นายชลน่าน ศรีแก้ว น่าน

ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม ชลน่าน ศรีแก้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พลังประชาชน จากจังหวัดน่าน ผมขออนุญาตเรียน ปรึกษาหารือท่านประธาน ๒ ประเด็น ครับ ประเด็นแรกต้องขออนุญาตกราบเรียน ท่านประธานด้วยความเคารพนะครับว่าในการประชุมของสภาของเรา หมายถึง สภาผู้แทนราษฎรและก็รัฐสภาด้วย ผมขออนุญาตกราบเรียนท่านประธานครับว่า ในการประชุมถ้าสมมุติว่าไม่มีการใช้ข้อบังคับ ไม่มีการปฏิบัติตามข้อบังคับที่เคร่งครัด ย่อมทําให้การประชุมนั้นเกิดความวุ่นวาย ผลสัมฤทธิ์ของการประชุมก็เปึนดังที่เราได้เห็น กัน เพราะฉะนั้นผมกราบเรียนท่านประธานในประเด็นแรกก็คือว่า การใช้ข้อบังคับ ที่เอื้ออํานวยกับสมาชิกทุกฝ์ายนะครับ ผมคิดว่าจะเปึนประโยชน์ต่อการประชุมมาก จริงอยู่ครับ การประชุมของเราสภาเปึนที่พูดครับ การพูดสภาของเราแน่นอนครับ ต้องพูด ประเด็นที่มีความเห็นต่าง อันนี้เปึนเรื่องของสีสันประชาธิปไตย และเปึนเรื่องที่จําเปึนด้วย ในระบอบประชาธิปไตย ต้องแสดงความเห็นต่าง ถึงแม้สายตาคนที่เขาไม่เข้าใจเขา อาจจะมองว่าเปึนข้อขัดแย้ง แต่ก็เปึนเรื่องของพวกเราครับ ที่จะต้องพยายาม ทําความเข้าใจว่านี่คือการแสดงออก คือการแสดงหน้าที่ของพวกเรา เราอาจจะเปึน พวกกันเปึนเพื่อนกัน หลังจากเสนอความเห็นต่างในสภาแห่งนี้ เราอาจจะไปนั่งกินข้าว ด้วยอันนั้นเปึนเรื่องธรรมชาติครับ เปึนเรื่องที่ต้องทําความเข้าใจด้วย เพราะฉะนั้นประเด็น ที่ ๑ ผมกราบเรียนท่านประธานว่าการใช้ข้อบังคับให้เคร่งครัดเปึนเรื่องจําเปึน การใช้ ข้อบังคับนี้แน่นอนครับอํานาจอยู่ที่ท่านประธานครับ อํานาจอยู่ที่ท่านประธานที่ควบคุม การประชุม สมาชิกมีสิทธิที่จะช่วยท่านประธานได้ครับ กรณีถ้าสมาชิกเห็นว่ามีการทําผิด ข้อบังคับ ไม่ว่าจะเปึนตัวท่านประธาน หรือสมาชิกที่ได้นําเสนอคือการอภิปรายในสภาก็ดี แต่สิทธิของสมาชิกนั้นก็คือให้ท่านประธานได้วินิจฉัยเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นในเรื่องนี้ ไม่ว่าท่านประธานจะเป่ดการประชุมโดยที่ยังไม่เข้าสู่ระเบียบวาระ นั่นคือวาระ ที่เราปรึกษาหารือ ผมก็เสนอท่านประธานว่าเราต้องใช้ข้อบังคับครับ นั่นประเด็นที่ ๑ แล้วการควบคุมการใช้ข้อบังคับนั้น จริงอยู่ครับ สมาชิกอาจจะเพียงแต่เสนอว่าทําผิด ข้อบังคับ แต่การวินิจฉัยที่แท้จริงผมเน้นย้ํานะครับ อยู่ที่ท่านประธาน เพราะฉะนั้นเรื่องใด ก็แล้วแต่มีสภาพการหมิ่นเหม่ต่อการผิดข้อบังคับ ผมว่าเปึนดุลยพินิจของท่านประธานครับ ท่านประธานหลายท่านอาจจะมีความเปึนสุภาพบุรุษอยากจะเอื้ออํานวยกับสมาชิกให้ได้ นําเสนออย่างตลอด อย่างสะดวก แต่ว่าบางครั้งมันก้าวล่วงไป มันก็จะต้องมีการประท้วง มีการใช้สิทธิพาดพิง ถ้าจะเห็นว่าถ้ามันน่าจะหมิ่นเหม่แล้วอํานาจอยู่ที่ท่านประธานครับ ผมอยากจะกราบเรียนขอร้องท่านประธานด้วยความเคารพเลย ใช้ดุลยพินิจท่านครับ แตะเบรก (Break) ต้องขออภัยต้องใช้ภาษาอังกฤษ ระงับความหมิ่นเหม่นั้นไม่ให้เข้าสู่ การละเมิดข้อบังคับนั่นจะเปึนสิ่งที่ดีที่สุด นั่นประการที่ ๑ ครับ

ประการที่ ๒ ท่านประธานครับ ขออนุญาตท่านประธานเรียนหารือ ในเรื่องของการนําเสนอหรือการสรุปมติที่ประชุม หรือไม่เปึนมติที่ประชุมแต่ต้องมีข้อสรุป ที่ชัดเจน ตัวอย่าง การประชุมร่วมกันของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา เราประชุมตาม มาตรา ๑๗๙ เพื่ออภิปรายทั่วไปโดยไม่ลงมติเพื่อเสนอความคิดเห็นต่อคณะรัฐมนตรี ให้รับความคิดเห็นของสมาชิกไปเพื่อนําสู่การปฏิบัติ อันนี้ต้องชัด วัตถุประสงค์ที่เกิดขึ้น ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นต้องอภิปราย ต้องบอกกล่าว ต้องชี้แจง ไม่ว่าจะต่อสมาชิกเอง หรือ สมาชิกต้องไปขยายต่อพี่น้องสื่อมวลชน ขนาดพวกเราอยู่ในสภา เรายังไม่รู้เลยว่า วัตถุประสงค์ที่อภิปรายเพื่ออะไร หลายท่านนั้นเข้าใจว่าเปึนการอภิปรายเหมือนกับ ไม่ไว้วางใจ หลายท่านอภิปรายเหมือนกับลงมติ แต่จริง ๆ เปึนการแสดงข้อคิดเห็นของ แต่ละสมาชิกแต่ละท่าน รัฐบาลจะรับ ไม่รับนั้นอีกเรื่องหนึ่ง ผลที่เกิดขึ้นก็เปึนอีกเรื่องหนึ่ง ที่ผมไม่สบายใจที่นํามาเรียนปรึกษาหารือท่านในเรื่องนี้ก็คือว่า สื่อส่วนใหญ่มักจะเสนอ ภาพบอกว่าสภาแก้ปัญหาไม่ได้ รัฐสภาแก้ปัญหาไม่ได้ จริง ๆ ไม่ใช่ครับ บทบาทอํานาจ หน้าที่เราเปึนเพียงแต่เสนอความเห็นว่าจะยุบสภาไหม ดีไหม ลาออกดีไหม อยู่ต่อดีไหม หรือทําอย่างอื่นดี ส่วนจะทําอย่างไรนั่นเปึนความรับผิดชอบของหัวหน้ารัฐบาลเขา นี่คือ หน้าที่เรามีแค่นี้ ไม่ใช่ว่าหน้าที่เราไปแก้ปัญหา ถ้าจะแก้ปัญหาต้องใช้กระบวนการอื่น เช่น การลงมติ ถอดถอนของสมาชิกวุฒิสภาไป ลงมติไม่ไว้วางใจไป อันนั้นคือเปึนมติของสภา เพราะฉะนั้นผมฝากประเด็นท่านประธาน กรุณาเน้นย้ําผลสรุป และวิธีการประชุมของเรา ให้สื่อมวลชนได้เข้าใจ ข้อสรุปของท่านประธานผมคิดว่าน่าจะเปึนประโยชน์ บางครั้งไม่มี การสรุป ปล่อยให้เข้าใจกันเอง ผมคิดว่าน่าจะไม่เกิดประโยชน์โดยรวม ฝากท่านประธาน กราบขอบคุณท่านครับ