ทวีวัฒน์ ฤทธิ์ฤาชัย พูดเรื่องโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียน โดยชี้ปัญหาการจัดอาหารกลางวันที่ล้าหลังและขาดกําลังคนในการดําเนินการ และเสนอแนวทางการแก้ไข เช่น การลงทุนด้านบุคลากร โดยการจัดสรร งบประมาณให้มีครูโภชนาการทุกโรงเรียน
ท่านประธานที่เคารพ กระผม ทวีวัฒน์ ฤทธิ์ฤาชัย จังหวัดสกลนคร พรรคพลังประชาชน เขตเลือกตั้งที่ ๑ ท่านประธาน ที่เคารพครับ กระผมเองคงจะเสียใจมากถ้าหากว่าไม่ได้พูดเรื่องนี้ในที่ประชุมสภา เนื่องจากว่ากระผมเองมีประสบการณ์เปึนผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาในจังหวัด สกลนครมาก่อนแล้วก็เปึนมาหลายป้ ประสบการณ์ที่ไปตรวจเยี่ยมโรงเรียน นักเรียนไม่ได้ ทานข้าวเย็นตั้งแต่เมื่อวานนี้ จากวันวานนี้จนถึงวันนี้ ไปโรงเรียนสายแล้ว เด็กนักเรียน แต่งตัวสะอาดเรียบร้อย แต่ว่าพอถามแล้วไม่พูด ที่ไม่พูดเพราะอะไร เพราะไม่ได้ทานข้าว กลางวันมาตั้งแต่เย็นวานนี้ พ่อ แม่ ไปหาข้าว ทางอีสานเขาเรียกว่าไปหาข้าว ไปขอ ข้าวมา พอได้เปึนข้าวเปลือกกว่าจะมาทําให้เปึนข้าวสาร แล้วก็มานึ่ง กว่าจะได้กินนั้น เที่ยงวันแล้วผมไปตรวจเยี่ยมโรงเรียนนักเรียนยังไม่ได้กินข้าว นี่เปึนภาพที่สะท้อนใจผม บางโรงเรียนเมื่อก่อนก็สามารถแก้ปัญหาได้ โดยที่จัดให้มีโครงการอาหารกลางวัน มีการขายอาหารกลางวันในโรงเรียน แล้วก็ให้นักเรียนมาช่วยล้างถ้วย จาน ชาม อะไรต่าง ๆ ก็ให้อาหารกลางวันกินบ้าง พอแก้ไขปัญหาได้ ท่านประธานครับ ถึงแม้ว่าเรา จะมีโครงการอาหารกลางวันจากรัฐบาล มีงบประมาณชัดเจนตั้งแต่ป้ พ.ศ. ๒๕๓๕ เปึนต้นมา จนกระทั่งบัดนี้ แต่จากประสบการณ์ของผมซึ่งไปตรวจเยี่ยมโรงเรียน ประถมศึกษาไปเยี่ยมเยียน แม้ว่าผมไม่มีโอกาสบริหารโรงเรียนเหล่านั้นแล้ว แต่ผม ตรวจสอบเช็คดูแล้วจากประสบการณ์ของผม ซึ่งเคยผ่านการศึกษาดูงานในต่างประเทศ ผมเปรียบเทียบกับกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย ผมคิดว่าอาหารกลางวันที่เราจัดให้นักเรียน อยู่ในปัจจุบันนี้ ถ้าจะเทียบกับประเทศต่าง ๆ เหล่านั้น ต่างกันประมาณ ๓๐ ป้ครับ ท่านประธาน ผมเข้าใจว่าอย่างนั้น เพราะฉะนั้นเปึนปัญหาที่เราจะต้องแก้ไขอย่างเร่งด่วน ต่อไป ถึงแม้ว่ารัฐบาลทุกรัฐบาลไม่ว่ารัฐบาลไหนได้จัดงบประมาณเพื่อโครงการอาหาร กลางวันนี้ป้แล้วป้เล่า แต่ว่าการบริหารจัดการ การดําเนินการต่าง ๆ นั้นจะต้องได้รับ การปรับปรุงแก้ไข ไม่ว่าโรงเรียนนั้นจะยังสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ หรือถ่ายโอนไปให้ องค์การบริหารส่วนจังหวัด ถ่ายโอนไปให้เทศบาลแล้ว หรือถ่ายโอนไปให้ อบต. แล้ว ท่านประธานครับ ปัญหาอุปสรรคในการดําเนินการตั้งแต่ ข้อ ๑ ถึง ข้อ ๗ ในรายงาน ฉบับนี้นั้น กระผมก็เห็นด้วย แต่กระผมอยากจะให้อธิบายชัดเจนว่า ในข้อ ๑ นั้นที่บอกว่า งบประมาณถ่ายโอนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเปึนผู้ดูแล และบริหารจัดการ มีผลกระทบต่อกิจกรรมการประกอบอาหารกลางวันและการดําเนินงานโครงการเกษตร เพื่ออาหารกลางวันนั้นมีผลกระทบอย่างไร ซึ่งความจริงเรื่องนี้ผมก็พอรู้บ้าง แต่อยากจะได้ฟังจากปากของท่านผู้มีหน้าที่เกี่ยวข้อง โดยตรง ได้อธิบายในสภานี้อย่างชัดเจน เพื่อเราจะได้ช่วยกันแก้ปัญหาร่วมกัน นอกจากนั้นท่านประธานครับ การขาดกําลังคนไม่เพียงพอที่จะดูแลจัดการอาหาร กลางวันอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อนี้ก็เห็นด้วย และที่เห็นด้วยอย่างยิ่งก็คือว่า เราไม่มี การนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดอย่างเปึนระบบ ท่านประธานครับ จากการที่ กระผมไปเยี่ยมเยียนโรงเรียนครับท่านประธาน จะเห็นว่าบางโรงเรียนนั้นมีผู้ปกครองมา ช่วยทําอาหารโครงการอาหารกลางวัน บางโรงเรียนจัดโดยครูบาอาจารย์ที่มีอยู่อย่าง จํากัดในโรงเรียนนั้น แต่ว่าเราไม่สามารถที่จะมีการนิเทศติดตามประเมินผลอย่างมี ประสิทธิภาพ ไม่ทราบว่ามีหน่วยงานใดมีหน้าที่เกี่ยวข้องไปติดตามประเมินผลอย่างไร จึงทําให้การจัดอาหารโรงเรียนนั้นล้าหลัง ไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร เพราะฉะนั้น ท่านประธานครับ ในเอกสารฉบับนี้แนวทางการดําเนินงานก็ดี ข้อเสนอแนะการวิจัย ติดตามผลก็ดี ทั้งด้านการบริหารโครงการอาหารกลางวัน ทั้งด้านการดําเนินงานและ กระบวนการต่าง ๆ ที่เสนอไว้ในเอกสารฉบับนี้ก็ชัดเจนอยู่แล้ว ผมเห็นด้วยทุกข้อ และได้มีผู้อภิปรายมากแล้ว ในเรื่องเหล่านี้ผมเห็นด้วย แต่ผมอยากจะกราบเรียนกับ ท่านประธานว่า โครงการนี้จะแก้ไขปัญหาไม่ได้ถ้าหากว่าโรงเรียนไม่ลงทุนด้านบุคลากร ผมอยากให้โรงเรียนทุกโรงเรียนหรือให้รัฐบาลนี้ลงทุนด้านบุคลากร คือควรจัดสรร งบประมาณให้มีครูโภชนาการทุกโรงเรียน ท่านประธานครับ มีคนเรียนจบปริญญาตรี ทางโภชนาการในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วประเทศมากมายกําลังตกงานอยู่ ในขณะเดียวกันถ้าเรามองเห็นว่า การจัดโครงการอาหารกลางวันแก่นักเรียนนี้เปึน โครงการที่จะทําให้เด็กของเราเจริญเติบโตอย่างมีคุณภาพและเปึนกําลังหลักของ ประเทศชาติในโอกาสต่อไป เพราะฉะนั้นในทางวิชาการนั้นผมคิดว่าควรจะจัดสรร งบประมาณให้มีครูโภชนาการทุกโรงเรียนจะได้ช่วยแก้ปัญหา ถึงแม้ว่าการจัดโครงการ อาหารกลางวันนั้น บางโรงเรียนหรือบางท้องถิ่นอาจจะจัดโดยผู้ปกครองดําเนินการ หรือองค์กรใดมาดําเนินการก็แล้วแต่ แต่ถ้าหากว่าไม่มีนักวิชาการทางโภชนาการดูแล ควบคุมอย่างถูกต้องแล้ว ผมคิดว่าการจัดโครงการอาหารกลางวันก็ไม่ประสบความสําเร็จ และเปึนการสูญเสียงบประมาณครับท่านประธาน ขอบคุณครับ