กราบเรียนท่านประธานสภา ผม อภิสิทธิ์ ไล่สัตรูไกล แบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ผมฟังการอภิปรายในเรื่องปัญหา ชายแดนภาคใต้ เราก็ทราบกันดีอยู่ว่าตลอดระยะเวลา ๒๐ ปี ปัญหานี้ความจริงมากกว่า ๒๐ ปีด้วยซ้ำ แล้วเราก็ลงเงิน ๘๐๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท แล้วเราหมดเงินไป แต่ปัญหา ยังคิดว่าทุกวันนี้เราก็หยิบปัญหานี้ขึ้นมาพูดในสภานี้อยู่ทุกครั้ง ผมเชื่อว่าในประเด็นปัญหา ต่าง ๆ ที่เราทำกันมากว่า ๒๐ ปีด้วยงบประมาณ ๘๐๐,๐๐๐ กว่าล้านบาท เราก็ทำ โดยประเด็นหลักสำคัญก็คือเราพยายามแก้ปัญหาเรื่องความมั่นคง เราพยายามจะแก้ปัญหา เรื่องการสู้รบ เราพยายามแก้ปัญหาเรื่องที่ทหาร ที่ตำรวจทั้งหลาย ที่ชาวบ้านมาปะทะกัน แล้วเราก็เชื่อด้วยว่าในชุดต่าง ๆ ที่ผ่านมาก็มีการแก้ปัญหาทางด้านเศรษฐกิจและสังคม เพียงแต่ว่าความพยายามที่มองปัญหาของเรื่อง ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ ส่วนใหญ่ เราเทน้ำหนักไปที่ทางด้านความมั่นคงเสียเป็นส่วนใหญ่ ผมอยากเสนอมุมมองที่ต่างจากเดิม ที่ทำกัน เพราะเนื่องจากว่าผมมาจากประสบการณ์ของคนที่ทำงานทางด้านงานสร้างสรรค์ จากที่ลงไปในพื้นที่ที่ผมทำงานร่วมกับคน ไม่ว่าจะเป็นคนในพื้นที่ที่เป็นพุทธ เป็นคนจีน เป็นมุสลิม เขาทำงานสร้างสรรค์ เขาทำงานออกแบบผลิตภัณฑ์ เขาทำงานดนตรี เขาทำงาน ภาพยนตร์ เขาทำงานเรื่องการแสดง ผมเชื่อว่าคนเหล่านั้นเมื่อมาทำงานร่วมกันแล้วก็จะมี ผลงานมีกิจกรรมร่วมกัน มันเปิดพื้นที่สร้างสรรค์ที่ทำให้คนที่มีพื้นฐาน ภูมิฐานต่างกันเข้ามา คิดในเรื่องเดียวกันได้ แล้วก็ความคิดนั้นจากปีแรกที่ผมลงในพื้นที่ มันก็ขยายความคิดกว้าง มากขึ้น ๆ จนในท้ายที่สุดเขาก็สามารถจัดงานร่วมกันได้ เช่น ที่ปัตตานีเขาก็จัดงานเรื่อง ปัตตานีดีโค้ดขึ้นมา เพราะฉะนั้นกลุ่มคนที่เข้ามาร่วมในงานก็มาจากคนที่หลากหลาย หลังจากที่จัดงานเสร็จ ตัวผลิตภัณฑ์ ตัวการแสดง ตัวอะไรเขาก็ไปทำงานต่อกันในระดับ หมู่บ้าน เขาไปทำผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้น เขาใช้ความคิดสร้างสรรค์เพื่อไปสู่กระบวนการ สุดท้ายที่เราอยากได้กันมากก็คือเรื่องกระบวนการสันติสุขในเขตพื้นที่ ๓ จังหวัดภาคใต้ ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่เขาทำกัน เขาก็ผ่านกลุ่มต่าง ๆ ผ่านพื้นที่อย่างเช่นใน Pattani Decode มีกลุ่ม Melayu Living ที่ทำทั้งผลิตภัณฑ์ ทำทั้งเรื่องงานแสดงต่าง ๆ เพื่อเปลี่ยนภาพจำของ ๓ จังหวัดภาคใต้จากคนอื่นที่มองไปกับความรุนแรง แต่กลับมีเรื่องใหม่ ๆ ที่น่าสนใจ เรามี เรื่องดนตรีพื้นเมือง เรามีเรื่องงานหัตกรรมที่เกิดมาจากสินค้าของวัสดุในภาคใต้ ไม่ว่าจะเป็น งานจักสาน ไม่ว่าจะเป็นงานผ้า ไม่ว่าจะเป็นตัวงานอาหาร เรามีบางถนน เช่น อาเนาะรู ถนนปัตตานีภิรมย์ ถนนฤาดี ที่เป็นชุมชนใหญ่ของคนทั้ง ๓ ศาสนาเข้าไปอยู่ร่วมกัน ผมว่า สินค้าอย่างเช่น สินค้า Batik ที่พอเริ่มเปิดพื้นที่ได้หลายคนสามารถพัฒนาจนเกิดอาชีพใหม่ ๆ เกิดขึ้นได้ ในกลุ่มอย่างเช่น ผ้า Batik ของบาราโหม สามารถทำเงินในทั้งกลุ่มได้เป็นหลัก แสนบาท ผมเชื่อว่าถ้าเผื่อเราสามารถทำให้สังคมเขาอยู่ในพื้นที่ที่ดีได้ สังคมเขาเปิดพื้นที่ ที่มันปลอดภัยเพิ่มมากขึ้น ผมพยายามกลับไปอ่านในรายงานของประเทศอื่น ๆ อย่างเช่น ไม่ว่าจะเป็นในอินโดนีเซีย ระหว่างตัวรัฐบาลกับกลุ่มอาเจะฮ์ ผมไปอ่านในอังกฤษการต่อสู้ กับกลุ่ม IRA ที่ไอร์แลนด์ สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ผมพบแล้วก็เป็นข้อตรงกันก็คือการเพิ่มพื้นที่ ปลอดภัยให้มากขึ้น ๆ เพื่อทำให้ปัญหาทางกายภาพมันลดลง แล้วก็สร้างความไว้วางใจ ซึ่งกันและกัน ผมเชื่อว่าความคิดสร้างสรรค์ที่สร้างกิจกรรมใหม่ ๆ มันจะเป็นวิธีการที่สร้าง ความไว้วางใจซึ่งกันและกัน มันทำให้เกิดพื้นที่ใหม่ ๆ เกิดขึ้น โดยเฉพาะในพื้นที่สร้างสรรค์ ที่ในปัจจุบันผมคิดว่าเราขยายพื้นที่สร้างสรรค์เข้าไปในหลายจังหวัด แต่ใน ๓ จังหวัดภาคใต้ เรายังเห็นไม่ชัดเจนมาก ฉะนั้นถ้าเผื่อเราสามารถฝากให้คณะกรรมาธิการลองพิจารณา สร้างพื้นที่สร้างสรรค์ ลองพัฒนาสร้างกิจกรรมสร้างสรรค์ เพื่อทำให้คนในพื้นที่สามารถเข้าใจ ซึ่งกันและกัน เพราะฉะนั้นประเด็นของศิลปะ ประเด็นของการออกแบบ ประเด็นของความรู้ ภูมิปัญญาในพื้นที่ถ้าเอามาแชร์ร่วมกันมันก็จะเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งที่ทำให้ ความไว้วางใจในระดับตัวบุคคลแล้วก็จะขยายมาเป็นความไว้วางใจในระดับ Community เกิดขึ้นผมเชื่อว่าความไว้วางใจเป็นพื้นฐานสำคัญของกระบวนการสร้างสันติสุขแล้วก็เชื่อว่า วิธีทางความคิดสร้างสรรค์จะเป็นเครื่องมือสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้คนที่มีภูมิหลังต่างกัน แต่มีความเข้าใจซึ่งกันและกันจะเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปได้ ขอบพระคุณครับ