วิโรจน์ ลักขณาอดิศร หารือปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจผิดกฎหมายและเครือข่ายมาเฟียข้ามชาติ ชี้ปัญหาความล่าช้าเกิดจากข้อจำกัดด้านความโปร่งใส การเข้าถึงข้อมูลของประชาชน และกฎหมายที่จำกัดเสรีภาพข้อมูล ซึ่งส่งผลให้ดัชนีภาพลักษณ์การคอร์รัปชันของไทยต่ำอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะกรณีส่วยรถบรรทุกและค้าประเวณีเด็ก พร้อมเรียกร้องให้จัดการอย่างจริงจังและเร่งยกระดับคะแนน CPI นอกจากนี้ยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการแก้ไขมาตรา 17 ของร่างกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจของ ป.ป.ท. ในการเสนอแนะนโยบายป้องกันการทุจริต โดยเตือนถึงความเสี่ยงที่กฎหมายอาจถูกบิดเบือนเพื่อผลประโยชน์หากไม่มีการออกแบบที่รอบคอบและโปร่งใส
ท่านประธานครับ ผม วิโรจน์ ลักขณาอดิศร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ผมคงใช้ เวลาไม่มากในการสรุปนะครับ ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณเพื่อนสมาชิกทุกฟากฝ่าย ทั้งฟาก ฝ่ายรัฐบาลแล้วก็ฝ่ายค้านนะครับ ที่วันนี้ผมติดตามฟังการอภิปรายก็เห็นพ้องต้องกันในการ ที่จะแก้ไขปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันด้วยกัน ผมยืนยันครับว่าการทุจริตคอร์รัปชัน ในทุกวันนี้ไม่ใช่แค่การที่มีเจ้าหน้าที่รัฐบางคนที่ประพฤติมิชอบแล้วเอาเงินเข้าไปสู่กระเป๋า ตัวเอง แต่เงินที่ทุจริตเหล่านั้นหลายครั้งจำนวนไม่น้อยโยงใยกับธุรกิจผิดกฎหมาย ยิ่งการ ทุจริตคอร์รัปชันเกิดขึ้นมากเท่าไร เท่ากับว่าสังคมนี้กำลังสถาปนาธุรกิจสีเทา โดยเฉพาะ Mafia ข้ามชาติให้ยึดกุมอำนาจ อธิปไตยและกดขี่ข่มเหงคุณภาพชีวิตที่ดีของพี่น้องประชาชนไปอย่างเรื่อย ๆ เรื่องนี้ก็เป็น เรื่องที่น่ายินดีที่แห่งนี้สภาแห่งนี้เห็นตรงกันที่จะต้องแก้ไขปัญหาเรื่องนี้อย่างจริงจังเสียที ผมเห็นเพื่อนสมาชิกหลายคนพูดถึงดัชนีภาพลักษณ์การคอร์รัปชันหรือว่า Corruption Perception Index ผมได้พูดคุยเรื่องนี้กับนักวิจัยที่ศึกษาว่าเหตุผลใดที่เป็นเหตุผลสำคัญ ที่ทำให้ประเทศไทยมีคะแนนดัชนี CPI ต่ำครับ ปรากฏอย่างนี้ครับ ผมขอนำเรียนไปยัง ท่านรัฐมนตรีผ่านท่านประธานว่า ๒ ปัจจัยหลัก ๆ ที่ทำให้ CPI ประเทศไทยลดต่ำก็คือ ปัจจัยแรกคือความโปร่งใสและการเข้าถึงข้อมูลจากภาครัฐ ตราบใดก็ตามที่ประชาชนยังคง เข้าถึงข้อมูลจากภาครัฐได้อย่างจำกัดแบบนี้ความโปร่งใสแทบจะหากันไม่ได้แบบนี้ CPI ไม่ได้ ดีขึ้นครับ หนำซ้ำยังมีกฎหมายปิดปากต่าง ๆ ทั้ง พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ พ.ร.บ. ไซเบอร์ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ยิ่งจะทำให้คะแนน CPI ของประเทศไทยไม่มีวันโงหัวขึ้น
อีกประการหนึ่งก็คือ ทุกประเทศมีปัญหาทุจริตคอร์รัปชันทั้งสิ้น แต่ประเทศ ที่มีคะแนน CPI ดี คือการปฏิบัติการหลังจากที่พบว่ามีการทุจริตคอร์รัปชันที่เขาจัดการ แล้วก็สาวไปถึงต้นตอไม่ว่าจะใหญ่แค่ไหนก็เล็กกว่ากฎหมาย แต่สำหรับประเทศไทยครับ ยกตัวอย่างใกล้ตัวที่ ส่วย Sticker รถบรรทุก ๒๐,๐๐๐ กว่าล้านบาทต่อปี ผลสอบปรากฏว่า จับนายดาบ ๔-๕ คน นี่ยังไม่นับเรื่องการค้าประเวณีเด็กที่คนทั่วโลกรู้ว่าประเทศไทยเป็น Hub ของการค้าบริการเด็ก แต่พอถามตำรวจ ตำรวจตอบว่า ไม่มี ถามใครก็ตอบว่า ไม่มี สลากหรือลอตเตอรี่ไม่มีเลยครับที่ขายราคาเกิน ทุกวันนี้ท่านประธานที่ซื้อ ท่านรัฐมนตรีที่ซื้อ เป็นภาพลวงตาทั้งสิ้น ถ้าเรายังคงจัดการกับปัญหาคอร์รัปชันแบบลูบหน้าปะจมูกแบบนี้ CPI ไม่มีทางดีขึ้นนะครับ ผมก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่ากฎหมายฉบับนี้จะถูกเอาไปใช้อย่างจริงจัง และประเทศของเราจะจัดการและรับมือ และ Take Action กับการทุจริตได้ดีกว่านี้ นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุดครับ
เรื่องต่อมาก็คือในมาตรา ๖ ของร่างแก้ไขฉบับนี้ที่พูดถึงมาตรา ๑๗ ที่มีการยกเลิกข้อความเดิมในมาตรา ๑๗ แล้วเขียนใหม่ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีมากครับ เพราะว่า เพื่อนสมาชิกทุกท่านที่อยู่ในกรรมาธิการต่าง ๆ สามารถใช้มาตรา ๑๗ (๒) ที่ระบุไว้ว่า ป.ป.ท. มีอำนาจหน้าที่ในการเสนอแนะ และให้คำปรึกษาแก่รัฐมนตรีเกี่ยวกับนโยบาย มาตรการและแผนการพัฒนา รวมทั้งการปรับปรุงกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ หรือมาตรการ ต่าง ๆ เพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ ท่านประธานครับ ผมย้ำตรงนี้ว่า ประเทศไทยมีระเบียบและประกาศอยู่หลายฉบับมาก ๆ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อเอื้อให้เกิดการ ทุจริตคอร์รัปชัน เอื้อให้เกิดการฮั้วประมูล ยกตัวอย่าง ๒ ตัวอย่างง่าย ๆ ครับ อย่างกรณี ของการก่อสร้างทางที่ผมได้พูดไป ทุกวันนี้ผู้รับเหมาชั้นหนึ่งมีโอกาสยากมาก ๆ ที่จะขึ้นเป็น ผู้รับเหมาชั้นพิเศษ เพราะประกาศจากคณะกรรมการราคากลางมีการกำหนดเงื่อนไข ที่สูงเกินไปจนมิอาจทำให้ผู้รับเหมาชั้นหนึ่งเลื่อนขึ้นเป็นผู้รับเหมาชั้นพิเศษได้ ทำให้ผู้รับเหมา ชั้นพิเศษอยู่ในสภาพกึ่งผูกขาด เอื้อให้เกิดการฮั้วประมูล มาตรา ๑๗ (๒) ป.ป.ท. ก็มีอำนาจ ในการให้ข้อเสนอแนะ และถ้าให้ข้อเสนอแนะแล้วไม่ดำเนินการแก้ไข ก็ร้อง ป.ป.ช. ต่อไป ก็จะเป็นหลักฐานว่าเพิกเฉย ไม่สนใจที่จะจัดการกับปัญหาคอร์รัปชัน ทั้งหมดทั้งมวล ผมหวังเป็นอย่างยิ่งครับว่าในชั้นกรรมาธิการ ผมเข้าใจว่าเพื่อนสมาชิกน่าจะรับทั้ง ๒ ร่าง เพราะปัญหาภัยร้ายของการคอร์รัปชันเป็นสิ่งที่พวกเราทั้งสภาต้องร่วมกันแก้ไข ผมหวัง เป็นอย่างยิ่งว่าในมาตรา ๓๖ และในมาตรา ๔๐ ผมฝากกรรมาธิการได้เข้าไปดูในรายละเอียด เพราะผมเชื่อว่าในมาตรา ๒ มาตรานี้ถ้าไม่ได้รับการออกแบบให้รอบคอบจะกลายเป็นกลไก เครื่องมือในการวิ่งเต้นเพื่อให้ผู้ที่ทำความผิดทุจริต และคอร์รัปชันสามารถวิ่งเอาผลประโยชน์ ไปให้ผู้บังคับบัญชาหรือบางคน บางนาย ใน ป.ป.ท. ในการทำให้ตัวเองพ้นผิดได้ ก็ทั้งหมด ทั้งมวลก็ขอบคุณเพื่อนสมาชิกทุกท่านนะครับ ทั้งหมดทั้งมวลก็ขอบคุณเพื่อนสมาชิกทุกท่าน นะครับ แล้วก็ขอบพระคุณอาจารย์ชูศักดิ์ด้วยขออนุญาตที่เอ่ยนามที่กรุณาชื่นชมผมนะครับ ก็ขอบคุณสภาแห่งนี้ทุกท่าน ขอบพระคุณครับ