ปิยรัฐ จงเทพ อภิปรายเรื่องการยกเลิกประกาศของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และคำสั่งของหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ โดยเรียกร้องให้ทำพระราชบัญญัติในการยกเลิกและแก้ไขคำสั่งเหล่านั้น และหารือเรื่องการปฏิบัติตามคำสั่งของคสช. โดยเฉพาะการรักษาความสงบเรียบร้อย และเรียกร้องการยกเลิกหรือแก้ไขคำสั่งเหล่านั้น
เรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม ปิยรัฐ จงเทพ ผู้แทนราษฎร เขตพระโขนง เขตบางนา พรรคประชาชน ต่อวาระนี้ครับ ท่านประธาน ผมขออภิปรายสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติยกเลิกประกาศคณะรักษา ความสงบแห่งชาติและคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ พ.ศ. .... ซึ่งเสนอโดย นายรังสิมันต์ โรม เพื่อนสมาชิก และคณะ นอกจากนี้ยังมีร่างของ ครม. และร่างของเพื่อนสมาชิก อีกหลายฉบับร่วมกันประมาณสัก ๕ ฉบับได้ครับท่านประธาน จากที่เพื่อนสมาชิกหลายท่าน ได้อภิปรายไปแล้วนั้น ผมเห็นว่าหลายท่านอภิปรายไปในทิศทางเดียวกันแล้ว เราเห็นตรงกัน ครับว่า กฎหมายหรือคำสั่งที่ออกโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาตินั้น มีปัญหา แต่เมื่อผมได้ ติดตามดูทางการถ่ายทอดสดของวิทยุทีวีรัฐสภาผ่านช่องทางออนไลน์ประชาชนยังสับสน และไม่เข้าใจ ผมขออนุญาตถือโอกาสนี้สื่อสารกับพี่น้องประชาชนผ่านท่านประธานสภาไปยัง พี่น้องประชาชนว่า พี่น้องประชาชนถามมาว่า คสช. ไปแล้ว ประกาศและคำสั่งคณะ คสช. ยังอยู่ หรือยังมีผลบังคับใช้หรือนะครับ อย่างนั้นต้องตอบให้พี่น้องประชาชนเข้าใจด้วยครับ ว่าที่เราอภิปรายกันอยู่ทุกวันนี้ เพราะยังมีผลบังคับใช้ตามรัฐธรรมนูญ ปี ๒๕๖๐ มาตรา ๒๗๙ ฉะนั้นแล้วการจะยกเลิก หรือการจะเปลี่ยนแปลงคำสั่ง หรือการแก้ไขคำสั่งของประกาศ หรือคำสั่งของหัวหน้า คสช. ก็ตามแต่ ต้องอาศัยเป็นพระราชบัญญัติ ในบรรดาตุลาการ หรือในบรรดานักกฎหมายก็ตามแต่ ก็ยังมีการถกเถียงกันนะครับว่า ตกลงประกาศฉบับใด มีศักดิ์เทียบเท่ารัฐธรรมนูญ ประกาศฉบับใดเทียบเท่าพระราชบัญญัติ เพราะมันก็ดูขัด ๆ กันอยู่ครับท่านประธานว่า พระราชบัญญัติก็มีศักดิ์เพื่อจะแก้ไขหรือยกเลิกพระราชบัญญัติ แต่เมื่อประกาศของคณะ คสช. บางประกาศมีศักดิ์เทียบเท่ากับรัฐธรรมนูญด้วยซ้ำไป เพราะมีการไปยกเลิกรัฐธรรมนูญ ตามร่างของท่านอนุทิน ชาญวีรกูล ขออนุญาตเอ่ยนาม ก็มีการประกาศยกเลิกคำสั่งนี้ ฉะนั้นผมเลยอยากอธิบายว่าจริง ๆ แล้วมันก็เป็นความลักลั่น ในทางกฎหมายเหมือนกันครับท่านประธานว่า ประกาศคำสั่ง คสช. ดูเหมือนมีศักดิ์เทียบเท่า กับรัฐธรรมนูญ แต่พอมาตรา ๒๗๙ บอกจะแก้ไข ต้องอาศัยพระราชบัญญัติมายกเลิก ฉะนั้นเรื่องนี้ก็คงต้องเป็นเรื่องที่เราต้องดำเนินการกันไป ในฐานะที่เราจะต้องออกเป็น พระราชบัญญัติมาตามข้อแนบท้ายของมาตรา ๒๗๙ นี้ อันนี้เราก็ว่ากันไป เพียงแต่ผมจะ ยกตัวอย่างให้ฟังเฉย ๆ ว่าเรายังมีข้อปัญหาในข้อกฎหมายที่ตกลงว่าประกาศ หรือคำสั่ง คสช. หรือคำสั่งของหัวหน้า คสช. มี ๓ ตัวนะครับ มีประกาศ คสช. แล้วก็คำสั่ง คสช. แล้วก็ คำสั่งของหัวหน้า คสช. มี ๓ คำสั่งนี้ มีเป็นกฎหมายหรือไม่ อย่างที่ท่านรังสิมันต์ โรม หรือหลายท่านยกมาบอกว่า มีแนวคำพิพากษาของศาลฎีกาตั้งแต่ปี ๒๕๐๕ บอกประกาศ ของ คสช. เหล่านี้ หรือประกาศของคณะปฏิวัตินี่เป็นกฎหมายเทียบเท่านะครับ ฉะนั้นก็เลยเป็นเรื่องที่เราต้องมายกเลิกกัน แก้ไขกัน โดยอาศัยสภาแห่งนี้ แล้วเราก็เลยต้อง มาว่ากันเป็นพระราชบัญญัติตามรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๗๙ อันนี้เป็นการอรรถาธิบาย ให้ประชาชนที่ฟังอยู่ทางบ้านเข้าใจด้วยนะครับว่า ทำไมเราต้องมายกเลิก ทั้ง ๆ ที่ คสช. ไปแล้ว
ฉะนั้นสุดท้ายผมก็คงจะพูดอีกนิดหนึ่งครับว่า บางครั้งประกาศ หรือคำสั่ง คสช. เอง ไม่ได้ให้อำนาจเจ้าหน้าที่เป็นเฉพาะเจาะจง แต่เจ้าหน้าที่ก็สามารถเลือกที่จะ ปฏิบัติได้ อย่างเช่น การรักษาความสงบตามประกาศ ฉบับที่ ๗ ๒๕๕๗ ก็บอกไว้ว่า ต้องรักษาความสงบเรียบร้อย แต่สุดท้ายแล้วบางครั้งเจ้าหน้าที่ก็อาศัยกติกานี้ อย่างผมไม่ได้ ถูกคำสั่งเรียกของ คสช. ไม่เหมือนท่านอดิศร เพียงเกษ ขออนุญาตเอ่ยนาม ท่านได้ เล่าให้ฟังไปแล้ว ท่านก็ถูกคำสั่งเรียกไป ผมไม่ได้ถูกคำสั่งเรียกครับประธาน ในปี ๒๕๕๗ ผมยังเรียนอยู่ชั้นปีที่ ๔ แต่ผมถูกอุ้มไปเลยครับท่านประธาน ประสบการณ์โดยตรงของผม คือโดนอุ้มไปเลย ผมเดินอยู่ในห้างสยามพารากอน ผมโดนอุ้มไปเข้าค่ายอยู่ที่สโมสร กองทัพบก วิภาวดีรังสิต โดยไม่ต้องอาศัยคำสั่งประกาศใด ๆ เลย แค่บอกว่าเราจะไปชุมนุม ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ชุมนุมนะครับ ผมยกตัวอย่างว่าประกาศนี่ให้อำนาจกับ คสช. ในยุคนั้นจริง ๆ ก็เลยต้องเล่าให้ฟังว่าเป็นปัญหาสะสม และยังมีคำสั่งนี้สะสมอยู่ในปัจจุบันหลายฉบับ รวมแล้วยังมีอีกประมาณ ๕๐๐ ฉบับรวมกัน ฉะนั้นก็อยากจะให้ค่อย ๆ ว่ากันไปว่าจะยกเลิก แก้ไข หรือปรับปรุงอย่างไร ก็ขอให้ทางสภาของเราได้ช่วยกันผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้ครับ ขอบคุณครับท่านประธาน