นายสงวน พงษ์มณี ลําพูน

กราบเรียนท่านประธาน ผม สงวน พงษ์มณี พลังประชาชน จังหวัดลําพูน ผมจะขอโอกาสแลกเปลี่ยน แล้วก็ฝากเรียนท่านเลขาธิการ กับท่านรัฐมนตรีหลายเรื่อง ก่อนจะพูดเรื่องอื่นผมอยากจะขอความกรุณาผ่านท่านประธาน ไปยังท่านเลขาธิการว่า ผมขอกฤษฎีกาที่ออกรองรับมาตรา ๑๗ ของพระราชบัญญัติ ฉบับใหม่เกี่ยวกับการมอบอํานาจ ตรงนี้มันสําคัญอย่างไรบ้างครับท่าน วันนี้ผมอยากให้ ก.พ.ร. ดูว่าความสัมพันธ์ระหว่างฝ์ายภูมิภาคกับท้องถิ่นมันมีปัญหามาก กฤษฎีกานี้ มันจะบอกอะไรบางอย่างว่ากระบวนการที่เกิดขึ้นมันจะพัฒนาหรือทําลาย จุดนี้ผมขอผ่าน ท่านประธาน เพราะว่าต้องออกแล้ว เพราะว่าภายใน ๖๐ วันต้องออกใช่ไหมครับ ทีนี้ผมอยากจะพูดถึงเรื่องฐานะและบทบาทของ ก.พ.ร. จริง ๆ แล้วมันคืออะไร มีฐานะ ทางกฎหมายจริงไหมท่านรู้อยู่แก่ใจผมว่า ถ้ามีฐานะทางกฎหมายจริงนี่กฎหมายที่ออกมา ในช่วงเปึน ๒๐๐ ฉบับคงไม่มีขนาดนั้น กฎหมายบางฉบับมันเปลี่ยนแปลงสถานะและ บทบาททางสังคมไปหลายเรื่อง ผมไม่เห็นในหนังสือเล่มนี้เลยว่าพูดถึงกฎหมายฉบับนั้น ผมยกตัวอย่าง กฎหมายเกี่ยวกับการเลือกกํานัน ผู้ใหญ่บ้าน เขียนกฎหมายออกมา ยกเลิกอธิปไตยของชาวบ้านเลยนะครับ ต่อไปนี้ชาวบ้าน ๒๐ คน เสนอคนขึ้นมา นายอําเภอตั้งกรรมการเลือกแล้วอยู่ ๖๐ ป้ กํานัน ผู้ใหญ่บ้านไม่มีสิทธิเลือกอีกแล้ว ๒ ป้ ผู้ใหญ่บ้านเลือกกันเอง ผมถามว่ากฎหมายเหล่านี้จะออกอีกมากมาย ออกไปเยอะแล้ว ก.พ.ร. มีบทบาทอย่างไรบ้างเราลองนึกทบทวนดูนิดหนึ่ง กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ บางฉบับเรื่องพรรคการเมืองนี่เขียนเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมเลยนะครับท่าน อย่างนี้ มันเกี่ยวข้องกับการพัฒนาหรือไม่พัฒนาด้วย เช่น มาตรา ๘๙ พูดชัดเลยว่า ห้ามนักการเมืองบริจาคให้กับประชาชนถือว่าการบริจาคหรือการให้เปึนความเลวร้าย พอถึงมาตรา ๙๐ บอกว่า ทุกคนไม่มีสิทธิรับสิ่งเหล่านี้จากนักการเมือง จากผู้ดํารง ตําแหน่งทางการเมือง มาตรา ๑๓๑ บอกเลยว่า ถ้าใครผิดมาตรา ๙๐ คือไปรับถูกปรับ ๒ เท่า ใครปรับ นายอําเภอครับปรับ เปลี่ยนแปลงวิถีการปฏิบัติของนายอําเภอเลย นะครับท่าน แล้วพอมาตรา ๑๓๒ เปึนอย่างไรครับ ถ้ากํานัน ผู้ใหญ่บ้านขอนักการเมือง ไม่ได้เอาเงินให้ตัวเองเอาไปให้วัด ให้โรงเรียนผู้รักษาทรัพย์ต้องชดใช้นะ ถ้าไม่ชดใช้ เขียนให้นายอําเภออายัดทรัพย์ ยึดทรัพย์ โดยไม่ต้องผ่านศาล กฎหมายอย่างนี้ถ้า ก.พ.ร. มีอํานาจในการเสนอ ในการแนะนํา ในการบอกกล่าวกับหน่วยงานต่าง ๆ ที่จะออกมัน น่าจะพูดคุยกัน มันออกมาในช่วงนี้เอง แล้วบังเอิญในหนังสือเล่มนี้ไม่มี กฎหมาย ฉบับหลังที่ผมพูดถึงนี่จะใช้เมื่อไร ๖ ตุลาคมป้นี้นะครับท่าน แล้วกฎหมายเกี่ยวกับกํานัน ผู้ใหญ่บ้าน เมษายนนี้มีผลแล้วครับท่าน อย่างนี้ผมคิดว่าท่านต้องตามดูหน่อยหนึ่ง ฝาก ท่านดูหน่อยหนึ่งท่านครับ

อีกเรื่องหนึ่ง การพัฒนาบุคลากรในระบบราชการ ผมอ่านดูทั้งเล่มไม่มี การสนใจกระบวนการพัฒนาบุคลากรหรือระบบ ผมยกตัวอย่างอย่างนี้นะครับท่านครับ เจ็บปวดมากเหลือเกิน ผมเจอเพื่อนครูคนหนึ่งเขาเปึนรุ่นน้องมาก เขาเปึนคนที่ชาวบ้าน ชื่นชม นักเรียนเรียนหนังสือดี หมู่บ้านเอากับเขาหมด โรงเรียนเขาพัฒนาดี วันหนึ่งมี กระบวนการจัดลําดับโรงเรียนให้มีความสําคัญ โรงเรียนเขาสอบตก เขาสอบตกในอําเภอ พอประเมินครั้งที่ ๒ เปึนอย่างไรครับท่านครับ เด็กคนนี้บอกผมว่าผมเสียใจเหลือเกิน ระบบไม่ต้องการผม ผมอยู่ในระบบไม่ได้ เขายิงตัวตายท่าน วันนี้คนตรวจสอบพัฒนา บุคลากรในสังคมการศึกษาท่านเปึนอย่างไร คนตรวจสอบไม่มีใบอนุญาตนะ มันสับสน ไปหมดเลย อย่างนี้ผมคิดว่าเขาจะพึ่งใคร ท่านต้องเข้าไปตรวจสอบระเบียบที่ออกมา รองรับกฎหมายมันเปึนไปตามที่ชื่อของท่านไหม ชื่อ ก.พ.ร. มันเปึนไปตามนั้นไหม

อีกเรื่องหนึ่งที่ชัดเจนมากเลย ในนี้ไม่มีแต่ทําแล้วเพื่อนสมาชิกที่อยู่ในสภา แห่งนี้นะครับ อย่างบางท่านยังไม่รู้ว่ามี วันนี้มีความจําเปึนมากน้อยแค่ไหนที่ให้ทหาร ไปนั่งในจังหวัด ผมไม่ทราบว่ามันจําเปึนอย่างไร เมื่อก่อนใช้ว่า กอ.รมน. เดี๋ยวนี้ใช้ว่า รมน. จังหวัด มีผู้ว่าราชการจังหวัดเปึนประธาน มีนายทหารยศพันเอกเปึนรองประธาน ไปเสนอความเห็นเกี่ยวกับความมั่นคงและมีผลทั้งหมด จังหวัดไหนโชคดีก็ได้หัวหน้า หน่วยมาอยู่แล้วหัวหน้าหน่วยจะมีลูกน้องสั่งการไปทั่วเลย ท่านครับ ถ้ามันไม่จําเปึนต้อง เสนอให้ออก ผมนึกว่ามีเฉพาะจังหวัดซึ่งมีกฎอัยการศึก ไม่ใช่ จังหวัดผมนี้เลิกไปนานแล้ว แต่ท่านก็ยังอยู่ มีห้องทํางานเสมือนรองผู้ว่าราชการจังหวัด เรียกว่ารองฝ์ายความมั่นคง รองใครครับ รองผู้ว่าราชการจังหวัดไปประชุมร่วมกับ ข้าราชการครับ แล้วสิ่งไหนถ้าเสนอว่ามันไม่มั่นคงยุ่งเลย อย่างนี้มันจะพัฒนาอย่างไร แล้วไม่เห็นท่านพูดเลยเรื่องนี้สําคัญมาก ผมงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว เลยฝากเรียนผ่านท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรี ผ่านไปยังท่านเลขาธิการว่าช่วยดูหน่อย ท่านครับ วันนี้ผมนั่งฟังสมาชิกหลายคนพูดถึงเรื่องคุณธรรมในระบบราชการ และพูดไปพูดมาก็ไปจบตรงที่ว่านักการเมืองรังแกราชการ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ สร้างคุณธรรมขึ้นมาเต็มไปหมด ส่วนมากเปึนคุณธรรมสมมุติครับท่าน ไม่ใช่คุณธรรม เรื่องจริง มีหมวดหนึ่งเลยนะครับ หมวดนั้นผมตั้งชื่อว่า หมวดว่าด้วยคุณธรรมสมมุติ ทุกอย่างนี่ผิดหมด นักการเมืองเลวหมด วันนี้ที่อ้างว่าย้ายได้ ๆ นักการเมืองที่ไหน ไปย้ายได้ ย้ายได้ระดับบนนิดเดียว ข้างล่างล้วงไม่ได้เลยครับ ถ้าไปอ่านมาตรา ๒๖๕ มาตรา ๒๖๖ แน่นไปหมด ทําอะไรไม่ได้เลย อย่าไปชื่นชมคุณธรรมสมมุติเลยครับ วันนี้ เราต้องใช้สภาแห่งนี้ดู ผมเองนี่ครับท่านประธาน ไม่อยากจะพูดในเรื่องอื่น ๆ เพราะผม เห็นว่าเปึนเรื่องไม่จริง แต่เรื่องการรับฟังการรายงานจากหน่วยงานอื่นนี่ผมชอบพูด ผมชอบดู ผมชอบศึกษา เพราะมันเปึนการบอกกล่าวกับหน่วยงานซึ่งเขาต้องมีภาระ ในการมาชี้แจง ในการมานั่งฟังพวกเรา ผมเองฝากท่านว่าถ้าจะพัฒนาระบบราชการ ต้องสนใจกระบวนการทํางานของหน่วยงานซึ่งจะพัฒนา วันนี้องค์กรต่าง ๆ ถ้าจะเลื่อนซี ผมยกมาที่การศึกษาอีกนะครับ เลื่อนซีในการศึกษานี่เขาไม่ได้ดูคนนะครับ ดูเอกสาร ถ้าท่านอาจารย์ท่านนั้นสูงสัก ๑๕๐ เซนติเมตรนี่นะครับ เอกสารของเขาจะสูงถึงหัวไหล่ เลยนะครับ ถึงจะได้ซีเพิ่มขึ้นหรือชั้นของข้าราชการเพิ่มขึ้น กระบวนการอย่างนี้ท่านต้องมี หน้าที่ไปบอกเขาว่าวิธีการของคุณนั้นฉันขอตรวจสอบหน่อย ถ้าหน่วยงานนี้ไม่มีสิทธิ ทําอย่างนั้นได้นะครับ ผมว่าไม่จําเปึนต้องมี ทําไมผมพูดเรื่องนี้ เหตุผลเพราะว่าผมอยู่ใน กรรมาธิการพัฒนาการเมือง ๕ ป้ มีหน่วยงานอย่างนี้เยอะมาก ท่านก็คงจะไปเจอผม ในกรรมาธิการมาแล้ว วันนี้ผมถามท่านผ่านท่านประธานไปยังท่านและหน่วยงาน ของท่านว่า จริง ๆ แล้วฐานะและบทบาทในการจัดการปัญหาของสังคมมันเปึนไป ตามนี้ไหม ผมฝากท่านประธานไปยังท่านรัฐมนตรีว่าช่วยกรุณาดู ช่วยกรุณาจัดการ เรื่องเหล่านี้ให้กฎหมายมันเปึนจริง แล้วสามารถทําได้จริง ถ้าหากว่าท่านทําตามหน้าที่ ไม่มีหน่วยงานไหนกล้าที่จะทําสิ่งที่ไม่พัฒนาระบบราชการ ขอบคุณครับ