สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๒๑ · ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๑

สุรเชษฐ์ ชัยโกศล หารือเรื่องรายงานประจําปี ๒๕๔๙ ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และเรียกร้องให้ทราบสาเหตุที่ไม่มีรายงานในปี ๒๕๕๐ - ๒๕๕๑ และชี้แจงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันที่ ๗ ตุลาคม

นายสุรเชษฐ์ ชัยโกศล พระนครศรีอยุธยา

กราบเรียนท่านประธาน สภาผู้แทนราษฎรที่เคารพ ท่านคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติที่เข้ามาชี้แจง รายงานประจําป้ ๒๕๔๙ นะครับ ตลอดจนเพื่อนสมาชิกผู้ทรงเกียรติทุกท่าน กระผม สุรเชษฐ์ ชัยโกศล สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา กราบเรียนท่าน ด้วยความเคารพว่าวันนี้รู้สึกดีใจที่กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้มาชี้แจง แต่สิ่งหนึ่ง ที่อยากจะสอบถามว่าสาเหตุใดที่ ป้ ๒๕๕๐ ถึง ป้ ๒๕๕๑ จึงไม่มีรายงานหรือเปึน เพราะว่าในช่วง ป้ ๒๕๕๐ ถึง ป้ ๒๕๕๑ เปึนช่วงที่มีคณะรัฐบาลที่มีทหารปฏิวัติ แล้วไม่ต้องทําหน้าที่ซึ่งก็ฝากตั้งเปึนข้อสังเกตไว้ด้วยนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลาย ๆ ท่านก็ได้อภิปรายในเรื่องของเหตุการณ์ในวันที่ ๗ ตุลาคม กระผมอยู่ในเหตุการณ์ ผมทราบดีถึงความรู้สึกของเจ้าหน้าที่ในสภาตลอดจนสื่อมวลชนทั้งไทยและต่างชาติ หลาย ๆ ชาติมีทั้งญี่ปุ์น ทั้งฝรั่ง ซึ่งในวันนั้นทุกท่านทราบดีว่าอยู่ในสภาวะอะไรนะครับ ไม่เพียงแค่ ส.ส. พรรคร่วมรัฐบาลเท่านั้นที่ตกอยู่ในภาวะวิกฤตินะครับ ผมขอชื่นชมกับ คณะสมาชิกวุฒิสภาที่วันนั้นเปึนการประชุมร่วมทั้ง ๒ สภา โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคคล ที่ผมรู้จักท่านอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขออนุญาตเอ่ยนามครับ ท่านฐิระวัตร กุลละวณิชย์ ซึ่งเปึน ส.ว. อดีตท่านก็คืออธิบดีกรมการปกครอง ท่านก็มาร่วมประชุมแล้วก็จะเปึนน้องชายของท่านองคมนตรี พลเอก พิจิตร กุลละวณิชย์ อีกท่านหนึ่งผมชื่นชมเลยนะครับซึ่งท่านก็เปึนผู้ที่เคยดํารงตําแหน่งขั้นสูงในสํานักงาน ตํารวจแห่งชาติ ท่าน พลตํารวจเอก สุนทร ซ้ายขวัญ นะครับ ท่านเคยดํารงตําแหน่ง รองผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ ท่านก็ตกอยู่ในสภาพที่โดนกดดันครับ เรียนด้วยความ เคารพนะครับท่านคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติที่เคารพอย่างสูงในวันนั้นพวกเรา อยู่ในสภาพอย่างไร ถ้าท่านนึกภาพออกแล้วท่านจะรู้ว่าผมพูดด้วยความจริงใจ และอยากเรียนท่านด้วยความเคารพว่าเปึนอีกมุมหนึ่งที่พวกเราจะสะท้อนถึงผู้ที่อยู่ในวันนั้น ผมตลอดจนเพื่อนสมาชิก ๓๐๐ กว่าท่านที่มาร่วมแสดงตนกดบัตรและทําหน้าที่ ในสภาผู้แทนราษฎรอันทรงเกียรติแห่งนี้ ด้วยความเคารพครับว่าเราตั้งใจที่จะมาทําหน้าที่ เพราะทราบดีว่าเวลา ๓ วัน ที่จะต้องแถลงนโยบาย ถ้าเราไม่แถลงนโยบายในวันที่ ๗ วันที่ ๘ วันที่ ๙ ซึ่งทุกท่านในฐานะสมาชิกรัฐสภาทราบดีว่าจะต้องปฏิบัติหน้าที่ แต่มีการ วางงานของกลุ่มบุคคลที่ใช้ชื่อเรียกตัวเองว่าพันธมิตร ซึ่งเรียนด้วยความเคารพเลยว่า ผมพยายามเฝัาติดตามวิธีการดําเนินงานของคณะบุคคลกลุ่มนี้โดยตลอด เรียนด้วย ความเคารพว่าเขาเล่นการเมืองครับ ไม่ใช่ว่าเขาทําเพื่อพี่น้องประชาชนหรือปกปัอง สถาบันอย่างใดทั้งสิ้นนะครับ ทําเพื่อธุรกิจของตัวเองแน่นอนครับ ถ้าพันธมิตรไม่ทําเพื่อ ธุรกิจของตัวเอง ถามว่าทําไมถึงต้องรับสตุ้งสตางค์จากชาวบ้านที่คอยเรี่ยไร และถามว่า ทําไมปลุกระดมอย่างนั้นครับในวันที่ พลตรี จําลอง ศรีเมือง ได้เดินทางมาใช้สิทธิเลือกตั้ง มีการจัดวางงานกันอย่างเปึนระบบนะครับ หกโมงเช้าเขียนจดหมายให้นางสาวอัญชลี ไพรีรักษ์ ให้บอกเลยว่าถ้าถูกควบคุมตัวก็ให้อ่านจดหมายตอนเก้าโมง และในระหว่าง อ่านจดหมายผมก็เฝัาดูปฏิกิริยาอาการ เรียกร้องไปทุกจังหวัด บอกจุดขึ้นรถตู้ รถบัส ที่ศาลากลางบ้าง ที่สถานีรถไฟบ้าง และก็เอามือตบ เต็มออก เต็มออก ไม่อั้น เต็มออก เต็มออก รถราไม่ต้องออก เต็มออก เต็มออก ใครให้ทุนครับ ถ้าไม่มีบุคคลผู้อยู่เบื้องหลัง ฉะนั้นการเรียกร้องวันนี้เพื่อให้พรรคพลังประชาชนไม่ได้เปึนรัฐบาลเท่านั้นครับ เพื่ออยาก ให้ใครเปึนรัฐบาล ซึ่งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ก็ปรากฏตัวแล้ว ผมก็ขอแสดงความยินดี ล่วงหน้า แต่ผมไม่เห็นด้วยนะครับ ฉะนั้นสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะเรียนด้วยความเคารพว่า ผมในฐานะผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา วันนั้นหลังจากที่มีเหตุการณ์วิกฤติ ผมโดนตัดน้ํา ตัดไฟ เข้าห้องน้ํา ท่านกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติที่เคารพ กดน้ํา ยังไม่มีเลยนะครับ เข้ามาข้างในก็ไม่มีแอร์ เป่ดเสียงเบา ๆ เข้าไปทานก๋วยเตี๋ยวไม่มีนะครับ มีเพียงแต่หม้อต้มน้ํา ๑ ใบ เห็นเส้นแต่ไม่เห็นวิญญาณหมูหรือเนื้อหรือปลาที่จะมาใส่ นะครับ ไม่มีอาหารรับประทาน กระทั่งมาม่าที่มินิมาร์ท (Mini mart) ก็หมดไม่มีอาหาร ทานครับ สภาพวันนั้นท่านรู้สึกอย่างไรถ้าท่านเปึนกระผม ผมได้รับเพียงแค่ปอเปู้ยะ เท่านิ้วก้อย ๒ ชิ้น ซึ่งวันนั้นผมไปตอนนั้นก็อาหารหมดแล้ว สภาพที่อยู่ทั้งวันอยู่อย่างนั้น ท่านถามว่าเปึนการลิดรอนสิทธิของผู้ที่มาทําหน้าที่ในสภาผู้แทนราษฎรหรือไม่ ผมถามว่า ทําไมพวกปลา พวกหมูทําไมมาไม่ได้ เขาบอกเขาไม่ให้ผู้แทนราษฎรทานหรอกครับ เพราะว่าพวกนี้เปึนพวกขายชาติ ผมเดินไปเยี่ยมตํารวจ วันนั้นมีรองผู้การที่จังหวัด พระนครศรีอยุธยา ตลอดจนสารวัตรหลาย ๆ สภ. ตํารวจ วันนั้นมาเข้าเวรมีทั้ง พระนครศรีอยุธยา ปทุมธานี และนครปฐม ซึ่งวันนั้นผมก็ไปให้กําลังใจว่าอย่างไร ช่วยหาทางเอาพวกเราออกไปหน่อยนะครับ ผมโดนด่าทุกถ้อยคําที่หยาบคายที่สุดเท่าที่ ชีวิตผมเคยได้ยินมา พวกบนเวทีบอกฆ่ามัน ฆ่ามัน คําพูดเหล่านี้ถ้ามืดค่ําแล้วจะทํา อย่างไรถ้าไม่เป่ดทางให้ผมออก ผมป้นกําแพงรูดต้นไม้ครับ สมบัติที่ผมหวงแหนมากที่สุด ในชีวิตที่ พ่อ แม่ ให้ผมมาอันเดียวต้องรูดต้นไม้ลงนะครับ เสียหายมาก ซึ่งผมไม่สามารถ ให้ดูได้ครับ ของแข็งที่ไม่คมผมเป่ดเผยไม่ได้ ฉะนั้นมีความเสียหายอย่างใหญ่หลวงครับ และวันนี้ผมกราบเรียนด้วยความเคารพครับ ผมมีหลักฐานครับ คืนนั้นผมมาเอารถออก ตอนสามทุ่มกว่า สี่ทุ่ม ผมมีหมวกตํารวจ สน. ไหนไม่ทราบแตกอยู่แล้วก็วางเกลื่อนอยู่ ตรงนั้น และก็มีโล่ สน. ประชาชื่น แตกอยู่ อันนี้ผมให้ลูกน้องไปซ่อมมานะครับ นายก อบต. บ้านปัอม มารับผมกลับ ผมเอารถมา ๓ คัน ด้วยความเคารพครับ รถสื่อมวลชนทุกช่องจอดอยู่ในที่จอดรถ ไม่สามารถเอาออกไปได้ ถ้าจะสอบถามผมว่า ผมโดนกระทําอย่างไร โดนย่ํายีอย่างไร โดนสถานะที่เปึนอยู่อย่างไร รถรา ๓ คันออกไม่ได้ ลูกน้องผมวิ่งกระจัด กระจายและมาเห็นภาพหนึ่งที่ท่านกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติจะต้องจดจําไว้เลยว่า วันนั้นพันธมิตรมีป๋นยิงตํารวจ ๒ คน กองต่อหน้าต่อตา และผมต้องกลับมาอีกครั้ง ตอน ๔ ทุ่ม ก็มาได้โล่นี้กับหมวกนี้ นายก อบต. บ้านปัอมมารับผมมาเก็บสิ่งเหล่านี้ไป และผมมาขับรถออก รถผมมีมา ๓ คัน คืนนั้นผมเปึนห่วงรถมาก ผมเอาลูกน้องมา ๓ คัน ก็อยู่ในสภาพเดียวกัน ไม่ว่าจะเปึนนายก อบต. มีกํานัน ผู้ใหญ่บ้าน ผมพยายาม ที่จะเอามาเพื่อที่จะอุ้มผมเอาซากผมกลับไปที่บ้านให้ได้ เพราะผมรู้ดีเหลือเกินว่าวันนี้ ถ้ามาแล้วจะต้องมีประจักษ์พยานหลักฐาน ผมกระโดดขึ้นรถผมผ่าวงออกไปครับ ผมไป กับท่านฐิระวัตรซึ่งเปึนน้องท่านองคมนตรีออกไปที่พระที่นั่งวิมานเมฆไปพักผ่อน เจ้าหน้าที่ ของสํานักพระราชวังใจดีครับให้น้ําให้ท่าและให้แอร์เย็น ๆ นั่งครับ ท่านหัวหน้าบรรหารก็ดี ท่านอดีตหัวหน้าพรรคมหาชน ฯพณฯ พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ อยู่ในสภาพเดียวกันครับ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเรารู้จักพวกพรรคประชาธิปัตย์ก็ไม่ใช่ใครอื่นก็เปึน พรรคพวกกันทั้งนั้น แต่วันนี้เล่นการเมือง แต่ต้องมาโกรธกัน ผมอยากเห็นบ้านเมือง มีความอยู่ดีมีสุข อยากเห็นบ้านเมืองเกิดความสมานฉันท์ เพราะฉะนั้นวันนี้ฝากโล่ผ่านไป ยังท่านประธานแล้วก็ฝากให้ท่านกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติดูนะครับ โล่นี่แตกครับ แต่นี่ผมไปอู่ผมซ่อมมาแล้วเผื่อว่าตํารวจจะได้ไปใช้ได้ใหม่ เดี๋ยวขออนุญาตส่งหลักฐาน ให้ท่านประธานคืนให้กับ สน. ประชาชื่นด้วยความเคารพครับ เพราะฉะนั้นตํารวจวันที่มา ปกปัองพวกเราไม่มีอาวุธครับ มีหน้าที่เอาหัวมารับไม้อย่างเดียวด้วยความเคารพ ฉะนั้น ก็จะขอปกปัองศักดิ์ศรีตํารวจ ขอบคุณครับ