นายซูการ์โน มะทา ยะลา

ท่านประธานที่เคารพ ท่านสมาชิกสภา ผู้ทรงเกียรติ ผม ซูการ์โน มะทา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยะลา พรรคพลังประชาชน ก่อนอื่นผมต้องขอขอบคุณท่านประธานที่ได้เป่ดโอกาสให้ผมได้มาอภิปรายญัตติด่วน เรื่องขอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาศึกษาที่ดินทํากินของราษฎรที่ถูก รัฐบาลออกพระราชกฤษฎีกากําหนดให้เปึนเขตอุทยานแห่งชาติ ซึ่งโดยข้อเท็จจริงแล้วเท่าที่เราได้ฟังเพื่อนสมาชิกในสภาอันทรงเกียรติแห่งนี้ได้อภิปรายถึง ปัญหาความเดือดร้อนของราษฎรในทุกภูมิภาคของประเทศ ต้องยอมรับว่าปัญหาที่ดิน ทํากิน ณ วันนี้ยังเปึนปัญหาที่รัฐบาลภายใต้การนําของ ฯพณฯ นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหรือข้าราชการที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการแก้ปัญหาเรื่องที่ดิน ทํากินของพี่น้องประชาชนจะต้องตระหนักและหามาตรการแนวทางในการดําเนินการ แก้ปัญหาเรื่องที่ดินทํากินของพี่น้องประชาชนอย่างเร่งด่วนและเปึนธรรมที่สุด ท่านประธาน ที่เคารพ วันนี้ผมเปึนผู้หนึ่งที่เสนอญัตติขอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณา ปัญหาที่ดินทํากินและที่ดินอยู่อาศัยของราษฎรที่ถูกรัฐบาลออกพระราชกฤษฎีกา กําหนดให้เปึนเขตอุทยานแห่งชาติเทือกเขาบูโด-สุไหงปาดี ซึ่งมีเพื่อนสมาชิกจากพื้นที่ ที่เกี่ยวข้องทั้งจังหวัดปัตตานีและจังหวัดนราธิวาสได้อภิปรายในข้อมูลเบื้องต้นไปแล้วนั้น ก็เปึนที่ทราบกันว่าปัญหาที่ดินในเขตอุทยานแห่งชาติเขาบูโด-สุไหงปาดีนั้นเกิดขึ้นจาก การออกพระราชกฤษฎีกากําหนดเปึนเขตอุทยานแห่งชาติภายหลังจากที่ราษฎรได้เข้าไป อยู่ทํากิน โดยข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามเอกสารหลักฐานทั้งที่เปึนเอกสารหลักฐาน ที่ทางราชการเปึนผู้ออกหรือเอกสารหลักฐานทางด้านประวัติศาสตร์หรือโบราณสถาน ต่าง ๆ ที่ปรากฏตามที่เพื่อนสมาชิกได้นําเสนอเมื่อสักครู่ว่ามันเปึนสิ่งที่ยืนยันและพิสูจน์ ได้ว่าในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาบูโด-สุไหงปาดีนั้น พี่น้องประชาชนที่ได้รับผลกระทบ ทั้ง ๓ จังหวัด ๙ อําเภอ ๒๔ ตําบลนั้นได้รับผลกระทบจากการประกาศเขตอุทยาน แห่งชาติดังกล่าวเปึนอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการกําหนดพื้นที่ดังกล่าวนั้น ได้ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด ๒๑๓,๑๒๕ ไร่ หรือประมาณ ๓๔๑ ตารางกิโลเมตร จากการที่ ออกเปึนพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวนั้นส่งผลกระทบให้ประชาชนที่อยู่ก่อนและประกอบ อาชีพทําสวนยางพารา สวนพืชผล ผลไม้โดยสุจริต แล้วก็หาเลี้ยงดูครอบครัวมาตั้งแต่ บรรพบุรุษจนถึง ณ วันนี้สืบทอดตกเปึนมรดกมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลานได้รับความเดือดร้อน และเท่าที่ผมได้ศึกษาข้อมูลพบว่าจากการสํารวจการถือครองที่ดินของราษฎร เมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๔ ถึง พ.ศ. ๒๕๔๗ ตามโครงการจัดการทรัพยากรที่ดินและป์าในพื้นที่ อนุรักษ์ตามกฎหมายพบว่าการประกาศเขตอุทยานแห่งชาติเขาบูโด-สุไหงปาดี จํานวน ๒๑๓,๑๒๕ ไร่ หรือประมาณ ๓๔๑ ตารางกิโลเมตรในพื้นที่ ๓ จังหวัด ๙ อําเภอ ๒๔ ตําบลนั้นและได้ทับซ้อนกับพื้นที่ที่ดินที่ทํากินและที่อยู่อาศัยของราษฎรจํานวนถึง ๙๖,๒๑๖ ไร่ มีราษฎรที่ได้รับความเดือดร้อนถึง ๖,๙๘๕ ครัวเรือน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในพื้นที่จังหวัดยะลาซึ่งเปึนพื้นที่ที่ผมเปึนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนั้นมีอยู่ ๒ ตําบล คือตําบลจะกว๊ะ และตําบลเกะรอ ท่านประธานที่เคารพ ตามข้อเท็จจริงปัญหาการออกพระราชกฤษฎีกากําหนดเปึน เขตอุทยานแห่งชาติในพื้นที่จังหวัดยะลานั้น พี่น้องประชาชนหรือราษฎรผู้ประกอบ อาชีพสุจริตในการเลี้ยงดูส่งเสียให้บุตรหลานได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมนั้น ไม่เฉพาะ ได้รับผลกระทบจากเขตอุทยานแห่งชาติเขาบูโด-สุไหงปาดีเพียงเท่านั้นนะครับ ในพื้นที่ จังหวัดยะลาเท่าที่ผมได้รับการร้องเรียนจากพี่น้องประชาชนในพื้นที่ปรากฏว่าการออก พระราชกฤษฎีกากําหนดเขตอุทยานแห่งชาตินั้นได้ส่งผลกระทบจากอุทยานแห่งชาติ น้ําตกทรายขาวทําให้พี่น้องประชาชนในพื้นที่ ๒ อําเภอคือ พื้นที่ตําบลลําพะยา อําเภอเมืองยะลา พื้นที่ตําบลกาตอง อําเภอยะหาก็ได้รับความเดือดร้อนเปึนอย่างมาก เนื่องจากการประกาศเขตดังกล่าวนั้นไปทับที่ทํากินของพี่น้องประชาชนในเขตพื้นที่ที่เขา ประกอบอาชีพโดยสุจริตมากว่า ๕๐-๖๐ ป้ แล้วก็โดยส่วนใหญ่ในเขตพื้นที่ตําบลกาตอง ซึ่งผมเองก็เคยนําเสนอปรึกษาหารือท่านประธานเพื่อผ่านหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็คือ ปัญหาที่ดินทํากินที่หมู่ ๔ บ้านกาตอง ตําบลกาตองนั้นมีราษฎรประมาณ ๒๐๐ กว่าคน ประกอบอาชีพทําสวนยางพารามาตั้งแต่บรรพบุรุษ แล้วก็ได้ประกอบอาชีพตามสิทธิ หรือเอกสารที่ทางราชการเปึนผู้ออกให้ คือ น.ส. ๒ หรือใบจับจองตั้งแต่ป้ ๒๕๐๓ แต่ว่า ภายหลังจากที่มีพระราชกฤษฎีกาเรื่องเขตอุทยานแห่งชาติน้ําตกทรายขาวทําให้พื้นที่ หลายพันไร่ในเขตตําบลกาตองทั้งที่เปึนสวนยางพารา สวนผลไม้หรือที่สาธารณประโยชน์ ที่เปึนสุสานหรือกูโบร์และมัสยิดถูกเขตอุทยานดังกล่าวประกาศทับที่ของราษฎร และที่ดินสาธารณะ จนกระทั่งป้ ๒๕๓๑ ราษฎรในพื้นที่ตําบลลําพะยาและตําบลกาตอง ก็ได้ออกมาชุมนุมคัดค้านการประกาศเขตอุทยานแห่งชาติน้ําตกทรายขาว แต่ตลอด ระยะเวลาตั้งแต่ป้ ๒๕๓๑ จนถึงบัดนี้ป้ ๒๕๕๑ ๒๐ ป้การแก้ปัญหาของรัฐบาลในการ แก้ปัญหาเรื่องที่ดินทํากินของราษฎรในเขตพื้นที่จังหวัดยะลาที่ได้รับผลกระทบจาก การประกาศเขตอุทยานแห่งชาตินั้นไม่ได้รับการเอาใจใส่ดูแลอย่างจริงจังและจริงใจ ทําให้เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๑ ท่านประธานครับ ทางเจ้าหน้าที่หน่วยตํารวจ เฉพาะกิจ ตชด. ที่ ๔๔ ก็ได้เข้าไปจับกุมนายลาริ จาะบองอ ซึ่งอยู่บ้านเลขที่ ๒๕๕ หมู่ ๖ ตําบลกาตอง อําเภอยะหา จังหวัดยะลา ในขณะที่กําลังเข้าไปทําสวนยางพารา ท่านประธานที่เคารพ และเพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติ การปลูกหรือการทําสวนยางพารานั้น มีระยะเวลาของการดําเนินการตามกระบวนการของการปลูกที่เราทุกคนในพื้นที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ทราบกันดีว่าเมื่อปลูกต้นกล้าจนถึงระยะเวลาประมาณ ๒๐ กว่าป้ ผลผลิตน้ํายางพารานั้นไม่สามารถที่จะตอบสนองความต้องการของประชาชน ได้ก็จะถึงกระบวนการตัดโค่น แต่เมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๑ ที่ผมกล่าวมาทางเจ้าหน้าที่ ก็ได้ไปจับกุมประชาชนหรือราษฎรในพื้นที่ หมู่ที่ ๖ ตําบลกาตอง อําเภอยะหา และได้ทํา หนังสือร้องเรียนถึงผม ผมก็ได้ไปตรวจสอบข้อเท็จจริง ซึ่งขออนุญาตท่านประธานนําภาพถ่ายที่ผมได้ลงไปสัมผัส ในพื้นที่ ภาพถ่ายเหล่านี้คือภาพสวนยางพาราซึ่งแสดงว่าการเข้าไปประกอบอาชีพทํากิน ของราษฎรในพื้นที่ตําบลตากองนั้นเขาได้ทํามากว่า ๕๐ ป้ และเขามีกระบวนการขั้นตอน ของการต้องตัดโค่นต้นยางพารา พื้นที่ตรงนี้อยู่ในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติน้ําตกทรายขาว ซึ่งผมไปดูแล้วต้นไม้ใหญ่ก็ไม่มี แล้วในสภาพข้อเท็จจริงชาวบ้านก็ได้เตรียมการต้นกล้า ยางพาราเพื่อที่จะปลูกทดแทนต้นเก่าที่ตัดโค่นไป เท่าที่ผมทราบจากราษฎรในเขตพื้นที่ ตําบลตากอง ภายหลังจากที่ผมได้หารือท่านประธานในสภาแห่งนี้ ต้นกล้าที่ผมนําแสดง ที่ผมได้ไปถ่ายเอาไว้ ซึ่งเปึนต้นกล้าที่ราษฎรเขาเตรียมไว้ที่จะปลูกทดแทนต้นยางพาราเก่า ที่ตัดโค่นไปโดนเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติน้ําตกทรายขาวไปทําลายครับ นี่แสดงให้เห็นว่า การที่ราษฎรร้องเรียนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแล้วมานําเสนอปัญหาความเดือดร้อน ของประชาชนต่อสภาแห่งนี้เพื่อให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องไปดําเนินการแก้ปัญหา ความเดือดร้อนของราษฎรนั้น ท้ายที่สุดราษฎรก็ได้รับผลกระทบจนกระทั่งวันนี้เดี๋ยวนี้ ผมยังมีความเชื่อมั่นว่าราษฎรกว่า ๒๐๐ คนในพื้นที่ตําบลกาตอง หรือที่มีอาชีพในการทํา สวนยางพาราและสวนผลไม้จํานวนกว่า ๑,๐๐๐ ไร่ไม่กล้าเข้าไปทําอาชีพที่เคยทํามา ตั้งแต่ปู์ย่าตายายจนตกถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ท่านประธานที่เคารพ วันนี้ผมคิดว่าการที่ สภาแห่งนี้ได้รับฟังเพื่อนสมาชิกในสภาอันทรงเกียรติสะท้อนปัญหาความเดือดร้อน ของราษฎรเกี่ยวกับปัญหาที่ดินทํากิน ที่ดินอยู่อาศัยของราษฎร ผมคิดว่าวันนี้สภาแห่งนี้ ควรที่จะเห็นชอบในการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาปัญหาที่ดินทํากิน ของราษฎรผู้ยากไร้ที่ตั้งตารอคอยความหวังในการแก้ปัญหาจากรัฐบาล และผมคิดว่า ปัญหาที่ผมนําเสนอในสภาแห่งนี้จะเปึนข้อมูลเบื้องต้นให้กับคณะกรรมาธิการวิสามัญ ที่จะเข้าไปศึกษาและหามาตรการแก้ปัญหาดังกล่าวให้โดยเร็ว ขอบคุณมากครับ ท่านประธาน