กราบเรียน ท่านประธานที่เคารพและสมาชิกผู้ทรงเกียรติ กระผม นายจักรภพ เพ็ญแข รัฐมนตรี ประจําสํานักนายกรัฐมนตรี ผู้ได้รับมอบหมายให้ดูแลงานสื่อภาครัฐ และมีหน้าที่ในการพัฒนา ไม่ใช่ทําให้สื่อภาครัฐถดถอยลง จะขอตอบคําถามอย่างนี้ครับ

ประการแรกที่สุดเลยในการชี้ประเด็นต่าง ๆ ของท่านนั้น ท่านได้เริ่มต้น ด้วยการบอกว่า แหมกระผมได้รู้รายละเอียดต่าง ๆ ดีเหลือเกิน เรื่องนี้ก็เปึนไปด้วย ความเคารพในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโดยเฉพาะทางฟากฝ์ายค้าน ท่านตั้งกระทู้ถามมา ผมก็เตรียม ผมสังกัดพรรคพลังประชาชน ผมไม่รอรับรายงาน ผมถามลงไปเลยว่า เรื่องมันเปึนอย่างไร และในความรับผิดชอบของผมนั้นมันมีอะไรบ้างที่คนเปึนรัฐมนตรี ต้องมาตอบสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไม่ว่าจะเปึนฟากฝ์ายค้านหรือฟากของตนเองก็ตาม คือในฝัืงรัฐบาล เพราะฉะนั้นการที่มีข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ นั้น กระผมว่า ท่านไม่น่าแปลกใจ ถ้ากระผมมาถึงแล้วเลอะเลือนตอบไม่รู้ทางไป มันอาจจะเปึน ความฉลาดในทางการเมือง แต่มันคงจะเปึนความโง่ในทางบริหาร เพราะฉะนั้นผมถึงได้ต้องลงไปทราบรายละเอียดทั้งหมดแล้วนํามาเรียนเสนอต่อท่าน ด้วยความเคารพท่านประธานในที่ประชุมและท่านสมาชิกสภาผู้ทรงเกียรติทุกท่าน เรื่องของการร่วมผลิตรายการผมขอขยายความตรงนี้สักหน่อยก่อนแล้วไปตอบท่าน เรื่องบริษัทที่ยื่นเข้ามานั้นซึ่งท่านไปได้ข้อเท็จจริงจากไหน ซึ่งท่านถือว่าข้อเท็จจริงนั้น ก็เปึนเรื่องที่ต้องพิจารณาอีกประเด็นหนึ่ง การร่วมผลิตรายการนั้นกระผมขอยกสิ่งที่ เปึนระเบียบของกรมเขาเอง เพราะเมื่อสักครู่เปึนคําอธิบายแต่อาจจะยังไม่เข้าใจกัน ถ่องแท้ เขาเขียนอย่างนี้ครับ การร่วมผลิตรายการนั้นหมายถึงการใช้ทรัพยากรร่วมกัน ระหว่างภาครัฐกับเอกชนเพื่อจัดทํารายการที่มีคุณภาพเผยแพร่ไปสู่ประชาชนเพื่อให้ ประชาชนได้รับประโยชน์สูงสุดโดยภาครัฐอาจจะสนับสนุนในส่วนของสถานที่ อุปกรณ์ หรือบุคลากรในการผลิตรายการและแพร่ภาพออกอากาศ ส่วนภาคเอกชนรับผิดชอบ การออกแบบรายการ เนื้อหา พิธีกร และค่าใช้จ่ายในการผลิตรายการ โดยมีข้อตกลง เปึนสัญญาระหว่างกันในระยะเวลาที่กําหนด นี่ผมไม่ได้ให้นโยบายเขาไป เขามีของเขา อยู่แล้วตั้งแต่ป้ ๒๕๔๐ เปึนต้นมา นั่นหมายความว่าเวลาเอกชนจะมาร่วมงานกับรัฐ กรมประชาสัมพันธ์ตั้งใจล่วงหน้าจะไม่เอาเปรียบใครเขา แล้วก็รู้ชัดเจนว่าเอกชน ต้องนําอะไรเข้ามา ภาครัฐต้องสนับสนุนอะไรให้เกิดการร่วมงานที่มีความสร้างสรรค์ เพราะฉะนั้นหลักการตรงนี้ต้องหยิบขึ้นมาก่อนที่จะไปเสียดสีภาคเอกชนซึ่งเขามีน้ําใจ มาช่วยงานภาครัฐ บริษัททํามาหากินทางด้านสื่อมีหลายร้อยบริษัทในประเทศไทย แล้วเขาก็รู้ดีว่าไปทําทางด้านช่องพาณิชย์ ซึ่งผมขอไม่เอ่ยชื่อช่อง มันได้เงินมากกว่าเยอะ เงินเปึนสิบล้านบาทร้อยล้านบาทนี่แหละครับเปึนเงินขี้ผงมากสําหรับวงการธุรกิจโทรทัศน์เขา เขาหากินจากรายการเดียวกันเปึนร้อยล้านบาทในช่องที่มีโอกาสทํารายได้สูงสุด ในเชิงพาณิชย์ เพราะฉะนั้นการที่จะมารับหน้าเสื่อทั้งหมดโดยเสนอค่าตอบแทนเปึนหลัก หลายสิบล้านบาทอย่างนี้เปึนเรื่องที่ถือเปึนน้ําใจของเอกชนเขาอยู่แล้ว ผมอยากจะเห็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของเราได้ให้เกียรติกับภาคเอกชนด้วย ซึ่งเขามาร่วมงาน กับภาครัฐในการร่วมผลิตนั้นในกิจการที่ไม่มีหลักประกันได้เลยว่าเขาจะได้ค่าตอบแทน อย่าว่าแต่กําไรเลยครับเพียงแค่เท่าทุนก็ตาม แต่ที่อยากทําก็เพราะว่ากลุ่มนี้เขาแสดง แรงดลใจของการเปึนสื่อ เขาไม่ได้เสนอเฉพาะเงิน เสนอประสบการณ์อย่างเดียว เขาเสนอ สป่ริท (Spirit) หรือจิตวิญญาณของคนทําสื่อมาด้วย ซึ่งนี่เปึนเรื่องนามธรรม กระผมยอมรับ แต่ก็ต้องนํามาคิดนํามาพิจารณาประกอบกันไปในการเลือกใครเข้ามา เพราะฉะนั้น ในส่วนนี้ที่ท่านยกเรื่องของอัตราค่าโฆษณา ท่านอย่ามาคิดเปึนบัญญัติไตรยางศ์ เปึนสูตรคูณอย่างนั้นสิครับ มันเปึนไปได้หรือที่ประกาศอะไรทุกสิ่งทุกอย่างแล้วรายได้ จากการประกอบการรวมคือเอาที่เขียนตรงประกาศไว้นี่คูณจํานวนที่คาดว่าจะเปึน แล้วออกมาเปึนกี่พันล้านบาทกี่หมื่นล้านบาท มันไม่เปึนอย่างนั้นในโลกแห่งความเปึนจริง เรายอมรับกับตัวเองสิครับว่าถ้าหากกระผมในฐานะผู้กํากับดูแลกรมประชาสัมพันธ์ ไม่สามารถยกระดับสถานีโทรทัศน์เอ็นบีทีได้ตามที่ประกาศเอาไว้ตามที่ได้กราบเรียน พี่น้องประชาชนแล้วกราบเรียนสภาไว้ด้วย ไม่มีทางที่ใครก็ตามจะเข้ามาร่วมผลิต หรือตัวกรมประชาสัมพันธ์เองจะได้ค่าตอบแทนจากการโฆษณาในเรท (Rate) นั้น นี่เปึน เรื่องไก่กับไข่ครับ เขาต้องตั้งเรทโฆษณาเอาไว้ แต่ไม่ได้แปลว่าได้ตามนั้น มันอยู่ที่ การยกระดับสถานีในภาพรวมแล้วจึงไปทําในเรื่องที่ท่านยกขึ้นมาซึ่งคาดว่าจะเปึน ข้อมูลเด็ดของท่าน เรื่องบริษัทที่ยื่นมีที่อยู่ในอาคารเดียวกัน ท่านคงไม่ทราบว่า ในประชาคมสื่อเขาอยู่กันอย่างไร เขาไม่ใช่สํานักงานทนายความซึ่งอยู่ตรงนั้นทีตรงนี้ที บริษัทสื่อชอบอยู่ร่วมกัน เพราะมันมีความเอื้อกันในเชิงเทคโนโลยี อย่างยกตัวอย่าง ในทาวน์อินทาวน์ กระผมขอยกตรงศรีวรานี่นะครับ ใกล้ๆ กับถนนเลียบทางด่วน ด้านหลัง โรงแรมเอสซี ปาร์ค มีบริษัทผลิตรายการอยู่ตรงนั้น เท่าที่กระผมทราบอย่างไม่เปึนทางการ ประมาณ ๕๐๐ บริษัท ถามว่าไปอยู่ด้วยกันทําไม บางคนตึกใหญ่เดียวกันอยู่เปึน ๑๐ บริษัทในนั้น ๒๐ บริษัทในนั้น เพราะอะไร ก็เพราะว่าเขาต้องการจะเอื้อกันทางด้าน เทคโนโลยีในการผลิต บางคนทําตัดต่อ บางคนทําการผลิตภาพ บางคนทําพรีโปรดักชั่น (Pre-production) คือก่อนผลิต บางคนทําโพสต์โปรดักชั่น (Post production) คือหลังผลิต เขาก็อยู่ด้วยกันที่อาคารนี้กระผมไม่ทราบหรอก เพราะว่ารายละเอียดถามเขามาว่า เปึนอย่างนี้ กระผมไม่ได้เคยล้วงลึกไปดูว่ามีบริษัทมากกว่านั้นหรือไม่ ก็ฝากท่านดูด้วยว่าใน ๒ บริษัทที่อยู่ด้วยกันมันมีอื่นอีกหรือเปล่าที่ท่านยังไม่ได้หยิบมาพูด ในสภา ในตึกเดียวกันนั่นนะครับ เพระฉะนั้นในการเข้ามาของภาคเอกชน ผมคิดว่า ประเด็นที่เปึนข้อสงสัยประเด็นที่เปึนข้อไม่แน่ใจมันคงสําคัญเหมือนกัน แต่มันคงสําคัญ น้อยกว่าข้อเท็จจริงว่าตอนที่เขาเดินผ่านประตูเข้ามาด้วยระเบียบของกรมประชาสัมพันธ์ เขาทําได้ถูกต้องหรือเปล่า การตรวจสอบในขั้นต่อไปนั้นกระผมยินดีต้อนรับไม่ได้ทัดทาน ท่านเลยและไม่มีสิทธิจะทัดทานด้วย เปึนเพียงบอกท่านว่าข้อมูลขั้นต้นเปึนอย่างนี้แล้ว กราบขอร้องให้ท่านได้สนใจเรื่องคุณภาพรายการพอ ๆ กับเรื่องที่ท่านสนใจอยู่ตอนนี้ แล้วมีอยู่ข้อหนึ่งฝากเรียนท่านสมาชิกที่เคารพผ่านท่านประธานไปด้วย ในยุคที่แล้ว ซึ่งเอ็นบีทียังไม่เกิดยังเปึนสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง ๑๑ กรมประชาสัมพันธ์นั่น มันมีรายการทีวีรายการหนึ่งซึ่งกรมประชาสัมพันธ์เชิญมาร่วมผลิตชื่อรายการ ยามเฝัาแผ่นดิน เปึนรายการที่เชิญมาร่วมผลิตได้อย่างเลิศเลอมากคือไม่มีค่าตอบแทน ให้กับภาครัฐ เรื่องแบบนี้ท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝ์ายค้านหากมีเวลาท่านกรุณา ตรวจสอบให้ผมด้วยก็ดีครับ ขอบพระคุณท่านประธานครับ