พรรณสิริ ชี้ขยะท่องเที่ยววิกฤต เสนอแผนบูรณาการปี 69

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๓๑ · ๑๐ ตุลาคม ๒๕๖๗

พรรณสิริ กุลนาถศิริ หารือปัญหาขยะและสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ท่องเที่ยวที่ยังขาดการบูรณาการและมาตรการที่ชัดเจน พร้อมเสนอแนวทางการใช้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือปลูกฝังพฤติกรรมรักสิ่งแวดล้อมและการจัดทำแผนงบประมาณบูรณาการระหว่างหลายกระทรวงในปี 2569 เพื่อขับเคลื่อนการจัดการขยะอย่างยั่งยืนภายใต้แนวคิด "ขยะคือสินทรัพย์" โดยยกตัวอย่างความสำเร็จจากชุมชนและเรียกร้องให้ขยายผลอย่างเป็นระบบร่วมกับทุกภาคส่วน

นางพรรณสิริ กุลนาถศิริ สุโขทัย

เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ดิฉัน พรรณสิริ กุลนาถศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย พรรคเพื่อไทย ในการรายงาน ผลการพิจารณาศึกษาญัตติเพื่อแก้ไขปัญหาการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมอย่างบูรณาการ ดิฉันได้ร่วมเสนอญัตติไว้ด้วย เมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๖ เรื่อง ขอให้พิจารณาศึกษา แนวทางการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมในเมืองท่องเที่ยว ดังปรากฏในภาคผนวก ซึ่งการอภิปราย แสดงความคิดเห็นในครั้งนี้ ดิฉันเห็นด้วยสอดคล้องกับผลการศึกษาและข้อสังเกตในภาพรวม และมีข้อคิดเห็นบางประการใน ๓ ส่วน ดังนี้ค่ะ

ในส่วนแรก จากญัตติที่ดิฉันได้เสนอไว้ในเรื่องของนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม กับการท่องเที่ยวอย่างบูรณาการ ดิฉันมองในแง่ของจิตสำนึกและนวัตกรรมของการ ที่จะสร้างให้เกิดนิสัย เกิดวินัยของการจัดการขยะ การแยกขยะ และการดำเนินการเพื่อให้เกิด สิ่งแวดล้อมที่ดี ดิฉันมองว่าถ้าเราใช้กิจกรรมการท่องเที่ยวเปึนเครื่องมือ เราสามารถ ที่จะสร้างกิจกรรมที่สนุกสนาน และสร้างพฤติกรรมนิสัยที่แฝงฝังไว้ในตัวบุคคลได้ อย่างยาวนานตามทฤษฎีการเรียนรู้ว่า พฤติกรรมที่ทำซ้ำ ๆ ภายใน ๒๑ วันนั้นก็จะติดเปึนนิสัย และเปึนผลดีต่อสังคมของเรา ในขณะที่สังคมไทยเรารัฐบาลมีนโยบาย ป้ ๒๕๖๘ เปึนป้ท่องเที่ยว ไทยจะมีรายได้จากการท่องเที่ยว ๓.๔ ล้านล้านบาท นักท่องเที่ยวไทย ๒๒๐ ล้านคนต่อครั้ง และต่างชาติจะเพิ่มเปึน ๓๖ ล้านคน ติดอันดับ ๑ ใน ๑๔ ของโลก ผู้คนสัญจรมากมาย ขยะย่อมจะเกิดขึ้นอย่างมากมาย ดังนั้นการปลูกฝังการเปึนเจ้าบ้านที่ดี การจำแนกขยะ และการจัดการสิ่งแวดล้อม สื่อผ่านกิจกรรมที่สนุกสนานประทับใจ ไม่ว่าจะเปึนเรื่องของการท่องเที่ยวที่เปึนมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การท่องเที่ยวรักษ์โลก การท่องเที่ยวสร้างสรรค์ และการท่องเที่ยวคาร์บอนสุทธิเปึนศูนย์ ซึ่งเกิดรูปแบบที่ดี ในหลายพื้นที่ จังหวัดสุโขทัยเองก็มีหลายแห่ง ดิฉันคิดว่าสิ่งเหล่านี้ควรจะได้เผยแพร่ อย่างกว้างขวางค่ะ

ในส่วนที่ ๒ จากผลการศึกษาของคณะอนุกรรมาธิการ ดิฉันเห็นด้วยค่ะ การคัดแยกขยะต้นทางไม่เปึนระบบ เนื่องด้วยจิตสำนึกส่วนหนึ่ง รวมทั้งขาดมาตรการ และระบบการจัดการขยะ Recycle อัตราค่าธรรมเนียมในส่วนของการรวบรวมการขนขยะ ต่ำกว่าความเปึนจริง มีขยะเทกองเปึนจำนวนมาก บ่อขยะไม่ได้มาตรฐาน การแก้ไขฟุ๋นฟู สิ่งปนเปุ๋อนมลพิษ ขยะติดเชื้อและอันตรายล้วนมีปัญหา เห็นด้วยที่เราจะแก้ที่กฎหมาย โครงสร้างการบริหารและนโยบายของรัฐค่ะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายบูรณาการ แล้วไม่บูรณาการ ได้มีเพื่อนสมาชิกได้มีการอภิปรายอยู่บ่อยครั้ง เรื่องแผนงานบูรณาการ แต่ไม่เกิดการบูรณาการจริง ดิฉันมองว่าปัญหาขยะที่เรื้อรังมานาน แม้เคยกำหนดว่า เปึนวาระแห่งชาติก็ยังแก้ไขไม่ได้ ควรจะได้มีการจัดการครั้งใหญ่สักครั้งหนึ่งในเรื่องของ นวัตกรรมการบูรณาการ ในส่วนของข้อค้นพบจากผลการศึกษาในข้อที่ ๗ หน้าที่ ๘ ระบุว่า ผู้ว่าราชการจังหวัดไม่ให้ความสำคัญในการแก้ไขปัญหาแบบบูรณาการทั้งจังหวัด จึงเกิด ขยะฝังกลบไม่ได้มาตรฐานมากกว่า ๒,๐๐๐ แห่ง ท่านคะ คิดว่าคงจะมีจังหวัดที่ดี ๆ อยู่บ้าง หลายจังหวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้โครงการจังหวัดสะอาด มิได้เกิดขึ้นเพราะฝ้มือ ในส่วนของภูมิภาคอย่างเดียวค่ะ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ล้วนเปึนกำลังสำคัญ ดิฉันก็เห็นด้วยกับท่านรองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ธนพร ศรียากูล ที่นอกจากจะมีจังหวัด สะอาดแล้ว ต่อไปเรามององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสะอาด เพื่อเชิดชูเกียรติ สร้างขวัญ กำลังใจ ดิฉันมองว่าจังหวัดสะอาดที่เกิดขึ้นในสมัยหลายป้ที่ผ่านมาได้ผลจริง ๆ ค่ะ มีการกำจัดขยะจากครัวเรือน มีการขุดหลุมขยะในเรื่องของขยะชีวภาพ การคัดแยกขยะ ที่เราคิดว่ากฎหมายก็น่าจะเปึนส่วนสำคัญ การตีความ เช่น ขยะเปึนสินทรัพย์ การตีความ ทำให้เกิดการสับสนพอสมควรว่า เงินอุดหนุนในหน่วยงานต่าง ๆ ที่นำขยะไปขาย การจัดการ รายได้ควรจะทำอย่างไร การจัดการขยะโดยใช้เขตปกครองเปึนพื้นที่ดำเนินการก็มีปัญหา เพราะโครงสร้างการจัดการขยะในพื้นที่ปกครอง เช่น อำเภอใกล้เคียงกันต้องเอาขยะไปอยู่ ในเขตนั้น แต่ว่าองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบางทีก็อาจจะอยู่ห่างอำเภอกัน เพราะฉะนั้น ควรจะอาศัยเชิงพื้นที่เปึนหลักมากกว่าในการที่จะให้เขตปกครอง หรือการตีความ กฎหมายต่าง ๆ ที่ไม่เน้นการบูรณาการ ดิฉันจึงมองว่าการบูรณาการเปึนนวัตกรรมที่สำคัญ ถ้าเปึนไปได้แผนงบประมาณแบบบูรณาการในป้ ๒๕๖๘ ซึ่งมี ๑๒ แผน ป้ ๒๕๖๙ ควรจะเพิ่ม แผนบูรณาการการจัดการขยะและสิ่งแวดล้อมให้เกิดขึ้นในสังคมของเรา โดยมีหลายกระทรวง ที่จะต้องมาบูรณาการทำงานร่วมกัน เช่น กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงมหาดไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวง สาธารณสุข กระทรวงอุตสาหกรรม แล้วก็กระทรวงอื่น ๆ อีกด้วยค่ะ

ในส่วนที่ ๓ ข้อสังเกตของคณะกรรมาธิการทั้ง ๑๓ ข้อ ดีเยี่ยมเลยค่ะ และดิฉันชอบในเรื่องของนวัตกรรมที่ท่านได้เชิญหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐ เอกชน ผู้ประกอบการ แล้วก็ภาคเอกชน อาทิเช่น สมาคมซาเล้ง และร้านรับซื้อของเก่ามาให้ข้อมูล เขาให้ข้อมูลที่ดีมากค่ะ และควรจะได้ขับเคลื่อนดำเนินการในเรื่องของการจัดการขยะระบบ Recycle อาจจะเปึน ๑ อำเภอ ๑ ศูนย์จัดการขยะ Recycle อีกส่วนหนึ่งค่ะ การต่อยอด ในสิ่งที่ประชาชน หรือภาคเอกชนทำประสบผลสำเร็จอยู่แล้ว ประเทศไทยเราก็ไม่น่าจะต้อง รอช้ากับการเปลี่ยนแนวคิดว่า โลกนี้ไม่มีขยะ เพราะว่าสิ่งที่เรียกว่าขยะนั้นคือ สิ่งที่เปึน สินทรัพย์ แล้วก็ขยะคือทองคำ ภายใต้แนวคิดของบุคคลตัวอย่าง เช่น คุณสมไทย วงษ์เจริญ เขาสามารถบริหารจัดการขยะ Recycle และการจัดการขยะอย่างครบวงจร และมีสาขา เกือบ ๒,๐๐๐ สาขา ทั้งในประเทศแล้วก็ต่างประเทศ ดิฉันคิดว่าถ้าได้มาบูรณาการทำงาน ร่วมกัน ทั้งในแนวราบเชิงโครงการกิจกรรมและบูรณาการกันในแนวดิ่ง ภายใต้การบริหาร นโยบายขับเคลื่อนลงสู่ภาคปฏิบัติ มีทั้งนวัตกรรมการปฏิบัติและนวัตกรรมของการกำหนด ตัวชี้วัด การกำกับติดตามผล ดิฉันเชื่อว่าจะทำให้การแก้ไขปัญหาการจัดการขยะ และสิ่งแวดล้อมเปึนไปได้จริงอย่างบูรณาการและบังเกิดผลดียิ่งต่อไป ขอบคุณมากค่ะ ด้วยความชื่นชมเปึนอย่างยิ่งค่ะ