เมื่อสักครู่นี้พอดีท่านบรรพต ต้นธีรวงศ์ ยกมือนะครับ คุณอรรถพรเปึนคนสุดท้ายก็แล้วกัน นะครับ เพราะว่าเรียกเลยไปแล้วครับ เมื่อวานคุณบรรพตยกมือไว้ไม่ได้อภิปราย นะครับ เชิญคุณบรรพตครับ แล้วก็ความจริงเปึนบุคคลกลุ่มที่สําคัญมาก ๆ ของประเทศเรา เพราะประเทศเรา เปึนประเทศเกษตรนะครับ แต่ปัญหานี้ก็ไม่ได้รับการแก้อย่างถาวรมานานเช่นเดียวกัน ถ้าเรามองดูเกษตรกรของต่างประเทศนี่จะเปึนกลุ่มคนที่มีฐานะดี มีความเปึนอยู่ดีมาก ๆ นะครับ แต่ประเทศเรานั้นมันกลับกัน เพราะฉะนั้นอันนี้ก็เปึนสิ่งที่น่าเห็นอกเห็นใจมาก ผมเองก็มาจากกลุ่มจังหวัดซึ่งเปึนเกษตรกร คือจังหวัดพระนครศรีอยุธยานะครับ ในป้ที่แล้วนี่ก็มีเกษตรกรคนหนึ่งที่อําเภอนครหลวง ซึ่งท่านก็คงทราบนะครับว่า ประสบ ปัญหาในเรื่องของการเกษตร การทํานา แล้วก็ประสบปัญหาอุทกภัย จนกระทั่งฆ่าตัวตาย ซึ่งเปึนข่าวที่ทราบกันดีอยู่นะครับ ผมก็เลยมาคิดว่าหลายสิ่งหลายอย่างนี่นะครับมันคง ไม่ใช่เรื่องของราคาปุิยอย่างเดียว มันเกี่ยวกับเรื่องของน้ํา น้ํามาก น้ําน้อย และเรื่องอื่น ๆ อีกหลายเรื่องด้วยกัน ซึ่งเรื่องเหล่านี้ผมคิดว่าเราน่าจะมองดูในภาพรวมว่าทําไม เราถึงแก้ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้สักทีหนึ่ง ระยะเวลาอันยาวนานแล้วนี่นะครับ เพราะฉะนั้น เมื่อถึงทางตันนะครับ ผมคิดว่าทางออกอันหนึ่งซึ่งผมคิดว่าเปึนแนวความคิดที่ดีนะครับ ของคุณหมอเธียรชัย สุวรรณเพ็ญ ที่เสนอเมื่อสักพักนี่นะครับ ผมคิดว่าอันนั้นคือเปึน แนวทางอันหนึ่งนะครับ ถ้าเราไปคิดรวมกับเรื่องว่าเมื่อเราเจอปัญหาใหญ่ ๆ ที่แก้ไม่ได้ แล้วมันเหมือนกับว่าถึงทางตันแล้วนี่ก็น่าจะไปคิดถึงเรื่อง ๓ เรื่องด้วยกัน ผมอาจจะมา ในภาคส่วนของสาธารณสุข ก็คุ้นเคยกับเรื่องแนวความคิดอย่างนี้นะครับ ที่เขาเรียกว่า สามเหลี่ยมเขยื้อนภูเขานะครับ ซึ่งในที่นี้ถ้าดูจากในรายงานของท่านคณะกรรมาธิการ ที่ได้กรุณาทํามาอย่างละเอียด จะเห็นว่ามันขาดบางสิ่งบางอย่างไป เพราะว่า ข้อเสนอแนะหรือแนวทางที่ท่านเสนอมาเพื่อจะแก้ไขปัญหาตรงนี้ส่วนใหญ่นี่ไปเน้น บทบาทของภาครัฐ เน้นบทบาทของนักวิชาการ แต่ว่าเราไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่อง บทบาทของภาคประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกษตรกรและปราชญ์ชาวบ้าน ซึ่งอันนี้ ถ้าเราเน้นมันจะครบสามเหลี่ยมพอดีนะครับ และในฐานะเราเปึนผู้แทนราษฎรเปึน นักการเมือง เราสามารถที่จะเชื่อมโยงทั้ง ๓ จุดของสามเหลี่ยม ๓ มุมนี้เข้าด้วยกัน ภาครัฐ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือกระทรวงอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของ เกษตรกรรม นักวิชาการ ซึ่งก็มีมากมาย มีผลงานวิจัยต่าง ๆ มากมายที่ท่านกรรมาธิการ แล้วก็ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายท่านได้กรุณานําเสนอว่ามีผลงานวิจัยดี ๆ ที่ไหนบ้างนะครับ นักวิชาการที่มีประสบการณ์อยู่ที่ไหนบ้าง ทั้งในและต่างประเทศ นี่นะครับ แต่มุมที่ ๓ นี้คือมุมของภาคประชาชน มุมของปราชญ์ชาวบ้านทั้งหลายเหล่านี้ เราลืมนึกไปว่า เขานั้นน่าจะมีบทบาทมีส่วนร่วม ไม่ว่าจะเรื่องของราคาปุิยก็ดี เรื่องของ เกษตรอินทรีย์ก็ดีหรือชีวภาพก็ดี หรือปัญหาอื่นใดนี่เรามองว่าเราจะสนับสนุนเขา แต่เรา ไม่ได้คิดที่จะให้เขามามีบทบาทในการที่จะหาแนวทางที่จะแก้ไขปัญหาของเขาเองได้ด้วย ผมเลยมีความคิดว่าบทบาทของสภาผู้แทนราษฎรในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร บทบาทของเราคือการออกพระราชบัญญัติ ออกกฎหมาย ซึ่งน่าจะเปึนกฎหมายหรือ พระราชบัญญัติซึ่งเชื่อมโยงที่จะให้สามเหลี่ยมหรือว่า ๓ มุมนี้สามารถที่จะเขยื้อนได้ ก็เลยอยากจะเสนอแนะว่าน่าจะเปึนบทบาทในการที่จะเสนอกฎหมายใหญ่ ๆ ขึ้นมา สักฉบับหนึ่งนะครับ ผมอาจจะให้ชื่อว่า ร่างพระราชบัญญัติการเกษตรเพื่อการพึ่งตนเอง แห่งชาติ ขึ้นมา ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างนี้จะอยู่ในนี้หมดครับ สิ่งที่ท่านคณะกรรมาธิการเสนอ ขึ้นมา นักวิชาการที่คิดออกมา หลาย ๆ ภาคส่วนที่คิดออกมาจะต้องผสมผสานอยู่ใน พระราชบัญญัตินี้ทั้งหมด ผมคิดว่าแนวทางนี้น่าจะเปึนแนวทางที่เปึนทางออกใหม่นะครับ ที่ประเทศของเรานั้นคนส่วนใหญ่เปึนเกษตรกร เขาจะได้มีความหวังว่าในฐานะที่เปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในฐานะที่เปึนรัฐสภานั้น ได้ออกกฎหมายได้สนใจปัญหาของเขาอย่างจริงจังและพยายามที่จะเสนอกฎหมาย เพื่อจะสนับสนุนและขจัดปัญหาเหล่านี้ เปึนการปัองกันปัญหาเหล่านี้นะครับ ผมอยากจะ ยกตัวอย่างเช่น ปัญหาเรื่องการเกษตรนี่ผมคิดว่ามันเปึนปัญหาคล้าย ๆ กับปัญหา สุขภาพนะครับ เรื่องสุขภาพก็เปึนปัญหาที่ยาวนานของประเทศไทยเรามา แต่ตอนระยะ หลังนี้นะครับลองสังเกตดูให้ดีนะครับว่ากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องสุขภาพออกมา หลาย ๆ ฉบับ แล้วก็เปึนประโยชน์กับเรื่องสุขภาพอนามัยของประชาชนทั้งนั้นนะครับ ฉบับสุดท้ายที่ออกมานั้นคือพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ ซึ่งก็ได้เชื่อมโยงเอาทั้ง ๓ ภาคส่วนนี้เข้าไว้ด้วยกันทั้งหมด มีปัญหาใด ๆ ก็มีสมัชชาสุขภาพแห่งชาติที่จะ ถกปัญหาที่จะนําเอาปัญหาต่าง ๆ มาสู่การแก้ไข แล้วภาคประชาชนก็เข้ามามีส่วนร่วม ตรงนี้ ผมว่าเปึนสิ่งที่ดีที่สุดนะครับที่จะทําให้เกิดการแก้ปัญหาแบบยั่งยืนด้วยหลัก ของการพึ่งพาตนเองนะครับ อันนี้ก็อยากจะเสนอนะครับว่าทางออกในบทบาท ที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสภาแห่งนี้ที่จะทําได้ก็คือว่าอยากจะให้มีการเสนอ กฎหมายใหญ่ ๆ แบบนี้ครับให้เปึนของขวัญเปึนรางวัลกับเกษตรกรสักทีหนึ่ง มันถึงเวลา แล้วที่จะต้องทําอย่างนั้นหรือไม่นะครับ ผมก็อยากจะเสนอผ่านท่านประธานไปยัง คณะกรรมาธิการแล้วก็ผู้ที่สนใจเรื่องนี้นะครับว่าควรจะเสนอกฎหมายฉบับนี้ครับ ขอบพระคุณครับ

ต่อไปเชิญคุณอรรถพร พลบุตร ครับ