นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

สวัสดีครับท่านประธานครับ ผม สงวน พงษ์มณี นะครับท่าน ท่านครับ ผมเองคิดว่าโดยข้อจํากัดของรัฐธรรมนูญทําให้พวกเรา เปึนตัวตลก เพราะอะไรครับท่าน ท่านประธานดูนะครับ จะเห็นว่าเมื่อสักครู่มีคนพูด โทรศัพท์มาหาผมว่า ทําไมปรับลด ๓ เปอร์เซ็นต์ ๕ เปอร์เซ็นต์ จริง ๆ แล้วอยากจะเรียน ท่านประธานผ่านไปยังพี่น้องประชาชนว่า รัฐธรรมนูญในป้ ๒๕๔๐ เริ่มป้ ๒๕๔๐ แล้ว นะครับ ท่านประธานกับผมก็ไปร่างด้วยกัน ท่านประธานผมอย่างนี้ท่านประธานครับ พอร่างเสร็จก็มีคนบอกว่า ส.ส. ตัดงบประมาณแล้วก็เอางบประมาณไปยําลงในพื้นที่ ตัวเอง ก็เลยบอกว่า ส.ส. ตัดได้แต่เอาไปใช้ที่ไหนไม่ได้ เพิ่มไม่ได้ นี่เปึนข้อจํากัด ของรัฐธรรมนูญ ในที่สุดเราก็มาอย่างนี้อย่างกับจะตลก ผมถามว่า ทําไมปรับลด ๑๐ เปอร์เซ็นต์ ผมก็บอกว่า ปรับลดเพื่อให้ผมได้พูดเท่านั้นเอง ไม่ใช่เรื่องอื่นเลยครับ เพราะไม่มีโอกาสทําอย่างอื่น เพราะฉะนั้นในประเด็นเหล่านี้ ผมคิดว่ามาตกลงกันแล้วมา คุยกัน และผมไม่อยากเห็น ไม่อยากเห็นอะไรครับท่านครับ ผมจะพูดเรื่องงบกลาง แล้วผมได้ยิน ผมนั่งฟังมาตลอด ผมไม่เคยนั่งฟังทุกคนเหมือนครั้งนี้ ผมไม่อยากเห็นการ โฆษณาครั้งหนึ่ง เราเชียร์ให้คนใช้แก๊สโซฮอล์ท่านจําได้ไหมครับ ลูกเข้าเรียนไม่ได้ เมียถามว่า ทําไมสอบไม่ได้ ก็เพราะรถเราเติมแก๊สโซฮอล์อย่างไร กลับไปโยนตรงนั้น หมดเลย วันนี้ก็เหมือนกัน ทําอะไรไม่ถูกโยนให้ทักษิณหมดเลย อย่าพูดดีกว่าผมว่า พูดแล้วชาวบ้านเขารู้ไต๋หมด ต้องพูดความจริง ผมเองจะพูดด้วยประเด็นงบกลาง ท่านประธานครับ ผมมองอยู่ ๒ เรื่อง เมื่อสักครู่ผมเห็น ท่าน ผอ. สํานักงบประมาณนั่งอยู่ ผมดีใจมากเพราะท่านคงรับฟังเรื่องที่ผมพูด ท่านคงอยู่ในสภาอยู่ ทําไมผมจะพูดเรื่องนี้ ให้ท่านได้รับฟัง ท่านครับ ในมาตรา ๑๖๗ เขียนชัดเจนนะ เขียนนี่เพื่อปัองกันทักษิณ เขียนอย่างไรครับ บอกว่าในวรรคสองเขียนบอกว่าอย่างนี้ ถ้ามันมีเงินงบกลาง ถ้าสามารถลงกรม กองอื่นได้นี่อย่าเอามาใส่ งบกลางต้องงบกลางล้วน ๆ ให้ นายกรัฐมนตรีใช้ได้ตามใจชอบ และใช้แก้ปัญหา แต่ท่านดูหมวด ๑ (๑) (๒) นะครับ กระทรวงอื่นเขาทําได้ ถ้าท่านจะไปสัมมนา จะไปอบรมคน ท่านนายกรัฐมนตรีจะใช้ใคร ถ้าไม่ใช่กรมแรงงาน ถ้าไม่ใช่กระทรวงแรงงาน เขามีสํานักงานของเขาทุกจังหวัด เขตไหน ที่มีนิคมอุตสาหกรรม ยังมี เลิร์นนิ่ง เซนเตอร์ (Learning center : ศูนย์กลางการเรียนรู้) อีก และผมถามว่าทําอย่างนี้มันหมิ่นเหม่หรือเปล่า ในการที่เราเขียนขึ้นมาแล้วโดยไม่ดู ข้อกฎหมาย ไปมีรายละเอียดทําไมครับงบกลาง งบกลางคืองบที่นายกรัฐมนตรีจะใช้เมื่อ จําเปึน ตอนนี้พอใส่รายละเอียดเขาไปปุ็บติดปัญหาต่อเนื่องเลย ผมแปรไว้อีก ๒ มาตรา ท่าน ตัด ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ ตัด ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ เพราะผมคิดว่าแล้วงบอย่างนี้กระทรวง หลักบางที ถ้ารัฐบาลมองไม่เห็นความสําคัญตรงนี้จะไปใช้อย่างอื่น เขาก็ไปใช้งบ ป้ ๒๕๕๓ สิ ไปต่อสู้ตั้งงบประมาณเอาป้ ๒๕๕๓ ถึงความจําเปึนเหล่านั้น ผมพูดเลย ไปนิดหน่อย เพื่อจะได้เห็นภาพว่า ความจําเปึนของสภานี้ ถ้าเราใช้เวลาอย่างพอสมควร เห็นว่า มันจะต้องทําอย่างไรครับ มันจะอยู่ในสภาอย่างมีความสุขมากพวกเรา ผมอยาก อยู่ในสภาอย่างมีความสุข และผมคิดว่างบกลาง ผมยกตัวอย่าง จังหวัดผมนี่ครับ ภาคเหนือทั้งหมดวันนี้มีลําไย อบแห้งที่มันเสียแล้ว ๕๐ ล้านกิโลกรัม แล้วทําลายให้เปึนปุิยก็ไม่ได้ ขายก็ไม่ได้ เพราะ อะไรครับ คชก. (คณะกรรมการนโยบายและมาตรการช่วยเหลือเกษตรกร) กับ อ.ต.ก. (องค์การตลาดเพื่อเกษตรกร) บอกว่า ไม่มีงบทําลาย นั่นหมายความว่า ไม่มีช่องทาง งบประมาณแล้วบอกว่าจะตั้งของบทําลายผ่าน คชก. ต้องผ่านหลายขั้นตอนมาก อย่างนี้ แหละงบกลางทําได้ กรรมาธิการหลายท่านที่นั่งอยู่รู้เรื่องลําไยดี อย่างนี้งบกลางทําได้ ผมจะให้จังหวัดขอมาที่นายกรัฐมนตรีเลยว่า ของบกลางไปทําลายลําไยเพราะอะไรครับ ลําไยแห้งมันเปึนมลภาวะทางตลาด มันเปึนจิตวิทยาทางตลาดเลยถ้าว่าลําไยแห้งมีอยู่ และมันลําไยเสีย ลําไยออกไปแก้ยาก ที่ผมพูดประเด็นนี้มันเกี่ยวกับงบกลางตรงไหน เกี่ยวกับงบกลางว่า งบกลางจะต้องใช้อย่างนี้ในเงื่อนไขเช่นนี้ ผมได้ข่าวว่าถ้าเกิดอุทกภัย สึนามิผมว่านะ ท่านก็ต้องใช้ตรงนี้ แต่ได้ข่าวไม่ค่อยดีท่านประธาน ถ้าเกิดมีสึนามิสีแดง ขึ้นมา ได้ข่าวว่าจะมีการของบกลางตัวนี้ไปใช้ ๒,๐๐๐ ล้านบาท อย่างนี้ท่านมีสิทธิใช้ไหม มีสิทธิ มีสิทธิให้ไปเลย แต่ว่าผลจะกลับมาอย่างไรนั้นเปึนอีกเรื่องหนึ่ง ผมพูดเรื่องนี้ตั้งแต่เช้า มาถึงตรงนี้ ผมแวดล้อมปัญหาปัญหาเดียว ปัญหาว่าประเทศนี้มีปัญหาใช่ไหม คําตอบคือ ใช่ ประเทศนี้ชาวบ้านเดือดร้อนใช่ไหม คําตอบก็คือ ใช่ อีกนั่นแหละ ประเทศนี้จําเปึนต้อง แก้ปัญหาเหมือนประเทศอื่น ๆ ไหม คําตอบก็คือ จําเปึน แต่ถ้ารัฐธรรมนูญมันผูกแข้งผูกขา ฝ์ายบริหารแล้วแก้ปัญหาไม่ได้ คุณจะทําอย่างไรกับมัน เกรงใจใครอยู่ ผมจะพูดอย่างนี้ ตลอดเวลาซ้ําแล้วซ้ําอีกตอกย้ําไปเรื่อย ๆ เพื่อยืนยันว่า คนคิดแก้รัฐธรรมนูญไม่ใช่คนเลว ไม่ใช่แก้เพื่อทักษิณ แต่แก้ให้บริหารประเทศได้ คุณเปึนรัฐบาลหรือใครเปึนรัฐบาลก็ต้อง คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน ท่านครับ งบกลางนี่ชัดมาก ชัดมากนะครับ ชัดอย่างไร อยู่ ๆ มันมี ตัวอย่างขึ้นมา อยู่ ๆ งบสัมมนาก็มาอยู่ตรงนี้ งบช่วยเหลือคนอื่นก็อยู่ตรงนี้ มันชัดอย่างนี้ ท่านประธานครับ อันตรายมันเกิดขึ้นจากความชัดที่บอกว่า ชัดตรงไหน เริ่มเห็นแววของ อันตราย การตรวจสอบมันจะตอกย้ําเข้าไปที่ไหน ที่ผู้นําที่มีอํานาจใช้งบกลาง เสี่ยงนะครับ ท่านเสี่ยงเงิน ๑๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท เอามาผูกติดกับนายกรัฐมนตรีแล้วเหลือ ๔,๐๐๐ ล้านบาทที่นายกรัฐมนตรีใช้อิสระ อีก ๒ ก้อนนั้นคนอื่นเอาไปใช้แทน ถ้าผิดพลาด ใครเจอปัญหา นายกรัฐมนตรีอีกนั่นแหละ การจัดงบกลางท่านต้องจัดงบกลางให้สําหรับ ผู้บริหารสูงสุดของประเทศมีโอกาสได้ใช้เพื่อแก้ปัญหาของแผ่นดิน เพราะฉะนั้นต่อไป ป้ ๒๕๕๓ อย่าทําอย่างนี้อีกนะ อย่าได้ทําเลย อย่าเกรงใจ อย่าไปกลัวว่ากลืนน้ําลาย ตัวเองเพราะด่าเขาไว้เยอะ ไม่ใช่ ไม่เปึนไรท่าน ไม่เปึนไร ไม่เปึนไร ท่านต้องจัดงบกลาง เหมือนคนอื่นที่เขาจัดกัน ทักษิณจัดอย่างไรจัดอย่างนั้นแล้วเอาใช้ประโยชน์ แก้ได้ เพราะอะไรครับ เพราะว่าตอนนั้นเขียนให้รัฐบาลมีอํานาจมาก วันนี้รัฐบาลมีอํานาจน้อย ท่านครับ โอกาสของท่านเกิดขึ้นแล้วในการใช้งบประมาณในการแก้ปัญหาประเทศ ท่านมีไม่ถึง ๓๐๐ เสียง แต่ว่าทหารฟังท่าน ทหารช่วยเหลือท่าน ตํารวจช่วยเหลือท่าน ท่านย้ายไปอย่างไรก็ได้หมดเลย ถ้าท่านทําไม่สําเร็จไม่มีสิทธิไปโทษแก๊สโซฮอล์นะครับ ท่านไม่มีสิทธิโทษใครอีกแล้ว แต่ถ้าท่านไม่คิดแก้ปัญหายุทธศาสตร์ของแผ่นดิน เรื่องการแก้ปัญหารัฐธรรมนูญ โอกาสที่ท่านจะไปเจรจาความต่างประเทศไม่มี เพราะฉะนั้นเวลาตอบคําถามต่อสังคม ต่อสาธารณะ ถ้าเปึนผมตอบนะครับ ผมจะไม่เริ่มต้นตอบที่ว่าใครทําอะไรไว้เท่าไร แต่ผมจะบอกว่าทุกรัฐบาลใช้กฎหมายฉบับนี้ ทั้งสิ้น การใช้เงินคงคลังใช้เงินหลวงมันใช้ตามกฎหมายวิธีการงบประมาณ กฎหมาย วิธีการงบประมาณเขียนมาตั้งแต่ป้ ๒๕๐๒ กฎหมายเงินคงคลังเขียนมาตั้งแต่ป้ ๒๔๙๐ กว่า ทั้งหมดนี้มันเปึนหมากล็อกซึ่งเราไม่เคยแก้ ไม่เคยดู เราใช้ตาม เทคโนแครต (Technocrat) ภาครัฐ ใช้ตามมันสมองของรัฐสั่งเรา ทั้งหมดเลย แต่วันนี้มันแปลกตรงรัฐธรรมนูญสั่งกํากับ มันมีความผิดทางการเมืองให้เกิด การถอดถอน อันตรายมันเกิดขึ้นตรงนี้ ถ้าสมมุติว่าอยู่ดี ๆ ท่านอภิสิทธิ์เจอเหมือน ท่านสมชายอีกล่ะ เจอเหมือนท่านสมัครอีกล่ะ เพราะเรื่องเหล่านี้บ้านเมืองจะเปึนอย่างไร สภาทะเลาะกันทั้งซ้ายทั้งขวาอีกล่ะ คนข้างนอกเขามองเข้ามานี่เราไม่ใช่สถาบันที่จะ แก้ปัญหาของแผ่นดิน ประเทศนี้จะอยู่อย่างไร ผมคิดว่าการพูดถึงปัญหางบประมาณนี่ อยากให้พูดในรายละเอียดและแวดล้อมถึงเรื่องที่จะแก้ปัญหาในอนาคต ผมมองเห็น ความจริงเรื่องหนึ่งต่อการแก้ปัญหาเรื่องงบประมาณ ผมคิดว่าถึงเวลาที่ผู้หลักผู้ใหญ่ของ บ้านเมืองจะต้องมานั่งดูว่า กฎหมายวิธีการงบประมาณที่ให้อํานาจอยู่ที่นายกรัฐมนตรี ในมาตรา ๑๙ กับท่าน ผอ. สํานักงบประมาณนี่ยังคงไว้ จะมีข้อกํากับอย่างไร กฎหมาย เกี่ยวกับเงินคงคลังจะทําอย่างไร กฎหมายบริหารหนี้สาธารณะจะทําอย่างไร แล้วแนวนโยบายแห่งรัฐในรัฐธรรมนูญจะสอดคล้องอย่างไรกับเรื่องเหล่านี้ อยากให้พูดกัน เรื่องนี้ แล้วก็เริ่มมาดูว่า ถ้าเปึนอย่างนี้หมากล็อกมันอยู่ตรงไหน เราเริ่มแก้เปึนเปลาะ ๆ แล้วคิดว่าถ้าเปึนอย่างนี้นะครับ บ้านเมืองจะไปได้ สิ่งที่ผมพูดทั้งหมดนี้ผมต้องการอะไร ผมไม่ได้ต้องการแก้ปัญหานะครับ แต่ผมต้องการความเชื่อมั่นให้เกิดกับประเทศนี้ ถ้าท่าน ใช้เงิน ๓๐๐ กว่าล้านบาท ไปดูแลรักษาประเทศ ไปโฆษณาประเทศให้คนอื่นว่าประเทศ เราดีนี่ ผมเห็นด้วย แต่นี่ผมคิดว่าเกิน ๒๐๐ ล้านบาท ใน ๓๐๐ กว่าล้านบาท ผมไม่บอก กระทรวงไหนนะครับ จะต้องไปแก้ตัวให้กับรัฐมนตรี แทนที่จะแก้ตัวให้กับประเทศ ที่ผม พูดนี้พูดทําไมไม่ได้กระแหนะกระแหนใคร แต่พูดให้กระบวนจัดการแผ่นดินนี้มันมีห่วงโซ่ ใจกลางมันเปึนอย่างไร ผมพูดแล้วผมจะสรุปว่า ความจริงแล้วงบกลางป้อย่างนี้ไม่ควร เสี่ยงต่อการขัดรัฐธรรมนูญ มันต้องใช้วิธีอื่น ท่านอาจจะไม่เห็นด้วยกับการที่คนอื่นใช้มา คือไม่เก็บ ให้เงินอยู่ในกระเปิาชาวบ้าน วิธีการมันมีเยอะแยะ แต่ผมพูดกับท่านนี่นะครับ จะใช้เวลาแค่นี้ในมาตรานี้ มาตราอื่นอาจจะไม่พูด ถ้าไม่มีการพาดพิงให้ผมและพรรค ของผมเสียหาย เพราะอะไรครับ เพราะว่าผมไม่อยากจะรบกวนเวลาสภานี้นาน เพราะอะไรครับ ผมแปรญัตติตัดงบประมาณไว้ทุกหมวดนี่ผมต้องการอย่างนี้ครับ ถ้าท่าน บอกว่างบนี้ไม่ใช่งบกระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะฉะนั้นคําผวนที่บอกว่าเงินกําลังจะหายไป กําลังจะหายไป ก็สมควรจะเกิดขึ้น แต่ถ้ากระตุ้นเศรษฐกิจ อย่างไรเงินหมุนไปหมุนมา แล้วเงินก็จะหมุนไปหมุนมา ทําให้ระบบเศรษฐกิจเราดีขึ้น แต่ที่น่ากลัวที่สุด ท่านดูหุ้น อเมริกา ๓ วันต่อไปนี้ วันนี้มันดิ่งลงไปอีกแล้ว ข่าวมันดิ่งเพราะอะไร เพราะเขาเกิด ความไม่เชื่อมั่นในกระบวนการแก้ปัญหา แล้วผู้นําเขาว่าอย่างไรครับ เขาบอกว่าช่วยกัน หน่อยสิ เขาพูดอย่างนี้เลย ช่วยกันหน่อย คุณจะไม่ยอมเจ็บปวดได้อย่างไร ปัญหามันเปึน อย่างนี้ คุณต้องยอมเจ็บปวด เขากล้าพูด ผมอยากเห็นผู้นําของเราเปึนอย่างนี้ กล้าพูด เลยครับ ช่วยกันหน่อย ไม่ว่าสีเหลือง สีแดง คุณช่วยกันหน่อยสิ คุณต้องช่วยกันหน่อย ท่านนายกรัฐมนตรีกล้าพูดอย่างนี้ แล้วเขาก็จะถามแล้วนายกรัฐมนตรีว่านายกรัฐมนตรี จะเอาอย่างไร ก็มานั่งคุยกัน วันนี้ผมคิดว่าถ้าไม่มีกรณีอย่างนี้ คุณเอาเงินมาถมมาถัง มันก็ไม่จบ คนมีอํานาจมาอยู่นอกสภา มันไม่ได้อยู่ในสภา แล้วเราจะเปึนไก่ให้เขาไปรอ เชือดได้อย่างไร วันนี้จะยอมเปึนไก่รอเชือด ผมมองดูผู้หลักผู้ใหญ่ไม่มีใครเปึนไก่รอเชือด ทําไมผมพูดงบประมาณแล้วมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่คือสาระของปัญหา ถ้าไม่เปึนอย่างนั้น มันต้องเริ่มต้นจากความเปึนจริงที่ผมพูดนี่ไปสู่การแก้ปัญหา ไม่อย่างนั้นจะเอา ความปรารถนาที่เปึนอุดมคติของแต่ละคนมายัดใส่ ไปแทนที่ความเปึนจริงของสังคม แล้วเราจะจบแบบใครครับ จบแบบประเทศเพื่อนบ้านคนหนึ่ง เผาศพผู้นําที่ยิ่งใหญ่ ไม่มี ใครกล้าออกโทรทัศน์ร่วมเลย มีแต่คนเอาไฟจุดคนเดียว ผมไม่บอกชื่อท่านก็รู้ คนนี้ผมรู้ เปึนอย่างไร ความยิ่งใหญ่ของเขาขนาดศพยังไม่มีใครกล้าเอาผ้าไปประทับเลย เขากลัว มันจะแปดเปุ๋อน มันยิ่งใหญ่ขนาดนั้น วันนี้ก็เหมือนกันครับท่าน ผมต้องการผู้นําที่กล้า แสดงตัว แล้วก็ตอบโต้ทุกอย่างโดยหลักการเดียว โดยเรื่องเดียว จัดการทุกอย่าง โดยปัญหาเดียว โดยมาตรฐานเดียว ผมต้องการอย่างนี้ครับ งบประมาณที่มีอยู่นี้ ผมไม่ติดใจเรื่องอื่น เพราะพูดติดใจอย่างไรก็ตาม ยกมือก็แพ้พวกท่านอยู่แล้ว มันเปึนสาระที่อยากจะพูด ในประเด็นที่ผมต้องการพูดเท่านั้นเอง ที่ผมพูดวันนี้นะครับหลายคนบอกว่าพูดทําไม น่ากลัว น่าดุดัน ผมเปึนอย่างนี้ ผมเปึนอย่างนี้เองไม่ได้เปึนคนอย่างอื่น ไม่ใช่ว่าผมเปึนคน จริงใจ ไม่จริงใจ บุคลิกในการพูดผมเปึนอย่างนี้ผมจริงจังต่อการพูดและผมจริงจังต่อ การฟังจากนี้ไปผมจะฟัง ถ้าท่านไม่พาดพิงผมไม่พูด ถ้าท่านพาดพิงผมตอบโต้ ขอบคุณครับ