เท่าพิภพ เสนอแก้กฎหมายรถไม่กดมิเตอร์-เสนอกระจายรายได้ท้องถิ่น

นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร กรรมาธิการ

ท่านประธานที่เคารพครับ กระผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร ในฐานะประธานคณะอนุกรรมาธิการครับ จริง ๆ ขอขอบคุณ ทุกท่านมากเลยครับ ก็ขอบคุณจากใจจริงครับ รู้สึกว่าได้ทำรายงานที่มีประโยชน์แล้วก็ มีข้อเสนอครับ แล้วก็รู้สึกเสียใจในเวลาเดียวกันเพราะทุกคนบอกให้ต่อภาค ๒ ก็อยากทำต่อครับ ก็จะพยายาม ถ้าคณะอนุกรรมาธิการมีเวลาเหลือในกรรมาธิการ เพราะว่ามีคณะอนุกรรมาธิการ ที่ทำในคณะกรรมาธิการอยู่อีก ๒ อันเช่นกันนะครับ แล้วก็ถ้ามีโอกาสได้ทำอีกก็อยากจะ ทำเพิ่มโดยวันนี้ก็ได้เนื้อหาสาระจากเพื่อนสมาชิกในหลายกรณีครับ ผมว่าทุกคนเห็นปัญหา เช่นเดียวกันครับท่านประธาน โดยจะแบ่งเป็นไม่กี่ประเภทครับ ก็คือผมว่าในเรื่องของ กฎหมายก็ต้องยอมรับครับว่าเป็นกันทั้งระบบในประเทศไทยเรื่องของการบังคับใช้กฎหมาย ไม่ว่าเพื่อนสมาชิกจะพูดเรื่องเกี่ยวกับรถสาธารณะไม่กดมิเตอร์เอยอะไรเอย หรือว่าอะไร ต่าง ๆ นานา การบังคับใช้กฎหมายเป็นปัญหาสำคัญครับ เรามีกฎหมายเกี่ยวกับทุกเรื่อง โดยส่วนใหญ่อยู่แล้วครับ สิ่งที่น่าแปลกใจคือเรื่องที่เราควรจะมีกฎหมายเรากลับไม่มี อย่างเรื่องรถเช่า เป็นต้น ซึ่งเป็นส่วนน้อยมากนะครับ ก็ยืนยันนะครับว่าการบังคับใช้กฎหมาย เราก็ต้องช่วยกันกวดขันดูแลครับ

เรื่องที่ ๒ ที่เป็นประเด็นหลักที่หลายคนพูดถึงคือเรื่องของการกระจายอำนาจ ผมก็อยากจะเสริม ลืมพูดไปในตอนแรกก็คือจริง ๆ แล้วเรากระจายอำนาจไม่พอครับ เราต้องกระจายอำนาจในการจัดเก็บรายได้ให้ท้องถิ่นด้วย และปัญหาส่วนใหญ่ในที่ท่องเที่ยว อย่างเกาะภูเก็ตที่เพื่อนสมาชิกของผมได้พูดถึงบางครั้งมันเกิดจากเขาเรียกว่า Overtourism ด้วยซ้ำนะครับ แล้วก็ทางเมืองเองก็ไม่มีเงิน คือเราไม่ได้นับหัวนักท่องเที่ยวครับ เป็นค่าเก็บขยะ ของเรา คืออันนี้เราก็ต้องไปดูในอนาคตว่าเราจะหาเงินมาอุดหนุนท้องถิ่นหรือนับเช่นนั้น อย่างไร ประเด็นที่น่าสนใจจริง ๆ ครับ ผมขอบคุณมากเลย เป็น Idea ที่จริง ๆ ผมอาจจะ เกิดไม่ทันตอนที่เขาแยกกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬาออกมานะครับ ได้ถามท่านประธาน เอกธนัชก็ทราบว่าตอนท่านนายกทักษิณใช่ไหมครับ ได้แยกกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา แล้วก็จริง ๆ เห็นด้วยครับในการรวมเป็นท่องเที่ยวและวัฒนธรรมเพราะว่าจริง ๆ แล้ว มันเป็นสิ่งที่ใกล้กันกว่าที่คิด แต่ทีนี้เราก็ต้องมาขบคิดครับว่าเราจะรวมกีฬาด้วยหรือไม่ อย่างไรนะครับ ซึ่งอันนี้เดี๋ยวผมว่าในอนาคตก็ต้องไปขบคิดกันต่อในกรรมาธิการหรือ วาระอื่น ๆ เรื่อง Supply-Side ใช่เลยครับ ผมว่า Supply-Side นี่ก็คือเป็นสิ่งที่เราต้องดูแล เพราะว่าให้บริการนักท่องเที่ยวได้ดี แล้วก็จริง ๆ แล้วผมมีประเด็นอยู่ในเรื่องของ นวดแผนไทยครับท่านประธาน จริง ๆ ผมว่าแก้ปัญหาได้หลายทางครับ ในการขาดแคลน หมอนวดก็เหมือนเพื่อนสมาชิกหลายท่านได้กล่าวมานะครับว่าจริง ๆ เราให้เรียนเพิ่ม ยกระดับ ซึ่งผมก็อยากจะเป็นกระบอกเสียงเหมือนกัน เพราะผมก็ได้ทำงานกับอาจารย์ท่านหนึ่ง ที่เขามาออกหน่วยนวดบริการประชาชนในเขตพื้นที่ผมเวลาผมลงพื้นที่นะครับ ก็คือเขาก็พยายาม Train ลูกศิษย์เขาให้ไปเรียนสถาบันศึกษาภาษาต่าง ๆ อย่างสถาบันเกอเธ่ ไปเรียนภาษาเยอรมันเพื่อไปเมืองนอก แล้วผมใบ้ให้นะครับว่าถ้าไปนวดที่ฮาวาย ทุกท่าน ทราบไหมครับไป ๖ เดือนกลับมาได้เงิน ๓ ล้านบาทครับ ก็เชิญชวนนะครับ ถ้าใครไม่มีอาชีพ ก็ลองอาชีพนวดที่ต่างประเทศ แต่ภาษาคุณต้องได้นะครับ เพราะว่าการได้ภาษามันคือ การอธิบายคุยกับแขกได้ว่าการนวดอันนี้มันจะส่งผลอะไรกับคุณ มันเป็นการเพิ่ม Value แล้วก็จริง ๆ แล้วในมุมของผมคือได้หลายวิธีครับ แล้วผมก็ไม่เคยคิดว่าถ้านวดไทยเรา เป็นมรดกเราจะหวงไว้คนไทยหรือไม่ อย่างไร ผมก็ไม่คิดอย่างนั้นนะครับ เหมือนเรายินดี เวลานักมวยต่างชาติใช่ไหมครับ มาเรียนมวยไทยในประเทศไทยอะไรอย่างนี้มันก็เป็นการ ส่งเสริมเหมือนกัน แต่เห็นด้วยครับกับการทำให้มันมีมาตรฐานหรือการทำอะไรต่าง ๆ เรื่องของอุทยานหรือที่พักต่าง ๆ ผมว่าอันนี้ก็เป็นภาค ๒ ที่ต้องไปทำกันนะครับ แล้วก็ เป็นปัญหาในเชิงโครงสร้างเหมือนกันในป่าทับคน คนทับป่า ที่ทับคนอะไรอย่างนี้ครับ ก็เป็นปัญหาที่คาราคาซังเพราะว่าถ้าสุดท้ายคุณไม่มีสิทธิในที่ดิน การไปลงทะเบียนอะไร อย่างนี้มันยากครับ เพราะว่ามันก็คือจะผิดกฎหมายอื่น เพราะว่าบางทีท่องเที่ยวมันเป็น ปลายเหตุครับ แล้วก็จริง ๆ อยากให้ทุกคนสนับสนุนเรื่องขนส่งสาธารณะในประเทศจริง ๆ ครับ เพราะว่าเราไปหลายประเทศที่เราไปเที่ยวกันขนส่งสาธารณะดีทั้งนั้นครับ มันเที่ยวง่าย แล้วก็ปลอดภัยกว่าด้วยนะครับ แล้วอันนี้ก็จะเป็นจุดแข็งสำคัญที่ไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว ที่มาจากต่างประเทศได้ครับ คนไทยที่อยู่ในประเทศเราก็ได้ เพราะถ้านักท่องเที่ยวมาแล้ว เขาปลอดภัย Happy คือคนที่มาจากเมืองนอกแล้วเขาง่ายครับ คนที่ใช้อยู่ปัจจุบันมันก็ต้อง ง่ายด้วยครับ ดังนั้นครับอย่างไรขอกราบขอบพระคุณเพื่อนสมาชิกรวมถึงท่านประธาน รวมถึงเพื่อนกรรมาธิการ อนุกรรมาธิการด้วยครับที่ให้โอกาสผมในการได้ทำรายงานฉบับนี้ แล้วก็หวังว่าจะมีโอกาสรับใช้ท่านประธานแล้วก็เพื่อนสมาชิกในภาค ๒ ในวาระต่อไปครับ ขอบคุณครับ