กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพ ดิฉัน นางสาวรังสิมา รอดรัศมี สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดสมุทรสงคราม ก่อนอื่นดิฉันต้องขอชื่นชมพรรคประชาธิปัตย์ก่อน เพราะว่ามี คณะครูและนักเรียนฝากดิฉันมาขอขอบคุณพรรคประชาธิปัตย์ โดยเฉพาะในสมัยท่านชวน หลีกภัย ที่เน้นถึงความสําคัญของเด็กได้มีโครงการอาหาร กลางวัน แต่ ๑๐ บาทสมัยนี้มันไม่สามารถที่จะซื้ออะไร เพราะว่าดิฉันเปึนเจ้าของ ร้านอาหาร ดิฉันทราบดีถึงราคาอาหาร เพราะตอนนี้ไปซื้ออะไร เงิน ๑๐ บาทซื้อแทบไม่ได้ เลย เพราะมันขึ้นราคาหมดทุกอย่าง เพราะฉะนั้น ๑๐ บาท ท่านจะมาแก้ปัญหา ทุพโภชนาการให้กับเด็ก ดิฉันว่าแก้ไม่ได้หรอกค่ะ แต่ปัจจุบันนี้เด็กที่มีทุพโภชนาการ ดิฉันคิดว่ามีน้อยลงแล้ว แต่เมื่อเด็กทุพโภชนาการมีน้อย ดิฉันก็อยากจะให้ทางด้าน กองทุน คณะกรรมการเน้นให้เด็กมีอาหารกลางวันให้มีครบถ้วนทุกคนนะคะ ตามจํานวน นักเรียนทั้งหมดของโรงเรียน ไม่ใช่ว่าให้แค่ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ เด็กคนนี้นั่งกิน คนอื่นก็ไปมอง เด็กคนที่ได้กิน คนไหนไม่ได้กิน สลับวันกิน สมมุติว่าวันนี้เด็กเลขที่ ๑ เลขที่ ๓ ได้กิน เด็กเลขที่ ๒ ไม่ได้กิน เด็กเลขที่ ๔ ไม่ได้กิน พรุ่งนี้เด็กเลขที่ ๔ ได้กิน เลขที่ ๒ ได้กิน เด็กเลขที่ ๑ ที่ ๓ มานั่งมอง สลับกันกินแล้วก็มานั่งมองกันกิน ดิฉันมองเห็นสภาพแล้ว ดิฉันก็เศร้าใจนะคะ เพราะฉะนั้นถ้าพรรคประชาธิปัตย์เปึนรัฐบาลดิฉันคิดว่าโครงการนี้ เด็กได้กิน ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์แล้ว แต่ทีนี้ว่าท่านรัฐมนตรีนั่งอยู่นี่ ถ้ายังอยู่ถึงนะคะ แล้วก็ถึง งบประมาณหน้า ดิฉันก็อยากจะให้ท่านเน้นถึงงบประมาณในส่วนนี้ให้มาก ๆ อย่าไปเน้น โครงสร้างให้มันมากนัก ดิฉันเห็นเน้นแต่ถนนหนทางอย่างเดียวเลย เรื่องอาหารการกิน ของเด็กมันก็มีความสําคัญ เงิน ๑๐ บาท ดิฉันบอกแล้วนะค่ะว่าดิฉันเปึนเจ้าของ ร้านอาหารมันทําอะไรไม่ได้ ท่านต้องไปเน้นถึงเรื่องนี้ด้วยนะคะ และอีกอย่างหนึ่ง คือการจัด ก็ควรที่จะจัดให้ครบถ้วนนะคะ
อีกประการหนึ่งคือว่าเงินที่ให้ไป ให้แต่เฉพาะให้กับเด็ก แต่ค่าจ้างที่จะให้ คนมาทําอาหารให้เด็กมันไม่มีให้ แล้วก็คนที่จะมาทําให้เขาก็ต้องกินต้องใช้ จะให้เขามา ทําให้ฟรีมันเปึนไปไม่ได้ แล้วถ้าเกิดให้ถูกก็ไม่มีใครมารับจ้างทําอีก ผลที่สุดก็กลับมาตก กับครู ครูโรงเรียนไหนที่มีครูคหกรรม ครูคหกรรมก็จะไปทําในเวลาที่มีวิชาสอนทาง คหกรรม แต่ถ้าโรงเรียนไหนไม่มีครูคหกรรมก็เอาครูที่สอนธรรมดามาทํา แล้วครูก็ต้องมา รับภาระ ต้องไปจ่ายตลาดเอง ต้องมาทําครัวเอง ก็เปึนปัญหาให้กับทางคณะครูนะคะ
อีกประการหนึ่งคือ ดิฉันมองว่าการทําอาหารให้กับเด็ก เราจะทําให้มัน เหมือนกันทุกคนกินมันเปึนไปไม่ได้ ในฐานะที่ดิฉันเปึนพยาบาล ดิฉันก็เน้นนะคะว่า เด็กแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน เด็กบางคนก็เปึนโรค อย่างเช่น โรคเบาหวานจะให้กินข้าว เยอะ ๆ มันอ้วนฉุ แต่ว่าน้ําตาลมันมาก เพราะฉะนั้นมันต้องมีโภชนากรมาดูแลเรื่อง อาหาร แต่จะให้มีทุกโรงเรียนมันเปึนไปไม่ได้ คุณควรจะมี อย่างเช่น โรงเรียนใหญ่ ๆ มีจํานวนนักเรียนสมมุติมากกว่า ๑,๐๐๐ คน จะต้องมีโภชนากร ๑ ตําแหน่ง หรือว่ามีที่ จังหวัดก็ทําสถิติว่าโรงเรียนไหนที่มีเด็กที่เปึนโรคไต โรคเบาหวาน โรคหัวใจ โรคไตกินเค็ม ไม่ได้ ไม่ใช่ทุกคนก็กินเหมือนกันหมดเลย แล้วมันก็ไม่ได้แก้ปัญหาให้เขา แทนที่จะ ช่วยเขา กลับให้เขาตายเร็วขึ้น เพราะฉะนั้นดิฉันก็เน้นเรื่องเกี่ยวกับทางด้านโภชนาการ ด้วย
อีกเรื่องหนึ่งอันนี้เกี่ยวกับข้อเสนอแนะ ดิฉันอยากจะเห็นว่ากองทุนอาหาร กลางวันไม่ใช่เน้นให้เด็กกินอิ่มอย่างเดียว กินอิ่มแต่ว่าอิ่มแล้วไม่สะอาด เอาใส่ถาด ใส่ถาดเอาไว้แล้วตั้ง ไม่มีอะไรป่ดเลย เพราะโรงเรียนไม่มีตู้กับข้าว แล้วก็ใส่จาน บางโรงเรียนไม่มีถาดหลุมด้วย ถาดหลุมก็ควรที่จะเปึนสแตนเลส (Stainless) บางทีก็จะ เปึนชามสมัยก่อน มันไม่ใช่เปึนชามแบบสแตนเลส พูดง่าย ๆ นะคะ ดิฉันก็อธิบายไม่ถูก เขาเรียกเกี่ยวกับพวกซุปเปอร์แวร์ (Superware) อะไรอย่างนี้โดนความร้อนก็มีผลกับสุขภาพของเด็กด้วย เพราะฉะนั้นความสะอาด ก็สําคัญ ท่านจะสังเกตได้เห็นไหมคะ แต่ละโรงเรียนบางโรงเรียนเปึนโรคท้องร่วง อาหาร เปึนพิษ ก็ส่งผลกระทบมาทางด้านสุขภาพของนักเรียน
อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องสะดวกและก็ปลอดภัยด้วย เพราะบางโรงเรียนนั่งกินข้าว อยู่บนโรงอาหาร แต่ข้างล่างใต้ถุนโรงเรียนเปึนน้ําครํา นั่งกินไปตบยุงไป ดิฉันพูดมาหลายป้ แล้วว่าควรที่จะพัฒนาตรงโรงอาหารให้ดี ไม่ใช่น้ําท่วมเด็กก็ต้องลุยน้ําไปกินข้าว แล้วก็ทํา ให้เด็กเกิดอุบัติเหตุได้
อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมด้วย ก็อยากให้มีสถานที่ให้เด็ก ได้กินอาหาร ขนาดเรากินไปนั่งใกล้ส้วมเรายังไม่อยากจะกินเลย แต่บางที่โรงอาหาร ไม่มีที่ ตั้งใกล้กับส้วม อย่างนี้อากาศไม่ดีก็ทําให้เด็กกินไม่ได้มากพอสมควร
อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องกรรมการบริหารกองทุน ดิฉันดูแล้วกรรมการบริหาร กองทุน มีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลย แต่ว่าดูแลไม่มีครูที่เปึนครูปฏิบัติ คืออันนี้นั่งแต่ บนโต๊ะ แต่ควรที่จะเอาครูที่ปฏิบัติจริง ๆ เข้ามาเปึนคณะกรรมการด้วยท่านจะได้รู้ปัญหา จริง ๆ เพราะเขาปฏิบัติ คุณเปึนคนสั่ง แล้วป้หนึ่งคุณประชุม ๒ ครั้ง ดิฉันดูแล้วประชุม ๒ ครั้ง ถ้าจะทําให้โครงการนี้บรรลุวัตถุประสงค์ควรที่จะประชุมให้มากกว่านี้ แล้วดําเนินการให้จริงจังหน่อย ไม่ใช่ประชุมแล้วก็ไม่ค่อยเห็นผลอะไรเลย ดูแล้วโภชนากร ในนี้ก็ไม่มี ควรที่จะต้องโภชนากรเข้ามาด้วย หรือว่าผู้ทรงคุณวุฒิ ดิฉันดูแล้วก็ไม่ทราบว่า เปึนนักโภชนากรหรือเปล่า ควรเน้นตรงนี้ด้วยนะคะ กองทุนนี้จะได้ประโยชน์คุ้มค่า อิ่มด้วย ได้คุณค่าทางสารอาหารด้วย ขอบคุณค่ะ