ท่านประธานที่เคารพครับ ผม วิลาศ จันทร์พิทักษ์ พรรคประชาธิปัตย์จากกรุงเทพมหานคร ท่านประธานครับ ก่อนอื่นก็คงต้องให้กําลังใจท่านผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน แล้วก็ข้าราชการสํานักงาน การตรวจเงินแผ่นดิน ซึ่งตลอดเวลาท่านก็ได้ทุ่มเทการทํางานอย่างตั้งใจมาตลอด ท่านประธานครับ ผมได้มีโอกาสอ่านหนังสือของสํานักงานการตรวจเงินแผ่นดิน พอเริ่มต้น ผมอ่านสาส์นของท่านผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินวรรคแรกที่ท่านพูดท่านจะบอกว่าหน้าที่ ของท่านมีอะไรบ้าง ถ้าจะสังเกตให้ดี ๆ แล้วหน้าที่ของท่านจริง ๆ จะไม่ได้เกี่ยวกับการ ปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชั่นโดยตรง หน้าที่โดยตรงก็คือของคณะกรรมการ ป.ป.ช. จะต้องยอมรับความจริงครับว่าหลายเรื่องที่โดนตั้งกรรมการสอบหรือหลายเรื่องที่อยู่ใน สํานวนของสํานักงาน ป.ป.ช. เริ่มต้นมาจากหน่วยงานของท่าน ยกตัวอย่างกรณีการเช่า ซื้อรถตู้โดยสาร หรือกรณีการจัดซื้อรถจักรยานยนต์ของสํานักงานตํารวจแห่งชาติก็เริ่มต้น มาจากท่าน ซึ่งทําให้ผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติโดยสอบสวนอยู่ขณะนี้ ความจริงแล้ว เริ่มต้นมาจาก สตง. โดยตรง แต่อย่างไรก็ตาม ท่านประธานครับ ถ้าเราจะกรุณาติดตาม เรื่องการคอร์รัปชั่นในประเทศไทย รายงานล่าสุดของคณะกรรมการตรวจสอบเรื่องความ โปร่งใสมีสถิติดัชนีความโปร่งใสของประเทศไทย ท่านประธานครับ ผมขอเวลานิดเดียว เมื่อป้ ๒๕๔๖ นะครับ ประเทศไทยอยู่ในลําดับที่ ๗๐ จาก ๑๓๓ ประเทศ วันนั้นดัชนีความ โปร่งใส ๓.๓ ป้ ๒๕๔๘ ประเทศไทยอยู่ลําดับที่ ๕๙ จาก ๑๕๙ ประเทศ ดัชนีความโปร่งใส ๓.๘ ป้ ๒๕๔๙ ประเทศไทยอยู่ในลําดับที่ ๖๓ จาก ๑๖๓ ประเทศ ดัชนีความโปร่งใส ๓.๖ แล้วป้ล่าสุด ป้ ๒๕๕๐ ประเทศไทยอยู่ในลําดับที่ ๘๔ จาก ๑๗๙ ดัชนีความโปร่งใส ๓.๓ มันลดลงครับ นี่ล่ะครับเปึนสาเหตุที่ว่าเวลาเราพูดถึงหน่วยงานของ สตง. ซึ่งความจริง แล้วไม่ได้เกี่ยวกับการปราบปรามคอร์รัปชัน เราก็จะเรียกร้องดูผลงานของ สตง. ว่าป้นี้ ท่านมีการทํางานในด้านการปราบปรามการทุจริตไปมากน้อยแค่ไหน ผมได้มีโอกาสอ่าน แผนยุทธศาสตร์ ๓ ด้านในหนังสือของท่านนี่ล่ะครับ หน้า ๑๑ ถึง ๑๘ ความจริงแล้ว ถ้าท่านทําได้ตามนั้นมันก็สมบูรณ์ ปัญหามันอยู่ที่ตรงนี้ครับท่าน ผมไม่ได้มีโอกาสรู้ว่าวิธีการ ที่ท่านจะทําไปสู่ยุทธศาสตร์ที่ท่านกําหนดนั้นมันมีอะไรบ้าง แต่ผมอยากจะเรียนกับท่าน นะครับ จากการที่ผมได้มีโอกาสติดตามการทํางานของสํานักงานการตรวจเงินแผ่นดิน ผมเห็นว่ามันมีข้อน่าสนใจอยู่ ๒ ประการ

ในประการที่ ๑ คือว่า สํานักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้ส่งเจ้าหน้าที่ไป ประจําตามหน่วยงานใหญ่ ๆ หน่วยรับตรวจ หน่วยใหญ่ ๆ ยกตัวอย่างเช่น การเคหะ แห่งชาติก็ดี กรุงเทพมหานคร กระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ท่านส่งไป ปัญหาคือพอท่านส่งไปนี่มันก็เกิดความสนิทสนมกับข้าราชการในหน่วยรับตรวจ บางวัน ข้าราชการที่โดนตรวจนั่นล่ะซื้อขนมมาฝากบ้าง ก็ลูกน้องหรือข้าราชการท่านนี่ครับ ก็เลย ถือโอกาส บางทีก็ให้คําปรึกษาบ้าง บางทีก็ชี้ช่องโหว่ของกฎหมาย บางทีก็ช่วยเหลือกัน ผมยกตัวอย่างกรณีนี้ครับท่านประธาน กรณีของการเคหะแห่งชาติซึ่งท่านส่งเจ้าหน้าที่ไป ประจําอยู่ที่นั่นเลย มีรายการ ๆ หนึ่ง การเคหะแห่งชาติซื้อเก้าอี้ไปแจกตามชุมชนต่าง ๆ หลายแสนตัว ผมเห็นอยู่ดี ๆ ไม่รู้ใครเที่ยวได้เอาไปแจกตามบ้านคน ผมก็โทรศัพท์ไปถาม การเคหะแห่งชาติว่าเก้าอี้นี้มันไปแจกเรื่องอะไร เพราะว่าการเคหะแห่งชาติไม่เห็นมันมี หน้าที่ที่จะต้องไปซื้อเก้าอี้ไปแจกชาวบ้านชาวเมืองเลย ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว การเคหะ แห่งชาติ ผ่าไปซื้อเก้าอี้ไปแจก ผมโทรไปถามการเคหะแห่งชาติเขาบอกว่าเขาซื้อให้ชุมชน เขาเอาไปส่งมอบชุมชน ผมก็ถามต่อว่ามันไม่ใช่นะ ผมเห็นรถมันวิ่งไปแจกตามบ้านเลย ปรากฏว่าการเคหะแห่งชาติบอกผมว่าที่ไปส่งมอบนั่น มีเจ้าหน้าที่ สตง. ไปด้วย ไปมอบ ชุมชน แต่ข้อเท็จจริงผมก็ไม่รู้ไปหรือไม่ไป แต่เขาอ้างว่าอย่างนั้น เพื่อพิสูจน์กันว่าตกลง มีจริง ไม่มีจริง ผมก็ยื่นเรื่องร้องเรียนไปที่ สตง. แล้วผมก็ถือโอกาสวันที่ผมไปยื่นเรื่อง สําเนาไว้ให้ท่านผู้ว่าฯ อีกชุดหนึ่ง บัดนี้เรื่องผ่านมาประมาณ ๑ ป้ ผมไม่รู้ว่าท่านได้ผ่าน เรื่องที่ผมร้องเรียนไปให้กับเจ้าหน้าที่ สตง. คนที่อยู่ที่การเคหะแห่งชาติหรือเปล่า เพราะเรื่องนั้นไม่เคยเชิญผมไปชี้แจงหรือว่าอะไรทั้งสิ้น แล้วเรื่องก็เงียบหายไป ผมก็ฝาก ท่านนะครับว่าท่านลองทบทวนดูนะครับว่ามีความเหมาะสมขนาดไหนในการที่เอา หน่วยงานของท่านไปอยู่ในที่สํานักงานนั้น

อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะเสนอแนะก็คือว่า ผมคิดว่าหน่วยงานของท่าน มันควรจะพัฒนาวิธีการตรวจสอบ ความจริงแล้วต้องยอมรับนะครับช่องต่าง ๆ ท่านตรวจสอบอย่างละเอียดเลย ผมไม่เถียงในเรื่องวิธีการตรวจสอบ ท่านตรวจสอบ ถูกต้องหมด แต่ผมว่าบางครั้งนี่ไม่ใช่วิธีถูกอย่างเดียวแล้วท่านผ่านเรื่อง ผมจะยกตัวอย่าง ท่านครับ ยกตัวอย่างเลยนะครับ กรณีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซื้อถังเคมีดับเพลิง เดิมมันซื้อกันอยู่ที่จุดรวม ให้จุดต่าง ๆ ขอมารวม ในเมื่อหน่วยรวมก็มีคนตรวจสอบเวลา ของส่งมอบ ซื้อ ๗๒๐ บาท ปรากฏว่าวันดีคืนดี บอกไม่เอาแล้ว หน่วยงานไปซื้อกันเอง จุดย่อยไปซื้อกันเอง ปรากฏว่าซื้อกัน ๑,๐๐๐ บาท ผมว่าอย่างนี้ สตง. นะครับ เจ้าหน้าที่ อย่าไปดูว่าวิธีการมันถูกอย่างเดียว บอกด้วยว่าผิดแล้ว มันแพงกว่าตั้ง ๒๘๐ บาท แล้วก็ ไม่มีการตรวจสอบอีกด้วยซ้ําไป เพราะว่าหน่วยย่อยไม่มีกําลังคนที่จะไปตรวจ ได้ของ ห่วย ๆ มาใช้ ผมอยากจะฝากท่านว่าเรื่องอย่างนี้นะครับ เจ้าหน้าที่ท่านรู้ดี ทําไมมันถึง ๑,๐๐๐ บาท แล้วมันทําอย่างไรถึงเปึน ๑,๐๐๐ บาท แต่ถ้าท่านไม่รู้นะครับ ผมก็ร้อง ฯพณฯ ช่วยเชิญผมไปชี้แจง ผมจะไปบอกท่านว่าอย่างนี้ เขาทําอย่างไรกัน ผมฝากท่าน เพียง ๒ เรื่องเท่านี้นะครับ และผมคิดว่าท่านก็คงคิดว่าผมเสนอแนะเพื่อให้องค์กรท่าน ดีขึ้น และผมคิดว่าถ้าท่านได้มีการปรับปรุงอะไรบางสิ่งบางอย่าง ท่านจะได้รับการชื่นชม ยิ่งขึ้น ขอขอบพระคุณครับ