ขออภัยนะครับ เนื่องจากเช้าวันนี้ ท่านผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรกับผมต้องประชุมกรรมการสรรหาองค์กรอิสระ ที่ศาลฎีกา ก็ยังไม่ทันเลิกประชุมครับ ผมขอกราบเรียนท่านประธานว่าสภาติดตามให้รีบมา ก็มา อาจจะจับประเด็นไม่ได้ครบถ้วน แต่ว่าฟังวิทยุถ่ายทอดในสภาในรถมา ก็เป็นประเด็น เหมือนกับเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว กล่าวคือเรื่องการจัดระเบียบวาระ ก็ทราบว่าท่านตวงได้เสนอ ญัตติให้นำร่างพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. .... ขึ้นมาพิจารณา ขอกราบเรียน ในขณะนี้เลยว่าทำไม่ได้ เพราะไม่อยู่ในระเบียบวาระ ก็เถียงกันเรื่องว่าจัดวาระพิเศษ ทำได้หรือไม่ ก็กราบเรียนว่าไม่ได้คิดอะไรตามอำเภอใจ ปรึกษาท่านประธานวุฒิสภา ก่อนระเบียบวาระนี้ออกมา โทรศัพท์ไปเรียนท่านว่าระเบียบวาระที่จะจัดในสัปดาห์นี้ ท่านให้วันนี้ ต้นเดือนไม่มีเวลา เพราะวุฒิสภามีภาระพิเศษ ก็ให้วันนี้มา ก็จัดวันนี้และพรุ่งนี้ วันนี้ก็จัดวาระร่างพระราชบัญญัติส่งเสริมจริยธรรมและมาตรฐานวิชาชีพสื่อมวลชน พ.ศ. .... พรุ่งนี้ก็เป็นร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ..) พุทธศักราช .... ที่ฝ่ายค้านได้เสนอ ประเด็นที่เราจะวินิจฉัยว่าประธานจัดระเบียบวาระถูกต้องหรือไม่ ก็จะวินิจฉัยในวันพรุ่งนี้ เพราะการวินิจฉัยเมื่อสัปดาห์ก่อนโน้นทำไม่ได้ เนื่องจากองค์ประชุมไม่ครบว่าญัตติ ที่ท่านสมชายเสนอควรรับเป็นญัตติหรือไม่ พรุ่งนี้ก็จะเป็นประเด็นนี้ครับ ส่วนวันนี้ระเบียบวาระ ที่เราเถียงว่าทำได้หรือไม่นั้นก็ยินดีให้เถียงกัน แต่ก็ไม่ควรเสียเวลามาก ก็ต้องกราบเรียนว่า กระบวนการบริหารเวลาในช่วงที่เรามีเวลาจำกัดนั้นจำเป็นต้องใช้สมอง จำเป็นต้องใช้ ความคิดในการที่จะทำให้งานเกิดเป็นประโยชน์สูงสุดสำหรับพวกเรา สิ่งที่พวกเราทั้งหลาย ควรจะภูมิใจก็คืองานของรัฐสภาคือสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาร่วมกันนั้น กล่าวได้ว่า ไม่มีเรื่องค้าง ถ้า ๒ เรื่องนี้ผ่านไปได้คงมีเรื่องที่กรรมาธิการพิจารณาเสร็จแล้ว ๑ เรื่อง และกรรมาธิการพิจารณายังไม่เสร็จ ซึ่งผมทวงแล้วของท่านสุรชัย เลี้ยงบุญเลิศชัย ทวงท่านแล้วว่าอยากให้ท่านเสนอมา เพราะเราจะวาระพิเศษเพราะกฎหมายฉบับนั้น มีคุณค่าและมีความหมายเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม ท่านก็บอกว่ากำลังพิจารณาแต่ว่าติดขัด ด้วยกรรมาธิการของท่านไม่เคยครบองค์ประชุม ก็เลยใช้เวลามาหลายเดือนแล้วครับ ก็ยังไม่ผ่านการพิจารณาของกรรมาธิการ อันนี้เรียนให้ทราบ ส่วนร่างพระราชบัญญัติ การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. .... เราได้พิจารณากันมาพอสมควร ก็ผ่านไปได้ช้า เลยต้องเรียนว่า ผมก็หารือท่านชินวรณ์และหารือทางรัฐบาลครับ ได้ทำหนังสือถึงนายกรัฐมนตรี และทำหนังสือถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการว่าเป็นกฎหมายของท่าน เพราะฉะนั้น ในเวลาที่จำกัดนี้ถ้าท่านให้กฎหมายเหล่านี้ผ่านก็ขอให้หารือรัฐบาลจัดองค์ประชุมมาให้ครบ เพื่อให้กฎหมายนี้สามารถพิจารณาผ่านได้ อันนี้ขอเรียนให้ทราบนะครับว่าได้ทำจดหมาย ลงชื่อผมเองครับถึงนายกรัฐมนตรีว่าเวลาที่มีอยู่นั้น จริงอยู่สมัยประชุมจะสิ้นสุดในวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ แต่อายุสภาอยู่ถึงวันที่ ๒๓ มีนาคม ถ้ามีความประสงค์จะให้กฎหมายใดที่รัฐบาล เห็นว่าจำเป็นสามารถเปิดสมัยประชุมวิสามัญได้ แนะนำไปถึงขนาดนั้น แล้วให้ตัวเลขด้วยว่า ในขณะนี้แม้จะมีสมาชิกเปลี่ยนแปลงลาออก แต่เมื่อดูแล้วถึงเมื่อวานนี้สมาชิกสภา ผู้แทนราษฎร รัฐบาลยังมีเสียงข้างมากอยู่มากสามารถที่จะพิจารณากฎหมายสำคัญของ รัฐบาลได้ถ้ามีองค์ประชุมพร้อม นี่คือประเด็นนะครับ การจัดวาระพิเศษที่เราวิจารณ์กันนั้น ผมก็ไม่วิจารณ์ต่อนะครับ ถ้าท่านเห็นว่าสิ่งที่ประธานทำไม่ถูกต้อง มีมาตรการใดที่ท่าน มีมาตรการดำเนินการก็สามารถทำได้ แต่เรียนว่าด้วยความเชื่อมั่นเพราะได้มองประโยชน์ ของส่วนรวมเป็นที่ตั้งว่าภายใต้เวลาจำกัดอย่างนี้เราไม่สามารถทำให้งานของ สภาผู้แทนราษฎรผ่านไปได้หมดร้อยทั้งร้อย แต่เราทำให้งานของรัฐสภาผ่านได้หมดร้อยทั้งร้อย ยกเป็นเรื่องที่กรรมาธิการพิจารณาไม่เสร็จ จึงเห็นว่าควรจะนำเรื่องที่ค้างอยู่ ๒ เรื่อง คือเรื่องนี้ วันนี้กับวันพรุ่งนี้มาพิจารณาเมื่อสัปดาห์ก่อนโน้น แต่ติดขัดด้วยเราไปเป็นประเด็นที่ ท่านสมชายเสนอว่าจัดระเบียบวาระไม่ถูกต้อง ก็เลยต้องขอมติว่าจะรับญัตติของท่านสมชาย หรือไม่ เมื่อจะลงมติก็ปรากฏว่าองค์ประชุมไม่ครบ เป็นครั้งแรกที่องค์ประชุมรัฐสภาไม่ครบ ก็เลยทำให้เราต้องเลื่อนมา การประชุมในวันนี้ก็เลยหารือท่านประธานวุฒิสภาว่าเราประชุม ๒ เรื่องนี้ให้จบโดยไม่มีข้อแม้ เช่นไม่ต้องการให้การพิจารณากฎหมายรัฐธรรมนูญของ ฝ่ายค้านค้างโดยไม่ลงมติ พูดง่าย ๆ คือเมื่ออภิปรายจบแล้วก็ให้จบ ไม่ได้ประชุมหารือกับทาง ตัวแทนวุฒิเพราะเห็นว่าเมื่อไม่ตกลงเรื่องเวลาก็ไม่ต้องไปหารือเรื่องว่าจะให้เวลาเท่าไร เอาว่ามันเป็นประเด็นเดียวก็คือประเด็นเรื่องการแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ของ วุฒิสมาชิก ซึ่งผมก็เข้าใจว่าเพื่อนวุฒิสมาชิกหลายคนกังวล พูดง่าย ๆ เขาบอกว่า เป็นกฎหมายด่าวุฒิสมาชิก อันนี้ก็เป็นความรู้สึกนะครับ ซึ่งผมก็บอกว่าที่จริงแล้วถ้าเราย้อนหลังไปดู มันมีการอภิปรายเรื่องวุฒิสภาหนัก ๆ แรง ๆ จริงหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะมีวุฒิสมาชิกที่เขามีเกียรติ มีศักดิ์ศรี เขาจะลุกขึ้นโต้ตอบ เมื่ออีกฝ่ายหนึ่งไม่ยอมให้พูด ผมนี่เป็นคนตัดสินว่าเวลาเราอภิปรายเขา เราก็ว่าเขาอย่างแรง เพราะฉะนั้นเขาก็ต้องมีสิทธิในการโต้ตอบ ท่านก็เห็นบรรยากาศอย่างนี้มาในอดีต ความหวังดีที่ไม่ต้องการให้งานของรัฐสภาค้างแม้แต่เรื่องเดียว นี่คือเหตุผลในการบริหารเวลา ว่าถ้าอย่างนั้นวันที่เราพิจารณารัฐธรรมนูญอย่าให้มีข้อแม้ว่าเนื่องจากวันนี้เย็นแล้ว ขอไปลงมติสัปดาห์หน้า ไม่ต้องการอย่างนี้ ดังนั้นการหารือที่ผมได้เรียนไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนว่า เราหารือ ๓ ฝ่าย ฝ่ายรัฐบาล ฝ่ายค้าน และสมาชิกฝ่ายรัฐบาล ๓ ฝ่าย ไม่มีวุฒิสภา เข้าร่วมประชุมด้วย เพราะวันนั้นหารือเรื่ององค์ประชุมครับว่าไม่ต้องการให้เรา ไม่รับกฎหมายด้วยวิธีทำให้องค์ประชุมไม่ครบ แต่ควรจะกล้าที่จะลงมติไม่รับหรือรับ เพราะแนวการที่เราจะไม่ให้ครบองค์ประชุมไม่ใช่แนวที่ฝ่ายนิติบัญญัติควรปฏิบัติ พูดง่าย ๆ ผมใช้คำว่าเป็นวิธีแก้ปัญหาที่หนีปัญหา ไม่ใช่สู้ปัญหา เมื่อเราไม่เห็นด้วยเราก็ลงมติไม่รับ แต่ถ้าเราบอกว่าองค์ประชุมไม่ครบ กฎหมายนั้นก็เลื่อนไม่มีวันจบสิ้น อันนี้คือเหตุผลเหมือน สัปดาห์ที่แล้ว เหมือนสัปดาห์ก่อนถ้าการประชุมครบองค์ประชุม กฎหมายฉบับนี้ก็จบไปแล้ว แต่เราต้องเสียเวลาไปเพราะองค์ประชุมไม่ครบ ความปรารถนาดีที่อยากจะเห็นการ บริหารเวลาภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้จึงได้ใช้อำนาจของประธานตามข้อบังคับที่ให้ไว้ ในการจัด ระเบียบวาระการประชุม ส่วนวาระของกฎหมายเพื่อการศึกษาแห่งชาติไม่ได้ตกหรอกครับ ที่ท่านประธานพูด ผมฟังทางวิทยุมาสักครู่นี้ก็ถูกต้อง กฎหมายนั้นยังอยู่ครับ แล้วก็ตั้งใจว่า เวลาที่เหลืออยู่เชื่อว่าเวลาที่เหลืออยู่สามารถที่จะทำให้จบได้ ถ้าเราพูดจริงทำจริง เช่น ดึกดื่นเที่ยงคืนก็เอา ผมเป็นคนพูดเองนะครับคำนี้ แต่วันนี้ผมได้ยินท่านสมชายพูด ผมก็ดีใจ เพราะว่าทุกครั้งอ้างว่าค่ำแล้ววุฒิไม่อยู่ มันก็เลยทำให้ไม่สามารถต่อได้ แต่เมื่อเป็น คำมั่นสัญญาอย่างนี้ กฎหมายฉบับนั้นสามารถที่จะนำขึ้นมาพิจารณาให้จบได้ภายในคืนเดียว ก็ได้ ขอให้เราอยู่เท่านั้นเอง ผมย้ำเรื่องนี้เพราะว่าผมไม่มีเจตนาที่จะให้เกิดความเสียหาย ต่องานของแผ่นดิน งานของฝ่ายนิติบัญญัติ ผมภูมิใจด้วยซ้ำไปครับว่าเป็นครั้งหนึ่งที่งาน ของสภาไปได้ด้วยดี ด้วยความร่วมมือทุกฝ่าย แล้วก็เรียนว่าองค์ประชุมรัฐสภา ผมพูดทุกครั้ง นะครับ ถ้าไม่มีวุฒิสมาชิกองค์ประชุมก็ยากที่จะครบในบางครั้ง ก็ยังชื่นชมบทบาทอยู่ แต่ว่า อย่างไรก็ตามท่านมีสิทธิที่จะให้ความเห็นต่างกันก็ได้ วันพรุ่งนี้เราจะลงมติในเรื่องของ กฎหมายเมื่อตอนพิจารณากฎหมายแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญว่าญัตติที่ท่านสมชายเสนอ ไปนั้นเป็นเรื่องที่สมควรรับเป็นญัตติหรือไม่ วันพรุ่งนี้นะครับ วันนี้ไม่มีญัตตินี้ครับ วันนี้ที่ ท่านตวงขอ เท่าที่ฟังมานะครับ ไม่ได้ยินด้วยตัวเองแต่ว่าท่านประธานเล่า แล้วก็พวกเรา เล่าให้ฟังว่าท่านตวงว่าขอให้นำเรื่องการศึกษาแห่งชาติขึ้นมาพิจารณา ทำไม่ได้ครับท่าน เพราะไม่อยู่ในระเบียบวาระครับ วาระวันนี้ก็คือเรื่องเดียว ผมยังคิดว่าถ้าเราพิจารณาครึ่งวัน ค่อนวันถ้ามันไม่ยาวก็สามารถที่จะพิจารณาจบได้ในวันนี้ และพรุ่งนี้ก็เรื่องพรุ่งนี้ก็จะจบ เหลือเรื่องกรรมาธิการเรื่องเดียวที่ค้างอยู่ ก็สามารถทำได้ วันนี้วันที่ ๗ สภาเราปิดวันที่ ๒๘ วันสุดท้าย เราประชุมสภาผู้แทนราษฎร วันที่ ๒๓ เป็นวันพฤหัสบดีสุดท้าย เราสามารถ ประชุมวันศุกร์ที่ ๒๔ หรือวันศุกร์หน้าก็สามารถทำได้ ถ้าประธานไม่ให้เวลา แต่ถ้า ท่านประธานวุฒิสภาให้เวลา ขอวันอังคารท่านก็สามารถนำกฎหมายพระราชบัญญัติ การศึกษาแห่งชาติมาพิจารณาได้ อย่าไปกังวล อันนี้เป็นความจริงใจและปรารถนาดี อยากเห็นงานของพวกเราได้ผ่านไป ภายใต้เวลาที่จำกัด เป็นวิธีการบริหารเวลาที่ต้องใช้ สติปัญญาคิดนะครับ ไม่ใช่เราปล่อยอะไรไปตามยถากรรมหรือเคยเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น ต้องคิดว่าในเวลาที่มีเวลาน้อยเช่นนี้ เรามีวิธีไหนที่ทำให้เรื่องของเราทั้งหมดผ่านไปได้ ในสภาผู้แทนราษฎรทำไม่ได้แล้วขณะนี้ เพราะว่าลำพังกฎหมายกัญชา กัญชงอย่างเดียว ผ่านมาเป็นเดือน ๆ แล้วก็ได้ไม่กี่มาตรา อันนี้ก็ต้องเรียนให้ทราบว่าแต่ในกรณีของรัฐสภานั้นผมเชื่อว่าเราทำได้ถ้าเรารักษาคำพูด ที่เราต้องการปฏิบัติ อันนี้ก็ถือโอกาสกราบเรียนเพื่อได้รับทราบ บรรจุระเบียบวาระวันนี้ ขอเรียนย้ำ ได้หารือท่านประธานวุฒิสภาด้วยตัวเองว่าระเบียบจะจัดอย่างนี้ท่านครับ เพื่อไม่ให้สับสน กฎหมายที่ท่านสมชายห่วงอยู่ก็จะได้บรรจุเป็นวันเดียวให้พิจารณาไปเลย จะให้จบ เพราะว่าเราเป็นรัฐสภาเพราะฉะนั้นจบวันนี้ไปได้มันก็ไม่ต้องผ่านไปอีกสภาหนึ่ง กรรมาธิการไปแก้ไขกลับมาได้ แต่ว่าถ้าเราช้าไปอีกสัปดาห์ สัปดาห์นี้ก็ช้าไปแล้วครับ มันจะทำให้เราอาจจะทำไม่ทัน ผ่านกรรมาธิการกว่าจะกลับมาใหม่อาจจะหมดวาระเสียก่อน เพราะเหลือเวลาเพียงแค่สัปดาห์หน้า ซึ่งสภาผู้แทนราษฎรเขาจะพิจารณามาตรา ๑๕๒ จากนั้นก็เป็นสัปดาห์สุดท้ายซึ่งก็ทำได้ก็คือเพิ่มวันศุกร์ แต่ว่าสัปดาห์หน้าก็เพิ่มวันศุกร์ได้ครับ แต่ถ้าสมมุติท่านประธานอนุญาตวันอังคาร ผมก็จะนัดวันอังคารด้วยเพื่อให้กฎหมายที่ท่าน อยากให้ผ่านนั้นได้ผ่านไปครับ ก็เรียนด้วยความเคารพต่อทุกท่านในความปรารถนาดีของ ทุกคน ผมมองทุกคนในทางบวกว่าทุกคนอยากเห็นบ้านเมืองไปในทางชอบธรรมถูกต้อง ก็ไม่ทำอะไรที่ทำให้มีปัญหาครับ ท่าน ส.ว. ตวง เชิญเลยครับ