นายจิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ์ ฉะเชิงเทรา

ขอบคุณครับท่านประธาน เรียนท่านประธานสภาที่เคารพครับ ผม จิรัฏฐ์ ทองสุวรรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ฉะเชิงเทรา พรรคก้าวไกล ท่านประธานครับ ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผมเชื่อว่า ทุกท่านในที่นี้เข้าใจความเจ็บปวดของพี่น้องเกษตรกรเป็นอย่างดีครับ ที่บ้านผมก็มีทั้งกลุ่ม เลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลา คุณยายผมก็เลี้ยงกุ้งนะครับ ก็ประสบปัญหานี้มาตลอดครับราคาตกต่ำ ซึ่งผมก็เชื่อว่าปัญหาที่เราพูดถึงกันอยู่นี่ก็เป็นปัญหาที่เรารู้กันดีอยู่แล้ว มันไม่ใช่ว่าเป็นปริศนา ลี้ลับอะไรนะครับ แล้วมันก็ไม่ใช่ความลับทางทหารอะไรด้วยเรื่องปัญหาของราคาตกต่ำ ทุกคนรู้ปัญหากันดีหมด แต่ทำไมเราต้องพูดกันซ้ำไปซ้ำมาทุกปี ๆ ท่านประธานครับ สภาผู้แทนราษฎรสมัยที่แล้ว ญัตติแรกที่เข้าสู่สภาก็คือญัตติเรื่องราคาพืชผลเกษตรตกต่ำ ย้อนกลับไป สส. สมัยก่อนหน้านั้นญัตติแรกก็ญัตตินี้ละครับ ตั้งคณะวิสามัญเสร็จเราก็มี คณะกรรมาธิการสามัญดูแลอีก สภาผู้แทนราษฎรมีแล้ว รัฐสภาแล้วก็มีหน่วยงานที่ดูแลอีก มีกระทรวงดูแลไม่รู้กี่กระทรวง มีรัฐบาล มีรัฐมนตรีตั้งหลายคน อธิบดี ข้าราชการอีก เป็นแสนคนดูแลเรื่องนี้ ทำไมมันแก้ปัญหาไม่ได้ครับ หรือว่าเราแก้ผิดจุด หรือว่าเราตีโจทย์ผิด กันแน่ครับท่านประธาน คำถามคือในเมื่อเรามีทุกอย่างพร้อมหมด ทุกคนหวังดีหมด ทุกคน เข้าใจความเจ็บปวดหมด แต่ทำไมประเทศไทยผ่านพ้นเรื่องนี้ไม่ได้ ทำไมราคามันไม่ขึ้น เพราะปัญหาปัจจัยภายนอกอย่างเดียวเลยหรือครับ เราพูดเรื่องปัจจัยภายนอกกันมา นานแล้วนะครับ ประเทศอื่นเขาก็เจอปัจจัยภายนอกเหมือนกัน ถามว่าการเป็นเกษตรกร มันไม่มีรวยจริงหรือครับ เขาพูดกันว่าเป็นเกษตรกรไม่มีทางรวย แต่ว่าเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศนี้ส่วนใหญ่ทำเกษตร เราเห็นข้าวเปลือกราคาตก แต่ว่าข้าวสวยในร้านสะดวกซื้อ ราคาขึ้น ทำไมครับ ทำไมมันเป็นอย่างนั้น รัฐไทยสามารถทำให้ค่าไฟแพงได้ ทำให้คน กลุ่มหนึ่งรวยขึ้นเป็นอันดับ ๑ ของประเทศนี้ได้ แต่ทำให้ราคาพืชผลเกษตรขึ้นไม่ได้ ทุกคนรู้ปัญหาดีครับ ปัญหาเรื่องต้นทุน ปัญหา เรื่องค่าปุ๋ย ค่าอาหารที่มันมีทุนผูกขาดจัดการอยู่ ปัญหาเรื่องการนำเข้าที่ทุนผูกขาดนี่ละ ในเมื่อเขามีโควตาส่งออกเยอะ เขาก็ต้องไปให้ประเทศเพื่อนบ้านผลิตให้ ไปจ้างเขาเลี้ยงกุ้ง ไปจ้างเขาเลี้ยงปลาแล้วก็นำเข้า เพราะ Order ส่งออกตัวเองเยอะ แล้วก็มาทำลายราคา ของเกษตรกรในบ้าน รู้กันหมดละครับปัญหา แต่ไม่กล้าหรอกครับ ผมว่านี่คือสิ่งที่ เสียเวลามาก ๆ ท่านประธาน เราพูดกันไปเถอะครับ เราเอาปัญหามาพูดกันมันก็แค่ เอาความเจ็บปวดของพี่น้องเกษตรกรมาประจานกับสภาเท่านั้นเอง ถ้าเกิดรัฐบาลไม่ตั้งใจทำ ไม่กล้าที่จะทำ ไม่มีทางแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้ นี่มันคือปัญหาทุนผูกขาด นี่คือปัญหาทางโครงสร้าง ปัญหาเชิงโครงสร้างที่เราพูดกันอยู่ทุกวันนี้นี่ละ ทำไมคนเลี้ยงกุ้งเลี้ยงปลามีโอกาสเจ๊ง ได้ตลอดเลยครับ เคยเห็นบริษัทหรือโรงงานผลิตอาหารเจ๊งไหมครับ เคยเห็นบริษัทเขาหุ้นตก ไหมครับ เขามีแต่รวยขึ้นทุกปี ถามว่ากำไรมันไปไหนเลี้ยงกุ้งเลี้ยงปลากำไรหายไปไหน ก็หายไปอยู่ในกระเป๋าเขาอย่างไรครับ มันก็ง่าย ๆ แค่นั้นละครับไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่ต้องเอาปัจจัยภายนอกมามีส่วนเกี่ยวข้องหรอก สรุปเลยครับท่านประธานผมไม่อยากจะ เสียเวลาอภิปรายมาก เพราะนี่ก็เลยเวลา จะ ๑ ทุ่มแล้วนะครับ คือมันไม่มีประโยชน์เลยครับ ถ้าเราจะอภิปรายโดยที่ไม่ส่งเรื่องนี้ไปยังรัฐบาลที่กำลังจะเข้ามามีบทบาทเป็นผู้บริหาร ประเทศในขณะนี้ และที่สำคัญนี่นโยบายที่จะแถลงในวันจันทร์พวกเราอ่านกันแล้วไม่ได้มี เรื่องทลายทุนผูกขาด ไม่ได้มีเรื่องการจัดการกับทุนผูกขาดอยู่ในนั้น แต่วันนี้วันพุธครับ ท่านประธาน ยังมีเวลาครับก่อนจะถึงวันจันทร์ แก้ได้นะครับช่วยกันเรียกร้องนะครับ ทั้งฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่รู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดของเกษตรกรดี ช่วยกันเรียกร้องนะครับ วันนี้ผมเห็นท่านรัฐมนตรีหลายท่านก็อยู่ในที่นี้ไปแก้นโยบายใหม่ได้ ที่จะแถลง ถ้าไม่จัดการทุนผูกขาด ไม่จำกัดการนำเข้า ไม่มีทางครับที่จะช่วยพี่น้อง เกษตรกรได้ แล้วก็ปล่อยเขาจนอยู่อย่างนี้ละครับ แล้วนายทุนก็รวยเอา ๆ แล้วก็อย่าหวัง เลยครับที่เราจะบอกว่าเกษตรกรประเทศนี้จะรวยได้ ก็ฝากด้วยครับท่านประธาน นโยบาย ที่จะแถลงวันจันทร์ยังพอมีเวลาแก้ไขได้ มีกระดาษเหลือตั้งเยอะนะครับ เพราะว่า มันบางมากเลย ผมเชื่อว่าท่านสามารถเพิ่มเข้าไปได้ ขอบคุณครับท่านประธาน