ณัฏฐ์ชนน ศรีก่อเกื้อ ชี้แจงประเด็นปัญหาการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนตามข้อเสนอของคณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยชี้ให้เห็นปัญหาการจัดการขยะแบบตั้งรับที่เน้นการกำจัดในท้องถิ่นซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งทางการเมือง และเสนอให้แก้ไขกฎหมายเพื่อสร้างระบบบูรณาการตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทาง พร้อมยกตัวอย่างความสำเร็จของต่างประเทศและการแยกขยะอย่างมีประสิทธิภาพ
กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม ณัฏฐ์ชนน ศรีก่อเกื้อ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขตเลือกตั้งที่ ๗ อำเภอนาทวี อำเภอสะบ้าย้อย ตำบลลำไพลของอำเภอเทพา ท่านประธานครับ เมื่อสักครู่ฟังประธาน คณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้ชี้แจง ๑๓ ข้อ ผมไม่ลง ในรายละเอียด ประเด็นปัญหาสำคัญที่กรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มองเห็นในเรื่องของการจัดการแก้ไขปัญหาขยะมูลฝอยชุมชนสรุปได้ดังนี้ครับ
๑. ประเด็นข้อกฎหมาย โครงสร้างการบริหารและนโยบายของรัฐสืบเนื่องจาก กฎหมายพระราชบัญญัติหรือระเบียบที่เกี่ยวกับการกำจัดขยะทำงานในเชิงตั้งรับเป็นบทสรุปของ กรรมาธิการ ปัญหาขยะทั้งระบบเลยมีปัญหามันวนไปที่ Loop เดิม ท่านประธานครับ ประชาชน ไม่อยากได้บ่อขยะในพื้นที่ตัวเอง นี่คือเรื่องจริงครับ แต่ประชาชนยินดีที่จะเอาขยะของบ้านตัวเอง ไปทิ้งที่บ้านคนอื่น นี่คือสังคมไทย เพราะฉะนั้นเป็นหน้าที่ของท้องถิ่นที่ต้องรับบทหนักในการ กำจัดขยะและขยะก็เป็นปัญหาการเมืองครับท่านประธาน มีการแพ้ มีการชนะใน ทางการเมืองกับเรื่องขยะ เนื่องจากเป็นการทิ้งขยะจัดการขยะไม่สมบูรณ์ เป็นการสร้าง บ่อขยะในพื้นที่หรือสิ่งปฏิกูลเรี่ยราด มันมีผลจริง ๆ ครับกับทางการเมือง เพราะฉะนั้นท้องถิ่น จึงต้องจ้างบุคลากรกำจัดขยะ คนขับรถ คนเก็บขยะ และคนกวาดขยะ เพราะฉะนั้นท้องถิ่น ต้องตั้งงบประมาณในเรื่องถังขยะ รถขนขยะในการซื้อและซ่อมบำรุง ท่านประธานครับ ท้องถิ่น ต้องใช้งบประมาณจ่ายค่าทิ้งขยะปีละหลายล้านบาท ยกตัวอย่างครับบางท้องถิ่น บาง อบต. บางเทศบาลตั้งงบประมาณในการกำจัดขยะขนทิ้งมากกว่างบพัฒนาครับ บาง อบต. บางเทศบาลครับตั้งงบประมาณในเรื่องของกำจัดขยะทิ้งขยะมากกว่ากองการศึกษาของ ท้องถิ่น สรุปครับต้องแก้กฎหมายบูรณาการให้ท้องถิ่นทำงานได้อย่างคล่องตัวครับ การบริหารจัดการขยะที่ประธานกรรมาธิการได้ชี้แจงคือต้นทาง กลางทางและปลายทาง ท่านประธานครับ ผมเองได้มีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศประทับใจมากตั้งแต่ต้นจนจบ คือประเทศนอร์เวย์ พื้นที่เป็นอย่างไรครับ ปรากฏว่าเขาจัดสถานที่ทิ้งครับ มีถนนเข้าเลนกลาง ทำเป็นล็อก ๆ เราขับไปนะครับอันไหนที่เป็นเศษเหล็กก็ทิ้งในซอกเศษเหล็ก ตรงไหนที่เป็นไม้ ก็ที่เป็นไม้ อันไหนที่เป็นวัสดุมีพิษก็วัสดุมีพิษ นี่คือวิธีการจัดการของต่างประเทศ เพราะฉะนั้นผมยกตัวอย่างของคนไทยวันนี้มีการ แยกขยะที่ต้นทาง แต่กลางทางรถเก็บขยะมารวมในรถ เมื่อรวมในรถเสร็จพอไปถึงจุดทิ้งขยะ ปลายทางก็รวมขยะทั้งหมด ปรากฏว่าแยกที่ต้นทาง กลางทางรวม ปลายทางรวมครับ แล้วอย่างนี้มันจะมีประโยชน์อย่างไร ๒. รวมตั้งแต่ปลายทาง ตรงกลางก็รวม จุดหมายก็รวม นี่คือการจัดการขยะในประเทศไทย สรุปมีประโยชน์อะไรครับจากการแยกขยะ ในเมื่อ สุดท้ายขยะเปียก ขยะแห้ง ขยะ Recycle ขยะอิเล็กทรอนิกส์มารวมกัน เพราะฉะนั้น ข้อสังเกตของคณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทั้ง ๑๓ ข้อ ผมไม่ได้ติดใจ เดี๋ยวเพื่อนสมาชิกจะลุกขึ้นมาอภิปราย สิ่งที่ผมสนใจคืออะไรครับ ในเล่มนี้ เขาบอกว่าประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ นี่คือบทสรุปความเห็นของกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่ท่านประธานยังไม่ได้ชี้แจง ผมถือโอกาสนี้ชี้แจงครับ
๑. กรรมาธิการได้รับทราบกฎหมายโครงสร้างการบริหารและนโยบายที่เกี่ยวข้อง กับการบริหารจัดการขยะชุมชนของประเทศไทยในปัจจุบัน
๒. กรรมาธิการได้รับทราบปัญหาและอุปสรรคเรื่องการจัดการขยะชุมชนต้น ทาง กลางทาง ปลายทาง เหมือนที่ผมอภิปราย
๓. กรรมาธิการได้รับปัญหาและอุปสรรค การจัดขยะติดเชื้อ ขยะอันตราย ขยะอิเล็กทรอนิกส์ และขยะอื่น ๆ
สุดท้ายครับ นี่ก็คือสภาผู้แทนราษฎร มีข้อเสนอต่อหน่วยงานของรัฐในระยะสั้น ระยะยาวเพื่อแก้ปัญหาชุมชนในระบบถังขยะ ท่านประธานครับเพื่อให้สมบูรณ์ ผมขอเวลา นิดหนึ่ง ลักษณะของขยะมูลฝอยของประเทศมีนัยน่ากังวลนะครับท่านประธาน วันนี้ ประเทศไทยในปี ๒๕๖๖ ปรากฏว่ามีขยะประมาณ ๒๗ ล้านตันหรือเฉลี่ยต่อคน ๗๓.๔๘ ตัน ต่อวัน เฉลี่ย ๑ คนนะครับ เพื่อนสมาชิกได้กล่าวไปแล้วก็คือ ๑.๑๒ กิโลกรัมต่อวันต่อคน เพราะฉะนั้นแนวโน้มเหล่านี้ก็จะมีเพิ่มเรื่อย ๆ ในอดีตวิกฤติขยะทั่วโลกเกิดขึ้นในประเทศ พัฒนาทุกประเทศครับท่านประธาน แต่หลังจาก ๓๐ ปีที่ผ่านมาทุกประเทศสามารถ แก้ปัญหาการจัดเก็บขยะได้อย่างน่าพอใจ เช่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส รัสเซีย และ ประเทศจีน
สุดท้ายจริง ๆ ผมขอยกตัวอย่าง เมื่อสักครู่ท่านประธานกรรมาธิการไม่ได้ ชี้แจงว่าสิ่งที่เราจะทำและเกิดประโยชน์มากที่สุดในการจัดการขยะ ก็คือการ Recycle ผมขอยกตัวอย่างแบบนี้ครับ มีการ Recycle ขยะมากที่สุดในโลกอันดับหนึ่งก็คือประเทศออสเตรีย ๕๙ เปอร์เซ็นต์ อับดับที่ ๓ ไต้หวัน ๕๒.๕ เปอร์เซ็นต์ อันดับที่ ๑๐ เกาหลี ๔๕.๓ เปอร์เซ็นต์ และอันดับที่ ๒๗ คือประเทศไทย ๒๑.๘ เปอร์เซ็นต์ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าการกำจัดขยะ ด้วยการ Recycle น่าจะใช้งบประมาณน้อยที่สุดสามารถดำเนินการได้เลยและสร้างมูลค่า ขยะลดลงได้อย่างรวดเร็ว ก็ขอเป็นกำลังใจให้กรรมาธิการชุดนี้ด้วย ขอบคุณครับ