กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม ประพร เอกอุรุ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ เขต ๑ จังหวัดสงขลา ก่อนอื่นต้องกราบขอบคุณท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่ได้ให้ ความกรุณาพวกกระผม ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์ ๒๓ ท่านเข้าไปปรึกษาหารือปัญหา ความเดือดร้อนของพี่น้องชาวประมงขนาดเล็กและชาวประมงพื้นบ้านและชาวประมง นอกน่านน้ํา วันนี้มีเพื่อนสมาชิกหลายท่านของพรรคประชาธิปัตย์ที่อยู่ในลุ่มน้ําอ่าวไทย และฝัืงอันดามันได้นําข้อมูลความเดือดร้อนของพี่น้องประชาชน ของพี่น้องชาวประมง มาฝากกับท่านประธานนะครับ บอกกับท่านรัฐมนตรี ผมจะนําปัญหาเรื่องชาวประมง นอกน่านน้ําที่ทําการประมงอยู่ในประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ว่าประเทศมาเลเซีย ประเทศ อินโดนีเซีย ประเทศเวียดนาม ประเทศพม่า ที่ได้ออกไปทําการประมงโดยลักลอบจับปลา จากประเทศเพื่อนบ้านนํามาที่ประเทศไทย เอาทรัพยากรมาป้ละหลายแสนล้านบาท และวันนี้พี่น้องชาวประมงนอกน่านน้ําที่รวมกันทั้งหมดทั้งประเทศประมาณ ๗,๐๐๐-๘,๐๐๐ ลํา ที่มีเรือตันกรอสประมาณ ๗๐ ตันกรอสขึ้นไปกําลังจะประสบปัญหา วิกฤติ ไม่ว่าราคาน้ํามันที่สูงขึ้น ไม่ว่าพื้นที่ทําการประมงที่ถูกจํากัดจากประเทศเพื่อนบ้าน เมื่อป้ ๒๕๔๘ ผมได้นําปัญหาของพี่น้องชาวประมงทั่วประเทศมาอภิปรายในสภา บอกรัฐบาลแล้วว่าวันนี้ถึงขั้นวิกฤติของพี่น้องชาวประมง มีเรือประมงในช่วงป้ ๒๕๔๘ จากสถิติมีเรือประมงนอกน่านน้ํา เรือประมงพาณิชย์ได้หยุดทําการประมงเพียง ๒๐-๓๐ เปอร์เซ็นต์ แต่วันนี้จากการสํารวจพบว่าเรือประมงนอกน่านน้ําหยุดทํา การประมงไปแล้ว ๗๐ เปอร์เซ็นต์จาก ๓ ป้ที่ผ่านมา ฉะนั้นวันนี้ผมใคร่เปึนห่วงนะครับ เลยนําเรื่องปัญหาของพี่น้องชาวประมงที่จะมาบอกกับรัฐบาล มาบอกกับท่านรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และกระทรวงพลังงานว่าวันนี้ปัจจัยที่สําคัญที่สุดคือ เรื่องปัญหาราคาน้ํามันที่สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาชีพประมงมีค่าใช้จ่ายเปึนตัวหลักคือน้ํามัน ๖๐ เปอร์เซ็นต์ ๗๐ เปอร์เซ็นต์คือค่าน้ํามันครับ

ปัญหาที่ ๒ คือเรื่องราคาสินค้าสัตว์น้ําที่รัฐบาลไม่เคยเข้าไปดูแลหรือ รับประกันราคาสินค้าสัตว์น้ําหรือควบคุมราคาให้กับพี่น้องชาวประมงนะครับ

และปัญหาที่ ๓ คือปัญหาเรื่องแรงงาน วันนี้อาชีพประมงไม่มีลูกจ้างที่จะ มาออกทําการประมง เพราะสาเหตุที่ว่าวันนี้ในอดีตที่ผ่านมาได้เกิดมีพายุเกย์ (Gay) บ้าง พายุสึนามิ (Tsunami) บ้าง พี่น้องคนไทยที่อยู่ตามทุกภูมิภาคกับทุกจังหวัดไม่กล้าที่จะมา ออกเรือประมงนะครับ เพราะกลัวพายุนะครับ และสิ่งที่สําคัญอีกประการหนึ่งก็คิดว่าวันนี้ ในจังหวัดต่าง ๆ ที่มีการพัฒนาขึ้น มีโรงงานอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้น พี่น้องในจังหวัด ก็อาศัยทํางานที่โรงงานไม่มาออกเรือประมง เพราะวันนี้อาชีพประมงที่อยู่นอกน่านน้ํา ต้องออกไปทําการประมงเปึนเวลา ๕ เดือน ๖ เดือน ๑-๒ ป้ก็มีนะครับ

ปัญหาที่ ๔ พื้นที่ทําการประมงนะครับ เรือที่ผมได้กล่าวว่า ๗๐ ตันกรอส ขึ้นไปจนถึง ๑๐๐-๒๐๐ ตันกรอสนะครับ ไม่สามารถที่จะทําการประมงในอ่าวไทยได้ เพราะทรัพยากรเสื่อมโทรมสภาพลงไม่มีสัตว์น้ําที่จะออกไปทําการประมงให้คุ้มกับ ค่าน้ํามัน จึงต้องไปทํางานที่ประเทศเพื่อนบ้านป้หนึ่งโดนประเทศเพื่อนบ้านจับกุม เรียกค่าไถ่ โดนค่าปรับและโดนยิงจมไปป้หนึ่งเปึนมูลค่าหลายร้อยล้านบาท วันนี้ผม ทราบดีว่าราคาน้ํามันที่สูงขึ้นนะครับ รัฐบาลไม่สามารถที่จะกําหนดและช่วยเหลือได้ แต่สิ่งที่วันนี้จะมาบอกกับรัฐบาลฝากประธานบอกกับท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร และสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศครับว่า วันนี้สิ่งที่ให้มาช่วยเหลือ คือให้ไปร่วมสัมปทานกับประเทศเพื่อนบ้าน ไม่ว่าประเทศอินโดนีเซีย ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า อันดับ ๑ ผมขอแนะนําว่าประเทศที่มีทรัพยากรที่ชุกชุมมากวันนี้คือประเทศ อินโดนีเซียเพราะมีพื้นที่และน่านน้ําที่กว้างและยังอุดมสมบูรณ์เหมือนประเทศไทย ใน ๕๐ ป้ ๑๐๐ ป้ก่อน ผมมีสถิติในการจับปลาจากเรือ ๑ ลําที่ได้สัมปทานในวันนี้ มีภาคเอกชนที่มีความสามารถไปร่วมทําสัมปทานกับประเทศอินโดนีเซียประมาณ ๒๐ ลํา แต่ก็ได้ออกไปทําการประมงได้โดนรังแก โดนเอารัดเอาเปรียบอยู่ตลอดนะครับ เรือ ๒๐ ลํา สถิติที่ผมได้ไปสอบถามเจ้าของกิจการนะครับ เรือ ๑ ลําออกไปทําการประมง ๑ เดือน ในระยะเวลา ๑ เดือนจับปลาได้ ๙๐,๐๐๐ กิโลกรัม โดยเฉลี่ยกิโลกรัมละ ๒๔ บาท เปึนเงิน ๑ ล้าน ๘ แสนบาท กินน้ํามันวันละ ๑,๑๐๐ ลิตร เปึนเงิน ๗๕๙,๐๐๐ บาท ค่าสัมปทานที่ต้องเสียให้กับประเทศอินโดนีเซียเดือนละ ๑๕๐,๐๐๐ บาท ค่าสึกหรอ เดือนละ ๒๕๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างแรงงานเดือนละ ๑๕๐,๐๐๐บาท จากรายได้ ๑ ล้าน ๘ แสนบาท รวมหักค่าใช้จ่ายทั้งหมดเรือที่ได้รับสัมปทานจากประเทศอินโดนีเซีย โดยภาคเอกชนจะมีกําไรเดือนละ ๔๙๐,๐๐๐ บาท และจากเรือประมงที่ได้รับสัมปทาน ที่ออกไปทําการประมงโดยไม่ได้เข้าไปในเขตประเทศเพื่อนบ้านนะครับ เรือ ๑ ลําต่อ ๑ เดือน จับปลาได้ ๓๙,๐๐๐ กิโลกรัม กิโลกรัมละ ๒๔ บาท โดยเฉลี่ยเปึนเงิน ๙๓๖,๐๐๐ บาท น้ํามันกินเท่ากัน ๑,๑๐๐ บาท เปึนจํานวนเงิน ๗๕๙,๐๐๐ บาท ค่าสึกหรอเท่ากัน ๒๕๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างแรงงาน ๑ แสนบาท เรือ ๑ ลําต้องขาดทุนไปลําละ ๑๗๓,๐๐๐ บาทต่อ ๑ เดือน นี่ระหว่างเรือที่มีสัมปทานที่ไปจับปลาในประเทศอินโดนีเซียประเทศ เพื่อนบ้าน และเรืออีก ๑ ลําที่ไม่ได้รับสัมปทาน และอีกประเทศหนึ่งที่น่าศึกษา ผมอยาก ฝากท่านประธานผ่านไปยังท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวง การต่างประเทศคือประเทศมาเลเซีย วันนี้มีเรือประมงไทยโดยภาคเอกชนเช่นกันที่ได้ไป ทําสัมปทานจํานวนทั้งหมด ๓๐ ลํา ที่ได้สัมปทานจากประเทศมาเลเซีย เรือ ๑ ลําของประเทศไทยที่ทําการสัมปทานของประเทศ มาเลเซียจะต้องเข้าไปเติมน้ํามันในประเทศมาเลเซีย โดยมีโควตาประเทศมาเลเซียจะให้ โควตา เดือนละ ๓๐,๐๐๐ ลิตร และจะนําปลาขึ้นไปให้กับเขาเปึนจํานวน ๓,๐๐๐ กิโลกรัม เพื่อไปแลกกับน้ํามัน แต่สิ่งที่ผมต้องมานําบอกกับรัฐบาลว่าประเทศมาเลเซียได้ช่วยเหลือ พี่น้องชาวเกษตรกร ชาวประมงไม่ว่าพี่น้องชาวประมงไทยที่สัมปทานหรือว่าพี่น้อง ชาวประเทศมาเลเซียยังที่ทําการประมงในราคาลิตรละ ๑๔.๕๐ บาท เปึนอย่างนี้ มาเกือบ ๑๐ ป้แล้วนะครับ สถิติที่ผมได้ติดตามมาก็ขอฝากท่านรัฐมนตรีช่วยศึกษาดูว่า ประเทศมาเลเซียได้ให้ความช่วยเหลือกับพี่น้องชาวประมงได้อย่างไร ก็ไม่อยากให้อาชีพ ประมงต้องหายสาบสูญไปในประเทศ เพราะฉะนั้นอาชีพที่ต่อเนื่องไม่ว่าโรงงานที่มี ประชากรเปึนหลายแสนหลายล้านคนต้องติดชะงักลงไปด้วย

อีกเรื่องหนึ่ง ปัญหาเรื่องทะเลสาบสงขลาที่ในอดีตมีความสมบูรณ์ ไม่ว่ากุ้ง ปลากระบอก ปลากะพงที่สด ปลากระบอกที่ขึ้นชื่อว่าอร่อยที่สุดในจังหวัดสงขลา กุ้งที่ขึ้นชื่อว่ามันที่สุด วันนี้สภาพทะเลสาบสงขลาได้เสื่อมสภาพลงเปึนอย่างมาก โดยมีโรงงานได้ปล่อยน้ําเสียลงในอ่าวทะเลสาบสงขลา อ่าวทะเลสาบสงขลา มีพี่น้องประชาชนได้ทํามาหากินอาศัยอ่าวทะเลสาบสงขลาเปึนจํานวนหลายหมื่นคน ฉะนั้นผมใคร่ขอฝากกระทรวงอุตสาหกรรมและกรมประมงช่วยจัดตั้งงบประมาณ ในการปล่อยพันธุ์ปลาจากป้ละ ๒ ครั้ง ให้เพิ่มเปึนป้ละ ๓-๔ ครั้งเพื่อให้พี่น้องประชาชน ที่อยู่ในแถบทะเลสาบสงขลาเปึนหลายหมื่นคนที่ประกอบอาชีพไม่ว่าไซนั่ง โกงกาง อวนรุนต่าง ๆ ได้อยู่กันได้นะครับ ก็ขอฝากท่านประธานด้วยครับ