วรวิทย์ สนับสนุนตั้งกรรมาธิการแก้ปัญหาขยะอย่างยั่งยืน

สภาผู้แทนราษฎร · ครั้งที่ ๑๒ · ๒๖ มกราคม ๒๕๖๗

วรวิทย์ บารู หารือปัญหาขยะที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม สุขภาพประชาชน และภาพลักษณ์การท่องเที่ยว โดยเฉพาะในพื้นที่เช่นจังหวัดปัตตานีที่มีขยะสะสมวันละกว่า 100 ตัน และยังคงพึ่งพาการเทกองอย่างกว้างขวาง เขาเสนอให้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อเร่งผลักดันการแก้ไขผ่านการปรับปรุงกฎหมาย งบประมาณ การบูรณาการหน่วยงาน และการพัฒนาบุคลากร พร้อมเน้นย้ำความสำคัญของการนำเทคโนโลยีทันสมัยมาใช้ การสร้างแหล่งฝึกอบรม และส่งเสริมจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อมในโรงเรียน โดยอ้างถึงความสำเร็จของโรงเรียนในจังหวัดยะลาเป็นตัวอย่างเพื่อเรียกร้องการสนับสนุนอย่างเป็นรูปธรรมจากภาครัฐ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์วรวิทย์ บารู ปัตตานี

เรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม วรวิทย์ บารู พรรคประชาชาติ เขต ๑ จังหวัดปัตตานี ต้องขอเห็นด้วย แล้วก็ชื่นชม กับผู้ที่เสนอญัตตินี้เพื่อตั้งคณะกรรมาธิการ ขอสนับสนุนในการจัดตั้งคณะกรรมาธิการ วิสามัญคณะนี้นะครับ ปัญหาเรื่องการจัดการขยะนี้ก็เป็นปัญหาใหญ่ ซึ่งรัฐจะต้องทุ่มเทและ จะต้องจริงจังนะครับ แล้วก็ต้องรับผิดชอบ เพราะว่ามันเป็นสิ่งสำคัญมากต่อวิถีชีวิต ประชาชนกับสุขภาพของประชาชน ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากขยะนี้มีมากมาย ถ้าอยู่ใกล้น้ำ ก็คือมลพิษทางน้ำ ถ้าอยู่กลางแจ้งก็มลพิษทางอากาศ แล้วก็มีอีกหลาย ๆ ส่วน ผมยกกรณี ของจังหวัดปัตตานี ขยะนี้ประมาณ ๑๑๖ ตันต่อวัน

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

ก็มีการจัดการไปอยู่ในบริเวณ ที่เทขยะตามระบบ ซึ่งประเทศไทยเองก็มีหลายระบบ แต่ระบบที่มากที่สุด ก็คือระบบที่ไป เทกองกลางแจ้ง ก็ตั้ง ๑,๕๐๐ กว่าแห่ง เพราะฉะนั้นระบบนี้คือระบบที่เราน่าที่จะให้ความ สนใจเพื่อเปลี่ยนแปลงไปสู่ความถูกต้องและถูกหลัก นอกเหนือจากสภาพที่มันเป็นจริงของ การจัดการเรื่องขยะนี้ ถ้าเราดูจริง ๆ แล้ว อำนาจอันนี้ถูกถ่ายไปที่องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น ซึ่งมี ๘,๗๐๐ กว่าแห่งในประเทศนี้ แต่อย่างไรก็ตามเมื่อไปอยู่ในองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น กรมควบคุมมลพิษซึ่งดูแลโดยตรง แต่ในทางปฏิบัติจริง ๆ ผอ. กองสาธารณสุข ของปกครองท้องถิ่นจะดูแลในเรื่องเหล่านี้ เพราะฉะนั้นสิ่งนี้ต้องมีการสังคายนาในการดูแล ของรัฐบาล ต้องบูรณาการในการจัดการอันนี้ ซึ่งมันเกี่ยวข้องกับงบประมาณ ผมเห็นว่า ถ้าเราปล่อยมันก็จะเกิดปัญหา อย่างเช่นว่าตามที่เราเห็น ในปัตตานีไปตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำ แล้วก็ใกล้กับทางหลวงที่ผ่านไปทางจังหวัดนราธิวาส สุไหงโก-ลก แล้วก็มีที่ตรงนั้นมันเป็น ทิวทัศน์เป็นวิวที่สวยงามมาก เป็นที่ประกอบอาชีพ แล้วก็เป็นร้านอาหารของพี่น้องที่อยู่ใน ชานเมืองออกไป นักท่องเที่ยวหลายแห่งก็จะแวะรับประทานอาหาร แต่เนื่องจากว่า เราเทกลางแจ้ง เทกองกลางแจ้งก็ทำให้กลิ่นที่ไม่ค่อยดีมันก็รบกวน ผมเกรงว่าสิ่งเหล่านี้ก็จะ ทำให้เกิดผลกระทบที่กว้างออกไป นอกจากนั้นมันอยู่ใกล้แม่น้ำ ซึ่งมีการเลี้ยงปลาในกระชัง ในแถวอำเภอยะหริ่ง ตรงนั้นก็มีการเลี้ยงปลาในกระชัง แน่นอนเหลือเกินจากเป็นภูเขาสูง เราอยู่ที่นี่อีกซีกด้านหนึ่งของแม่น้ำที่ถนน นั่งที่ร้านอาหารนอกเหนือจากกลิ่นแล้วเราสามารถเห็น กองพะเนินของอันนี้ได้ เพราะฉะนั้นมันต้องจริงจังแล้วนะครับ ผมเห็นว่าความสะอาดเรียบร้อย ดีนะครับที่ให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อย่างหนึ่งความสะอาเรียบร้อยเราสามารถ เห็นได้ เพราะว่าเรากระจายอำนาจไปสู่ประชาชน สิ่งที่เป็นความร่วมมือระหว่างประชาชน หรือสถานที่มาขององค์กรที่มาจากประชาชน เราเชื่อได้ว่าความรัก ความใส่ใจในสิ่งเหล่านี้ มันมีมากกว่าองค์กรที่เราจัดตั้งขึ้นด้วยวิธีการอื่น การบริหารจัดการขยะนี้ผมมีข้อเสนอ ต้องมาดูในเรื่องของกฎหมายว่ากฎหมายที่จะเอื้อต่อการจัดการขยะโดยชุมชนต้องมี ความทันสมัย ร่วมสมัยด้วย ถ้าไม่มีสิ่งนี้นะครับ ในเรื่องของการจัดการงบประมาณก็ดี หรือว่าในการบูรณาการระหว่างหน่วยงานก็ดีก็จะมีปัญหา อันที่ ๒ งบประมาณต้องมี อย่างเพียงพอ รัฐกับหน่วยงานต่าง ๆ ที่แยกกันต้องมายืนอยู่ที่จุดเดียวกัน ถ้าเราจะให้เอกชนนำ ในการทำจัดการเรื่องขยะนี้ก็ต้องมีความเห็นพ้องต้องกันในแต่ละหน่วยงานตรงนั้น หรือว่ารายจังหวัด ไม่ใช่ว่าเราคนที่แบกหนักก็หนักกันไป ผมได้รับการร้องเรียนจาก ผอ. กองสาธารณสุข ของเทศบาลก็ดี ของ อบต. ก็ดีว่าแทบไม่มีงบประมาณเลย อย่าว่าในเรื่องของการจะจัดการ เพราะว่ามันรวมกันในงบของการบริหารทั่วไปด้วย จึงมีปัญหา มากในเรื่องเหล่านี้ นอกจากนั้นในข้อเสนอต้องมีบุคลากรที่มีองค์ความรู้ในการจัดการขยะ ถ้ายังไม่มีก็ต้องมีการวางแผนในการจัดการ ในเมื่อเราให้งานแก่เขาแล้วความพร้อมเหล่านี้ แผนงานการจัดสร้างบุคลากรก็ต้องมีเช่นเดียวกัน

ในประเด็นถัดไปที่อยากจะเสนอตรงนี้ ก็คือเทคโนโลยีมีหลายคนที่ได้พูดไป เทคโนโลยีที่ทันสมัยมีความพร้อมในการจะจัดการ เราจะเห็นว่าระบบการจัดการขยะ ในประเทศไทยมันก็มีหลายระบบ แต่ก็อย่างที่ได้กล่าวไว้ในระบบที่คิดว่าสบาย ๆ ที่สุดก็คือ ระบบประเภทเทกองกลางแจ้ง ซึ่งมันมีผลกระทบมากมาย ส่วนที่เป็นเทคโนโลยีใหม่ ๆ เราก็ อาจจะมีปัญหาในเรื่องของแหล่งงบประมาณ เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้อยากจะให้มีเทคโนโลยี แล้วก็มีความพร้อมมากกว่านี้ นอกจากนั้นบุคลากรการจัดการจะต้องมีองค์ความรู้ มีสถานที่ ที่จะฝึกที่จะอะไรเขา คนที่มีความรู้อยู่แล้ว การสร้างบรรยากาศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมือง ท่องเที่ยวหรือไม่ท่องเที่ยวก็ตาม สิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งที่ดีที่สุดอันหนึ่งนะครับ ในเรื่องของ การสร้างความตระหนักโรงเรียนเป็นจุดแรกอย่างที่พวกเราได้พูดกันไป อย่างไรก็ตามมี หลายโรงเรียนที่ทำได้ดีมาก โดยไม่ได้รับงบประมาณใด ๆ เลย เพียงแต่ว่าในทางองค์กร เอกชนที่ได้เข้าไปร่วมจนทำให้เกิดผลงาน อย่างโรงเรียนที่พวกเราได้ไปเยี่ยมในจังหวัดยะลา โรงหนึ่งที่ทำได้ดีมาก เป็นธนาคาร เป็นห้องสมุด คล้าย ๆ เป็นห้องปฏิบัติการของขยะ ของเขา เพราะฉะนั้นเหล่านี้จึงอยากจะให้ทางราชการที่เกี่ยวข้องได้ใส่ความดูแลในเรื่องนี้ อย่างจริงจังครับ ขอขอบพระคุณครับท่านประธาน