ขอบคุณครับ ท่านประธาน ที่เคารพ ผม ณัฐวุฒิ บัวประทุม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล คนจังหวัดอ่างทอง ท่านประธานครับ ผมใส่ชื่อไว้หากเกิดกรณีที่อาจจะมีการไม่เซ็นอนุมัติ ร่างพระบัญญัติฉบับใดฉบับหนึ่งผมก็จะได้อภิปรายถึงหลักการว่าเพราะเหตุใดท่านถึงให้ ความสำคัญต่อร่าง พ.ร.บ. ที่เกี่ยวข้องกับอากาศสะอาดหรือฝุ่นพิษไม่เท่าเทียมกัน แต่ไม่เป็นอะไร ในเมื่อวานนี้ทั้ง ๗ ร่างนั้นได้รับการรับรองและเข้าสู่สภาแห่งนี้ผมก็คงต้องพูดแทนพี่น้องชาว จังหวัดอ่างทองว่าขณะนี้สถานการณ์เรื่องของฝุ่นพิษ มลพิษต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองนั้น เป็นอย่างไร ผมยกตัวอย่างให้ท่านประธานเห็นนะครับ ท่านประธานเองก็ขึ้นเครื่องบิน เดินทางจากจังหวัดเชียงรายอาจจะผ่านจังหวัดอ่างทองอยู่บ้าง จังหวัดอ่างทองเล็ก ๆ ของเรานี้มีด้วยหรือครับเรื่องฝุ่นพิษ แต่ถ้าเราดูตามข่าวโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเดือน ธันวาคมที่ผ่านมาก็ชัดเจนว่าฝุ่นพิษ PM2.5 ของจังหวัดอ่างทองนั้นขึ้นอันดับ ๑ ของประเทศ อย่างไม่น่าเชื่อ บางครั้งเป็นอันดับ ๒ บางครั้งเป็นอันดับ ๓ บางวันเป็นอันดับ ๔ อันดับ ๕ อันดับ ๖ อันดับ ๗ อันดับ ๘ แล้วเกือบทั้งหมดอยู่ใน ๑๐ อันดับแรกโดยตลอด ทางฝ่ายรัฐ ราชการมีข้อมูลหรือไม่ว่าจังหวัดเล็ก ๆ อย่างจังหวัดอ่างทองที่เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ แต่ เพราะเหตุใด ไม่ได้มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ไม่ได้มีการเผาป่า ไม่ได้มีผลิตภัณฑ์เรื่อง ของการเกษตรขนาดใหญ่ แต่ทำไมฝุ่นพิษมันถึงมากมายขนาดนั้น ผมยกตัวอย่างให้ท่านเห็น นะครับ เอาแค่วันที่ ๑๐ มกราคมซึ่งเป็นวันหนึ่งที่มีค่า PM2.5 เกินค่าเฉลี่ยโดยตลอด ที่ อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง ๑๐๑.๑๓๕๘ อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ๙๘.๗๖๔๑ ที่อำเภอ ป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ๘๘.๐๙๕๕ ที่อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง ๙๑.๒๓๙๓ ที่อำเภอ แสวงหา จังหวัดอ่างทอง ๘๔.๘๖๑๘ ที่อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง ๘๑.๓๗๖๔ อำเภอ วิเศษชัยชาญ ๘๖.๑๓๔๘ นี่เกินค่าเฉลี่ยของมลพิษโดยตลอด มีคำตอบไหมครับว่าเกิดอะไร ขึ้น สิ่งที่คณะทำงานทีมงานพรรคก้าวไกลจังหวัดอ่างทอง และทีมงานของพรรคก้าวไกลบอก ให้ Monitor นะ เพราะว่าจุดที่เรียกว่าจุด Hotspot ในอ่างทองเกิดน้อยมากครับ บางวันมีแค่ ๓ จุดเอง แต่เราเห็น Hotspot ในจังหวัดเพื่อนบ้านเป็นจำนวนมาก เราก็ตั้งคำถามง่าย ๆ ครับ ผมเอง ก็ต้องตั้งคำถามว่าร่าง พ.ร.บ. อากาศสะอาดทั้ง ๗ ฉบับนั้นมีคำตอบต่อสิ่งที่ผมจะถามเหล่านี้ หรือไม่
คำถามประการที่ ๑ ที่ทีมงานก้าวไกลอ่างทองถามผู้ว่าราชการจังหวัดก็คือว่า ๑. เทคโนโลยีการตรวจวัดค่าฝุ่นตามมาตรฐานได้มาตรฐานหรือไม่ อย่างไร ตั้งอีกจุดหนึ่ง ไม่เหมือนกันนะครับ ผมเองตั้งในบ้านบางวันขึ้นไป ๑๐๐ กว่า แต่ตั้งอีกจุดหนึ่งที่ห่าง จากบ้านไม่ถึง ๕๐๐ เมตร ลงไปนั่งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบางครั้งก็งงเหมือนกันว่าวันนี้ เป็นหมอกหรือควัน ลงไปนั่งคุยกับแม่น้ำอยากจะถามว่าวันนี้เธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน ซึ่งเราก็แยกไม่ออก
คำถามประการที่ ๒ ก็คือระบบการเตือนภัยในระดับพื้นที่หรือชุมชนอยู่ที่ใด เราเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยังต้องเข้าไป Search เลยว่าวันนี้ GISTDA บอกแบบใด อย่างไร แต่เสียงตามสายที่อยู่ในชุมชนหรือแม้กระทั่งจังหวัดไม่ได้มีการเตือนนะครับ
คำถามประการที่ ๓ ก็คือแล้วกลุ่มเปราะบางอย่างไร ผมพูดแค่ลง Twitter ว่าวันนี้พี่น้องชาวอ่างทองมีฝุ่นเกิน ปรากฏว่ามีชาวบ้านร้องมาถึงผมบอกว่าขอบพระคุณมาก นอนโรงพยาบาลมาแล้ว ๕ วันด้วยอาการภูมิแพ้ สิ่งเหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นคนตั้งครรภ์ ไม่ว่า จะเป็นเด็ก ไม่ว่าจะเป็นผู้สูงอายุ ไม่ว่าจะเป็นผู้ป่วย โรคต่าง ๆ ที่มีลักษณะเฉพาะเขาก็ต้อง ได้รับการเตือนภัยหรือการป้องกันเป็นพิเศษ
ประเด็นที่ ๔ ก็คือตกลงการลดการเผานั้นทำได้จริงหรือไม่ ไร่อ้อยเอาอย่างไร นาข้าวเอาอย่างไร นาข้าวที่ท่านไปรณรงค์มีการเอากรณีของการเอาฟางข้าวไปทำอย่างนั้น อย่างนี้ มันไม่ได้ตอบโจทย์นะครับ เพราะโจทย์คือการเผาไปที่ตอหรือซังของข้าวที่อยู่ ในพื้นนา
ประเด็นที่ ๕ ก็คือเรื่องของรถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรถบรรทุก รถขนทราย ซึ่งก็ต้องขอบพระคุณว่าทุกโครงสร้างของคณะกรรมการในระดับจังหวัดมีขนส่งจังหวัด มีตำรวจที่ดูแลสิ่งเหล่านี้ แต่ท่านคุมได้จริงหรือไม่ แล้วเดี๋ยวผมจะตั้งคำถามต่อ
ประเด็นที่ ๗ ก็คือมลพิษที่เป็นเรื่องของการดูแลโรงงานต่าง ๆ ที่อยู่ในพื้นที่ ซึ่งมีสภาพไม่เหมือนกัน ที่ผมต้องตั้งคำถามว่าจะทำแบบนี้ได้จริงหรือไม่ เพราะอย่างที่ผม นำเรียนว่าโครงสร้างที่ตั้งไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งร่าง พ.ร.บ. การบริหารจัดการเพื่ออากาศ สะอาดของคณะรัฐมนตรีนั้นบอกว่าต้องมีคณะกรรมการระดับจังหวัด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือว่า มันข้ามจังหวัดมาครับ มันข้ามจากจังหวัดข้างเคียง มันข้ามจังหวัด มันข้ามมาจากประเทศ เพื่อนบ้าน แบบนี้การมีโครงสร้างของกรรมการจังหวัดตอบคำถามเหล่านี้ได้หรือไม่ ท่านชี้แจงให้พี่น้องชาวอ่างทอง ชี้แจงให้พี่น้องประเทศไทยได้ยินชัด ๆ ได้ไหมครับว่ามันตอบ ได้จริง ๆ นะว่าโครงสร้างในระดับจะแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้ นั่นเป็นหมวดหมู่แรกที่เป็น หมวดหมู่ใหญ่หมวดหมู่ที่ ๒ ที่ผมอยากจะนำเรียนครับ เพราะว่าโครงสร้างที่ท่านสร้างไว้มี โครงสร้างในระดับชาติออกเป็น ๒ ชุดด้วยกัน ชุดหนึ่งดูเรื่องนโยบาย ชุดหนึ่งดูเรื่อง การบริหาร ผมยกตัวอย่างครับ ในมือของผมเป็นรายงานการตรวจสอบที่ ๗๘/๒๕๖๖ ของ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติต่อโรงงานเอกชนแห่งหนึ่งที่ทำเรื่องอุตสาหกรรมสิ่งทอ ท่านประธานทราบไหมครับว่าโรงงานแห่งนี้มีการถูกร้องเรียนทั้งสิ้นตั้งแต่ปี ๒๕๕๗ เป็น จำนวน ๓๕๓ ครั้งด้วยกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปล่อยก๊าซที่เรียกว่า CSO เกินค่ามาตรฐาน ท่านต้องไปแบบผมครับ ไปนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโรงงานในหน้าหนาว เหมือนผู้ว่าราชการจังหวัด อ่างทองท่านปัจจุบันไปนั่ง แล้วท่านจะรู้ว่ากลิ่นมันเหม็นแบบใด แสบจมูกแบบใด นี่นั่งแค่ ครึ่งชั่วโมงนะครับ ตกลงการที่ท่านสร้างโครงสร้างให้มีกรรมการในระดับชาติ กรรมการนโยบาย กรรมการบริหารจัดการ ผมยกตัวอย่างแค่อันเดียว โรงงานในจังหวัด อ่างทองร้องไป ๓๐๐ กว่าครั้งในรอบเกือบ ๑๐ ปีที่ผ่านมา โครงสร้างระดับชาติจะแก้ปัญหา เหล่านี้ได้อย่างไร ซึ่งแน่นอนครับทั้งหมดทั้งมวลที่ผมพูดเหล่านี้นั่นเป็นประเด็นที่ผมคิดว่า ร่าง พ.ร.บ. ฝุ่นมลพิษและมลพิษข้ามพรมแดนของก้าวไกลนั้น ผมก็ไม่อยากแข่งต่อท่าน นะครับ แต่จริง ๆ ถ้าท่านกาก้าวไกลฝุ่นภัยต้องลดลงแน่นอน แต่อย่างไรก็ตามวันนี้เอาเป็นว่า เราเอาตรงกันไปตรงกันมาครับ ในเมื่อหลักการของกฎหมายทั้ง ๗ ฉบับนั้นเป็นหลักการที่มี ความใกล้เคียงกัน และท่านประธานอาจารย์วันมูหะมัดนอร์ มะทา ท่านก็พูดชัดตั้งแต่ การประชุมครั้งที่แล้วว่าเราจะพิจารณาร่วมกันและลงมติครั้งเดียวกัน ก็เชื่อว่าสภาแห่งนี้ จะเป็นตัวแทนพี่น้องประชาชนที่ได้รับผลกระทบทั้งประเทศรับหลักการร่างกฎหมายทั้ง ๗ ฉบับพร้อมกันเพื่อนำไปสู่การแก้ไขปัญหาฝุ่นพิษ มลพิษให้เกิดขึ้นอย่างถาวรในประเทศไทย ขอบคุณครับท่านประธาน