ท่านประธานที่เคารพ ผม พิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล พรรคประชาธิปัตย์ จังหวัดกระบี่ เนื่องจากว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับ การก่อเกิดของกองทุนนี้มาตั้งแต่ต้น ก็ขออนุญาตผมได้อภิปรายและถ้าจะเลยเวลาไปสัก นาทีสองนาที ก็โปรดกรุณาด้วยครับ ท่านประธานครับ กองทุนนี้ออกโดย พระราชกฤษฎีกาเมื่อเดือนเมษายน ๒๕๓๕ ในสมัยท่านนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน แต่ในเดือนเมษายนของทุกป้ เปึนเดือนที่ล่วงเลยของการทํางบประมาณประจําป้ล่วงหน้า ไปแล้ว กองทุนนี้ก็ไม่มีงบประมาณอยู่ในป้ ๒๕๓๕ หลังจากเดือนเมษายนก็เกิดเหตุการณ์ พฤษภาทมิฬ แล้วก็เกิดมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลในวันที่ ๑๓ กันยายน ป้ ๒๕๓๕ ปลายป้ ก็เปึนรัฐบาลชวน ๑ ผมไปเปึนเลขานุการรัฐมนตรีอยู่ที่กระทรวงการคลัง ก็เลยเริ่ม เกี่ยวข้องกับกองทุนนี้ว่าเราจะต้องเริ่มต้นโดยพระราชกฤษฎีกา จะมีข้อกําหนดว่าจะต้อง มีกองทุนถึง ๖,๐๐๐ ล้านบาท และจะต้องตั้งไว้ป้ละถึง ๕๐๐ ล้านบาท ถ้าหากว่าป้ละ ๕๐๐ ล้านบาท กว่าจะครบ ๖,๐๐๐ ล้านบาท มันต้องอาศัยเวลาถึง ๑๒ ป้ และเปัาหมาย จริง ๆ กว่าจะครบ ๖,๐๐๐ ล้านบาท มันต้องกินถึงป้ ๒๕๔๘ ในป้ ๒๕๓๖ ป้ ๒๕๓๗ ป้ ๒๕๓๘ ป้ ๒๕๓๙ ผมเปึนกรรมาธิการงบประมาณมาโดยตลอด เราได้ตั้งงบให้ป้ละ ๕๐๐ ล้านบาท ตามที่ข้อกําหนดทุกป้ จนกระทั่งป้ ๒๕๔๐ เมื่อผมกลับมาเปึนรัฐมนตรี ช่วยว่าการที่กระทรวงการคลังอีกครั้งหนึ่ง ขณะนั้นมีปัญหาประเทศชาติค่อนข้างที่จะ สูงมาก วิกฤติทั้งสังคม ทั้งเศรษฐกิจ รัฐมนตรี ดอกเตอร์พิสิฐ ลี้อาธรรม ดูแลผลบรรเทา กระทบเศรษฐกิจ กระผมดูแลผลบรรเทากระทบสังคม ก็เลยได้หยิบเรื่องกองทุน เพื่ออาหารกลางวันของเด็กประถมนี้ขึ้นมาดู เราพบว่าจนถึงสิ้นป้ ๒๕๔๐ แล้ว กองทุน ยังมีเงินอยู่ไม่ถึง ๒,๐๐๐ ล้านบาทเลย เรื่องเหล่านี้เปึนเรื่องรีบด่วนโดยนโยบายของ ท่านนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย ก็ได้มีการออกประกาศเปึนมติ ครม. ออกมาโดยแจ้งชัด ในการที่จะให้ถือโครงการอาหารกลางวันเปึนนโยบายสําคัญของกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐบาลที่จะต้องรีบเร่งดําเนินการให้กระทรวงการคลังจัดงบประมาณอุดหนุน โครงการนี้ให้เต็มจํานวนให้จนได้ ป้ ๒๕๔๑ ป้ ๒๕๔๒ ก็จะมีพระราชบัญญัติแผน และขั้นตอนในการกระจายอํานาจ เรามุ่งหวังว่า อบต. และท้องถิ่นที่จะเกิดขึ้น รวมทั้ง กลุ่มแม่บ้าน รวมทั้ง อสม. ทั้งหลาย จะเปึนกลไกสําคัญที่จะผลักดันช่วยเรื่องอาหาร กลางวัน นมโรงเรียนแก่เด็กชั้นประถมได้ จึงได้เกณฑ์ระดมเงินทุกส่วนเข้าไปสมทบ ในกองทุน เพื่อจะให้เริ่มดําเนินการนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ป้ ๒๕๔๒ เราจัดงบประมาณ เข้าไปเปึนพัน ๆ ล้านบาท ป้ ๒๕๔๒ ป้ ๒๕๔๓ เราจัดงบประมาณครบ ๖,๐๐๐ ล้านบาท ทั้ง ๆ ที่ควรครบป้ ๒๕๔๘ เปึนการครบล่วงหน้าไปถึง ๕ ป้ ด้วยความมุ่งหวังว่าเด็กของเรา ต่อไปนี้ไม่ควรที่จะอดอยาก ไม่ควรที่จะอดข้าว ไม่ควรที่จะขาดนม ไม่ควรที่จะต้องหิว ในตอนกลางวัน นั่นเปึนความตั้งใจอย่างสูงสุดที่พยามยามทํามาตั้งแต่ต้น มาจนถึง ป้ ๒๕๔๒ ดังกล่าวนอกจากทุนประเดิมครบ ๖,๐๐๐ ล้านบาทแล้ว ยังมีดอกผลของป้ต่าง ๆ ที่เลยมาอีกจํานวนหนึ่งร่วม ๑,๐๐๐ ล้านบาท ผมคิดว่าเราจะมีเงินอยู่มากกว่า ๖,๐๐๐ ล้านบาท หรือเกือบ ๗,๐๐๐ ล้านบาท ด้วยความคาดหวังว่าต่อไปนี้เด็กประถม เด็กนักเรียน เด็กเล็ก ๆ จะเลิกอดข้าวสักทีหนึ่ง เรามีนักเรียนชั้นประถมอยู่ประมาณ ๒ ล้าน ๕ แสนคนครับ และถ้าหากว่าให้เด็กทุกคนได้กินนม ให้เด็กทุกคนได้อาหาร ได้ไข่ อย่างน้อยวันละ ๑ ฟอง เราจะต้องใช้เงินถึงป้ละร่วม ๑,๐๐๐ ล้านบาท นอกเหนือจาก งบประมาณที่รัฐบาลจะสนับสนุนเข้าไป ผมอยู่ด้วยความคาดหวังมุ่งหวังเช่นนี้จนบัดนี้ มาเริ่มตกใจเมื่อเห็นตัวเลขของกองทุน ณ วันนี้ล่ะครับ เปึนไปได้อย่างนี้ล่ะครับ ๖,๐๐๐ ล้านบาท ขณะนั้นเราทํากองทุนเงินช่วยชาติธนบัตรช่วยชาติ ผมก็เปึนคนเริ่มต้น ในเรื่องพันธบัตรช่วยชาติ ท่านเอา ๖,๐๐๐ ล้านบาทนี้ไปซื้อพันธบัตรช่วยชาติ เฉพาะดอกเบี้ยตรงนี้ป้หนึ่ง ๓๐๐ กว่าล้านบาท แต่ไม่เข้าใจเลยว่าทําไมจะต้องเอาเงินอีก หลายจํานวนหนึ่ง ๑,๐๐๐ ล้านบาท ไปฝากประจํา ๓ ป้ ๓๖ เดือน พอเข้าใจ แต่อีก จํานวนหลายร้อยล้านมีความจําเปึนอย่างไรที่จะต้องไปฝากออมทรัพย์และฝากระยะเวลา ๓ เดือน มีข้อครหากันว่ากองทุนต่าง ๆ เหล่านี้มักจะสะสมเงินไปไว้เยอะ ๆ เพราะมี ผลต่างของดอกเบี้ยบางส่วนที่ธนาคารบริการให้แก่ผู้ดูแลกองทุน นี่คือข้อรังเกียจของ กระทรวงการคลังในการที่จะพยายามยกเลิกกองทุนต่าง ๆ ในการบริหารที่ไม่โปร่งใส บางอย่างเช่นนี้ วันนี้น่าตกใจว่าดอกเบี้ยจากพันธบัตรก็ดี จากเงินฝากก็ดี มีป้หนึ่งถึง ๔๐๐ กว่าล้านบาท เกือบ ๕๐๐ ล้านบาท แต่ท่านใช้จริง ๆ เพียงแค่ ๑๔๐ กว่าล้านบาท ดังกล่าวนี้แปลว่าโครงการนี้ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงเลยครับ และยิ่งกว่านั้นครับไปเจอ รายการว่าในความมุ่งหวังที่หวังว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จะเปึนกลไกมี อสม. มีกลุ่มแม่บ้าน มีคนในชุมชนที่จะดูแลลูกหลานของเขาเองในชุมชนได้อย่างดีกลับปรากฏว่า ป้ ๒๕๕๐ กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นได้งบประมาณไปเพียงแค่ ๒๖๐,๐๐๐ บาท ใน ๑๔๐ กว่าล้านบาท องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแค่ ๒๖๐,๐๐๐ กว่าบาท เท่ากับว่าท่านได้ทิ้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเกือบทั้งหมดเลยครับ ท่านได้กรุณาสรุป ปัญหามาว่าในความเปึนมาทั้งหลายนี้ได้พบอุปสรรคปัญหาในการดําเนินการท่านเขียน มา ๗ ประการ ปัญหาอุปสรรคในการดําเนินการ ๗ ประการ ๑ ถึง ๗ ผมจะไม่ใช้เวลาอ่าน ให้มาก แต่ท่านได้แก้ไขอย่างไรบ้างกับปัญหาที่เกิดขึ้น ท่านมีรายงานมาเกี่ยวกับแนวทาง ในการดําเนินงานอีก ๗ ประการ ข้อเสนอแนะอีก ๖ – ๗ ประการ และได้ดําเนินการอีก ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ประการเหมือนกัน ผมไม่ทราบว่าท่านรู้ปัญหาแล้ว ท่านเข้าใจปัญหาแล้ว ท่านพยายามดําเนินการ แต่ผมอยากได้ทราบผลนะครับ ว่าขณะนี้ที่บอกว่าโรงเรียน นําร่อง ๒๐๐ โรงเรียน ๒๐๐ โรงเรียน ถัวเฉลี่ยอย่างไรมันก็ไม่ถึง ๒๐,๐๐๐ คนครับ ๒๐,๐๐๐ – ๓๐,๐๐๐ คน ไม่ถึง ๑ แสนคน จาก ๒ ล้าน ๕ แสนคน ขณะนี้ทําเพียงได้แค่ ไม่กี่หมื่นคนอย่างนั้นหรือครับ แล้วโครงการนี้จะแก้ไขปัญหาต่อไปอย่างไร ในข้อปัญหาว่า การพัฒนาผู้บริหารและบุคลากรที่เกี่ยวข้องก็ดีในกรณีที่ผู้บริหารโรงเรียนมีบุคลากรไม่พอ ก็ดี ท่านคิดว่าจําเปึนจะต้องแก้ไขผลจริง ๆ แล้วอยากรู้ว่าแก้ไขแล้วไปถึงไหนมีการอบรม สัมมนาไปสักกี่ครั้ง ได้ให้ความรู้แก่บุคคลเหล่านี้เท่าไร เพิ่มบุคลากรในท้องถิ่นไปเท่าไร และเดี๋ยวนี้บอกว่าเด็กควรจะได้นมถึงวันละอย่างน้อยไม่น้อยกว่า ๑ แก้ว ได้ไข่ถึงวันละ ๑ ฟอง ป้หนึ่ง ๒๐๐ วัน ควรจะได้วิตามินเสริมธาตุเหล็กในสัปดาห์ละ ๑ เม็ด แล้วอยาก ได้ตัวเลขจริง ๆ ว่าจาก ๑๐๐ กว่าล้านบาทดังนี้มีเด็กได้กินไข่วันละ ๑ ฟองกี่คนครับ มีเด็ก ที่จะได้กินนมอาหารกลางวันกี่คน และมีเด็กที่จะได้รับวิตามินเปึนในโครงการที่สวยหรู ทั้งหมดที่ท่านพูดมามีเด็กที่ได้ประโยชน์สักกี่คน ผมเจ็บปวด เสียใจและน้อยใจที่โครงการนี้ท่านบริหารล้มเหลวแทบจะสิ้นเชิง ท่านรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการเปึนคนมีความตั้งใจ ท่านอยู่ในห้องประชุม งบประมาณกับผมมาหลายป้ ทราบดีว่าพูดถึงทุกครั้งในห้องประชุมกรรมาธิการ งบประมาณ จะพูดถึงเรื่องอาหารกลางวัน เรื่องนมโรงเรียน เรื่องเด็ก เรื่องอะไร หลาย ๆ เรื่องเกี่ยวกับประโยชน์ในสังคมเหล่านี้ วันนี้ท่านมาดูแลเหล่านี้แล้วเราอยากได้ คําตอบจากท่านว่าผลสัมฤทธิ์คืออะไร ไม่ใช่ได้ตัวเลขว่าท่านกําลังคิดอะไร และท่านกําลัง ทําอะไร ผลของการทําของท่านได้ผลอะไรขึ้นมาบ้าง เด็ก ๒ ล้าน ๕ แสนกว่าคน วันนี้ มีเด็กได้กินไข่ถึง ๑๐,๐๐๐ คนไหม มีเด็กได้กินนมกลางวันถึง ๑๐,๐๐๐ คนไหม และวงเงิน ๑๔๐ กว่าล้านบาท ท่านไปทําอะไรแค่ไหน และในป้หน้าท่านคิดจะปรับปรุง อย่างไร ท่านจะแก้ไขอย่างไรตามแนวทางการดําเนินการตามอุปสรรคปัญหาที่ค้นพบ และปัญหาต่าง ๆ ที่ท่านเสนอมาว่าท่านรู้แล้วว่ามีปัญหาเหล่านี้ แต่รู้แล้วเก็บในลิ้นชัก รู้แล้วรู้เฉย ๆ รู้แล้วและจะทําอย่างไรต่อไป รู้แล้วจะมีตัวเลขมาโชว์เราได้ไหมว่าป้หน้า ท่านมาแสดงตัวเลขอันนี้และทุกอย่างดีขึ้น ดีขึ้นกว่าเดิม ขอขอบคุณครับ