สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๒ · ๒๔ กันยายน ๒๕๕๒

รังสิมา รอดรัศมี แสดงความเสียใจที่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับการรายงานการโอนเปลี่ยนแปลงงบประมาณ และแสดงความไม่พอใจต่อการขอเงินงบประมาณที่ไม่เหมาะสม พร้อมเรียกร้องให้หน่วยงานราชการตรวจสอบและแก้ไขปัญหานี้

นางสาวรังสิมา รอดรัศมี สมุทรสงคราม

กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน นางสาวรังสิมา รอดรัศมี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสมุทรสงคราม คือดิฉันก็เห็นด้วยกับรัฐธรรมนูญที่กําหนดเอาไว้ ในมาตรา ๑๖๙ วรรคสาม ให้มีการรายงานการโอนเปลี่ยนแปลงงบต่อสภาผู้แทนราษฎร แต่ว่า การรายงานดิฉันคิดว่าถึงแม้จะเอามาดูมันก็ไม่มีประโยชน์เลย เพราะการโอน เปลี่ยนแปลง ดิฉันจะอธิบาย ดิฉันจะไม่ดูนี่แล้ว เพราะมันไม่มีประโยชน์และมันเลยไป แล้ว ดิฉันจะพูดเรื่องที่ประสบจริง ๆ ให้ท่านฟังเลยว่า ดิฉันเปึนคณะอนุกรรมาธิการ ฝ๊กอบรม สัมมนา ประชาสัมพันธ์ งบดําเนินงาน ค่าจ้างเหมาบริการ ค่าจ้างที่ปรึกษา การวิจัยถ่ายทอดเทคโนโลยี ค่าเช่า ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการต่างประเทศ กองทุน เงินอุดหนุนและรายจ่ายอื่น งบประมาณประจําป้ ๒๕๕๓ แล้วก็เปึนกรรมาธิการ ติดตามการบริหารงบประมาณ สภาผู้แทนราษฎร ตอนนี้กําลังเชิญหน่วยงาน ทุกหน่วยงานมาชี้แจงเกี่ยวกับการโอนเปลี่ยนแปลงงบ งบเหลือจ่ายของป้งบประมาณ ๒๕๕๒ เพราะฉะนั้นดิฉันก็คิดว่ามันน่าจะเหมือนกันทุกป้เลย แต่ทีนี้ว่าเรานี่ไม่ค่อยได้ให้ ความสําคัญกับการโอนเปลี่ยนแปลงงบ แต่พอมาดูแล้วดิฉันก็เศร้าใจมากเลย ดิฉัน บอกกับท่านประธานโดยตรงนะคะว่าดิฉันเปึนคณะอนุกรรมาธิการแค่ระยะเวลาประมาณ ๑ เดือน ดิฉันลง ๙ กิโลกรัม เพราะรับไม่ได้

ประการที่ ๑ ดิฉันอยากจะให้ท่านไปดูนะคะว่า การของบประมาณของ หน่วยงานราชการทุกกระทรวง ทบวง กรมที่ขอเข้ามา ดิฉันฟังแว็บ ๆ มาว่า ท่านนายแพทย์ ชลน่านได้อภิปรายเมื่อสักครู่นี้เกี่ยวกับการตัดงบฝ๊กอบรม สัมมนา ก็จะชี้แจงเหตุผลว่า ทําไมคณะอนุกรรมาธิการฝ๊กอบรม สัมมนา ประชาสัมพันธ์ งบดําเนินงาน ค่าจ้างเหมาบริการ ค่าจ้างที่ปรึกษา การวิจัยถ่ายทอดเทคโนโลยี ค่าเช่า ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการต่างประเทศ กองทุน เงินอุดหนุนและรายจ่ายอื่นถึงตัด งบประมาณในส่วนนี้ เหตุผลในการตัด บางโครงการที่ตัดเพราะว่าเขาไม่สามารถจะตอบ ได้ว่าอบรมไปแล้วได้ประโยชน์อะไร ชี้แจงก็ไม่ได้ แล้วการตั้งงบรายหัวค่าอาหารหัวละ ๘๐๐ บาท ดิฉันก็บอกว่าสภาผู้แทนราษฎรมาดูสิหัวละ ๑๕๐ บาท อาหารว่าง สภาผู้แทนราษฎรหัวละ ๒๕ บาท แต่หน่วยราชการเบิกหัวละ ๘๐ บาท และกระเปิา กระเปิาเอกสารท่านไปดูได้เลย ทุกหน่วยงานจะแจกกระเปิาเอกสารหมดเลยลูกละ ๓๕๐ บาท ดิฉันก็มานั่งดูแล้วมันหมดไปกับกระเปิาหิ้ว แล้วท่านจะสังเกตว่าอบรมทุกครั้ง แจกกระเปิาทุกครั้ง บ้านคนที่ไปอบรมมีแต่กระเปิาทั้งนั้นเลยเอาไปวางไว้ไม่ได้ใช้หรอก เพราะว่ามันได้เปอร์เซ็นต์ในการซื้อกระเปิาเยอะ ดิฉันก็เอาตัวอย่างกระเปิาดิฉันไปยก จนกระเปิาดําเลย ยกตัวอย่างให้ดูว่า ส.ส. ทํารณรงค์ลดโลกร้อนลูกละ ๑๖ บาท มีการ์ตูน ส.ส. รังสิมาด้วยเปึนการ์ตูนสกรีนอย่างดีเลย ๑๖ บาท แต่หน่วยราชการตั้ง ๓๕๐ บาท ดิฉันก็เศร้าใจประเทศมันไม่มีเงิน ดิฉันก็บอกกับคนที่มาชี้แจงว่าขอได้ไหมป้นี้ประเทศเรา มันไม่มีเงินจะต้องไปกู้แล้วก็เสียดอกเบี้ย แล้วก็ส้วมเด็กนักเรียนทั่วประเทศยังขาดส้วม อีกเยอะเลยนะคะ บ้านพักพยาบาลก็ยังขาดอีกเยอะ โรงพยาบาลก็ยังขาดอีกเยอะเราควร ที่จะไปทําในสิ่งที่จําเปึนไม่ใช่ว่าทํากันมาแบบนี้ทุกป้ ๆ คือป้ก่อน ๆ ดิฉันไม่ทราบหรอก ดิฉันเพิ่งจะมาทราบป้นี้ว่าการตั้งงบประมาณมันตั้งกันอย่างนี้เชียวหรือ ปากกาด้ามละ ๔ บาท เบิกด้ามละ ๕๐๐ บาท พอบอกก็บอกว่าใส่หน่วยผิด คิดอย่างไรจากด้าม เปึนกล่อง ดิฉันก็บอกว่าเปึนกล่องมันก็ยังไม่ถึง กล่องหนึ่งมี ๕๐ ด้าม คูณ ๔ บาท อย่างไร ก็ได้เท่ากับ ๒๐๐ บาท แต่มาลงในราคาด้ามละ ๕๐๐ บาท ดอกไม้ถวายพระกําละ ๓,๐๐๐ บาท ท่านลองคิดดูสิดอกไม้อะไรกําละ ๓,๐๐๐ บาท เช่าเต็นท์ เต็นท์ละ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท ดิฉันก็บอกว่าไปเช่าที่จังหวัดสมุทรสงครามแค่ ๑,๐๐๐ บาท ดิฉันไปติดต่อให้ราคา ๑,๐๐๐ บาท แต่นี่ตั้งเต็นท์ละ ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาท คือถ้าเรา ไม่ดูละเอียดก็จะมองว่าสภาผู้แทนราษฎรมันเปึนเสือกระดาษไม่ต้องทําเรื่องเข้ามาขอเลย คุณจะเอาเท่าไรคุณก็เขียนไปเลย อยากได้เท่าไรคุณก็เอาไปให้หมดเลยบ้านเมือง มันจะเปึนอย่างไรก็ช่างมัน ดิฉันจึงพูดอยู่ตลอดเวลาว่าขนาดดิฉันไม่มีครอบครัว ไม่มีลูก ไม่มีสามีดีกว่า ดิฉันก็ยังห่วงประเทศชาตินะ แต่คนที่มาชี้แจงทั้งหลายคุณมีลูกทําไม คุณไม่ห่วงลูกหลานของคุณเลยหรือว่าอนาคตข้างหน้าประเทศชาติจะเปึนอย่างไร ถ้าคุณช่วยกันคิดแบบนี้ประเทศชาติมันจะล่มจมฉิบหายหมดดิฉันพูดตรง ๆ ท่านประธาน ไม่ต้องถอนใช่ไหมคะ คือดิฉันพูดตามความเปึนจริงนะ