วิทวิสิทธิ์ ปนสวนปลูก หารือเรื่องการพัฒนาพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคเหนือ

เรียนประธานสภาที่เคารพ ผม วิทวิสิทธิ์ ปันสวนปลูก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต ๑ อำเภอเมือง อำเภอแม่ทา และอำเภอบ้านธิ จากพรรคก้าวไกล ก่อนที่จะอภิปรายนะครับ ด้วยปัญหา สุขภาพนะครับ ในระหว่างอภิปรายจะมีการไอ หรือว่ามีเสียงที่ไม่พึงประสงค์อาจจะต้อง ขออภัยท่านประธานไว้ล่วงหน้าด้วยครับ จากญัตติการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณา ศึกษาการพัฒนาพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคเหนือ ผมขอร่วมอภิปรายนะครับ เนื่องจากตามแผนยุทธศาสตร์ชาติของรัฐบาลที่ต้องการให้ประชาชนมีรายได้เพิ่มมากขึ้น และเปึนการกระจายความเจริญเข้าสู่ส่วนภูมิภาคต่าง ๆ ไม่ให้กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ของ กรุงเทพมหานครเพียงอย่างเดียว ซึ่งภาคเหนือก็จะมีเรื่องของระเบียงเศรษฐกิจภาคเหนือ ให้ครอบคลุมพื้นที่อยู่ ๔ จังหวัด ก็คือ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดลำพูนและ จังหวัดลำปาง หรือเราเรียกง่าย ๆ ก็คือ ๒ เชียง ๒ ลำ เพื่อที่จะครอบคลุมในเรื่องของ อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ อุตสาหกรรม Digital อุตสาหกรรมท่องเที่ยวและท่องเที่ยวสุขภาพ อุตสาหกรรมเกษตรและอาหาร จากจุดประสงค์หลักที่ได้กล่าวข้างต้น ที่ภาคเหนือคือ ที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำพูน จังหวัดลำปาง แล้วก็จังหวัดเชียงรายมีจุดแข็งทั้งหมดอยู่ ๗ ด้าน ที่ทางรัฐบาลสนับสนุน ข้อที่ ๑ ก็คือทางด้านของต้นทุนทางวัฒนธรรมที่ดี ข้อที่ ๒ แหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติที่สวยงาม ข้อที่ ๓ คือแหล่งทรัพยากรทางชีวภาพที่มี ความหลากหลาย ข้อที่ ๔ ก็คือพฤติกรรมของผู้บริโภคทางแนวสุขภาพเพิ่มมากขึ้น ข้อที่ ๕ ระบบ Logistic ในพื้นที่ของภาคเหนือก็ถือว่ามีพื้นที่สามารถที่จะขนถ่ายสินค้าได้สะดวก ข้อที่ ๖ ก็คือมีความพร้อมทางด้านโครงข่ายเชื่อมโยงสินค้าไปทางประเทศเพื่อนบ้าน ข้อที่ ๗ เปึนแหล่งสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมทางชีวภาพ จากจุดแข็งทั้ง ๗ ด้านนี้ ทางรัฐบาล เองคิดว่าน่าจะมองเปึนเรื่องของการพัฒนาศักยภาพได้ อันนี้ผมก็เห็นสมควรที่คิดว่าจะ สนับสนุนในเรื่องของการกระตุ้นเศรษฐกิจและสร้างรายได้ให้กับพ่อแม่พี่น้องของทาง ภาคเหนือเราได้นะครับ แต่อย่างไรก็ดีการที่รัฐบาลระบุพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษ ที่เปรียบเสมือนการระบุพื้นที่ไข่แดง ที่จะทำให้การกระตุ้นเศรษฐกิจกลับกลายเปึนกระจุกตัว อยู่ในพื้นที่นั้น ๆ โดยที่ไม่ได้ให้ทางท้องถิ่นหรือว่าท้องที่ได้มีการมีส่วนร่วมในการจะกำหนด พื้นที่ของจังหวัดต่าง ๆ ว่าตนเองมีจุดแข็งหรือว่าจุดเด่นทางด้านส่วนไหน จะทำให้การ กระจุกตัวของการพัฒนาเศรษฐกิจนี้กระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เดิม ๆ เช่น อย่างของจังหวัดลำพูน ก็จะมีโรงงานอุตสาหกรรมอยู่ที่อำเภอเมืองอยู่แล้ว ตอนนี้การกระตุ้นเศรษฐกิจก็จะอยู่ที่ส่วน ของอำเภอเมือง ไม่กระจายอยู่ในพื้นที่อีก ๗ อำเภอที่อยู่รอบ ๆ ต่อไป ดังนั้นผมคิดว่ารัฐบาล จึงควรให้ท้องถิ่นหรือว่าท้องที่ได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาพื้นที่จังหวัดของตนเอง เพราะแต่ละ จังหวัดจะมีปัญหาที่มีบริบทต่างกัน ยกตัวอย่างในจังหวัดลำพูนของผม เราเห็นจุดแข็งทั้ง ๗ ด้านแล้ว ในจังหวัดลำพูนเองก็ยังมีจุดอ่อนที่ต้องการให้ทางรัฐบาลได้ไปแก้ไข และพัฒนา ต่อไปอีก ๗ ด้านเหมือนกัน ดังนี้นะครับ

ข้อที่ ๑ ก็คือการขาดแคลนการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่ ๆ เพราะถ้าเรา นึกถึงที่จังหวัดลำพูน ท่านประธานเองก็เคยไปที่วัดพระธาตุหริภุญชัย แต่ในขณะเดียวกัน ในป้นี้ทางรัฐบาลต้องการที่จะสนับสนุนให้ครูบาเจ้าศรีวิชัยเข้าไปที่ UNESCO ให้เปึนบุคคล สำคัญของโลก แต่ยังไม่มีการส่งเสริมทางด้านการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่วัดบ้านปาง ที่อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนเลยนะครับ เพราะฉะนั้นแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ ก็จะไปกระจุกอยู่แค่ ในที่วัดพระธาตุที่อำเภอเมืองอย่างเดียว ไม่กระจายไปที่อำเภอลี้ หรือว่าเปึนจุดชมวิวต่าง ๆ ที่บ้านป์าแปิ อำเภอบ้านโฮ่ง อันนี้เปึนแหล่งท่องเที่ยวสำคัญเหมือนกัน แต่น้อยคนครับที่จะ ไปดูจุดทะเลหมอก หรือว่าจุดพระอาทิตย์ตกดินที่บ้านป์าแปิ ยังไม่มีใครทราบ ก็ยังขาดเรื่อง ของการพัฒนาในเชิงของแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาตินะครับ

ข้อที่ ๒ การดึงดูดให้นักท่องเที่ยวใช้เวลาในการท่องเที่ยวให้นานขึ้น อย่างที่ ทราบได้กล่าวข้างต้นครับ ก็คือถ้าท่านประธานลงจากที่จังหวัดเชียงใหม่ไปที่วัดพระธาตุ ใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียว ไปกลับไหว้วัดเสร็จ ประโยชน์ที่จะได้ก็คือดอก ๒๐ บาท เดินทางกลับ บางคนอาจจะไม่กินก๋วยเตี๋ยว หรือว่าไม่กินข้าวที่จังหวัดลำพูนด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นเศรษฐกิจ การกระจายรายได้ให้กับพื้นที่ก็จะเสียโอกาสไป ตรงกันข้ามครับถ้าเราส่งเสริมการท่องเที่ยว ทางวัฒนธรรมไปที่อำเภอลี้ต้องเดินทางไปอีก ๒ ชั่วโมง และถ้าไปถึงตรงนั้นแล้ว นักท่องเที่ยวก็จะใช้เงินในการท่องเที่ยวเพิ่มมากขึ้น มีแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ ไม่ว่าจะเปึน น้ำตกก้อหลวงที่อำเภอลี้เหมือนกันครับ ขากลับอาจจะมาแวะที่จุดชมวิวบ้านป์าแปิก็ได้ ทำให้นักท่องเที่ยวสามารถที่จะค้างคืน แล้วก็รายได้กระจายเข้าไปสู่ในอำเภอต่าง ๆ ของ จังหวัดลำพูนเหมือนกัน อันนี้ก็ยังขาดไป

ข้อที่ ๓ การขาดการส่งเสริมทางด้านภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อต่อยอดในเชิง พาณิชย์ อันนี้ก็ยังต้องการแหล่งเรียนรู้หรือว่าสนับสนุนทางด้านของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ที่ยัง ไม่กระจายตัวไปถึงที่จังหวัดลำพูนนะครับ

ข้อที่ ๔ การเข้าสู่สังคมสูงวัยของจังหวัดลำพูน และภาคเหนืออย่างสมบูรณ์ ทำให้ขาดแคลนแรงงานเปึนจำนวนมาก ทำให้เกิดการนำเข้าแรงงานเพื่อนบ้าน ซึ่งเปึน ปัญหาในเรื่องของปริมาณยังไม่พอ เรื่องของคุณภาพด้วยครับ เพราะว่าเมื่อเรานำแรงงาน ของเพื่อนบ้านมาใช้ การสื่อสารหรือว่าการใช้ในเรื่องของการสนับสนุนทางด้านอุตสาหกรรม เกษตร หรือว่าอุตสาหกรรมอาหาร หรือว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงคุณภาพก็จะหายไป เพราะว่ามีปัญหาด้านการสื่อสาร แล้วก็การเรียนรู้ต่าง ๆ นะครับ

ข้อที่ ๕ ก็คือการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะที่เชื่อมโยงจากแหล่งท่องเที่ยว ต่าง ๆ ทุกวันนี้เห็นว่าจะมีการพัฒนาเรื่องของสนามบินแห่งใหม่ที่จะเกิดขึ้นที่จังหวัด เชียงใหม่ แต่ท่านท่านประธานทราบไหมครับว่า ทุกวันนี้เมื่อปลายป้ ๒๕๖๖ สถานีขนส่ง จังหวัดลำพูนได้ป่ดตัวลงไปแล้ว ไม่มีสถานีขนส่งในจังหวัดลำพูนนะครับ ก็คือถ้าท่าน นั่งรถทัวร์จากกรุงเทพฯ จะไปลงได้ที่ดอยติ เส้นทางหลวงหมายเลข ๑๑ แล้วก็ทะลุไปที่ จังหวัดเชียงใหม่เลย ซึ่งจังหวัดลำพูนเสียโอกาสตรงส่วนนี้ไปครับ เพราะว่าไม่มีนักท่องเที่ยว ที่จะเดินทางเข้าไปในตัวจังหวัด ถ้านักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปแค่จะไหว้วัดพระธาตุอย่างที่ ผมว่าเมื่อสักครู่นะครับ เดินลงไปที่ดอยติ ยังไม่ทราบเลยว่าจะเข้าไปจุดต่าง ๆ ได้อย่างไร ต้องรอให้ระบบขนส่ง หวังว่ามีรถที่จะผ่านเข้าไปได้อย่างไรแค่นั้นเองครับ

ข้อที่ ๖ SMEs ในพื้นที่ยังขาดการเข้าถึงแหล่งทุน ทำให้ขาดโอกาสตรงส่วนนี้

ข้อที่ ๗ ถ้าเราจะสนับสนุนทางด้านเกษตรและอาหาร ระบบชลประทาน ในพื้นที่ยังไม่ทั่วถึง ดังนั้นถ้าเราต้องการจะให้สินค้าทางการเกษตรมีคุณภาพ ต้องทำให้ ชาวบ้านหรือว่าเกษตรกรของผมได้เข้าถึงแหล่งน้ำให้ทั่วถึงและพอเพียงด้วยนะครับ

ดังนั้นผมจึงอยากให้คณะกรรมาธิการวิสามัญที่รัฐบาลของเราจะตั้งขึ้นมานี้ นำจุดอ่อนหรือจุดด้อยทั้ง ๗ ด้านที่ผมได้นำเรียนไป ไปปรับปรุงพัฒนาเพื่อเพิ่มศักยภาพของ พื้นที่ในจังหวัด พื้นที่เศรษฐกิจพิเศษทางภาคเหนือหรือ NEC เพื่อให้แผนงานของรัฐบาลที่จะ ทำให้ประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือได้มีรายได้เพิ่มขึ้น และมีการกระจายอำนาจให้ทุกคน มีส่วนร่วมในการพัฒนาในพื้นที่ในครั้งต่อไป ขอบคุณครับท่านประธาน