นางสาวสุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ อุบลราชธานี

ท่านประธานสภา ที่เคารพค่ะ ดิฉัน สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย เขต ๗ อุบลราชธานี ดิฉันขออนุญาตร่วมอภิปรายแสดงความคิดเห็นกองทุนพัฒนาน้ำบาดาล ตามที่ดิฉันได้ฟังและดูรายงานของกองทุนพัฒนาน้ำบาดาล ดิฉันพบว่ามีการเรียกเก็บเงิน จากพี่น้องเกษตรกรอยู่ ๒ ส่วน ส่วนแรกคือค่าใช้น้ำบาดาลตามมาตรา ๗ (๒) และส่วนที่ ๒ คือค่าอนุรักษ์น้ำบาดาล มาตรา ๗ (๒/๑) โดยการเรียกเก็บเงินของกองทุนพัฒนาน้ำบาดาล ก็เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กรมทรัพยากรน้ำบาดาลเป็นผู้กำหนด อย่างไรก็ตามเกษตรกรอยู่ใน ส่วนที่ได้รับยกเว้นการอนุรักษ์น้ำบาดาล โดยการใช้น้ำเพื่ออุปโภคบริโภค เพื่อการเพาะปลูก และเพื่อการเลี้ยงสัตว์ในอัตราไม่เกินวันละ ๕๐ ลูกบาศก์เมตร ในอดีตเวลาพูดถึงภาคอีสาน ทุกคนคงจะนึกถึงความแห้งแล้ง นึกถึงดินที่แตกระแหง และนึกถึงความยากจนใช่ไหมคะ จนถึงปัจจุบันนี้ในหลาย ๆ พื้นที่ก็ยังคงแห้งแล้ง ในหลายพื้นที่ของอีสาน โดยเฉพาะพื้นที่ ของดิฉันประชาชนยังคงทุกข์ยากลำบาก และชลประทานก็ยังเข้าไม่ถึงในหลาย ๆ พื้นที่ จังหวัดอุบลราชธานีบ้านเกิดเมืองนอนของดิฉันเองเป็นพื้นที่ที่มีแม่น้ำสายสำคัญไหลผ่านถึง ๓ สาย แม่น้ำโขง แม่น้ำชี แม่น้ำมูล และรวมถึงลำน้ำเล็ก ๆ ที่ไหลผ่านอีกหลาย ๆ สาย ซึ่งย้อนแย้งกับการจัดสรรน้ำเหลือเกินค่ะ เพราะแม้ว่าจะอยู่ติดกับแม่น้ำหลายสาย แต่ระบบ การกระจายน้ำก็ยังไม่ทั่วถึงประชาชน ทุกวันนี้ในเขตพื้นที่ของดิฉัน ยกตัวอย่างเช่น อำเภอสิรินธรพี่น้องประชาชนต้องลุ้นกันทุกวัน เพราะเขาต้องใช้น้ำประปาที่ได้มาจากน้ำผิวดิน นอกจากจะลุ้นกับการจัดตั้งรัฐบาลที่ผ่านมา ทุก ๆ วันยังคงต้องลุ้น เปิดก๊อกน้ำแต่ละทียังคง ต้องลุ้นว่าวันนี้น้ำจะขุ่นหรือว่าน้ำจะใส ดิฉันห่วงใยสุขภาพของพี่น้องประชาชนของดิฉันค่ะ เพราะการเก็บน้ำผิวดินไว้ในบ่อเก็บเช่นนี้มีโอกาสนำเชื้อโรคกลับมากระจายสู่พี่น้อง ประชาชนได้ และในส่วนของภาคการเกษตรตอนฝนตกน้ำก็ท่วมหนัก แต่พอฝนแล้งก็แล้งหนักมากเช่นกัน ไม่รู้จะหาน้ำที่ไหนมาทำการเกษตร ลำพังสินค้าทางการเกษตรตกต่ำก็ลำบากมากพออยู่แล้ว แต่เขาก็ยังคงต้องเอาเงินเก็บไปจ้างเอกชนมาเจาะน้ำบาดาลอีก ทุกข์อยู่ ทุกข์แล้ว และต้องทุกข์ต่อไปอีก ทุกข์ซ้ำ ทุกข์ซ้อน แต่ก็ต้องทำเพื่อความอยู่รอด แต่เจาะแล้วยังไม่จบ ด้วยความที่เขาไม่ได้มีความรู้ความเข้าใจเพียงพอที่จะไปขอขึ้นทะเบียนกับกรมทรัพยากร น้ำบาดาล และการขอ นบ.๔ นบ.๕ ก็ต้องใช้เวลาในการพิจารณาเอกสาร หนำซ้ำหน่วยงานรัฐ ที่เกี่ยวข้องก็ไม่สามารถช่วยเหลือได้ พี่น้องของดิฉันก็ต้องกระเสือกกระสนทำทุกวิถีทาง เพื่อจะหาน้ำมากิน หาน้ำมาใช้ จากการที่ดิฉันได้ลงพื้นที่ก็ได้รับฟังปัญหานี้มาตลอด ฟังแล้ว อดเห็นใจไม่ได้ กว่าจะหาเงินได้แต่ละบาทต้องแบ่งมาเจาะน้ำบาดาล ต้องทำแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ เพราะถ้าหากกรมทรัพยากรน้ำบาดาลตรวจพบว่าพี่น้องเกษตรกรไปเจาะน้ำบาดาล มาใช้เองก็ต้องโดนปรับภายหลังอีก แค่จะมีน้ำใช้ในแต่ละวันต้องยากลำบากขนาดนี้เลยหรือคะ เมื่อประชาชนต้องเจาะน้ำบาดาลแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ ส่งผลถึงการวิเคราะห์การใช้น้ำบาดาล รวมถึงการอ้างอิงถึงพื้นที่เกษตรเพื่อวางแผนและปรับปรุงการใช้น้ำในอนาคต จึงเกิด ความคลาดเคลื่อนหรือใช้การไม่ได้เลย เพราะจำนวนของบ่อบาดาลจริงที่ขึ้นทะเบียน มีในระบบเพียงแค่ ๒๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น และยังมีบ่อบาดาลที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนอีก เป็นจำนวนมาก จากที่ได้กล่าวมาทั้งหมดดิฉันมีข้อแนะนำจึงขอฝากทางคณะกรรมการ กองทุนพัฒนาน้ำบาดาล ๓ ข้อ

ข้อแรก ดิฉันอยากให้กรมทรัพยากรน้ำบาดาลตั้งโครงการให้หน่วยงาน ท้องถิ่นที่มีความจำเป็นขอให้มาสำรวจและขุดเจาะให้บริการให้ทั่วถึงมากกว่านี้ หากมีติดขัด เรื่องทรัพยากรหรือรถขุดเจาะไม่เพียงพอ ก็ขอให้ท้องถิ่นขอความช่วยเหลือด้านงบประมาณ มาที่กองทุน เพื่อไปแก้ไขปัญหาความลำบากเรื่องน้ำบาดาลให้พี่น้องประชาชนอย่างทันท่วงทีค่ะ

ข้อ ๒ ดิฉันขอให้หาวิธีการงดเว้นค่าปรับชั่วคราวให้กับพี่น้องประชาชน เพื่อให้การบริหารการใช้น้ำบาดาลอย่างเป็นระบบถูกต้องและแม่นยำ นำบ่อน้ำบาดาลทุกบ่อ เข้าสู่ระบบ กระตุ้นให้พี่น้องเกษตรกรเข้ามามีส่วนร่วมในการทำฐานข้อมูล และการมีส่วนร่วม ในการดำเนินการของโครงการน้ำบาดาลในพื้นที่นั้น ๆ ค่ะ

ข้อ ๓ ดิฉันอยากให้ใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยด้วย เช่นระบบ Online ปริมาณ การใช้น้ำบาดาลจะลองติดตั้งแบบสุ่มกระจายตัวอย่างทั่วประเทศก็ได้ เพื่อรัฐบาล หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะได้สามารถมีข้อมูลนำมาวิเคราะห์และแก้ไขปัญหาภัยแล้ง ในอนาคตได้อย่างแม่นยำค่ะ ฝากถึงพี่น้องที่รักของดิฉันทุกคนนะคะ พี่น้องทางบ้านค่ะ สู้เขาเด้อค่ะ บ้านเฮามันแล้ง สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ ผู้แทนของพ่อแม่พี่น้องขอสู้ ขอเป็นปากเสียงแทนพ่อแม่พี่น้องบ้านเฮาทุกคนค่ะ ขอบพระคุณค่ะ