นายจำลอง ภูนวนทา กาฬสินธุ์

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านสมาชิกผู้ทรงเกียรติ ผม จำลอง ภูนวนทา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ เขตเลือกตั้งที่ ๓ พรรคพลังประชารัฐ ท่านประธานครับ ผมเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ให้ การสนับสนุนร่าง พ.ร.บ. อากาศสะอาด จึงขอร่วม Jam ใคร่ขอเวลาท่านประธานเพื่อร่วม Jam ในการอภิปรายในครั้งนี้ ท่านประธานครับ รัฐมีหน้าที่ในการจัดการสภาพแวดล้อมให้ อากาศมีความสะอาดเพื่อการดำรงอยู่ของชีวิตพี่น้องประชาชนโดยทั่วไป ขอสไลด์เลยครับ

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

ท่านประธานครับ บ้านผมโดยหลักแล้ว มีอาชีพเกษตรกร บ้านผมเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีปัญหาในการเผาอ้อยใน ๕ จังหวัด การเผาอ้อยก็เป็นมูลเหตุหนึ่งในการทำให้เกิดสภาพอากาศไม่สะอาด ท่านประธานครับ อากาศที่ไม่สะอาดเกิดจากอะไรสาเหตุครับท่านประธาน เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรม เกิดจากการเผาในที่โล่ง เช่นภาพที่ท่านประธานได้ชมเมื่อสักครู่นะครับ ที่ท่านประธานเห็นนี้ บ้านผมเรียกหิมะดำ เกิดจากการเผา แล้วฝุ่นสีดำนี้จะปลิวมาตก ท่านเห็นไหมครับหลังคารถ ภาพที่ ๒ หลังคารถขาว ๆ จะปกคลุมไปด้วยหิมะดำ ท่านประธานครับ นี่คือการเผาในที่โล่ง มลพิษอีกอย่างหนึ่งเกิดจากพิษการก่อสร้าง พิษจากยานพาหนะอันเกิดจากการเผาไหม้ ความไม่สมบูรณ์ของสันดาปของเครื่องยนต์ทำให้เกิดควันดำ แล้วก็เป็นการทำลายอากาศ อีกประเด็นหนึ่งนะครับท่านประธาน โรงงานที่ก่อสร้างขึ้นมาแล้วสร้างความรำคาญให้กับ พี่น้องประชาชนก็คือโรงไฟฟ้าชีวมวล หลายแห่งพี่น้องประชาชนเดือดร้อน รัฐควรจะส่งเสริม โรงงานอุตสาหกรรมที่ผลิตไฟฟ้าที่สะอาด เช่น พลังงานแสงอาทิตย์หรือพลังงานน้ำ ท่านประธานครับ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าเราจะออกกฎหมายฉบับไหน เข้มงวดแค่ไหนก็ตาม มันขึ้นอยู่กับการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่บ้านเมืองหรือผู้รักษากฎหมาย ผมเกรงว่าร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้เมื่อผ่านสภาออกไปเป็นกฎหมายแล้ว ผมเกรงที่สุดครับ ผมเกรงเรื่องความเสมอภาค ของกฎหมายจะนำไปใช้ไม่เกิดความเป็นธรรมกับพี่น้องประชาชนอย่างเสมอภาค ท่านประธานครับ สิ่งที่ผมมองเห็นความสำคัญที่สุดในการทำให้ประเทศชาติมีอากาศ ที่สะอาด ให้เกิดอากาศที่พี่น้องประชาชนสูดเข้าไปแล้วเป็นคุณต่อชีวิต มีอยู่เรื่องหนึ่งที่สำคัญ ที่สุดคือการสร้างจิตสำนึกให้กับพี่น้องประชาชนให้มีความรู้สึกรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเอง ทำลงไปว่าดีหรือไม่ดีแค่ไหน เพราะฉะนั้นการสร้างแรงจูงใจจะเป็นเรื่องสำคัญครับ ท่านประธาน กรณีตัดอ้อยเมื่อสักครู่นี้ ผมได้มีโอกาสลงไปสัมผัสด้วยตัวผมเอง ไปถาม ชาวบ้านว่าถ้าไม่เผาตัดอ้อยได้ไหม เขาก็บอกว่าได้ แต่ว่าแรงงานหายาก ท่านประธานทราบ ไหมว่าอ้อยที่นำไปขายโดยไม่ได้เผาเป็นอ้อยสด เขาเรียกอ้อยสด ได้ราคาดีกว่าอ้อยที่ถูก ไฟเผาเกือบ ๒๐๐ บาทนะครับท่านประธาน แต่ว่าเกษตรกรให้คำตอบกับผมว่าไม่สามารถที่ จะทำได้เนื่องจากว่า ๑. หาคนงานอยาก ค่าแรงแพง ผมก็ถามว่าเครื่องมือทุ่นแรงก็คือ อุปกรณ์ในการตัดอ้อย มีไหม มี ท่านจะเห็นภาพนี้ครับ ก็คือรถตัดอ้อย รถตัดอ้อยจะตัดอ้อย สดใส่รถบรรทุกเพื่อนำส่งโรงงานอุตสาหกรรม ท่านประธานครับ ผมสังเกตและคิดได้ว่า การทำแบบนี้มันต้องได้รับการอุดหนุน ได้รับการส่งเสริมจากภาครัฐ เช่น การที่ประเทศไทย เรามีวิทยาลัยอาชีวะ มีวิทยาลัยเทคนิค มีเอกอุตสาหกรรมยานยนต์ซึ่งสามารถวิจัยและ พัฒนาเครื่องมือในการตัดอ้อยให้ทันสมัยและราคาถูก พี่น้องประชาชนเข้าถึงได้ อีกอย่างหนึ่งครับท่านประธาน การที่เราจะสร้างจิตสำนึกให้พี่น้องประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม ในการให้ความร่วมมือกับภาครัฐในการลดมลภาวะในครั้งนี้รัฐจะต้องออกแรง โดยเฉพาะ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์กับกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ภาครัฐ โดยเฉพาะการให้การสนับสนุนงบประมาณ ท่านประธานครับ ระดับจังหวัดควรจะมี ผู้ว่าราชการจังหวัด มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ระดับอำเภอควรจะมีนายอำเภอและกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ระดับตำบลควรจะมีกำนันเป็นประธานร่วมกับนายกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้ความร่วมมือตรวจสอบในการใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด และต้องให้การสนับสนุน งบประมาณ ไม่ใช่มอบแต่หน้าที่นะครับ ต้องให้งบประมาณเขาไปด้วยเพื่อสะดวกและ การทำงานแบบมีประสิทธิภาพ สิ่งสุดท้ายที่ผมจะนำกราบเรียนท่านประธาน ผมว่าถ้าหาก เราเพิ่มงบประมาณให้กับผู้ที่ทำการเกษตรปลูกอ้อยหรือปลูกข้าว ผู้ใดก็ตามที่ไม่เผาซังข้าว ไม่เผาอ้อยควรจะอนุมัติงบประมาณเพิ่มเติมให้เขาอีกตันละ ๒๐๐-๓๐๐ บาท ผมถาม เกษตรกรแล้วครับ เขาบอกเขาพอใจ และเป็นการช่วยเหลือเกษตรกรให้ลืมตาอ้าปากได้ด้วย เป็นการสร้างจิตสำนึกให้พี่น้องประชาชนที่เป็นเกษตรกรให้ความร่วมมือกับภาครัฐมากขึ้น จึงกราบเรียนท่านประธานมาด้วยความเคารพครับท่านประธาน ขอบคุณครับ