กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน รังสิมา รอดรัศมี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสมุทรสงคราม ดิฉันจะอภิปรายเกี่ยวกับเรื่องปัญหาของผู้ที่ประกอบอาชีพประมง บังเอิญท่านฟาริดาก็ได้พูดถึงแรงงานของผู้ประกอบอาชีพประมงที่เปึนคนไทย คือสมัย ที่ดิฉันเรียนพยาบาลศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ดิฉันได้ทําวิจัยเกี่ยวกับ เรื่องความเครียดของผู้ประกอบอาชีพประมง ณ น่านน้ําท่าเทียบเรือจังหวัดสงขลา คือทําไมคนไทยจึงไม่มาเปึนลูกจ้างเรือประมง เพราะว่าเรือประมงนี่อย่างที่ท่านฟาริดา ได้อภิปรายไปแล้วว่าบางที ๓ ป้ไม่ได้กลับบ้านเลย แล้วอยู่ในเรือก็ต้องมีปัญหา กับแรงงานต่างด้าวบ้าง กับไต้ก๋งเรือบ้าง ค่าแรงก็ไม่ได้รับบ้าง พอเรือจอดที่ฝัืงก็ไป เที่ยวโสเภณีทําให้ติดโรคเอดส์ เพราะฉะนั้นพี่น้องประชาชนที่มีครอบครัวไปทํางานประมง ก็จะเอาโรคร้ายโรคเอดส์นี้มาติดกับทางบ้านอีก ทําให้จังหวัดที่อยู่ชายทะเลส่วนใหญ่ ครอบครัวนี้จะเปึนเอดส์มาก เพราะฉะนั้นดิฉันได้ทําวิจัยแล้วดิฉันก็เห็นว่าคนไทยไม่ทํา อาชีพประมง เพราะว่า ๑. เปึนอาชีพที่เสี่ยงและเงินน้อย ความปลอดภัยก็ไม่รู้ว่าจะเกิด พายุทําให้เรือล่ม หรือว่าจะถูกแรงงานต่างด้าวฆ่าทิ้งน้ําอย่างที่ท่านจุฤทธิ์ได้อภิปรายไป และติดโรคร้ายยังไม่พอนะคะยังติดยาอีก ลงในเรือก็ติดยาเสพติดเพราะว่าไม่รู้จะทําอะไร หันไปหันมาสูบม้าบ้าง คนที่ไม่เคยติดยาเสพติดก็ต้องไปติด ติดเหล้า ติดผู้หญิง พอขึ้นฝัืงปัูบมันก็ต้องไปตามซ่องโสเภณีนะคะ และอีกประการหนึ่งคือติดการพนัน ทําได้เท่าไรก็เล่นการพนันหมด เพราะฉะนั้นก็มาสร้างปัญหาให้กับครอบครัว เพราะฉะนั้น เมื่อคนไทยนี่ไม่ประกอบอาชีพประมง ไม่ลงเรือ แรงงานต่างด้าวก็มีความจําเปึนสําหรับ อาชีพประมง เมื่อเราเอาแรงงานต่างด้าวมาประกอบอาชีพประมงก็เปึนปัญหาอีก คือรัฐบาลให้ผู้ประกอบการสามารถจดทะเบียนแรงงานต่างด้าวได้ เมื่อจดทะเบียน แรงงานต่างด้าวแล้วแรงงานต่างด้าวไปทํางาน พอได้บัตรแล้ว พอเรือจอดฝัืง พวกแรงงานต่างด้าวก็หนีไปทําอาชีพอื่นซึ่งสบายกว่า และตอนนี้จะมีนายหน้ามาชวน แรงงานต่างด้าวที่มีบัตรแล้วก็ไปทําอาชีพอื่น เอาไปส่งเขาก็จะให้ค่าหัว ๕,๐๐๐ บาท ๘,๐๐๐ บาท แล้วก็จะทําให้เกิดปัญหากับผู้ประกอบการ หมายถึงว่า เจ้าของเรือ เมื่อเรือจะออกก็ไม่สามารถออกได้เพราะว่าไม่มีแรงงานเพียงพอ เพราะฉะนั้นมันก็เลย มีอาชีพนายหน้าจัดหาแรงงานต่างด้าวไปส่งตามที่ต่าง ๆ ท่านเห็นไหมคะว่าปัจจุบันนี้ พม่ามาขายลอตเตอรี่ มาแย่งคนทางภาคอีสานแล้ว เดิมนี่จังหวัดเลย ภาคอีสาน ทางเหนือนี่จะมาขายลอตเตอรี่ในต่างจังหวัดนี่มาก แต่ตอนนี้พม่าก็มาขายแล้ว และขอทานตอนนี้พม่าก็มาขอทาน ท่านไปดูตามจังหวัดที่มีตลาดปลา อย่างเช่น สมุทรสาคร สมุทรสงคราม ตอนนี้สถานที่ที่มีแรงงานต่างด้าวนี่จะมีบ้านพักให้เช่า ก็จะมี แรงงานต่างด้าวเปึนหมู่บ้านของเขาเลย คนไทยเช่าไม่ได้นะคะ เพราะไปอยู่ไม่ได้ พวกนี้ ก็จะมีมาเฟ้ยของเขา มีหน้าที่ส่งเงินกลับพม่า มีหนังสือพิมพ์ของเขามาขายรายวัน เหมือนกัน มีอาหารของเขามาขาย มีเทปเพลงมาขาย เพราะว่าตอนนี้แรงงานต่างด้าวนี่ สามารถเข้าออกได้เหมือนคนไทยเลย เพราะอะไร มีเจ้าหน้าที่ของรัฐเปึนคนรับ-ส่ง มีรถมารับเปึนเวลา พอผ่านด่านก็มีเงินให้กับด่านรู้กันนะคะ เวลาจะกลับก็ไปรับที่ด่าน เอามาส่ง เพราะฉะนั้นมันกลายเปึนที่ทํากินของเจ้าหน้าที่ของรัฐนะคะ และเรือนี่เวลา แรงงานต่างด้าวไม่มีก็ต้องไปเอาแรงงานต่างด้าวเถื่อนลงมา ต้องไปเสียค่านายหน้า พอเสร็จตํารวจไปจับเรือก็ออกไม่ได้ ก็ต้องจ่ายใต้โต๊ะเรือถึงจะออกได้ มันเลยกลายเปึน ปัญหาของผู้ประกอบอาชีพว่าถ้าเปึนอย่างนี้รัฐจะช่วยอย่างไร ให้เขาสามารถหาคน โดยที่สมมุติว่า ให้เขา ๒๐ คนมีบัตร แล้วพอขึ้นฝัืงแล้วเด็กเรือกระโดดหนี ต่างด้าว กระโดดหนีแล้วนี่ จะทําอย่างไรให้เขาสามารถหาคนแรงงานต่างด้าวนี่ลงเรือให้เรือ สามารถออกได้ เพราะฉะนั้นดิฉันจึงเสนอนะคะว่า รัฐบาลนี่ควรจะจัดเปึน วัน สตอป เซอร์วิส (One stop service : ศูนย์บริการเบ็ดเสร็จในจุดเดียว) ตามชายแดน ว่าแต่ละ จังหวัดมีความต้องการที่จะเอาแรงงานต่างด้าวไปลงเรือจํานวนเท่าไร แล้วก็ส่งไปตาม จังหวัดต่าง ๆ เพราะฉะนั้นเราก็จะสามารถควบคุมแรงงานต่างด้าวได้ และสามารถ เอาเงินเข้าประเทศได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยไม่เปึนแหล่งหากินของเจ้าหน้าที่ของรัฐ และโรคร้ายต่าง ๆ ปัจจุบันโรคเท้าช้างซึ่งหมดไปแล้ว โรควัณโรคหมดไปแล้วจาก ประเทศไทย ตอนนี้ก็กลับมามีโรคร้ายเกิดขึ้นในเมืองไทยมาก เพราะฉะนั้นดิฉัน จึงอยากจะฝากท่านประธานนะคะว่า ควรที่จะจัดให้เปึนระบบนะคะ เพื่อให้เงิน เข้าประเทศ เพื่อปัองกันไม่ให้โรคมาระบาดในประเทศไทยอีก อันนี้ในประเด็นของ แรงงานต่างด้าวนะคะ
ส่วนเรื่องน้ํามันก็มีหลาย ๆ ท่านอภิปรายไปแล้ว ดิฉันมองว่าน้ํามันแพง นี่มันก็จะทําให้สินค้าอื่น ๆ แพงไปด้วย อย่างเช่น อุปกรณ์ทางประมง อวน สลิง น็อต สีที่ จะทาเรือ ทุกอย่างขึ้นราคาหมด เมื่อทุกอย่างขึ้นราคาก็จะทําให้ต้นทุนสูงขึ้น แต่ราคาปลา มันไม่สูงขึ้น เพราะว่าพ่อค้าคนกลางเปึนคนกําหนดราคา ผู้ประกอบการไม่สามารถที่จะ กําหนดราคาเองได้ ท่านลองดูสิคะว่าเวลาได้ปลามา พวกพ่อค้าคนกลางเปึนคนกําหนด ราคา แต่พอกําหนดราคาขายได้แล้วมันไม่เพียงพอกับค่าน้ํามัน ค่าใช้จ่าย ก็ทําให้เขา ไม่สามารถอยู่ได้ เพราะว่าต้นทุนมันสูงขึ้น ค่าใช้จ่ายสูงขึ้น แต่ราคาปลากี่ป้ก็ราคาเท่านี้ อย่างเช่น ปลาไก่ เมื่อ ๑๐-๒๐ ป้ราคา ๔ บาท ๔ บาทกว่า แต่ตอนนี้น้ํามันขึ้นจะ ๓๐ บาท แต่ปลาไก่ก็ ๖ บาท ตั้งกี่สิบป้มาแล้วราคามันไม่ต่างกันเท่าไรเลย เพราะฉะนั้นเวลาปลา มาที่ตลาดปลาก็เหมือนกับผีมาถึงป์าช้าแล้วอย่างไรก็ต้องเผา ไม่เผาก็ไม่ได้ เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงเสนอว่ารัฐบาลควรที่จะสร้างห้องเย็นให้ทั่วทั้ง ๔ ภาคเลย อย่างภาคใต้ ภาคตะวันออก มันไม่มีปัญหา กรุงเทพฯ ไม่มีปัญหา เพราะว่ามันมีห้องเย็นอยู่แล้ว แต่ทางภาคเหนือ ภาคอีสาน ท่านลองสังเกตไหมคะ คนภาคเหนือ ภาคอีสาน เวลามาจังหวัดชายทะเล ก็จะชอบทานอาหารทะเล เพราะว่าอาหารทะเลกว่าจะไปถึงภาคอีสานปลาก็ตาแดงแล้ว ปลาหมึกก็หนังแดงแล้ว กุ้งก็หัวเน่าแล้ว ไปถึงโน่นก็หัวหลุด ไม่มีหัวแล้ว เพราะฉะนั้น ถ้ามีห้องเย็นตามที่ต่าง ๆ เขาจะได้รับประทานอาหารทะเลที่สด และผู้ประกอบอาชีพ ประมงก็จะได้ได้ราคา ไม่ถูกพ่อค้าคนกลางกดราคา เพราะฉะนั้นดิฉันจึงเสนอว่าควรที่จะ สร้างห้องเย็นเพื่อที่จะเก็บสินค้าประมงไว้ได้ ไม่จําเปึนจะต้องขาย เพราะว่าถ้าเกิดไม่มี ห้องเย็นให้เขา เขาก็จะต้องขายในราคาที่ถูก
อีกประการหนึ่งเรื่องเกี่ยวกับจํานวนเรือ ขณะนี้จํานวนเรือมีจํานวนมาก แล้วก็จอดทิ้งไว้ เพราะว่าผู้ประกอบอาชีพเจ๊งกันส่วนใหญ่ ไม่มีทุนที่จะไปลากปลา เพราะฉะนั้นดิฉันเสนอว่าควรทําหมันเรือ อย่าให้ต่อเรือเพิ่มมากขึ้น ขณะนี้เรือลําไหน ที่จอดทิ้งไว้ ก็ขอให้รัฐบาลซื้อเรือเก่า ๆ เอาไปจมเสีย ทําเปึนปะการังเทียมเพื่อช่วยเหลือ ผู้ประกอบอาชีพประมง เพราะขณะนี้จอดทิ้งไว้ก็เกะกะ แล้วก็จะทรุดโทรมไปเรื่อย ๆ และจะต้องมาซ่อมปรับปรุงต้องใช้เงินมาก ขณะนี้มีอาชีพตัดเหล็กเรือประมงขาย คือเอาเศษเหล็กที่เรือประมงไปชั่งกิโลขาย ดิฉันก็เห็นว่าตรงนี้เมื่อเขาจอดทิ้งไว้เฉย ๆ รัฐบาล เอาเงินไปซื้อแล้วไปจมทําปะการังเทียมจะได้ประโยชน์มากกว่า ดีกว่าท่านไปหล่อแท่งปูน แล้วเอาไปทิ้งในทะเล การหล่อแท่งปูนทําปะการังเทียมทําให้เกิดการทุจริตคอร์รัปชัน ได้ไม่คุ้มเสีย แต่ดิฉันคิดว่าถ้าเอาเรือเก่าไปทําปะการังเทียมจะช่วยเกษตรกรได้มากขึ้น
และประการต่อไปคือ ค่าแรง ค่าแรงขั้นต่ําของผู้ประกอบการ ลูกจ้างที่ทํา บนตลาดปลาบนฝัืงทั้งหลายเขาร้องเรียนดิฉันมาว่าวันหนึ่งเขาได้ ๘๐ บาท เขาต้องทํา ตั้งแต่ตี ๒ ถึง ๗ โมงเช้า แล้วบางคนทํามา ๗ ป้แล้วเพิ่งได้ ๑๒๕ บาท ดิฉันก็เสียดาย รัฐมนตรีไม่มีใครมานั่งฟังดิฉันเลย แต่ว่าอยู่กระทรวงคงจะได้ยิน ดิฉันเสียงดัง ขอให้เอาไปช่วยให้กับแรงงานที่ทํางานที่ตลาดปลานะคะ ๗ ป้ได้ ๑๒๕ บาท แรงงานขั้นต่ํา ตอนนี้อย่างต่ําไม่ต่ํากว่า ๑๕๐ บาทอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นขอให้เห็นความสําคัญของ แรงงานไทยด้วยนะคะ แรงงานพม่ายังได้เงินมากกว่าคนไทยเลย
ต่อไปเรื่องเกี่ยวกับบ่อบําบัดน้ําเสีย ดิฉันก็เคยได้ไปพบท่านรัฐมนตรี สมศักดิ์แล้วนะคะ เมื่อกี้นึกว่าท่านกลับไปแล้วก็เลยพูดซ้ําอีกทีนะคะท่านให้คนอื่นได้ฟังด้วย คือเรื่องบ่อบําบัดน้ําเสีย คืออย่างที่ตลาดปลาที่แม่กลอง สมุทรสงคราม แต่จังหวัดอื่น ดิฉันก็ไม่ทราบว่าแต่ละจังหวัด ๒๓ จังหวัดที่ประกอบอาชีพประมง อยากจะให้ท่านไปดู ว่ามีบ่อบําบัดน้ําเสียหรือไม่ เพราะว่าเมื่อไม่มีบ่อบําบัดน้ําเสีย วัน ๆ หนึ่งน้ําเสียจาก ตลาดปลานี่ลงไปในทะเลในคลองเปึนจํานวนมากทําให้น้ําเน่าเสีย บางคนบอกว่า น้ําจากปลาไม่เปึนไรเปึนอาหาร แต่มันมากเกินไปค่ะ มันทําให้คนที่อยู่บริเวณรอบตลาดปลา หรือว่าบริเวณใกล้ ๆ คลองที่น้ําล้างปลาลงไปนี่ ทําให้เขามีสุขภาพกาย สุขภาพจิตที่ไม่ดี เด็ก ๆ ก็จะมีผื่นขึ้น แล้วก็ทําให้เปึนโรคปอดด้วย น้ําแถวนั้นก็ใช้ไม่ได้ และประการสําคัญ คือทําให้สัตว์น้ํานี่เวลาน้ําเน่าสัตว์น้ําตัวเล็ก ๆ ก็ตายหมด กุ้ง หอย ปู ปลาตายหมด ดิฉัน จึงพูดกับประธานทุกป้ ป้หนึ่งดิฉันจะพูดถึงหอยเน่านี่ ๔ ครั้งนะคะประมาณ จนดิฉันโดน คนอื่นล้อเลียนมาตลอด แต่ดิฉันต้องพูด เพราะว่าคนสมุทรสงครามเขาก็เลี้ยงหอยมาก จังหวัดอื่นก็เลี้ยงหอย แต่เวลาหอยเน่าคุณไปชดเชย ชดเชยนี่มันก็ไม่คุ้มกับที่เขาต้อง สูญเสียนะคะ แล้วชดเชยไปแล้วก็เกิดการทุจริตคอร์รัปชันอีก อย่างที่ดิฉันเคยกราบเรียน ท่านรัฐมนตรีแล้วว่าชดเชยเอาไม้ปักหอยไปให้เขา เขาซื้อเองราคามัดละ ๓๘ บาท พอหลวงไปซื้อให้เขาราคามัดละ ๔๐ บาท จากไม้ไผ่ท่อนหนึ่งลําใหญ่ ๆ เท่า ๆ แขนดิฉันนี่ แต่พอรัฐไปซื้อมันใหญ่ครึ่งหนึ่งของแขนดิฉันได้ เพราะฉะนั้นดิฉันคิดว่าเงินที่รัฐอุดหนุนลงไป มันไม่ตรงกับความต้องการของพี่น้องประชาชน เพราะฉะนั้นเราจะทําอย่างไรให้เงินไปถึง พี่น้องประชาชนอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย แล้วก็ไม่ต้องมาแก้ปัญหาเฉพาะหน้าทุกป้ ๆ ถ้าท่านรัฐมนตรีไปสร้างบ่อบําบัดน้ําเสียได้ทุกที่ ๆ นะคะ ท่านก็ไม่ต้องไปชดเชยหอยเน่า ทุกป้ แล้วป้หนึ่งหลาย ๆ ครั้ง เพราะถ้ายังไม่สร้างเดี๋ยวดิฉันก็ต้องมาบอกท่านประธานอีก ให้เอาเงินไปชดเชยเขานะคะ
อีกเรื่องหนึ่งเรื่องสุดท้ายนะคะท่านประธาน เรื่องหนี้สินของผู้ประกอบ อาชีพประมงหลาย ๆ ท่านก็ได้พูดไปแล้ว แต่ดิฉันก็เห็นใจนะคะว่าขณะนี้ผู้ประกอบอาชีพ ประมงทั้งหลาย ตอนก่อนเขาเปึนคนที่มีฐานะมาก แต่ปัจจุบันนี้นะคะต้องหลบหนี หนีธนาคาร เพราะธนาคารตามยึดหมด ขอให้รัฐบาลไปช่วยพักชําระหนี้ผู้ประกอบอาชีพ ประมง แล้วก็ช่วยบอกกับทางธนาคารนะคะว่าขอให้อย่าดําเนินการอะไร ให้พักไปก่อน อย่าไปยึดของเขา ให้เขาได้เอาอุปกรณ์ทางเรือเอาไปหาปลาต่อเขาจะได้มาใช้หนี้ให้ได้ บ้านก็อย่าเพิ่งไปยึดเขา เพราะว่ายึดเขาเขาก็ไม่มีที่อยู่ก็ต้องระเหเร่ร่อนนะคะ เพราะฉะนั้นดิฉันก็ขอฝากท่านรัฐมนตรีผ่านทางท่านประธานไปด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ