ยวกับการปกครองส่วนท้องถิ่น เรื่องการคุ้มครองสิทธิของประชาชนกรณีที่ เจ้าหน้าที่รัฐปฏิบัติขัดกับกฎหมาย และเรื่องวัฒนธรรมที่พึงประสงค์ ท่านประธานครับ ถ้าดูในรายงานที่สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้เสนอนี้ ในเรื่องของ การปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ผมอยากให้สภาได้พิจารณาวิจัยศึกษาในเชิงลึกว่า องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ๗,๗๗๖ แห่งนั้น คุ้มค่ากับการที่จะให้มีองค์กรนี้อีกต่อไป หรือไม่ โดยผมเองจะยกตัวอย่าง ๒-๓ องค์การบริหารส่วนตําบลนะครับ ผมได้สอบถาม เจ้าหน้าที่ว่าแต่ละป้ท่านได้รับงบประมาณเพื่อเปึนส่วนการพัฒนาท้องถิ่นจริง ๆ อย่างไร มีอยู่ อบต.หนึ่งครับ มีงบประมาณทั้งป้ ๑๘ ล้านบาท ๑๔ ล้านบาท ใช้ไปในการจ่าย เปึนค่าเงินเดือนของเจ้าหน้าที่ครับ ค่าใช้จ่ายประจํามีเพียง ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น ที่เปึนงบพัฒนาในตําบลนั้น นี่เปึนสาเหตุหนึ่งหรือไม่ที่ประชาชนไม่สนใจ ในการมีส่วนร่วม เพราะเสนอให้พัฒนาต่าง ๆ เงินก็ไม่เพียงพอ ถ้าจะใช้เงิน ๒๐ ล้านบาท โดยไม่ให้มีองค์การบริหารส่วนตําบลแต่เอา ๒๐ ล้านบาทนี้ไปพัฒนาในตําบลนั้น จะไม่ดีกว่าหรือ มีบางตําบลครับ มี ๒๐ ล้านบาท แต่ว่าเปึนค่าใช้จ่าย ๑๗ ล้านบาท สําหรับงบประจํา ๓ ล้านบาท คืองบพัฒนาท้องถิ่น ท่านประธานครับที่ท่านบอกว่า ประชาชนไม่สนใจในการมีส่วนร่วม ผมเห็นว่าข้อมูลของท่านอาจจะคลาดเคลื่อนก็ได้ ผมจะยกตัวอย่างในเขตพื้นที่ของกระผม ให้ดูนะครับ เพื่อให้เห็นชัดว่าโครงการเศรษฐกิจพอเพียงของรัฐบาลชุดนี้ รัฐบาลเอง ได้กําหนดนโยบายกลับไปขัดขวางการมีส่วนร่วมของประชาชนหรือไม่ ผมขอยกตัวอย่าง ที่ชัดเจนที่สุด คือประชาชนในหมู่บ้านดงสาร ตําบลโพนงาม เขาได้รับงบประมาณ ตามโครงการนี้ ๓๐๐,๐๐๐ บาทของหมู่บ้านนั้น เขาได้ประชุมสมาคมแล้วก็จะทําฝายกั้นน้ํา ในราคา ๓๐๐,๐๐๐ บาท แต่รัฐบาลฝ์ายระดับนโยบายได้ไปเปลี่ยนโครงการของเขา จากฝายกั้นน้ํามาเปึนปัูมน้ํามันหยอดเหรียญในราคา ๑๕๐,๐๐๐ บาท แล้วก็เรียกเงินนี้กลับ ท่านประธานครับ ถ้าเขามีส่วนร่วมเขาร้องเรียนเข้ามา นี่คือในส่วนหนึ่งที่ผมเห็นว่า ข้อมูลท่านอาจจะคลาดเคลื่อนหรือเปล่า มาที่กระบวนการคุ้มครองสิทธิของประชาชน ผมอยากให้ท่านได้ศึกษาเฉพาะการเลือกปฏิบัติและการวินิจฉัยตีความ ในรายงานของท่าน ท่านระบุชัดเจนนะครับว่าภาครัฐแพ้คดีเมื่อประชาชนฟัอง สถิติคือใน ๑๐๐ คดี รัฐแพ้คดี ๔๐ คดี นั่นหมายความว่ารัฐตีความกฎหมาย บังคับใช้กฎหมายไม่ถูกต้อง ท่านประธานครับ ถ้ารัฐเลือกปฏิบัติในด้านนโยบาย อยากให้ศึกษาตรงนี้นะครับ เพราะในนโยบายคดีไปถึง ศาลปกครองแล้ว ศาลปกครองจะไม่รับคดีไว้พิจารณา เพราะเปึนเรื่องนโยบาย ศาลบังคับไม่ได้ กระผมจะพูดเรื่องนโยบายให้เห็นชัดเจนเรื่องหนึ่ง ซึ่งเหตุการณ์กําลังจะเกิดขึ้นในวันเสาร์นี้ ตีข่าวไว้ล่วงหน้าแล้ว ท่านนายกรัฐมนตรีจะเอาเงินไปให้ยายไฮที่จังหวัดอุบลราชธานี อันเนื่องมาจากได้รับผลกระทบที่รัฐสร้างเขื่อนแล้วน้ําท่วมนายายไฮ รวมแล้ว ๓ ครอบครัวได้ ๔,๙๐๐,๐๐๐ บาท แต่พี่น้องในจังหวัดสกลนครของกระผม ๕ อําเภอ รัฐได้สร้างเขื่อนน้ําอูนตั้งแต่ป้ ๒๕๑๒ เปึนเวลา ๔๐ ป้ ณ บัดนี้ ๒๕๕๒ รัฐไม่จัดที่ดินทํากิน ให้ ๑๕ ไร่ ตามที่รัฐได้มีนโยบาย แล้วก็ใช้เงินตีราคาให้ว่าที่ดิน ๑๕ ไร่ จ่ายให้ท่านไร่ละ ๑๐,๐๐๐ บาท คนละ ๑๕๐,๐๐๐ บาท มีได้ไปแล้วบางส่วน บางส่วนก็ไม่ได้ ผมไม่ทราบว่า ยายไฮถูกน้ําท่วมนาเมื่อป้ไหน ผมทราบแต่พี่น้องของผมในจังหวัดสกลนคร ๕ อําเภอ ถูกน้ําท่วมนาในป้ ๒๕๑๒ ๔๐ ป้ ถ้ารัฐจัดที่ดินทํากินให้ ๑๕ ไร่ ๑ ไร่ ถ้าปลูกพืช ผัก ผลไม้ ทํามาหากินได้ไร่ละ ๑,๐๐๐ บาท ป้หนึ่ง ๑๕,๐๐๐ บาท ๔๐ ป้ เปึนเงินเท่าไร ประมาณ ๖๐๐,๐๐๐ บาท รัฐจ่ายให้ ๑๕๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น อยากให้ท่านได้ศึกษาผลกระทบของ เขื่อนที่กระทบต่อพี่น้องประชาชนทั้งประเทศ ไม่ว่าจะเขื่อนป์าสักชลสิทธิ์ เขื่อนสิรินธร หรือเขื่อนภูมิพล รัฐได้ชดเชยค่าสูญเสียโอกาสในการทํามาหากิน ไม่ได้พูดถึงเอาที่ดิน ที่ดินไร่ละ ๑๐,๐๐๐ บาท จังหวัดสกลนครไม่มีขายตอนนี้ ๑๕๐,๐๐๐ บาท ซื้อที่ดิน ๑๕ ไร่ ไม่ได้ แต่การสูญเสียโอกาสเหล่านี้รัฐชดเชยบางคน ไม่ได้อิจฉายายไฮครับ เปึนการหาเสียง หรือเปล่า เพราะที่จังหวัดอุบลราชธานีมี ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์ ที่จังหวัดสกลนครเขาไม่เลือก ท่านประธานดูหน่อยนะครับ ความเปึนธรรมของการเลือกปฏิบัติโดยนโยบาย ปฏิบัติไม่เท่าเทียมกัน เหล่านี้ก่อให้เกิดความแตกแยกทางสังคมไปจนถึงวัฒนธรรมที่ไม่พึงประสงค์ ผมอยากเห็น การรายงานของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติป้ ๒๕๕๒ การปฏิบัติเฉพาะ นโยบายเรื่องการสร้างเขื่อนเปรียบเทียบกันว่าเปึนธรรมหรือไม่ อย่างไร

สุดท้ายครับ วัฒนธรรมที่พึงประสงค์ ท่านได้พูดถึงการพัฒนาทางการเมือง โดยใช้วัฒนธรรม และท่านได้พูดถึงวัฒนธรรมที่ไม่พึงประสงค์เกิดขึ้นมากมาย เช่น ประชาชน ไม่รู้รักสามัคคี ไม่มีความเอื้ออาทร แตกแยก ไม่ฟังกัน เพราะการเลือกปฏิบัติหรือเปล่า ผมอยากให้ท่านศึกษาอย่างนี้ครับว่าจริง ๆ แล้วคือปัญหาทั้งสังคมและเศรษฐกิจ มันจะอยู่ด้วยกันตรงนี้ ความยากจนที่เราจะแก้ ขณะนี้ทุกคนมุ่งเอาที่มีเงิน ขอให้มีเงิน แล้วเคารพคนมีเงิน แต่ผมอยากให้ท่านศึกษาว่าความยากจนจริง ๆ แล้วมีสาเหตุมาจากอะไร โดยเฉพาะระดับคนรากหญ้า อยากให้ท่านได้ศึกษาว่าอบายมุข ๔ หรือ ๖ ตั้งแต่เล่นการพนัน หวยไม่ว่าจะบนดิน ใต้ดิน พระพุทธเจ้าบอกว่า อบายมุข การดื่มสุรา การติดยาเสพติด การเที่ยวกลางคืนต่าง ๆ เหล่านี้ อบายมุขมีส่วนที่ทําให้ยากจนหรือเปล่า กองทุนเงินล้านกู้ไปแล้ว เอาไปเล่นอบายมุขหรือเปล่า จึงไม่มีปัญญาที่จะเอาเงินมาใช้คืนกองทุนเงินล้านปัญหาของเกษตรกรรากหญ้านั้น ยากจนเกิดมาจากอบายมุขเสพสุราหรือเปล่า สูบบุหรี่หรือเปล่า เหล่านี้นะครับมันกระทบ หรือเปล่า หรือว่าเกิดมาจาก ท่านประธานครับผมขอเวลาเกินมานิดนะครับ จะไม่เกิน ๑ นาทีครับ หรือว่าปัญหาความยากจนเกิดมาจากการขาดทุนในการผลิต ท่านประธานครับ ทุนที่สําคัญคือทุนที่ดินครับ ผมพูดไปแล้วเมื่อสักครู่นี้ พี่น้องประชาชนของกระผม ๕ อําเภอ ๓,๓๕๑ ครัวเรือน ขาดทุนที่ดินในการที่จะใช้ในการผลิต คํานวณอย่างต่ํา เมื่อสักครู่นี้ออกมาแล้วนะครับ ไร่ละ ๑,๐๐๐ บาท ๔๐ ป้ ๖๐๐,๐๐๐ บาท ทําให้ต้องไปกู้ ต้องไปทําอย่างอื่นหรือเปล่า ตรงนี้นะครับ ดูว่าประชาชนที่ขาดทุนในการผลิตคือทุนที่ดินนั้น มีจํานวนเท่าไร และท่านประธานที่เคารพ สุดท้ายครับผลิตแล้ว มีทุนในการผลิตแล้วไม่ติด อบายมุข ถูกเอารัดเอาเปรียบในการจําหน่ายผลผลิตที่เขาได้ผลิตหรือไม่ ทําไมชาวนา ซึ่งปลูกข้าว คนกินทุกวันจึงยากจน ท่านประธานที่เคารพ ให้ท่านศึกษา ลองเปรียบเทียบ นะครับ ประเทศญี่ปุ์น ชาวนาร่ํารวยครับ เปึนเศรษฐี ไปเที่ยวต่างประเทศป้ละ ๒ ครั้ง แต่ชาวนาไทยกลับยากจน มาตรฐานการครองชีพของประเทศไทยต่ํามาก ถ้าท่านศึกษาตัวนี้ ผมหวังว่าในรายงานป้ ๒๕๕๒ ซึ่งจะจบลงไปแล้วนะครับ ผมคิดว่าคงจะได้อยู่ในสภานี้ ยาวจนได้ฟังรายงานของท่านและถ้าท่านจะศึกษารายงานนี้นะครับ ประเด็นนี้กระผมได้ กล่าวถึงและขอให้กําลังใจสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจนะครับ ถ้าเอาผลงาน ๓๐ หัวข้อนี้ บอกว่ารัฐบาลเรื่องนี้ไม่ทํา เรื่องนี้ไม่ทํา เรื่องนี้ไม่ทํา นิติบัญญัติก็จะไปบีบรัฐบาลเองครับ ประชาชนก็จะเปลี่ยนรัฐบาลครับ ขอบคุณครับ