ท่านประธานสภาผู้แทนราษฎร กระผม นายเกียรติคุณ ต้นยาง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี เขต ๗ อำเภอบางบัวทอง อำเภอไทรน้อย พรรคก้าวไกล วันนี้ผมขออนุญาตอภิปรายรายงานข้อมูลสถานการณ์ ด้านความรุนแรงในครอบครัว สำหรับรายงานตามมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครอง ผู้ถูกกระทำความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ประจำปี ๒๕๖๓ และปี ๒๕๖๔ สิ่งที่ผม จะขออนุญาตอภิปรายต่อท่านประธานผ่านไปถึงผู้ชี้แจงเป็นเรื่องของข้อมูลตัวเลขที่อยู่ใน รายงานทั้ง ๒ เล่มนี้และที่อยู่ในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับ พ.ร.บ. ความรุนแรงในครอบครัว เนื่องจากผมมีประสบการณ์เป็นทนายความมา ๒๐ กว่าปี ทำคดีอาญา คดีแพ่ง โดยเฉพาะ คดีที่มีผู้เสียหายเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๘ ปี สิ่งที่ผมพบประจักษ์ข้อมูลข้อเท็จจริงกับรายงาน ของท่าน ๒ ฉบับ ๒ เล่มนี้ของปี ๒๕๖๓ กับปี ๒๕๖๔ ผมจะอภิปรายเป็นตัวเลขข้อเท็จจริง ขอ Slide แผ่นแรกด้วยนะครับ
(เจ้าหน้าที่ดำเนินการเปิด Presentation)
Slide แผ่นแรกนี้ผมขออนุญาตชื่นชม ท่านผู้มาชี้แจง ชื่นชมกรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ ชื่นชมท่านที่ท่านได้ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายที่ให้หน้าที่ ท่านมาทำ แล้วก็ชื่นชมมากกว่าหน่วยงานอื่นที่บัดนี้ยังไม่มาเลย หรือหน่วยงานอื่นที่เลื่อนไป ฝากไปถึงด้วยนะครับ ขอ Slide ถัดไปครับ
Slide นี้จะสังเกตว่ามีประเภทที่ ๔ ของปี ๒๕๖๓ เรื่องที่ตัวเลขขาดหายไป อยู่ ๒ ช่อง และเรื่องของข้อมูล ปี ๒๕๖๔ ที่ตัวเลขขาดหายไปหลายช่อง ตัวเลขที่ขาดหายไป ฝากท่านผู้ชี้แจงช่วยผมไปดูด้วยว่ามันหายไปไหน ผมเชื่อว่ามีตัวเลขอยู่ ตัวเลขเรื่องของ การถูกละเลย การถูกทอดทิ้งเมื่อปี ๒๕๖๓ มันหายไปไหนครับ ตัวเลขของคนที่ถูกละเลย ทอดทิ้ง คนที่ถูกค้ามนุษย์เมื่อปี ๒๕๖๔ ทั้งช่วง ๒ อายุ ทั้งช่วง ๒ เพศ ทั้งชายและหญิง มันหายไปไหนครับ ไม่ใช่ว่ามันไม่มี ไม่ใช่ว่ามันไม่เกิด แต่ผมเสียใจที่ไม่เห็นตัวเลขนี้ ในรายงานที่เป็นเอกสารราชการ ทำไมผมต้องทวงถาม ๒ ตัวเลขดังกล่าวใน Slide ที่ผ่านมา เพราะ Slide แผ่นนี้มันบอกว่าจำนวนเด็กที่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลเพราะถูกทำร้ายร่างกาย มีถึง ๑๘,๒๙๖ ราย และ ๒-๓ ช่องของผมที่ผ่านไปเมื่อ Slide ที่แล้วทำไมไม่มีครับ ยิ่งร้ายไปกว่านั้น คดีที่ตำรวจรับแจ้งความมี ๒,๒๕๓ คดี ร้องทุกข์ ๑,๘๕๑ คดี ไม่ร้องทุกข์ ๔๐๒ คดี ตัวเลข มันหายไปไหนครับ ที่น่าจะเสียใจมากที่สุดเลยก็คือช่องที่ ๓ จำนวนเด็กที่เข้าสู่สถานรับรอง ของ พม. เนื่องจาก ๒ เคสที่ผ่านมาปีหนึ่งแค่ ๔๓๐ คน พวกเขาทั้งหมดใน Slide ที่แล้ว หายไปไหนครับ ตกหล่นไปไหนครับ ถ้าเอา ๒ Slide นี้มาเปรียบเทียบหารเฉลี่ย ท่านอาจจะบอกว่าก็ไปรวมมาหลาย ๆ ปี ใช่ครับ เพราะข้อมูลที่ผมหามาได้ด้วยความลำบากแสนเข็ญมันมีแค่นี้จริง ๆ เพราะข้อมูลท่านเอง ก็ไม่มี ผมต้องไปหามาจากวิชาชีพที่ผมเคยมี ไปหาเพื่อนที่เป็นตำรวจ อัยการ หาเพื่อนที่ทำงาน โดยเฉพาะในจังหวัดนนทบุรีของผม ยุ่งยากมากเลยครับ สับสนมากเลยครับ หากันไม่ค่อยเจอ เพราะฉะนั้นอันนี้เป็นตัวเลขที่น่ากลัวมากถ้ามันหายไป ผมบอกได้ว่ามันหายไปไหน ขอ Slide ถัดไปด้วยครับ Slide นี้จะเป็นจุดเริ่มต้น จะเป็น Master Key มอบให้ผู้ชี้แจง ไปไขดู เพราะมาตรา ๑๓๓ ทวิ วรรคแรก โดยสรุปเขาบอกว่าพนักงานสอบสวนที่จะสอบปากคำ ของผู้เสียหายต้องสอบกับนักจิตวิทยา นักสังคมสงเคราะห์ และอัยการ หรือบุคคลที่เด็กคนนั้น ไว้วางใจ แล้วอย่างไรครับ ในทางปฏิบัติมีไหม แต่ผมต้องชื่นชม พม. จังหวัดนนทบุรีของผม น่ารักทุกคน ดูแลเด็กเป็นอย่างดี สภ. ในนนทบุรีมี ๑๐ กว่า สภ. โรงพักมีสิบ ๆ โรงพัก ต้องเข้าคิวกันนะครับ วันนี้เด็กไปแจ้งความ ไม่รู้อีกกี่วันที่เรียกว่าสหวิชาชีพจะมาร่วมฟัง การสอบสวนได้ ๑ วัน ๒ วัน ๓ วัน บางรายเป็นอาทิตย์ เขาเจ็บปวดจากการถูกกระทำ แล้วต้องมานั่งรอสหวิชาชีพ และไม่รู้ด้วยว่าตำรวจจะพาไปสอบปากคำที่ไหน อัยการหรือเปล่า ที่ พม. จังหวัดหรือเปล่า หรือสถานที่ใด สถานที่ที่เป็นสัปปายะหรือเปล่าที่จะสอบปากคำ ของเด็กผู้เสียหายได้ ตรงนี้ฝากด้วยนะครับ จังหวัดนนทบุรีไม่ได้ไกลจากกรุงเทพฯ เลย แต่เด็กที่เป็นผู้เสียหายถูกกระทำในคดีอาญา ถูกความรุนแรงในครอบครัว เขาต้องรอ สหวิชาชีพอยู่ถึง ๗ วัน มันเจ็บปวดมากเลยนะครับ ขอ Slide ถัดไปด้วยนะครับ นี่คือเด็ก ที่ต้องถูกรอถึง ๗ วัน คือเด็กที่รอนักสังคมสงเคราะห์ที่มีอยู่แค่ ๑,๖๔๐ คน เด็กที่ต้องรอ จิตแพทย์ที่มี ๒๙๕ คน นักจิตวิทยาที่มีอยู่ ๑,๐๓๗ คน และที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับเด็ก ที่เป็นผู้หญิงคือต้องรอตำรวจหญิง ๗๖๓ คน ตำรวจหญิง ๑ คน ๑ โรงพักไม่เพียงพอแล้ว ขอ Slide สุดท้ายเลยครับ นี่คือภาพของความเป็นจริงที่เกิดจากการสอบปากคำเด็ก ผู้เสียหาย แม้ภาพนี้จะเป็นอดีตผ่านมาหลายปี แต่ผมยืนยันว่าสภาพนี้ทุกวันนี้ยังเกิดอยู่ ทุกโรงพักในประเทศไทย ตำรวจยังนั่งอยู่ ผู้เสียหายที่เป็นเด็กนั่งอยู่ล้อมรอบเขาด้วยคนที่เขา ไว้วางใจ นักจิตวิทยา นักสังคมสงเคราะห์ พนักงานอัยการ จะถามเด็กต้องถามผ่านนักสังคม สงเคราะห์ นักจิตวิทยา เพื่อกลั่นกรองแล้วไปถามเด็ก จะถามผ่านทำไมครับ นั่งอยู่ด้วยกันตรงนี้ มาตรา ๑๓๓ ทวิ วรรคแรก ไม่เป็นผลเลยที่ให้ถามผ่าน ก็นั่งล้อมวงกันอยู่อย่างนี้ ฝากท่าน ด้วยนะครับ สงสารเด็กครับ ไปซ้ำเติมเขาอีกทำไม เขาเป็นผู้เสียหายถูกกระทำมาเพียงพอแล้ว จะต้องมานั่งเล่าอะไรอยู่นี้ท่ามกลางผู้คนอะไรก็ไม่รู้ ฝากไว้ด้วยครับ ด้วยความรักนะครับ ขอบพระคุณครับ