ก็ต้องขอขอบพระคุณ ท่านรัฐมนตรีนะครับที่ได้ให้ความกระจ่าง แล้วก็มีความเข้าใจตรงกันเรื่องหนึ่งครับ คือกระผมเองก็ได้สอบถามในเรื่องนี้และติดตามมานาน ก็ได้รับคําตอบทุกครั้งว่า ในการพิจารณาสถานที่ที่จะก่อสร้างสถานีนั้นพิจารณาตามเทคนิค คําว่า ตามเทคนิค ของ รฟม. ซึ่งได้ชี้แจงมานั้นก็คือว่าสถานีทุกสถานีจะต้องอยู่ห่างกัน ๑ กิโลเมตร ไม่มาก หรือไม่น้อยกว่านั้น เพราะฉะนั้นเมื่อเปึนเช่นนี้การที่จะพิจารณาว่าสถานีจะก่อสร้างเกิด ความเดือดร้อนกับพี่น้องประชาชนมากน้อยแค่ไหนกลับกลายเปึนเรื่องรองลงมากว่า เรื่องของเทคนิค

ส่วนประเด็นที่ ๒ ครับกระผมเองต้องเรียนท่านรัฐมนตรี ซึ่งเพิ่งได้เข้ามา ทํางานตรงนี้ว่ากระผมนั้นได้เปึนผู้แทนราษฎรในเขตนี้มาก็ร่วม ๔-๕ ป้แล้วจนถึงขณะนี้ ที่มีการอ้างโดย รฟม. ว่ามีการรับฟังความคิดเห็นหลายต่อหลายครั้ง กระผมต้องเรียนว่า ในป้ ๒๕๔๙ มีการกล่าวอ้างรวมทั้งพิมพ์เอกสารของ รฟม. ว่าได้มีการปรึกษาพี่น้องประชาชน ก็ดี ปรึกษากับผู้แทนในพื้นที่ทั้งระดับท้องถิ่น ในระดับชาติ และมีความเห็นชอบให้สร้างสถานี ณ จุดที่กําหนดในขณะนี้ แต่โดยข้อเท็จจริง กระผมต้องเรียนท่านประธานว่าในป้ ๒๕๔๙ นั้น พี่น้องประชาชนเปึนจํานวนมากไม่ต่ํากว่า ๕๐๐ คนได้มาพบกับกระผมเพื่อนําเอกสารนี้ มาให้กระผมดู กระผมเองก็รู้สึกเปึนห่วงและรู้สึกตระหนักใจว่าการกล่าวอ้างว่าผู้แทนได้ ไปร่วมในการพิจารณานั้นไม่เปึนความจริง รวมทั้งพี่น้องประชาชนก็ยืนยันว่าการที่ รฟม. กําหนดแบบนี้มีเพียงบางครัวเรือนเท่านั้นที่เห็นด้วยครับ ครัวเรือนส่วนใหญ่นั้นไม่ได้รับ การเชิญเข้าไปรับฟังความคิดเห็นอย่างชัดเจน ปรากฏว่าต่อมาหลังจากที่มีการรัฐประหาร รัฐบาลของท่าน พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ เข้ามาบริหารราชการแผ่นดิน มีการจัดการรับฟัง ความคิดเห็นอย่างเปึนทางการอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นกระผมเองได้พาผู้ที่มีความเดือดร้อน ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ คน เข้ารับฟังความคิดเห็น แต่ปรากฏว่าแม้แต่ตัวกระผมเองหรือว่า พี่น้องประชาชนที่มีความเดือดร้อนโดยตรงกับโครงการนี้ถูกกีดกันออกจากห้องประชุม ต่อมาก็มีการกล่าวอ้างต่อครับว่าการประชามติครั้งนี้ถือว่าสมบูรณ์แล้ว ถือว่าชอบแล้ว ผมจึงรู้สึกเปึนห่วงเปึนอย่างยิ่งครับว่า เมื่อการกําหนดหลักเกณฑ์ว่าจะตั้งสถานีที่ไหนนั้น เกิดขึ้นโดยหลักของเทคนิค ไม่ได้เกิดขึ้นในหลักของการคํานึงถึงผลกระทบต่อพี่น้อง ประชาชน และการรับฟังความคิดเห็นในแต่ละครั้งนั้น ก็เปึนการรับฟังความคิดเห็นแบบ ที่ไม่เปึนธรรม แบบที่ไม่ได้ให้ผู้ที่ได้รับผลกระทบได้มีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ก็ย่อมเกิด ความคลางแคลงใจของพี่น้องประชาชนจํานวนมาก ซึ่งจะต้องสูญเสียที่ดินทํากิน ที่อยู่อาศัย ซึ่งอยู่กันมาเปึนระยะเวลากว่า ๑๐๐ ป้ กระผมจึงนําเรียนต่อท่านรัฐมนตรีและขอถาม คําถามชุดต่อไปก็คือว่า ในระยะเวลาที่พวกเราในเขตนั้นพยายามที่จะไปยื่นข้อเสนอ ในการประชามติครั้งป้ ๒๕๕๐ ไม่มีข้อเสนอใดที่บอกว่าไม่ให้สร้างสถานี เพราะกระผม ตระหนักดีว่าเรื่องนี้เปึนเรื่องจําเปึน แต่ครั้งนั้นทุกคนที่ไปยื่นข้อเสนอ พยายามยื่นข้อเสนอ ว่าทําไมไม่มีการศึกษาการก่อสร้างสถานีในพื้นที่ใกล้เคียง ณ ขณะนั้นพวกเราได้เสนอว่า เปึนโรงหนังเก่าชื่อสิริรามา ถ้าท่านประธานได้ไปดูที่นี่ท่านจะเห็นว่าเปึนที่รกร้างอยู่ขณะนี้ เปึนที่ที่ติดหนี้ เอ็นพีแอล (NPL) ของธนาคารอยู่ครับ และถ้าหากว่ามีการก่อสร้างสถานี ซึ่งห่างไปจากแผนเดิมประมาณ ๑๕๐ เมตรเท่านั้นจะทําให้มีผลกระทบต่อครัวเรือนไม่ถึง ๗ ครัวเรือน ตรงนี้ครับว่าถ้ามีการเปลี่ยนหลักเกณฑ์ว่าจากเทคนิคต้องเปึน ๑ กิโลเมตร อย่างชัดเจนครับ มาสู่หลักเกณฑ์ว่าลดผลกระทบต่อพี่น้องประชาชน พี่น้องประชาชน ก็อยากเห็นว่ากระทรวงคมนาคมหรือ รฟม. นั้นเข้าไปศึกษาอย่างจริงจัง ให้ความจริงใจ ต่อพี่น้องประชาชนว่าจะเปึนไปได้หรือไม่ที่มีการก่อสร้างสถานีในที่ดินตรงนี้ ผมก็อยาก เห็นว่าพี่น้องประชาชนทุกคนที่ได้รับผลกระทบยินดีที่จะเสียสละให้กับคนกรุงเทพมหานคร และคนต่างจังหวัดหรือคนอื่น ๆ ที่จะมาใช้รถไฟฟัาสายสีน้ําเงิน แต่ท่านจะต้องสร้าง หลักประกันครับว่าการเสียสละครั้งนี้มีความจําเปึนอย่างแท้จริง ไม่สามารถหลีกเลี่ยง ได้อีกแล้ว กระผมก็ขอให้ท่านรัฐมนตรีในฐานะที่ท่านกํากับดูแลกระทรวงคมนาคมนั้น ได้ช่วยให้ความมั่นใจหน่อยครับว่าทําไมท่านถึงจะไม่ศึกษาว่าการก่อสร้างสถานีในที่ดิน ใกล้เคียงซึ่งเปึนที่รกร้าง ท่านจะสามารถทําให้ได้ไหมครับ ถ้าท่านทําได้และการศึกษา ออกมาบอกว่ามีความจําเปึนทางเทคนิค หรือได้ศึกษาผลกระทบอย่างชัดเจนแล้วนะครับว่า มีความจําเปึนจะต้องตั้งสถานี ณ ที่ที่ตั้งอยู่ขณะนี้ กระผมเชื่อว่าพี่น้องประชาชนก็พร้อม จะยอมรับครับ ผมก็ขอความชัดเจนเรื่องนี้ต่อครับ