ท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแข่งเขต กรุงเทพมหานคร ธนบุรี คลองสาน บางปะกอก พรรคก้าวไกล ขออธิบายในฐานะมัคคุเทศก์บัตรสีบรอนซ์เงิน ท่านประธานครับ ผมเองก่อนมาเป็นผู้แทนราษฎรอาชีพสุดท้ายที่โด่งดังที่ทุกคนทราบก็คือ ทำเบียร์ เปิดร้านเบียร์ ก็ยังเป็นมัคคุเทศก์ไปด้วย เป็นเวลากว่า ๕ ปี อบรมเป็น ๑๐ เดือน กว่าจะได้ใบอนุญาตมา ผมเองอยากพูดแทนบุคคลที่เป็นมัคคุเทศก์และคนที่อยู่ในอุตสาหกรรม ท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก พวกเราเป็นอาชีพบริการครับ ขายเวลา ขายแรงงาน ขายความสุข บางครั้งไม่มีความสุขหรอกครับ แต่เราต้องมอบความสุขให้คนอื่น เพื่อนสมาชิกพรรคผม ท่านการณิกได้อภิปรายเกี่ยวกับวันหยุดที่จะเพิ่มขึ้นในร่าง พ.ร.บ. นี้ เรามัคคุเทศก์ทราบดีว่า เมื่อวันหยุดที่มันเพิ่มขึ้นมันหมายความว่าวันที่เราทำงานมากขึ้นซึ่งเป็นผลดีครับ เพราะปกติแล้ว มัคคุเทศก์จะเป็นอาชีพอิสระ น้อยคนมากที่จะมีสังกัดเป็นบริษัทได้เงินเดือนแบบเขา บางครั้งผมจะกล่าวอย่างนี้ก็ไม่ผิด บอกว่ามัคคุเทศก์ไม่ต่างอะไรกับชาวนาเลยครับ ท่านประธาน หน้า High Season ก็เหมือนหน้าที่เราต้องลงดำนา หว่าน ไถ พอหน้า Low Season เราก็นั่งตบยุงกันอยู่บ้าน บางครั้งฟ้าฝนไม่ดีเกิดเหตุการณ์ทางการเมืองบ้าง อะไรบ้าง ชุมนุมในกรุงเทพมหานคร ผมเคยเจอครับท่านประธาน ไม่มีงานเลย บริษัทที่ผมทำงานด้วย บ่อย ๆ ๒-๓ บริษัทก็ไม่ได้ดูแลอะไรผมเลยครับ ต้องไปหางานอย่างอื่นทำ ไปเป็น English Camp Trainer อะไรต่าง ๆ ดิ้นรนกันไป ไม่มีสวัสดิการใด ๆ ทั้งสิ้น ร่าง พ.ร.บ. ฉบับนี้ผมว่า ตอบโจทย์เป็นอย่างยิ่งครับ ผมเคยคุยกับไกด์อาวุโสมากมายที่พยายามผลักดัน พ.ร.บ. สภามัคคุเทศก์ ผมก็ถามว่าทำไมเราต้องมีสภามัคคุเทศก์ด้วยครับ เขาบอกว่าอยากให้มาดูแลเรื่องสวัสดิการ สวัสดิภาพของมัคคุเทศก์ ซึ่งผมเห็นด้วยครับ แต่ผมเองเป็นนักกฎหมายมาก่อน ผมก็คิดว่าถ้าอย่างนั้นแล้วถ้าเราจะต้องมีสภามัคคุเทศก์ สภาของคนขายไอศกรีม สภาของอย่างนี้เยอะไปหมดกฎหมายมันจะรกสภาไปหมด หรือเปล่าครับ ดังนั้นวันนี้ผมได้คำตอบที่จะไปตอบกับไกด์อาวุโสท่านนั้นที่ผลักดันเรื่องนี้แล้ว ว่าร่าง พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงานของท่านเซีย จำปาทอง นี่ล่ะคือคำตอบ ไม่เฉพาะพี่น้องไกด์ แต่ทุกคนครับ รวมถึงคนที่อยู่บริการนักท่องเที่ยวด้วย เพราะร่าง พ.ร.บ. นี้แม้คุณจะทำงาน Freelance คุณก็สามารถได้สิทธิประโยชน์มากมายไม่ต่างจากคนทำงานรายเดือน เป็นอย่างไรครับ ปกติแล้วประกันสังคมพวกผมส่งมาตรา ๔๐ ส่งกันเองครับ ไม่มีใครสมทบ ทั้งนั้น แต่ในร่างฉบับนี้สมมุติผมทำงานบริษัทนี้ ๑๐ วัน บริษัทนี้ ๑๐ วัน บริษัทนั้นก็ต้องส่ง สมทบตามสัดส่วน และผมยังได้สิทธิ ๗ ประการในการคุ้มครองอีก อาชีพไกด์เป็นอาชีพเสี่ยง มากครับ นั่งรถ นั่งเรือ ขึ้นเขาลงห้วย ไม่มีหลักคุ้มครองประกันใด ๆ ทั้งสิ้น บางบริษัททำถูก กฎหมายก็โชคดี ทำประกันให้นักท่องเที่ยวแล้วก็เผื่อไกด์ไปด้วย บางบริษัทก็ทำแต่ แค่นักท่องเที่ยวเพราะกฎหมายในการท่องเที่ยวก็ไม่ได้ชัดเจนอย่างนี้ครับ ร่าง พ.ร.บ. นี้ ก็จะเป็นประโยชน์กับพี่น้องไกด์เป็นอย่างมาก รวมถึงอย่างที่พูดไปเมื่อสักครู่ว่าการเพิ่ม วันหยุด ท่านประธาน ชีวิตมัคคุเทศก์เศร้าครับ ปีใหม่ สงกรานต์ ตั้งแต่ประมาณ ๑๐ ปีแล้ว ผมไม่เคยได้ไปเที่ยวเหมือนคนปกติเลยครับ เป็นมัคคุเทศก์ ๕ ปีก่อน ไม่ต่างจาก สส. ครับ วันสงกรานต์ก็ต้องทำงาน ไปพบปะชาวบ้าน เป็นมัคคุเทศก์ก็ต้องไปดูแลลูกค้าต่างชาติ ต่าง ๆ นานา แต่ค่าตัวได้เท่าเดิม ไม่มี OT ไม่มีเงินพิเศษทั้งนั้น ผมว่าการที่จะมามอบ ความสุขให้กับคนในวันหยุดนี้ การทำงานในวันหยุดต้องได้ค่าตอบแทนที่เพิ่มขึ้นเหมือน อาชีพอื่นด้วย ไม่เพียงแค่มัคคุเทศก์ครับ คนที่เป็นพนักงานสปา นวดเอย อะไรเอย ส่วนใหญ่ การจ้างงานไม่ต่างจากมัคคุเทศก์เลย อาศัยว่าเป็น Contact อยู่ตรงนี้ มีงานก็ได้แบ่งกันไป ต่าง ๆ นานา ตรงนี้ก็จะได้ผลประโยชน์ด้วย เรามีแรงงานนอกระบบเช่นนี้เยอะมากครับ เราบอกว่าเราอยากเป็นประเทศที่โด่งดังเรื่องการท่องเที่ยว แต่พอเรามาดูครับ เราก็อยาก ดูแลนักท่องเที่ยวดีเหลือเกิน มองไปข้างหน้า เป็น Hub เป็นโน่นเป็นนี่ Soft Power แต่สุดท้ายไม่เคยมองคนข้างหลังคนอย่างพวกผมเลยครับ ที่บริการเอาใจใส่ ท่านประธาน คิดไหมครับว่าถ้าวันหนึ่งคนอย่างพวกเราไม่มีความสุขกับการทำงาน เราจะส่งมอบคุณภาพ การบริการและความสุขให้นักท่องเที่ยวต่างชาติให้ประทับใจอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร ร่าง พ.ร.บ. คือคำตอบครับท่านประธาน แล้วผมอยากวิงวอนเพื่อนสมาชิกทุกท่านเห็นใจมัคคุเทศก์ อย่างพวกผมบ้าง เห็นใจคนที่นวดให้ท่านตอนที่ท่านนั่งประชุมนาน ๆ แล้วปวดหลังบ้าง คนเหล่านี้เขาไม่มีความมั่นคงเลยครับ จะบอกว่าเขาได้ Tip เขาได้อะไร มันเป็นสิ่งที่เขาทำเองได้ แต่รัฐไทยอย่าละเลยเขา ต้องดูแลเขาด้วยครับท่านประธาน ผมจึงขออนุญาตอภิปรายเพื่อ สนับสนุนร่าง พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงานของเพื่อนสมาชิกทุกฉบับเลยครับ ขอบคุณครับ