กราบเรียนท่านประธานสภา ที่เคารพครับ ผม นพพล เหลืองทองนารา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พรรคเพื่อไทย คนพรหมพิราม ท่านครับ ผมเองก็อยากจะนำเรียนท่านบริหารของ สสส. ทุกท่านว่าหน่วยงานของท่านเป็นอะไรที่ในสมัยก่อนที่ผมเติบโตมาประทับใจมาก ผมยังจำได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ท่านเปิดงานเกี่ยวกับเรื่องบุหรี่แล้วก็เกิดแก๊สระเบิดวันนั้น บุหรี่แท่งโต ๆ ที่ท่านทำไว้เป็นสัญลักษณ์ในงานระเบิด รู้สึกจะมีความร้อนอยู่ตรงลูกโป่งใหญ่ ๆ นะครับ อันนี้พูดถึงผมไม่ได้ตำหนิอะไรข้อนี้ เพียงแต่ผมอยากจะบอกว่าในองค์กรของท่านเป็นที่สนใจ ของวัยรุ่นคนหนึ่งอย่างผมเมื่ออดีตตอนนั้น ซึ่งเวลาก็ผ่านไป ๑๐ กว่าปีแล้วกระมังครับ แล้วผมก็พยายามที่จะติดตามการทำงานของท่านมาตลอด ท่านครับ แต่ว่ามาทบทวนดูแล้ว ผมขออนุญาตที่จะพูดอย่างตรงไปตรงมาท่านคงไม่โกรธนะครับ เพราะเป็นการแสดง ความคิดเห็นของผู้แทนราษฎรคนหนึ่งนั่นก็คือ สสส. ตามบทนิยามทั้งหลายว่าหมายถึงอะไร แล้วก็มีหน้าที่บทบาทหลักคืออะไร คิดว่าก็คงจะทราบกันอยู่แล้วนะครับ เพราะในสภา ก็ได้พูดกันหลายคน งบประมาณ ๔,๐๐๐ กว่าล้านบาทของ สสส. ที่ได้ในแต่ละปี ซึ่งเป็นรายได้ที่มาจากเงินเพิ่มของภาษีสุราแล้วก็บุหรี่ พูดถึงว่าบทบาทในความร่วมมือ ของท่านก็คือเป็นความร่วมมือกับบุคคลหรือกลุ่มองค์กรต่าง ๆ ซึ่งนับแล้วในอายุของท่าน กำเนิดมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๔๔ ตาม พ.ร.บ. ของกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ มีภาคีที่ร่วมอยู่กับท่าน ๒๐,๐๐๐ กว่าองค์กร แล้วก็ในปีงบประมาณ ๒๕๖๕ ท่านเอง ได้มีโครงการต่าง ๆ ร่วมมือกันอยู่ ๓,๐๐๐ กว่าโครงการ ผมเองอยากจะสอบถามท่านว่า ใน ๒๐,๐๐๐ กว่าองค์กรที่เป็นภาคีของท่าน ท่านได้สนับสนุนเขาอย่างไรบ้าง หรือว่าที่ท่าน นับจำนวนมา ๒๐,๐๐๐ กว่านี่ก็คือว่าครั้งหนึ่งในชีวิต ครั้งหนึ่งตั้งแต่ท่านเริ่มมา ๒๐ กว่าปี ท่านสนับสนุนเขาครั้งหนึ่งแล้วท่านเองก็นับเขาไว้ในจำนวนนี้ด้วย โดยที่การประเมินผล ติดตามว่าภาคีเหล่านั้นได้ดำเนินการอย่างไรบ้างต่อจากท่าน และท่านได้เคยวิเคราะห์ไหมครับว่า หลังจากที่ท่านอาจจะไปเริ่มต้นให้เขา หรือว่าท่านไปช่วยเขาระหว่างทางก็ตามท่านได้เคยศึกษา ท่านได้เคยประเมินผลไหมครับว่าสิ่งเหล่านั้นที่ท่านได้เสียเม็ดเงินไปจะมากจะน้อยก็ช่าง มันได้มีผลก่อเกิดในทางสังคมแล้วก็เป็นบวกในการส่งเสริมสุขภาพมากน้อยขนาดไหน หรือว่าใน ๒๐,๐๐๐ กว่าโครงการ เอาง่าย ๆ เลยว่า ๒๐,๐๐๐ กว่าองค์กรที่ท่านเคย สนับสนุนเขานี่ทุกวันนี้เหลือสักกี่องค์กรที่ยังดำเนินการอยู่ ไม่ต้องพูดถึงว่ามีประสิทธิภาพ แค่ไหนในการทำงาน ท่านครับ พูดถึงในส่วนโครงการต่าง ๆ ที่ท่านทำในการสนับสนุนส่งเสริมสุขภาพ ในความรู้สึกผมมีความรู้สึกว่ามันหลากหลายเสียจนครอบจักรวาล จนกระทั่งผมเองทุกวันนี้ ถ้าไม่นึกถึงอดีตเก่า ๆ ที่ว่าท่านมุ่งเน้นในเรื่องของบุหรี่ ของสุราเป็นหลัก นอกนั้นพูดตามตรงว่า ผมเองไม่รู้ว่าท่านมีบทบาทเด่นตรงไหนในการส่งเสริมสุขภาพ เพราะมันเยอะเกินไป หรือเปล่าครับ ผมอยากให้ท่านได้แคบลงมา ท่านมีโครงการที่มันหลากหลาย แล้วก็ส่วนตัว ผมคิดว่าท่านน่าจะไปทำในส่วนของการส่งเสริม การวิจัย การเป็นตัวแทนของประชาชน ในการที่จะตรวจสอบมาตรฐานต่าง ๆ ยกตัวอย่างเช่น หมวกกันน็อก เพราะว่าท่านก็มี บทบาทของการที่จะส่งเสริมเรื่องความปลอดภัยของโรคที่ไม่ติดต่อ ซึ่งท่านเองท่านก็บอก ในรายงานนี้อยู่แล้วว่าโรคไม่ติดต่อนี่นะครับ การเสียชีวิตของคนไทยก่อนเวลาอันควร ร้อยละ ๗๕ เป็นเรื่องของโรคไม่ติดต่อก็คืออุบัติเหตุอะไรทั้งหลาย แล้วก็ทำให้สูญเสียเม็ดเงิน ในเรื่องของค่ารักษานับแสนล้านบาทในแต่ละปี หมวกกันน็อกที่ท่านแจกนี่ใช่ ผมเองก็เห็นด้วย ที่ท่านทำโครงการไว้แจกกับนักเรียนในกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่เริ่มแรกมาจนถึงบัดนี้ ๑๒๐,๐๐๐ ใบแล้ว ท่านเคยกลับไปดูไหมครับว่าหมวกกันน็อกที่ท่านแจก ผมเองก็เคยได้ยิน ข่าวหลาย ๆ อย่าง หมวกที่ท่านแจกไปผลปรากฏว่าประสิทธิภาพของการใช้งานมันค่อนข้าง จะด้อยไปมาก ผมเองอยากให้ท่านเอาใจใส่ในเมื่อท่านเป็นสถาบันที่ส่งเสริม แล้วก็ดูแล เรื่องสุขภาพเหล่านี้คือเป็นการป้องกันว่ากันง่าย ๆ นะครับ ท่านเองควรจะต้องย้อนกลับไปดู ไม่ใช่ว่าเอาจำนวนใบขึ้นมาว่า OK ฉันแจกไปแล้ว ๑๒๐,๐๐๐ ใบ มันดูมากมาย แต่ว่าถ้า มันไม่มีคุณภาพแจก ๑๐ ใบก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ จะแจกล้านใบก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ ผมอยากให้ท่านไปตรงนี้ และอีกอย่างหนึ่งในโลกปัจจุบัน โลก Social ท่านยอมรับไหมครับว่า เรื่องของสื่อ Social ทั้งหลายมีผลต่อสุขภาพโดยเฉพาะเด็กและเยาวชน ผมอยากจะถาม ท่านว่าท่านได้มีการคิดถึงเรื่องเหล่านี้ไว้หรือไม่ เพราะว่าการเสพสื่อทั้งหลายของเด็ก และเยาวชนในปัจจุบันทำให้มีการเสียเรื่องสุขภาพของเด็กและเยาวชนจำนวนไม่น้อย ผมอยากให้ท่านได้มุ่งเน้นแล้วก็ได้ตระหนักถึงสิ่งที่เป็นไปในทางสังคมว่าปัจจุบันนี้ภัยต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับสุขภาพของประชาชนโดยเฉพาะเด็กและเยาวชน เรื่องของสื่อ Social เราต้อง ยอมรับกัน
ในเรื่องของการลดการทานอาหารรสจัด ซึ่งจะมีผลต่อไต ต่ออะไรหลาย ๆ อย่าง ในเรื่องความเค็ม ความหวาน ผมเองต้องยอมรับในส่วนนี้ว่าท่านทำได้ดี คืออัตราการบริโภค ความเค็ม ความหวานอะไรของประชาชนลดลง แต่ผมอยากให้ท่านได้เอาใจใส่ในเรื่องของ ต้นตออย่างอาหารขยะ จริง ๆ แล้วประชาชนก็รู้โทษของความเค็ม ความหวาน แต่ทีนี้ หลีกเลี่ยงไม่ได้ ผมอยากให้ท่านได้เอาใจใส่ในเรื่องของผู้ประกอบการที่จะผลิตอาหาร หรือไม่ก็ตามร้านค้าต่าง ๆ ผมอยากให้ท่านได้ให้ความรู้กับบุคคลเหล่านี้ว่าถ้าทำอาหาร เค็มเกิน ใส่มากเกิน ผงชูรสมากเกิน ซอสปรุงรสมากเกินไปมันจะมีผลขนาดไหนต่อสุขภาพ ของประชาชนโดยทั่วไป ผมเองก็ต้องขอฝากท่านด้วย
สุดท้ายนี้คะแนนที่ท่านได้มาส่วนหนึ่งก็ชื่นชม แต่อีกส่วนหนึ่งมันก็ขัด ในความรู้สึกว่ามันใช่ตามนั้นหรือ เพราะฉะนั้นแล้วผมเสียดายงบประมาณ ๔,๐๐๐ กว่าล้านบาท ที่ท่านได้ไป ขอให้ท่านได้ทบทวนดูอีกหน่อยเถอะครับว่าสิ่งที่ท่านทำนั้นกว้างครอบจักรวาล เกินไปหรือไม่ กราบขอบพระคุณครับ