นายรัชต์พงศ์ สร้อยสุวรรณ ตาก

เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ผม รัชต์พงศ์ สร้อยสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก เขต ๒ พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ เรื่องการขออนุญาตเข้าทำประโยชน์ในพื้นที่ป่าเป็นปัญหาที่ทำให้จังหวัดตาก บ้านผมมีความเจริญที่ล่าช้า ไม่ได้รับการพัฒนาอย่างทั่วถึง ประชาชนทุกข์ทนลำบากมา หลายสิบปี เป็นอุปสรรคต่อการทำงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ไม่ใช่ว่าพวกเขา ไม่อยากทำ เขาอยากทำใจจะขาดครับ บาง อบต. ไม่ต้องรองบประมาณ เขามีเงินสะสม เกือบ ๒๐๐ ล้านบาทแต่ใช้ไม่ได้ จะใช้พัฒนาเรื่องได้ก็ต้องรอการอนุญาตจากกรมป่าไม้ หรืออธิบดี ซึ่งมันล่าช้ามากครับ ไปติดขัดที่ระเบียบขั้นตอนการขออนุญาต ไปกระจุกเป็น คอขวด รออาศัยอำนาจอธิบดีแต่เพียงผู้เดียว ไม่รู้กี่แสนเรื่องที่ไปกองรออยู่ เฉพาะแค่จังหวัดตาก ก็หมื่นกว่าเรื่องแล้วครับ จังหวัดตากมีพื้นที่ป่าไม้เกือบ ๘๐ เปอร์เซ็นต์ มีอุทยาน ๗ แห่ง เหมือนที่ท่านมานพได้กล่าวไว้ครับ กระทรวงมหาดไทยอนุญาตให้เขามีหมู่บ้าน มีบ้านเลขที่ ชัดเจน กระทรวงศึกษาธิการให้เขามีโรงเรียน มีศูนย์เด็กเล็ก กระทรวงสาธารณสุขให้เขามี อนามัย มี รพ.สต. แต่กรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมไม่อนุญาต ให้เขามีถนนดี ๆ มีไฟฟ้าใช้ หรือจะอนุญาตแต่ละทีก็ใช้เวลาหลายปี คนที่รอมันท้อใจครับ ตั้งแต่ผมมาเป็นผู้แทนราษฎรผมมุ่งมั่นที่จะทำเรื่องนี้ ผมอภิปรายไป ๒ ครั้ง หารือไป ๓ ครั้ง ยื่นหนังสือร้องทุกข์ ร้องเรียน ไปยังหน่วยงานต่าง ๆ อีก ๔ ครั้ง ขออนุญาตที่ประชุม กรรมาธิการเชิญกรรมาธิการลงไปพื้นที่เพื่อศึกษาเรื่องการขยายเขตไฟฟ้าในพื้นที่ป่าอีก ๑ ครั้ง การประชุมครั้งนั้นได้รับความร่วมมือจากผู้นำท้องถิ่น ๕ อำเภอชายแดน นายอำเภอ ทั้ง ๕ นายกทั้ง ๕ อำเภอมาหมดเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นอำเภอแม่สอด อำเภอแม่ระมาด อำเภอพบพระ อำเภออุ้มผาง

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

ท่านประธานครับ บ้านพี่น้องม้งที่เขา อพยพมาอยู่ในตำบลคีรีราษฎร์และตำบลรวมไทยพัฒนาตามที่รัฐบาลในขณะนั้นขอให้เขา อพยพจากป่าทุ่งใหญ่นเรศวร แล้วสัญญาว่าเมื่อครบ ๓๐ ปีจะออกเอกสารสิทธิให้ บางครอบครัว บางบ้านมีที่เป็น ๑๐๐ ไร่ เขาเสียสละยอมมาอยู่ตามที่รัฐขอ แต่ทุกวันนี้เขายัง ไม่มีเอกสารใด ๆ เลยครับ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำบ้านดี ๆ เขาอยากทำดี ๆ เหมือนบ้านเรา แต่เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อไรเขาจะถูกไล่ เขาไม่มีความเชื่อมั่นใด ๆ เลยที่เขาจะยอมใช้เงิน มาสร้างบ้านดี ๆ อยู่ นี่เป็นรูปที่ผมประชุมร่วมกับสำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ที่ ๔ แล้วก็ หาทางออกร่วมกัน แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น แต่ก็มีการ Update มีการสร้าง LINE กลุ่ม แล้วก็ ให้มีการส่งหนังสือที่ยังขาดตก แต่ละหน่วยงานที่ยังขาดตกแล้วก็ส่งหากันให้เร็วขึ้น ดีกว่า ส่งเอกสารกันไปมา ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะเป็นบ้านเลตองคุมีการคลอดลูก ถนนบ้านเลตองคุ กว่าจะลงมาเจอถนนดำไม่รู้กี่สิบกิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง ๓-๔ ชั่วโมง เฉพาะหน้าแล้งนะครับ ถ้าหน้าฝนก็เละเป็นโจ๊กครับ ถนนบ้านธงชัยผมพูดหลายรอบมาก ๆ ก็มีการรับปากจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องว่าจะเร่งให้ เพราะว่ามันได้เป็นที่ทับซ้อนกับอะไรเลย ผมขอไปตั้งแต่ผมเป็น สส. ใหม่ ๆ จนตอนนี้ก็ยังไม่ได้ ทำเลยครับ หมู่บ้านปางส่างคำ ในภาพจะเห็นเสาไฟฟ้าต้นใหญ่ ๆ เป็นไฟฟ้าแรงสูงพาดผ่าน หมู่บ้าน แต่หมู่บ้านนี้ไม่มีไฟฟ้าใช้ สะพานที่แม่กุ เดิมทีมีสะพานอยู่แล้ว แต่มันชำรุดพังลงไป อบต. ก็มีงบประมาณทำ แต่ขอไปขอหลายปีมากครับ ผมไปตามให้อีกเกือบปีก็ยังไม่ได้ทำ เลยครับ อบต. พบพระ เขื่อนป้องกันตลิ่ง เขาอยากจะทำเขื่อนป้องกันตลิ่งครับ เพราะว่า น้ำกัดเซาะ ได้รับมอบหมายจากกรมเจ้าท่าให้ดูแล แต่พอจะปกป้องผืนแผ่นดินไทยของเรา กลับทำไม่ได้ ต้องไปขอทางกรมป่าไม้ ขอทางกรมเจ้าท่า ขอไปขอมาไม่ได้ทำ ตอนนี้หายไป ๒๐ กว่าไร่แล้วครับ ตรงกันข้ามกันครับ แม่น้ำเมย ตรงกันข้ามเป็นฝั่งพม่า เขาเสียหายไป นิดเดียว เขาก่อสร้างปูนซีเมนต์อย่างดีเลยครับ เทศบาลพบพระจะขอสร้าง Sky Walk ผ่านน้ำตกนางครวญเป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อเศรษฐกิจ เพื่อชุมชน ก็ต้องติดการขออนุญาต แล้วแบบนี้พี่น้องจังหวัดตากบ้านผมเมื่อไรจะพบกับความเจริญสักที ผมเข้าใจพี่น้อง ประชาชน แล้วก็เข้าใจหน่วยงานราชการว่ามันติดขัดที่ระเบียบ

สุดท้ายครับท่านประธาน ถ้าพวกเราในฐานะที่เป็นผู้แทนราษฎรทำเรื่องที่ กำลังอภิปรายนี้สำเร็จ แก้ไขมาตรการ แก้ไขระเบียบที่มันล้าหลัง ไม่สอดคล้องต่อสถานการณ์ ปัจจุบัน ความเจริญทั้งหลาย ไม่ว่าจะถนนหนทาง ไฟฟ้า น้ำประปา รวมไปถึงสัญญาณ โทรศัพท์ที่บางหมู่บ้านยังไม่มีเลย พี่น้องประชาชนคนไทยที่พบเจอกับปัญหานี้โดยเฉพาะ ๕ อำเภอชายแดน อำเภอแม่สอด อำเภอพระพบ อำเภออุ้มผาง อำเภอแม่ระมาด อำเภอท่าสองยาง คงจะมีความสุขเป็นอย่างยิ่งเลยครับที่จะได้เข้าถึงความเจริญเหมือนคนอื่นอย่างทั่วถึงและ เท่าเทียม ขอบคุณครับ