ธิษะณา สนับสนุนปรับกฎหมายสื่อลามก เปิดพื้นที่สร้างสรรค์มีเหตุผล

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๑ · ๗ สิงหาคม ๒๕๖๗

ธิษะณา ชุณหะวัณ อภิปรายสนับสนุนร่างแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 โดยหารือปัญหาการตีความกฎหมายเกี่ยวกับสื่อลามกที่คลุมเครือ จนนำไปสู่การเซ็นเซอร์เกินจำเป็นโดยไม่มีเกณฑ์ชัดเจน พร้อมเสนอให้ทบทวนกฎหมายเพื่อแยกแยะเนื้อหาอย่างมีเหตุผล เปิดพื้นที่ให้สื่อสำหรับผู้ใหญ่ภายใต้การควบคุมที่เหมาะสม แทนการห้ามอย่างเบ็ดเสร็จที่ไม่สามารถบังคับใช้ได้จริงและส่งผลให้เยาวชนเข้าถึงเนื้อหาได้โดยไม่มีการกรอง ขณะเดียวกันเสนอให้ทำให้สื่อลามกถูกกฎหมายภายใต้กรอบการกำกับอย่างเข้มงวด เพื่อลดการเข้าถึงของเยาวชน ส่งเสริมการคุ้มครองสิทธิผู้ประกอบอาชีพ ป้องกันการค้ามนุษย์ และเพิ่มประสิทธิภาพการเก็บรายได้ของรัฐ โดยย้ำว่าการเสพสื่อลามกไม่ขัดศีลธรรมอันดีงามตามนิยามทางกฎหมายหากไม่นำไปสู่การกระทำผิดต่อผู้อื่น และเรียกร้องให้ปรับปรุงกฎหมายให้ทันสมัย รวมถึงยอมรับอาชีพที่เกี่ยวข้องกับบริการทางเพศอย่างเป็นธรรม เพื่อส่งเสริมความเสมอภาคทางเพศและโอกาสในเศรษฐกิจสร้างสรรค์

นางสาวธิษะณา ชุณหะวัณ กรุงเทพมหานคร

เรียนท่านประธานที่เคารพ ดิฉัน ธิษะณา ชุณหะวัณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตปทุมวัน สาทร และราชเทวี พรรคก้าวไกล ดิฉันขออภิปรายสนับสนุนร่างกฎหมายของเพื่อนสมาชิก สส. เท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร ในการเสนอแก้ไขประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๗ มีสาระสำคัญคือ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)

การทำให้ประเทศไทย สามารถผลิต ครอบครอง และจำหน่ายสื่อที่ขณะนี้เราเรียกว่า ลามกอนาจาร ที่มีเนื้อหาของ บุคคลตั้งแต่อายุ ๒๐ ปีขึ้นไปได้ ซึ่งจะส่งผลให้ประเทศไทยเข้าใกล้การเป็นสังคมสมัยใหม่ค่ะ ที่เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเท่าเทียมกันโดยเสมอภาคค่ะ ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๗ และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ มาตรา ๑๔ (๔) โดยสาระสำคัญ คือการกำหนดคำว่า ลามก ไว้ในตัวบทกฎหมาย โดยไม่ได้ให้ความหมายที่เจาะจงกับคำว่า ลามก จึงทำให้ความผิดเกี่ยวกับสิ่งลามกมันเกิน ความครอบคลุม และกว้างขวางจนเกินไปในการตีความค่ะ จนเป็นปรากฏการณ์ Sensor ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นก้นชินจัง หรือว่าหน้าอกของชิซุกะก็โดน Sensor นะคะ ตอนที่ดิฉัน ดูโดราเอมอนตอนเด็ก ๆ นะคะ เพราะมีการตีความว่าอาจจะเป็นภาพลามกได้ค่ะ ทั้งนี้ เมื่อกฎหมายไทยไม่ได้ให้คำนิยามที่ละเอียดของคำว่า ลามก เราก็จำเป็นต้องอาศัย ความหมายจากพจนานุกรม ซึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ ได้ให้ ความหมายของคำว่า ลามก ไว้ว่า หยาบช้า ต่ำทราม หยาบโลน อันเป็นที่น่ารังเกียจของคนดี มีศีลธรรม เช่น หนังสือลามก พูดลามก ทำลามก หากตีความหมายตามนี้การกำหนด กระทำความผิดของกฎหมายไทยเกี่ยวกับสิ่งลามกก็ไม่ได้มีความชัดเจน และไม่สามารถเจาะจงได้ว่าเป็นสิ่งใดบ้างที่เป็นความผิดตามกฎหมาย เพราะเราพิจารณา ความหยาบช้า ต่ำทราม ความหยาบโลนหรือมองว่าอันต้องเป็นที่น่ารังเกียจของสังคม และคนดีมีศีลธรรม ซึ่งมันค่อนข้างกว้างและไม่ได้มีมาตรฐานอะไร และเปิดให้ใช้ดุลพินิจ มากจนเกินไป ที่ใช้เป็นเกณฑ์วัดว่าอะไรคือความน่ารังเกียจ อะไรคือคนดีมี ศีลธรรมค่ะท่าน เพราะว่ามัน Wake มากค่ะ ในความเป็นจริงนั้นสังคมไทยมีการเผยแพร่สิ่งลามกอยู่ในสังคม โดยปราศจากการควบคุมอยู่แล้วนะคะ โดยเฉพาะเมื่อสิ่งเหล่านี้กลายเป็นสิ่งนอกกฎหมาย รัฐจึงเน้นการกฎปราบ แต่ไม่สามารถควบคุมได้ โดยสภาพเมื่อเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายค่ะ ผู้คนจึงครอบครอง หรือส่งต่อสิ่งลามกเหล่านี้โดยการปกปิด และไม่มีการควบคุมเข้าถึง มีการส่งต่อผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ต่าง ๆ ซึ่งใช้แพลตฟอร์มเหล่านี้ไม่มีการควบคุม การเข้าถึงของบุคคล จึงไม่มีการกำหนดเกณฑ์อายุของผู้ใช้งาน และส่งผลให้เยาวชนที่มีอายุ ต่ำกว่า ๑๘ ปีเข้าถึงเนื้อหาได้เป็นจำนวนมากค่ะท่านประธาน และนอกจากนั้นเป็นการ ยินยอมด้วยนะคะ ขอสไลด์ที่ ๒ นะคะ ถึงท่านจะห้ามสื่อลามก มันก็มีอยู่แล้วนะคะ อย่างเช่น อาบอบนวด Lounge ต่าง ๆ บ่อน ท่านอย่ามาทำเป็นสังคมดัดจริต และ Sex Worker เหล่านี้ก็มีอยู่แล้ว เป็นอาชีพที่สุจริต และเป็นอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ อย่างที่เพื่อนสมาชิกได้พูดไปก่อนหน้านี้นะคะ มีมาตั้งแต่ Victorian era ซึ่งเป็นอาชีพ ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก จากรายงานของ Global Digital Report 2024 โดย Maltwater พบว่า ๑๐ เว็บไซต์ที่คนไทยเยี่ยมชมมากที่สุด ๓ อันดับเป็นสื่อลามกอนาจาร หากขยายเป็น ๒๐ อันดับ จะมีมากถึง ๕ เว็บไซต์ พูดง่าย ๆ คือ ๑ ใน ๔ ของเว็บไซต์ยอดนิยมของคนไทย เป็นเว็บโป๊ค่ะท่านประธาน ซึ่งสิ่งนี้ยังไม่รวมถึงสื่อลามกในแพลตฟอล์มอื่น ๆ ที่ดิฉันได้กล่าว ไป อย่างเช่น X Twitter OnlyFans หรือแม้กระทั่งใน LINE กลุ่มต่าง ๆ ซึ่งก็ไม่ได้ จัดรวมอยู่ในสื่อที่มีการเข้าถึงมากที่สุดในประเทศเรานะคะ แม้ว่าจะไม่มีข้อมูลอย่างละเอียด แต่จากสถิติเบื้องต้นก็สามารถอนุมานได้ว่าประเทศไทยมีผู้เสพสื่อลามกมากเพียงใด ซึ่งดิฉัน ก็เชื่อว่าแทบทุกคนในรัฐสภานี้คงไม่มีใครกล้าปฏิเสธว่าไม่เคยเสพสื่อเหล่านั้น ดังนั้น ไม่ว่าจะด้วยข้อเท็จจริงทางตัวเลข หรือทางชีวภาพ ความรู้สึกและอารมณ์ทางเพศ ตลอดจนถึงเพศหรือสื่อลามก ล้วนเป็นความธรรมดาสามัญค่ะท่านประธาน เป็นสิ่งที่ทุกคน รู้จักและเข้าถึงได้อยู่แล้ว แต่เรากลัว เก็บซ่อนเอาไว้ในใจ ซ่อนมันไว้ใต้พรม ทำเสียเป็นว่า เป็นเรื่องที่ผิดปกติ เป็นเรื่องที่ไม่มีใครเขาทำกัน และแสร้งทำแบบเช้าชามเย็นชาม ตั้งหน่วยงานโน่น นี่ นั่น ทำเป็นควบคุมผักชีโรยหน้า แต่จริง ๆ ท่านควบคุมไม่ได้ค่ะ และท่านไม่เคยควบคุมได้ ทั้งในมือถือของประชาชนก็มีหลายสิบล้านคนที่มีสื่อลามก สังคม ของเราจะสูญเสียโอกาสและงบประมาณไปกับเรื่องนี้อีกนานเพียงใด เพียงแค่เราหยิบเรื่องนี้ ขึ้นมาบนดินและทำในสิ่งที่ควรจะเป็น เราจะลดความเสียหาย และลดงบประมาณจากการ ได้รับประโยชน์จากสิ่งเหล่านี้อีกมากมาย ขออนุญาตสไลด์ที่ ๓ ค่ะ

อีกประเด็นหนึ่งที่สำคัญ ที่อาจจะถูกตั้งคำถามจากสังคมไทยอย่างแน่นอน คือการปล่อยให้เสรีสื่อลามก แม้ว่าจะอายุ ๒๐ ปีขึ้นไปนั้น จะเป็นการส่งเสริมสนับสนุนให้มี การข่มขืนมากขึ้นหรือไม่ ดิฉันขอยกตัวอย่างงานของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สื่อลามก อนาจารเป็นปัญหาการข่มขืน ซึ่งได้ไปสำรวจฐานข้อมูลในช่วงปี ค.ศ. ๒๐๐๕-๒๐๐๙ จากจำนวน ๓๐ ประเทศ และหาความสัมพันธ์กับตัวแปรผลการศึกษาอย่างชัดเจนว่า การทำให้สื่อลามกถูกกฎหมายนั้น ทำให้อัตราการข่มขืนกระทำชำเราและอาชญากรรม ทางเพศลดน้อยลงค่ะ แต่ต้องปรับการเข้าถึงสื่อเหล่านั้นให้เหมาะสมกับช่วงอายุวัย อย่างมี วิจารณญาณค่ะ สไลด์ที่ ๔ ค่ะ จากการห้ามเป็นการควบคุม ดังนั้นแล้วปัญหานี้จึงไม่ได้ อยู่ที่สื่อลามก หากอยู่ที่ปัจจัยอื่น ๆ โดยรอบที่ควรศึกษาและพิจารณาค่ะ การทำให้สื่อลามก ถูกกฎหมายโดยควบคุมอย่างเคร่งครัด สิ่งเหล่านี้เป็นทางออกค่ะ แล้วหากบางท่าน ถามว่าประสิทธิภาพของรัฐไทยจะเชื่อถือได้หรือไม่ สามารถควบคุมได้หรือไม่ ดิฉันขอตอบ ตรงนี้เลยว่า แม้ว่าเราจะไม่ทำให้สื่อลามกถูกกฎหมาย ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะควบคุม มันได้อยู่ดี ทุกวันนี้เด็กเยาวชนก็สามารถเข้าถึงสื่อลามกเหล่านี้ได้ทางอินเทอร์เน็ตได้รวดเร็ว กว่าผู้ใหญ่หลาย ๆ คน และหากผู้ปกครองตามไม่ทัน อย่างน้อยก็ควรจะทำให้ถูกกฎหมาย ให้ได้มีการควบคุมเนื้อหาอย่างที่เพื่อนสมาชิกได้อภิปรายไปก่อนหน้านี้ ถ้าเราเปลี่ยนแนวคิด จากการห้ามมาเป็นการควบคุม เราก็จะสามารถเข้าไปควบคุมดูแลสื่อลามกเหล่านี้ได้ ตั้งแต่การกำหนดให้มีการลงทะเบียนผู้ที่จะเข้ามาประกอบอาชีพในอุตสาหกรรมนี้ การจำกัดอายุ ของผู้ที่เข้ามาประกอบอาชีพในอุตสาหกรรมนี้ให้ไม่เป็นเยาวชนและผู้ที่อายุต่ำกว่า ๒๐ ปีบริบูรณ์ มีการตรวจสุขภาพร่างกายอย่างสม่ำเสมอ มีการทำหนังสือให้ความยินยอม เพื่อป้องกันการค้ามนุษย์ มีการควบคุมเนื้อหาไม่ให้ส่อไปในทางเสื่อมเสียต่อภาพลักษณ์ หรือยุยงให้มีการกระทำผิด หรือไม่เหมาะสมทางเพศ การคุ้มครองสิทธิของผู้ประกอบอาชีพนี้ ตลอดไป จนถึงการกำหนดมาตราสำหรับช่องทางการเผยแพร่สื่อดังกล่าวอย่างถูกกฎหมาย ว่าจะต้องมีการจำกัดการเข้าถึงบุคคลทั่วไปได้ และต้องไม่มีการเข้าถึงโดยง่าย และเยาวชน ที่มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี ต้องไม่สามารถเข้าถึงได้ หากเรามีมาตรการข้างต้น นอกจาก จะสามารถควบคุมสื่อลามกได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว รัฐยังสามารถติดตามและจัดเก็บ รายได้จากอุตสาหกรรมนี้ได้ด้วยค่ะ ซึ่งมีอยู่ในสังคมเรามาตลอดและนานอีกด้วย ปัญหาหนึ่งที่จะถูกท้วงติงคือ หลายท่านอาจจะรู้สึกว่าเรื่องนี้มันขัดต่อศีลธรรมอันดีงาม ที่ท่านเรียนรู้มา แต่คำว่าศีลธรรมอันดีงามที่ปรากฎอยู่ใต้รัฐธรรมนูญนั้น ไม่ได้หมายถึง ศีลธรรมของศาสนาใดศาสนาหนึ่ง จึงไม่ใช่เรื่องของศีล ๕ หรือการประพฤติผิดในกาม แต่หมายถึงศีลธรรมในทางกฎหมาย กล่าวคือหมายถึงความประพฤติปฏิบัติอันดีงาม ต่อคนในสังคมต่างหาก หากการที่เราเสพสื่อลามก ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปประพฤติข่มขืน กระทำชำเรากับคนอื่นในสังคม ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะกระทำผิดศีลธรรมอันดีงามค่ะ ท่านประธาน

สุดท้ายดิฉันมีความเชื่อว่า คนเราไม่ว่าจะเป็นใคร เป็นเพศใด ศาสนาใด แตกต่างอย่างไร ก็ล้วนเป็นคนเหมือนกัน การประกอบอาชีพนี้ก็เช่นกัน ในประเทศของเรา และทั่วโลกยังมีบุคคลอีกหลายท่านที่ต่างทำมาหากินโดยสุจริต ใช้กำลังและแรงกายของตน ในการประกอบอาชีพ ไม่ได้คดโกงใคร ไม่ได้ลอบทำร้ายใคร ในทางกลับกันพวกเขากลับ สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาล และสรรค์สร้างผลงานดี ๆ ในเชิงของศิลปะ และการให้บริการตอบสนองอารมณ์ อันเป็นพื้นฐานของมนุษย์ คือความต้องการทางเพศ ซึ่งล้วนแล้วแต่ได้รับการยอมรับในสังคมที่เจริญแล้ว โดยพวกเขาเหล่านั้นกลับต้องถูกผลักไส ถูกผลักดันให้ออกจากประเทศนี้ ถูกจับกุมโดยกฎหมายโบราณคร่ำครึ ไม่ทันต่อ การเปลี่ยนแปลง และพยายามเก็บซ่อนพวกเขาไว้ ทั้งที่ความจริงแล้วทุกคนก็ต่างใช้ วัตถุลามกอนาจารเพื่อสำเร็จความใคร่ ก็ไม่แพ้กัน ดังนั้นถึงเวลาแล้วที่พวกเราสมาชิกสภา ผู้แทนราษฎรควรที่จะปรับปรุงแก้ไขกฎหมายให้ทันสมัยต่อโลก และไม่กดทับเพศหญิง หรือเพศสภาพอื่น ๆ ในหลักการของแนวคิดชายเป็นใหญ่ การปฏิเสธไม่ให้คนเท่าเทียมกัน เพื่อให้เป็นกฎหมายที่ดี มีประสิทธิภาพ และเปิดทางให้โอกาสและความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ของสังคมในเศรษฐกิจสร้างสรรค์ในอนาคต ขอบพระคุณค่ะ