กราบเรียน ท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม เชิดชัย ตันติศิรินทร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย ท่านประธานครับ ผมไม่ใช่วิศวะแต่ก็พยายามหาข้อมูล เพราะว่าการสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินมันเป็นเรื่องที่ใช้เงินเยอะ ความยาวรถไฟสายสีม่วง ๒๓.๖ กิโลเมตร ใช้เงินประมาณ ๘๒,๐๐๐ ล้านบาท แต่ที่เกิดเรื่องก็คือช่วงที่ ๑ สัญญาที่ ๑ ครับ ๔.๘ เมตร ใช้เงินประมาณ ๑๙,๔๓๐ ล้านบาท ที่ต้องพูดเพราะว่ามันใช้เงินเยอะจริง ๆ รถไฟใต้ดินมีการสร้างครั้งแรกที่ลอนดอน อันเดอร์กราวด์ ปี ๑๘๖๓ ก็ประมาณร้อย ๑๖๒ ปี ถัดมาก็อยู่ที่โตเกียว ญี่ปุ่น ๙๘ ปี ประเทศไทยไม่กล้าสร้างรถใต้ดิน เพราะว่ากลัวดินมันทรุด ดินมันอะไรต่าง ๆ ก็เลยสร้างบนดินเป็น BTS ปี ๒๕๔๒ หลังจากนั้นก็มีความกล้าหาญ ก็เกิดมี MRT สีน้ำเงินใต้ดิน ปี ๒๕๔๗ เพราะฉะนั้นแสดงว่ามาตรฐานการก่อสร้างรถใต้ดิน มันดี มีตลอด เพราะฉะนั้นเหตุการณ์ที่มีถนนยุบลงวันที่ ๒๔ เกิดเหตุตั้งแต่ตี ๕ ถึง ๗ โมงครึ่ง เป็นการที่คนเห็นมันยุบ แล้วก็ยุบลงไป ท่านประธานคงเห็นมีรถหายไป ๑ คัน แล้วก็ มีเสาไฟฟ้า แล้วก็เห็นท่อน้ำแตกออกมาก็เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มีแต่ไทยมุง แล้วก็ ขณะนั้นยังไม่มีใครเตือนกันเลย มาเตือนกันรถค่อย ๆ ถอยก็มี เพราะฉะนั้นการเตือนภัย ยังไม่มีการเริ่มเลย ไทยมุงเยอะ เพราะฉะนั้นน่าจะอันตราย ผมยังเกรงว่าเกิดถนนยุบไปอีก ทั้งรถทั้งคนไปเป็นแถวเลย อันนี้เป็นข้อบกพร่องการเตือนภัยของเราทีนี้พอมาถึงดูว่า พอเกิดเหตุขึ้นมาแล้วผมก็ลองดูว่าก่อสร้างอย่างไร ผู้ว่าการรถไฟ บอกว่าเกิดเหตุจาก เขาเรียกว่าสุดวิสัย เกิดจากสภาพดินและน้ำที่เปลี่ยนไป เสียเสถียรภาพ เหตุสุดวิสัย เพราะฉะนั้นไม่รู้ว่าจะเอาผิดใครอย่างนี้ แต่ผมอ่านข่าวท่านดอกเตอร์วัชรินทร์ กาสลัก นายกวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยบอกว่ามันไม่ใช่ มันน่าจะเกิดจากการก่อสร้างมากกว่า ท่านอธิบายอย่างนี้เวลาเราสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินเขาจะมีการสร้างสถานีรถไฟแข็งแรงมาก โครงเหล็กอย่างดี เสร็จแล้วก็มีการขุดอุโมงค์มารถใต้ดินแล้วมาเชื่อมต่อกัน สถานีรถไฟฟ้า สร้างเป็นเหล็กทึบปิด เวลาจะเชื่อมต่อต้องเจาะผนังเข้าไป เหมือนกระดาษอย่างนี้ เราเจาะ เข้าไปอย่างนี้นี่ก็คือรถไฟใต้ดินเข้าไปในผนังของสถานี เพราะฉะนั้นก็เกิดช่องว่างระหว่างผนัง นี้กับรถไฟใต้ดิน ท่านอธิบายว่าอันนี้ล่ะมันเป็นเหตุ เป็นจุดที่อ่อนที่สุดของการสร้าง เพราะว่า อุโมงค์จะเป็นโครงเหล็ก โครงคอนกรีตเป็นโค้ง ๆ แล้วมาเชื่อมต่อเข้าไป สอดเข้าไป ปกติการ ยึด ๒ ส่วนเข้าด้วยกันเขาจะมีวัสดุคล้าย ๆ ยางอ่อน ๆ มาปิด อย่างไร ๆ ก็ปิดไม่สนิทต้องมีการ เชื่อมให้ดี เพราะอะไร เพื่อป้องกันการเคลื่อนไหวของอุโมงค์ขณะมีรถไฟฟ้าวิ่ง ขณะเดียวกัน ตรงนี้เป็นจุดอ่อน แล้วก็มีการว่าเอาล่ะปลอดภัยเราจะมีเครื่องมือที่จะวัดว่ามีการยุบหรือเปล่า การเคลื่อนตัวของดินที่ท่านสมาชิกได้อธิบายไปแล้วว่ามีเครื่องมือเรียกว่า Inclinometer มีทั้งรุ่นเก่ารุ่นใหม่ รุ่นเก่าก็ต้องไปดูเอง รุ่นใหม่เดี๋ยวนี้มัน Auto รายงาน ทีนี้มันไม่รายงาน หรืออย่างไรก็ไม่ทราบที่เราเห็น ก็เลยเกิดปัญหาว่าเกิดอะไรขึ้น พอพูดถึงพวกนี้ขึ้นมาเสร็จ ท่านอาจารย์ดอกเตอร์วัชรินทร์ ท่านบอกว่าก็อาจจะเกิดจากแน่ ๆ เลยคือการสร้าง ออกแบบไม่มีปัญหา อยู่ที่การสร้าง การปิดไม่เรียบร้อยหรือไม่ได้ทำหรืออื่น ๆ พอเป็นอย่างนี้ เสร็จปั๊บ พอมีการยุบตัวของดินขึ้น น้ำที่ไหลเข้าไปมีท่อน้ำประปาด้วย มีท่อน้ำเสียด้วย มันก็ไหลเข้าไปในช่องที่ว่านี้ เข้าไป ในสถานีรถไฟฟ้า ก็ไม่รู้ไหลเข้าไปมากน้อยแค่ไหน แต่ปรากฏว่าพื้นที่มันยุบประมาณ ๓๐ คูณ ๓๐ เมตร บางรายงานก็ว่าลึกถึง ๕๐ เมตร ปัญหาก็คือว่าไหลเข้าไปจริง ๆ เท่าไร เกิดอย่างไร เพราะว่าจะเกี่ยวข้องกับการซ่อม การซ่อมนี่ญี่ปุ่นเขาบอกว่าเขาใช้เวลา ๗ วันคืนผิวจราจรได้ ของเราก็แสดงความกล้าหาญบอกว่าจะใช้ประมาณ ๒ อาทิตย์ ซึ่ง ๒ อาทิตย์นี้ผมไม่แน่ใจ เพราะว่าแบ่งเป็น ๒ ระยะ ท่านเอากระสอบทรายเล็ก ๆ ไปถมก่อน แล้วก็มีซีเมนต์ มีดินกลบอีกทีหนึ่ง จนกระทั่งถึงระดับปกติใช้เวลา ๑๔ วัน แล้วก็จะทำจราจรใหม่ หลังจากนั้นจะมีการไปซ่อมสถานีรถไฟฟ้าและอุโมงค์ให้ต่อกัน ปรากฏว่าจะเกิดความเสียหายต่อโรงพักสามเสนด้วย อาคาร แล้วก็เสาไฟฟ้าบริเวณนั้น ตกลงไปด้วย ท่านอาจารย์วัชรินทร์บอกว่ามันควรจะทำพร้อมกัน เพราะว่าถ้าทำอีกที มันต้องเสียเวลาประกอบการเจาะรถไฟใต้ดินลงไปอีก อันนี้เราจะเอาอย่างไรครับ เราต้อง เสียเงินเพิ่มขึ้นไปอีกหรือเปล่า เพราะฉะนั้นอันนี้เป็นปัญหาทางเทคนิคการก่อสร้างแล้ว จำเป็นต้องดูแลอย่างดี เพราะว่าวิธีซ่อมแบบที่ ๒ ค่าใช้จ่ายสูงมาก แล้วใครจะรับผิดชอบ
ท่านประธานครับ การสร้างต่าง ๆ มีการบันทึกข้อมูล ผมเคยเป็นกรรมการ ตรวจการสร้างที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น มันอยู่ที่วิศวกรที่ควบคุมการก่อสร้างรายงาน ตามความเป็นจริง แล้วกรรมการเราจะไปรู้อะไร เราไปดูว่าคุณสร้างเสร็จหรือยัง อย่างนั้น อย่างนี้ ผมไปดูแล้วก็เซ็นชื่อ ต้องการข้อมูล บันทึกต่าง ๆ ของการก่อสร้างว่าทำอะไร ดินที่ใช้กี่คิวที่ขุดขึ้นมาทั้งหมด แล้วมีการเทคอนกรีตเวลาเท่าไร คือสรุปว่าต้องมีข้อมูล การก่อสร้างอย่างละเอียด แล้วต้องมีความโปร่งใส อันนี้ถึงจะแก้ไขปัญหาได้อย่างเบ็ดเสร็จ เพราะฉะนั้นปัญหาการก่อสร้างผมมักจะพูดถึงเรื่องทางการเมืองว่าใครก่อสร้าง แต่ก็มีเกี่ยวพันกับบริษัท ซิโน-ไทย ซึ่งท่านนายกรัฐมนตรีก็บอกว่าไม่เกี่ยวกันแล้ว ปัญหา ก็อยู่ที่ว่าฝ่ายนิติบัญญัติโดยเฉพาะ สส. ที่อยู่ใน กทม. ต้องไปช่วยกันดู เพราะว่า กทม. นี่น่ากลัวมากเลยครับ มีการขุด ๆ ถม ๆ ขุด ๆ ถม ๆ อยู่เรื่อย โดยเฉพาะพอขุดใหญ่ ๆ คือรถไฟใต้ดินนี่มันน่ากลัวจริง ๆ ผมขับรถไปทางถนนลาดพร้าวเจออุโมงค์ขนาดนี้ ดีไม่ยุบลงไป แต่พอมองเข้าไปข้างในเป็นโพรงขนาดใหญ่เลยนะครับ
ดังนั้นผมเห็นด้วยที่จะต้องส่งเรื่องที่มาก ๆ อย่างนี้ไปยังคณะกรรมาธิการ วิสามัญที่เรามีอยู่แล้ว เพื่อให้ศึกษาหาข้อมูลอย่างจริงจัง การก่อสร้างของเราใช้เงินเยอะ ซึ่งเป็นภาษีอากรราษฎร ถ้ามีการทุจริตคอร์รัปชันก็เสียดาย เห็นไหมครับถนนพระราม ๒ สร้างแล้วมีอะไรตกลงมา อย่างนั้นน่ากลัวมาก แล้วก็เสียเงินเปล่าประโยชน์ แล้วก็เห็นด้วยว่า ควรจะให้มีการเปิดเผยข้อมูลต่าง ๆ อย่างใช้ธรรมาภิบาลและโปร่งใส ขอบคุณท่านประธานครับ