นายภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ นครพนม

กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ กระผม นายภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต ๑ กระผม ขออภิปรายเรื่องปีงบประมาณ โดยมีรายละเอียดในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติ วิธีการงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๑ กำหนดให้ปีงบประมาณหมายความว่า ระยะเวลาตั้งแต่ วันที่ ๑ ตุลาคม ของปีหนึ่ง ถึงวันที่ ๓๐ กันยายน ของปีถัดไป และให้ใช้ปี พ.ศ. ซึ่งเป็น ปีงบประมาณที่พี่น้องประชาชนของเรา ถ้าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องงบประมาณก็จะไม่ค่อยเข้าใจ เรื่องงบประมาณที่พี่น้องประชาชนของเราได้เสียภาษี และเพื่อน สส. ของเราได้เสนอมติเรื่องนี้ ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่ดีถ้าเราจะเปลี่ยนแปลงปีงบประมาณ จาก ๑ ตุลาคม ๒๕๖๖ จนถึง ๓๐ กันยายน ๒๕๖๗ ในปีนี้หรือปีหน้า ๑ ตุลาคม ๒๕๖๗ ถึง ๓๐ กันยายน ๒๕๖๘ เปลี่ยนเป็น ๑ มกราคม ๒๕๖๗ ถึง ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๗ ซึ่งจะทำให้พี่น้องประชาชนของเรา ได้เข้าใจปีงบประมาณมากยิ่งขึ้น เพราะงบประมาณแต่ละปีเผื่อจะส่งไปถึงพี่น้องประชาชน ในหมู่บ้านหรือถิ่นทุรกันดารที่ห่างไกล เผื่อจะได้พัฒนาได้ก็ใช้เวลานาน เช่น ในปีงบประมาณ ปีนี้ที่จะต้องเริ่มใช้ตั้งแต่ ๑ ตุลาคม ปี ๒๕๖๖ เป็นต้นไป จนถึง ณ วันนี้ก็ยังใช้เงินงบประมาณ ไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ. กฎหมายงบประมาณประจำปียังพิจารณาไม่ได้ นั่นคือเป็นปัญหา และทำให้พี่น้องประชาชนของเราในหมู่บ้านถิ่นทุรกันดารเดือดร้อนมาก ถ้าพี่น้องประชาชน ทั่วประเทศได้เปรียบเทียบการพัฒนาประเทศไทย อย่างเช่น ในเมืองหลวงหรือเมืองใหญ่ โดยเฉพาะในกรุงเทพฯ นะครับท่านประธาน มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ไม่หยุด มีการก่อสร้างเป็น ๑๐,๐๐๐ ล้านบาท ๑๐๐,๐๐๐ ล้านบาทเป็นล้านล้าน

(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิดคลิปภาพ)

มีรถไฟรางคู่ รถไฟฟ้า รถใต้ดิน เป็นภาพในกรุงเทพมหานคร มีทางด่วน มีอะไรสารพัด และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ถ้าเรา หันไปดูในหมู่บ้านห่างไกลโดยเฉพาะจังหวัดนครพนม เขต ๑ ของผม ห่างไกลจาก กรุงเทพมหานครถึง ๗๗๐ กิโลเมตร ถนนหนทางเป็นหลุมเป็นบ่อครับท่านประธาน โดยเฉพาะหน้าฝนใช้เส้นทางไม่ได้ ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ไปก็หกล้มหรือเกิดอุบัติเหตุ นั่นคือ สภาพความเป็นจริง ถ้าเป็นหน้าแล้งก็ฝุ่น ถนนไม่ดี เกิดอุบัติเหตุ และยิ่งไปดูน้ำประปา น้ำกิน น้ำใช้ ขุ่นสีเหมือนกาแฟเย็น เพราะใช้น้ำผิวดิน น้ำบาดาลก็ไม่มีงบประมาณที่จะไป ขุดเจาะให้พี่น้องประชาชนหรืออุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือ ขอภาพโรงผลิตน้ำหรือเครื่องสูบน้ำ เกี่ยวกับเรื่องน้ำก่อน อุปกรณ์ท่อหรืออุปกรณ์ไฟฟ้าสำหรับใช้ผลิตน้ำดื่มให้พี่น้องประชาชน ก็เก่า ชำรุดเสียหาย ใช้ไม่ได้ งบประมาณก็ไปไม่ทั่วถึง ทำเรื่องขอมาที่กรมก็ไม่มีงบประมาณให้ สภาพอาคารก็ชำรุดเสื่อมโทรม นั่นคือสภาพเป็นจริงไปทั่วทุกหมู่บ้าน น้ำก็ใช้น้ำผิวดิน สกปรก มีสิ่งตกค้าง มีปุ๋ย มีสารเคมี พี่น้องประชาชนใช้เป็นน้ำกิน น้ำใช้ ก็เป็นมะเร็ง หรือเกิดเป็นโรคผิวหนัง ส่วนหนองน้ำก็ไม่มีเงินงบประมาณในการขุดลอก พี่น้องของเรา จะใช้น้ำเพื่อการเกษตรก็ไม่พอใช้ ทำการเกษตรก็ขาดทุน ต้องเกิดการแย่งน้ำกันหรือทะเลาะกัน นั่นคือสิ่งที่รัฐบาลต้องพัฒนาให้ทั่วถึงและลดความเหลื่อมล้ำ ไม่ใช่พัฒนาแต่ใน กรุงเทพมหานครเป็นแสนล้าน เป็นล้านล้านบาท เป็นปัญหาให้กับพี่น้องอยู่ในหมู่บ้าน ในชนบทเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งไฟฟ้าครับท่านประธาน ไฟฟ้าเพื่อการเกษตร ไฟฟ้าบ้าน ก็ขาดแคลนกัน พี่น้องของเราขาดแคลนมาเป็น ๑๐ ปี ๒๐ ปี ก็ไม่มีไฟฟ้า นั่นเป็น ความเดือดร้อน หรือถนนหนทางไฟฟ้าแสงสว่างส่องถนนหนทางก็ไม่มี เกิดอุบัติเหตุบ่อย นั่นคือสภาพความเป็นจริงของพี่น้องที่อยู่ในชนบท ถ้ารัฐบาลท่านเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีได้เปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาการใช้เงินงบประมาณให้อย่างรวดเร็ว จะเป็นสิ่งที่ดี ให้พี่น้องประชาชนของเราได้เสียภาษีให้ง่าย สะดวก รวดเร็ว บริษัท ห้างร้าน ก็ให้เสีย ได้สะดวก ปัจจุบันนี้การเสียภาษีใช้เวลา แม้กระทั่งในรัฐสภาของเราเองใบหักภาษี ณ ที่จ่าย หรืออะไรต่าง ๆ ถึง ณ วันนี้ยังไม่ได้ จะไปยื่นเสียภาษี อยากเสียเงินให้รัฐบาลรวดเร็วก็ไม่ได้ ถ้าเป็นบริษัท ห้างร้าน ครบปีปั๊บ เปิดงานในปีใหม่ขึ้นมาก็ขอได้ทันที ไปยื่นเสียภาษีได้ทันที นั่นคือสิ่งที่ระบบราชการของเราต้องเปลี่ยนแปลงให้รวดเร็ว แล้วเงินงบประมาณต้องพิจารณากัน ๑ ปี ๒ ปี ๓ ปี ๕ ปี หรือระยะยาวถึง ๑๐ ปี ๒๐ ปี ก็ต้องทำ ไม่ใช่ให้ อบต. แต่ละที่ ทำเรื่องมาของบประมาณแต่ละปี เสร็จแล้วทำเรื่องมา ๑๐ เรื่อง ๑๐๐ เรื่อง ก็ไม่อนุมัติ ก็เป็นปัญหาพี่น้องของเราในหมู่บ้าน ในชนบท เดือดร้อนกันอยู่ตลอดเวลา ขอกราบ ขอบพระคุณครับ