ไม่ได้หรอกครับ เพราะว่าผมขอใช้สิทธิ ตามเรื่องนี้ครับ ไม่เปึนไรครับ ท่านประธานที่เคารพ ผม เจริญ จรรย์โกมล สมาชิก สภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ พรรคเพื่อไทย สิ่งซึ่งทางคณะกรรมาธิการได้ชี้แจง เมื่อสักครู่ โดยเฉพาะท่านกรรมาธิการ ท่านนิพนธ์ บุญญามณี ซึ่งทําให้ผมมีความสงสัย ซึ่งจะขอใช้สิทธินี้ถามกลับไปที่ทางคณะกรรมาธิการเช่นเดียวกัน เพราะว่าในมาตรา ๙ นี้ ท่านตั้งท่านขอเข้ามา ๑,๕๐๐ ล้านบาท แต่ที่ท่านตอบไปบอกว่า จะกระจายไป ทั่วประเทศ ๔๙๐ กิโลเมตร คําถามแรกก็คือว่า ท่านเอาหลักเกณฑ์อะไร ๔๙๐ กิโลเมตร ท่านเอาหลักเกณฑ์อะไรครับ ประเทศไทยมีกี่กิโลเมตรไม่ทราบ แต่เอาหลักเกณฑ์ อะไรมาพูด ๔๙๐ กิโลเมตร ปัญหาข้อที่ ๑

ข้อที่ ๒ ท่านประธานครับ ผมเอาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย เพิ่มเติมฉบับนี้ เหตุผลที่ท่านอ้างต่อสภาเพื่อขอให้สภานี้รับรองเพื่อไปใช้จ่ายเงินนี่นะครับ เหตุผลในบางช่วงบางตอนของท่านนี่ ท่านเขียนไว้ว่า เหตุผลมีความจําเปึนที่จะต้อง หลักการแล้วก็มาเหตุผลว่า จะต้องดําเนินโครงการด้านโครงสร้างพื้นฐานที่มีความจําเปึน ในชนบท อันนี้เห็นดีด้วยนะครับ ทีนี้เมื่อท่านบอกว่าเหตุผลท่านอย่างนี้แล้วท่านมาตั้งไว้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท ผมบอกว่า เอ๊ะ เมื่อเหตุผลท่านดีแต่เม็ดเงินท่านใส่มันน้อย ผมเลย สงสัยว่าที่ไปที่มามัน ๔๙๐ กิโลเมตร มันไม่ใช่ ผมมีสิทธิที่จะสงสัย แต่ด้วยความสงสัย ของผม ผมจะเอาเอกสารหลักฐานแล้วก็เหตุการณ์และข้อเท็จจริงสรุปให้ฟังว่าจริง ๆ มันไม่ใช่อย่างที่กรรมาธิการพูด ข้อเท็จจริงที่ผมเข้าใจนะครับ จากเอกสารแล้วก็เหตุการณ์ ต่าง ๆ ทั้งหมด จริง ๆ ผมคิดว่าทางซีกรัฐบาลพรรคใหญ่อาจจะไม่ให้ด้วยซ้ําไป ถ้าเปึนอย่างที่เหตุผลจริง ๆ มันต้องให้มากกว่า ๑,๕๐๐ ล้านบาท นี่คือความจําเปึน ในชนบทจริง ๆ ถ้าจะกระจายมันต้องกระจายให้กับคนยากคนจน คนชนบท และที่สําคัญ ท่านประธานครับ เอกสารเล่มสีนี้นะครับ เปัาหมายของท่านนะครับ บอกว่าความพึงพอใจ ประชาชน ด้วยความรวดเร็ว ปลอดภัย ตลอดจนให้ถนนมีความสะดวกรวดเร็ว ปลอดภัย และมีสุขภาพดีขึ้น สัญจรไปมาได้ ท่านตั้งไว้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท ผมจึงสงสัยว่าจริง ๆ ไม่ใช่ และท่านกรรมาธิการซึ่งอยู่ในพรรคภูมิใจไทย ท่านคุมกระทรวงคมนาคม ท่านปล่อยไปได้อย่างไร ท่านปล่อยไปได้อย่างไรครับ หรือเขาให้เท่านี้ก็พอใจมากเลย ๑,๕๐๐ ล้านบาท เอาแค่น้ําจิ้มน้ําอะไรไปอย่างนี้ ท่านไม่คํานึงถึงพี่น้องประชาชน คนชนบทหรือครับ ท่านปล่อยไปได้อย่างไร ผมพิจารณาในมาตราต่างๆ เข้ามานี่นะครับ ยังมีเหตุมีผลสมควรที่จะต้องตัด แต่นี่ ในความเปึนจริง เหตุผลที่ประกอบตามกฎหมายฉบับนี้มันมีเหตุผลต้องใส่ให้เขามากขึ้น อันนี้เปึนมรรคเปึนผล ท่านกรรมาธิการต้องตอบนะครับว่า ๔๙๐ กิโลเมตรคิดได้อย่างไร ผมไม่เชื่อหรอกครับ ผมมีสิทธิ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาผมเห็นท่านรองนายกรัฐมนตรี ฝ์ายความมั่นคงตอบต่อสภาแห่งนี้บอกอันนั้นเปึนความเข้าใจ อันนั้นเปึนเรื่องของท่าน แต่ผมถามท่านไม่ใช่ความเข้าใจของผมนะครับ ผมถามด้วยเหตุและผลตามกฎหมาย ฉบับนี้ แล้วที่มาที่ไปไม่เชื่อ ท่านปล่อยไปได้อย่างไร ผมไม่เชื่อว่าพรรคร่วมรัฐบาล ท่านปล่อยไปได้อย่างไรเรื่องเหล่านี้

เรื่องที่ ๒ ท่านประธานที่เคารพครับ ท่านกรรมาธิการจากจังหวัดขอนแก่น และหลายท่านถามนี่ ที่จริงกรรมาธิการจากซีกรัฐบาลต้องนําไปประพฤติปฏิบัตินะครับ เพียงแต่เขาจะเรียบเรียงเหตุการณ์อย่างไรไม่รู้ แต่ถ้าข้อเท็จจริงผมฟังดูเขาให้เหตุผลว่า ในเรื่องนี้ท่านขอมา ๑,๕๐๐ ล้านบาท แต่กรมทางหลวงชนบทได้ขอเงินจากสํานัก งบประมาณไป เมื่อวานนี้ผมไปถามผู้อํานวยการสํานักงบประมาณบอกว่า ท่านเบิก ไปแล้ว ๘๙ เปอร์เซ็นต์ เบิกจากสํานักงบประมาณไป แต่ผมฟังที่ท่านตอบ ๑๒ เปอร์เซ็นต์ แล้วเงินไปอยู่ที่ไหน แล้วท่านบอกว่าท่านจะกระตุ้นเศรษฐกิจ แต่อันเก่าท่านยังไม่ใช้เลย ผมถามท่านประธานไปที่ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในฐานะประธาน คณะกรรมาธิการดูสิครับ ท่านกระตุ้นเศรษฐกิจ แล้วอย่างนี้จะขอไปทําอะไร ผมอยากให้ ท่านผู้อํานวยการสํานักงบประมาณซึ่งเปึนกรรมาธิการมาตอบสิครับ จริงหรือเปล่า อันนี้ผมไม่ได้กล่าวโทษใครนะครับ เพียงแต่ผมเปึนห่วงชาติบ้านเมืองไม่แตกต่างกับท่าน ผมเปึนฝ์ายค้าน แต่บ้านเมืองเปึนของพวกเราทุกคน ผมอยากให้ใช้เงิน ท่านประธานครับ ฉะนั้นที่ผมสงวนไว้นี่ ฝากท่านประธานถามไปที่ท่านประธานคณะกรรมาธิการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังท่านตอบหน่อยสิครับว่า กรมนี้ที่ท่านกรรมาธิการ ท่าน ส.ส. ทั้งหลายถามไปนี่เบิกจ่ายไปแล้วเท่าไร เบิกจากสํานักงบประมาณที่ใบจัดสรร ออกไปนั้น ท่านตอบว่า ๑๒ เปอร์เซ็นต์ แต่ผู้อํานวยการสํานักงบประมาณบอก ๘๙ เปอร์เซ็นต์ ตัวเลขใครถูก ใครผิดก็ไม่รู้ แล้วพอมาวันนี้ผมเห็นพรรคภูมิใจไทยนั่งอยู่ เฉย ๆ ได้อย่างไรครับ ๑,๕๐๐ ล้านบาทนี่ผมไม่เชื่อ อันนี้อาจจะเปึนลักษณะขอไป อย่าพูดมากแล้วกัน เอาไปแล้วแล้วไม่ได้นะครับ ๑๑๖,๗๐๐ ล้านบาทนี้ ผมก็มีส่วนด้วย เหมือนกัน ผมจะอนุมัติไปประชาชนเขาก็ต้องได้ประโยชน์ พรรคภูมิใจไทยเขาจะได้ไป สัก ๕,๐๐๐ ล้านบาท หรือ ๑๐,๐๐๐ ล้านบาทก็ไม่เห็นเสียหายนี่ ประชาชนได้ ทบทวนเรื่องนี้ใหม่สิครับ ผมเห็นด้วยตั้งแต่ท่านรองประธานคณะกรรมาธิการ ท่านพิเชษฐเปึนกรรมาธิการด้วยกับผม ท่านยังมีความเห็นเลยว่าต้องทํา ๖๐,๐๐๐–๗๐,๐๐๐ กิโลเมตรทั่วประเทศ ใช้เงิน ๗๐,๐๐๐ ล้านบาท ๘๐,๐๐๐ ล้านบาท ต่อป้ อันนี้มันเปึนประโยชน์ แต่ในเวลาเดียวกันพอมาใส่ในหนังสือนี้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท มันอะไรเกิดขึ้นครับ นอกจาก ๑,๕๐๐ ล้านบาทแล้ว ผมฝากท่านประธานถามท่านนิพนธ์ ต่อไป รายการก็ไม่มีอีก หลายคนก็สงสัยว่าอะไรมันเกิดขึ้น มันจะไปสอดคล้องกับ ที่เบิกจ่ายมาแล้ว ๘๙ เปอร์เซ็นต์ แต่เวลาลงไปที่ท่านตอบมาบอก ๑๒ เปอร์เซ็นต์ นี่อย่างไรที่เขาสงสัยว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าฟังให้มันเข้าใจ แล้วอย่างนี้ เพื่อประเทศชาติบ้านเมืองของเราเราก็บอกกันผมก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ ผมก็อภิปราย ไปผ่านท่านประธาน ท่านรัฐมนตรีก็จะได้รับไป ท่านพิเชษฐท่านเปึนคนมีความตั้งใจ ประชุมคณะกรรมาธิการด้วยกันท่านมีความตั้งใจ ท่านอยากให้บ้านเมืองมี ความเจริญก้าวหน้า ผมก็อยากอยู่นาน ๆ ขอให้ท่านอยู่นาน ๆ แล้วผมก็จะอยู่นานด้วย บ้านเมืองก็เจริญได้ แต่การจัดสรรงบประมาณอย่างนี้ไม่ถูกต้อง ถึงแม้จะเปึนพรรคร่วม รัฐบาลท่านก็ต้องให้เขาพอเหมาะพอควรดังเหตุผลของท่านนะ ผมไม่ใช่ว่าไปสนับสนุน ผมดูจากเหตุผลตามกฎหมายฉบับนี้ที่เสนอต่อสภา ในเหตุผลของท่านท่านให้ ๑,๕๐๐ ล้านบาท อย่างอื่นได้มากกว่าทั้งที่ไม่มีความจําเปึนมาก อันนี้ทั้งกระตุ้นเศรษฐกิจ ทั้งให้กระจายไปสู่ชนบท ประชาชนได้ถนนที่ปลอดฝุ์น ปลอดภัยในการคมนาคม สัญจรมันเปึนความชอบธรรมอยู่แล้ว แต่ในความชอบธรรมอย่างนี้ท่านไม่เอา แต่พรรคร่วมทําไมไม่พูดเลย ทําจิ๊ ๆ อย่างไรไม่ทราบ ผมก็ไม่รู้จิ๊ ๆ นั่นคืออะไร ที่เขาพูดกันข้างนอกผมเดินเข้ามาถ้าเอาอย่างท่านพิเชษฐผมสนับสนุนท่าน ท่านพูดไว้ ท่านมีความสนใจว่าทําไมไม่ทําทีละ ๔๐,๐๐๐-๕๐,๐๐๐ กิโลเมตร แล้ว ๗๐,๐๐๐-๘๐,๐๐๐ ล้านบาท มันกระตุ้นได้