กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ อำนาจ วิลาวัลย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต ๑ ปราจีนบุรี พรรคภูมิใจไทย วันนี้ผมขอเป็น ตัวแทนของพี่น้องประชาชนผู้หาเช้ากินค่ำ เป็นตัวแทนสะท้อนปัญหาผู้ค้าหาบเร่แผงลอย ผู้มีรายได้น้อยและผู้ประกอบอาชีพที่ได้รับผลกระทบจากโรคระบาดโควิด จึงจำเป็น ต้องไปเป็นหนี้ ตั้งแต่เมื่อวานนี้จนถึงวันนี้หลาย ๆ ท่านได้พูดมาในหลายประเด็น ผมจะขอ ตัดออกในหลายประเด็น แต่ที่ผมจะพูดถึงประเด็นวันนี้ก็ได้มีน้อง ๆ พรรคก้าวไกล หลาย ๆ ท่านที่นำเสนอเรื่องของหนี้นอกระบบ ซึ่งเป็นประเด็นที่ผมอยากจะนำเสนอ เหมือนกัน คือยอดหนี้สินครัวเรือนในประเทศไทยเฉลี่ย ๕๕๙,๔๐๐ บาท เพิ่มขึ้นจากปีก่อน ๑๑.๑๕ เปอร์เซ็นต์ เป็นหนี้ในระบบ ๘๐ เปอร์เซ็นต์ เป็นหนี้นอกระบบ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ปัญหาการเป็นหนี้เกิดจากปัญหาความขัดแย้งด้านภูมิศาสตร์ ด้านภูมิรัฐศาสตร์และปัญหา โรคระบาดของ COVID-19 ทำให้คนไทยก่อหนี้เพิ่มขึ้นนะครับ การก่อหนี้เพื่อใช้จ่าย ในชีวิตประจำวัน รวมทั้งเศรษฐกิจที่เติบโตช้า หนี้สินที่เพิ่มขึ้นส่วนหนึ่งมาจากการซื้อ ทรัพย์สิน เช่น รถยนต์ หรือบ้าน และหนี้ที่ใช้ประกอบอาชีพของผู้ค้าหาบเร่แผงลอย ก่อนที่ผมจะพูดถึงหนี้นอกระบบเรามาเข้าใจโครงสร้างของหนี้นอกระบบก่อนนะครับ หนี้นอกระบบคือ
๑. หนี้ดอกลอย มีการบอกว่าหนี้ดอกลอยผู้กู้จะต้องเสียดอกร้อยละ ๑๐ บาท คือผู้กู้เงิน ๕๐,๐๐๐ บาท จะต้องเสียดอกเดือนละ ๕,๐๐๐ บาททุกเดือนจนกว่า จะมีต้น ๕๐,๐๐๐ บาทไปคืนให้กับเจ้าหนี้ถึงจะหมดหนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากที่ผู้ที่มีรายได้น้อย จะหาเงินต้นไปคืนก็ต้องเสียดอกอย่างนี้อยู่เรื่อยไป
๒. หนี้รายวัน หมายถึงว่าผู้กู้จะกู้หนี้ ๑๐,๐๐๐ บาทต้องผ่อนชำระวันละ ๕๐๐ บาท เป็นเวลา ๒๔ วัน รวมเป็นเงิน ๑๒,๐๐๐ บาท ก็เท่ากับเสียดอกร้อยละ ๒๐ ใน ๒๔ วัน ไม่ใช่ ๑ เดือนนะครับ ถ้าผู้กู้กู้ไปแล้ว ส่งไปแล้วขาดส่งก็จะต้องมีการเสียค่าปรับ หรือไม่ก็ต้องทำการตัดดอก เขาเรียกว่า ตัดดอก อ่านในภาษาชาวบ้านที่ผมไปนั่งคุยกับ พ่อค้าแม่ขายมาเขาเรียกว่า ตัดดอก คือหมายถึงว่าเอาเงินต้นรวมกับดอกเบี้ย แล้วก็ผู้ให้กู้ จะให้กู้ใหม่ในจำนวน ๑๐,๐๐๐ บาท แล้วก็ถ้าผู้ส่งส่งไปแล้ว ๑๐ วัน คือ ๕,๐๐๐ บาท ก็เอาไปลบออกจากเงินกู้ ๑๐,๐๐๐ บาท รวมทั้งดอกเบี้ยอีก ๒,๐๐๐ บาท ผู้กู้ก็จะได้เงินแค่ ๓,๐๐๐ บาท แต่ต้องส่งถึง ๑๒,๐๐๐ บาท อันนี้เป็นภาระที่หนักหน่วงที่ทำให้พ่อค้าแม่ค้า หาบเร่แผงลอยผู้ที่ต้องหาเช้ากินค่ำไม่มีวันที่จะผ่อนชำระหนี้อันนี้หมดได้ จะเป็นหนี้ผูกพัน อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ แล้วสิ่งที่ผมพูดมานี่บางท่านที่เราอยู่ในสภานี้อาจจะนึกว่าเป็นเรื่องเกิน ความจริงหรือว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่อันนี้คือเรื่องที่เกิดกับชีวิตประจำวันของ ผู้ค้าหาบเร่แผงลอยที่เป็นชีวิตประจำวันของเขาเลย บางทีหาเช้าไม่พอทานค่ำหรอกครับ เพราะว่าพอปิดร้าน หรือว่าเลิกขายของก็มีเจ้าหนี้มารอเก็บรายวันแล้ว วันละ ๕๐๐ บาท วันละ ๓๐๐ บาท แล้วแต่ที่ตกลง อันนี้ผมขอสนับสนุนในการแก้ไขปัญหาหนี้สิน อันนี้ ถ้ารัฐบาลจะแก้ไขปัญหาหนี้สินครัวเรือนจะต้องแก้ไขปัญหาหนี้สินนอกระบบนี้ให้ได้ การแก้ไขหนี้สินนอกระบบก็คือการทำกฎหมายให้เป็นธรรม เอาจริงเอาจังกับผู้หากิน บนความยากลำบากของพี่น้องประชาชน ใช้กฎหมายให้เกิดประโยชน์มากที่สุด บางครั้ง ผู้ให้กู้ร้อยละ ๒๐ ไม่เกรงกลัวกฎหมาย เพราะว่าตำรวจ หรือว่าพอเรื่องขึ้นไปถึงชั้นตำรวจ มีเรื่องร้องเรียนทะเลาะวิวาทก็เสียแค่ค่าปรับ ส่วนหนี้สินที่ชาวบ้านเป็นอยู่ก็ต้องดำเนิน ใช้ต่อไป
ผมอยากเสนอท่านประธานไปยังคณะกรรมาธิการที่จะตั้งขึ้นว่าทำอย่างไร ก็ได้ให้หนี้นอกระบบนี้ให้เข้ามาอยู่ในระบบ แล้วก็ใช้กฎหมายที่เป็นธรรมถ้าเกิดมีการจับได้ว่า ผู้กู้ หรือว่าผู้ที่ให้กู้เป็นการกู้แบบผิดกฎหมาย เป็นการกู้นอกระบบเป็นการกู้ที่เก็บดอกเบี้ย เกินจากอัตราที่กฎหมายกำหนด ให้กฎหมายนี้ลงไปช่วยเหลือ แล้วก็อาจจะเรียกมาพูดคุย ให้อยู่ในระบบ แล้วก็ถ้าเกิดทางผู้ให้กู้ยังใช้เล่ห์เหลี่ยม กลอุบายต่าง ๆ ก็ขอให้ใช้กฎหมายนี้ อย่างจริงจัง ตัดสินเลยครับ ถ้าจับได้ สืบทราบได้ว่าหนี้ก้อนนี้เป็นหนี้นอกระบบให้ไปขึ้น ถึงศาล ฟ้องร้องศาล แล้วก็ให้ศาลตัดสินยึดทรัพย์ส่วนที่เกินจากการชำระหนี้ที่เป็นในระบบ ยอดหนี้ที่เกินจากหนี้ในระบบนี้ให้ยึดทรัพย์เป็นของหลวงจะได้ปราบปรามพวกที่ใช้ช่องว่าง ของความเดือดร้อน ช่องว่างของผู้มีรายได้น้อยเอาไปทำมาหากินโดยที่ตัวเองไม่ต้อง ลงทุนอะไร บางครั้งเงิน ๑๐,๐๐๐ บาท วนไปวนมาเป็นแสน แต่เจ้าของเงินลงทุนแค่ หมื่นเดียว แต่ว่าผู้ใช้หนี้ต้องใช้หนี้เป็นแสนบาทจากหยาดเหงื่อแรงงานของพวกเขา ก็ฝากทางคณะกรรมาธิการที่ตั้งขึ้น หรือว่าคณะกรรมาธิการสามัญที่จะเอาไปพิจารณา ก็ช่วยพิจารณาเรื่องหนี้นอกระบบนี้อย่างจริงจัง แล้วก็ให้เป็นผลสำเร็จด้วย ผมให้กำลังใจ กับสภาชุดนี้หวังว่าหนี้นอกระบบคงจะหมดไปในรัฐบาลท่านเศรษฐา ทวีสิน ขอบคุณครับ