กราบเรียน ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ ผม นิยม เวชกามา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต ๒ พรรคเพื่อไทย ในฐานะสมาชิกรัฐสภา ท่านประธานครับ ผมแสดงความคิดเห็นอาจจะ แตกต่างท่านอื่นบ้างหรือเหมือนบ้างนั่นก็เป็นแนวคิดผม เกี่ยวกับการแก้ไขร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับนี้ ผมต้องให้เครดิตผู้เสนอทั้ง ๗๖,๕๙๑ คน จริง ๆ ผมไม่อยากเอ่ยชื่อท่านผู้นำทั้งสองหรอก เพราะว่ามันปักใจของสมาชิกรัฐสภาแห่งนี้ ท่านจะเขียนเลิศเลออย่างไรไม่ว่าท่านธนาธร ท่านอาจารย์ปิยบุตรก็ตาม เขาถือว่าผิดแล้วตั้งแต่ท่านเขียน แต่ผมต้องยืนยันว่ารัฐธรรมนูญ ฉบับนี้ที่ท่านแก้ไขผมเห็นด้วย ทำไมผมเห็นด้วย ผมถือว่าทั้ง ๗๐,๐๐๐ กว่าคนเป็นผู้กล้าหาญ คืนอำนาจให้ประชาชนที่ผมเห็นด้วย เพราะประชาชนถูกปล้นอำนาจมาตั้งแต่กระทรวง ทบวง กรมออกระเบียบ ยึดอำนาจมาหน้าตาเฉย หมายความว่าสมาชิก อบต. ในประเทศไทย ปกติเขาก็ให้หมู่บ้านละ ๒ คน วันหนึ่งออกกฎหมายมาบอกว่าเอาคนเดียว คุณทำได้อย่างไร เขา ๒ คนเขาก็ดูแลในหมู่บ้านแทบจะไม่ทั่วถึงอยู่แล้ว ทำไมต้องไปตัดเขา นี่คือประเด็น ต้องเป็นคำถามต่อรัฐบาลนี้ ซึ่งท่านถนัดนักเรื่องการปล้นอำนาจประชาชน ผมต้องยืนยันว่าวันนี้ ท่านต้องคืนให้เขาไปอำนาจ เพราะฉะนั้นวันนี้ผมถือว่าท่านผู้กล้าหาญทั้ง ๗๐,๐๐๐ กว่าท่าน เป็นผู้กล้าหาญกล้าเสนอเข้ามา ส่วนเสนอแล้วจะสำเร็จจะผ่านหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ขอให้มีบันทึกไว้ในสภาแห่งนี้ว่ามีการเอาเข้ามาแล้ว ผมเป็นผู้แทนหนนี้ ๓ เกือบ ๔ ปี ผมยังไม่เห็นกฎหมายประชาชนเสนอเข้ามาสำเร็จได้สักเรื่อง มีไหมบอกผมหน่อยมีไหม ผมนี่โหวตให้ทุกเรื่อง เขาอุตส่าห์ ๗๐,๐๐๐ กว่าคนเป็นแสนคนเพื่อจะได้มาที่อาจารย์ปิยบุตร บอกว่าอายุไม่ถึง แต่วันนี้มันไม่ได้ แล้วที่เสนอแก้ไขรัฐธรรมนูญตั้ง ๔-๕ ครั้ง ไม่สำเร็จอยู่ ครั้งเดียว ผมถึงกราบเรียนว่าในเมื่อคุณก็ตัดออกไป สมาชิก อบต. ไปคนหนึ่ง ตัดไปแล้ว แทนที่จะให้อีกคนหนึ่งทำงานเพิ่มเงินให้เขา ไม่มีหรอกครับ เงินเดือน เงินค่าตอบแทนก็ยัง เหมือนเดิม ผมถึงกราบเรียนว่าผู้แทนชาวบ้านนายกท่านต้องคิดไปว่าระดับ อบจ. อบต. เทศบาล ไม่มีหรอกเจ้าพ่อเจ้าแม่อย่าไปคิด พวกนี้คือคนรับใช้ประชาชน พวกนี้กลัวที่สุดคือ ประชาชน อย่าว่าแต่จะเป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่เลย ชาวบ้านขับรถไปในกลางเมืองขับรถไปตามถนน จราจรจับยังโทรให้นายกไปไถ่เอาหน่อย นายกต้องวิ่งรอกไปถ่ายบัตรประชาชนเขา เพราะฉะนั้น ในความคิดบอกว่าพวกนี้จะไปกดขี่ข่มเหงชาวบ้านไม่มีหรอก แล้วท่านต้องคิดต่อไปว่า ในเมื่อเขาจะเลือกเอาคนของเขามาปกครองเขา ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับนี้กำลังแก้ไขอยู่ ทำไมไม่ให้เขาเลือกเอง มีความจำเป็นอะไรที่กระทรวงมหาดไทยต้องตั้งเอาคนตัวเอง ไปปกครองเขา แล้วทำได้ดีขนาดไหนรู้กันอยู่ไม่ว่าผู้ว่าราชการจังหวัด นายอำเภอ ทำไม่ดีเหมือนคนของเขาหรอก วันนี้เขาไม่ได้อาศัยผู้ว่าราชการจังหวัด นายอำเภอหรอก คนในพื้นที่ เขาก็อาศัยคนของเขาที่เขาเลือกมานั่นละ คนที่เห็นแต่แรกตั้งแต่แก้กฎหมาย ฉบับก่อนบอกคนที่จะปลดนายก อบต. เทศบาลทั้งหลายต้องประชาชนปลด อย่าไปให้ นายอำเภอ ผู้ว่าราชการจังหวัดปลด อันนี้คือประเด็นที่ผมบอกว่าบ้านเมืองถ้าจะกระจายอำนาจหรือกระจายอำนาจไม่ใช่อำนาจ อย่างเดียว หลายท่านพูดไปแล้วเงินทองต้องให้เขาด้วยอย่าไปคิดแต่ว่าขยายแล้วเขาจะไป กดขี่ข่มเหงประชาชน คนกลุ่มนี้ไม่มี ผมต้องยืนยันแบบนั้น ผมเป็นคนบ้านนอก เกิดอยู่บ้านนอก แล้วก็คงจะตายอยู่บ้านนอกไม่มาตายหรอกกรุงเทพฯ อันนี้จึงเป็นประเด็นว่าคุณคิดอะไร คิดแล้วบอกว่าประชาชนไม่รู้เรื่อง ไม่ใช่ครับ วันนี้พี่น้องประชาชนเขารู้ว่าเขาต้องทำอะไร เขาเลือกผู้แทนของเขาอย่างไร แล้วผู้แทนกลุ่มนี้จะว่าเป็นนายก อบจ. เทศบาล อบต. ก็ตาม จะมีวาระอยู่แค่ ๔ ปี ๔ ปีคุณทำไม่ดีเขาไม่เลือกกันหรอกครับ เขารู้ว่าอยู่ด้วยกันทุกวัน เห็นว่าลูกตาสีตาสาแล้วเขาเลือกมาเป็นนายก อยู่แต่เล็กแต่น้อยไม่ใช่ว่า จากกระทรวง มหาดไทยเลือกไปเป็นนายอำเภอ ผู้ว่า เขาไม่รู้ที่มาที่ไป แล้วไม่มีประชาชนคนใดในหมู่บ้าน อยู่เฉย ๆ ไปพบผู้ว่า พบนายจวน พบที่ห้องทำงานไม่มีหรอก ไม่มีใครกล้าไปเพราะระบบ ศักดินาประเทศไทยจะยังอยู่อีกนานในความคิดผม ถ้าตราบใดยังไม่ให้ประชาชนเลือกคน ของเขามาเป็นผู้นำเขา มาเป็นผู้ปกครองเขา ประเด็นจึงอยู่ที่ว่าท่านคิดอะไร ไม่ต้องหวังว่า ท้องถิ่นเลือกท้องถิ่นให้เขาไปแล้วเขาจะไม่ทำหน้าที่ เขากลัวจะไม่ได้เป็นอีก ไม่เหมือนผู้บริหาร แล้วท่านกำนัน ผู้ใหญ่บ้านไม่ต้องไปตกใจ ตกใจทำไม ผมไปดูแล้วมันเป็นเรื่องกฎหมาย ปกครองท้องถิ่น มันไม่ใช่เรื่องกฎหมายภูมิภาค กำนันผู้ใหญ่บ้านกลัวทำไม แล้วท่านอาจารย์ ปิยบุตรก็บอกว่าไม่ใช่ ผมก็ไปดูในข้อกฎหมายว่ามันไม่ใช่ อย่าดราม่า (Drama) ว่าเพื่อทำให้ มันเสียหาย ไม่มีหรอก กำนัน ผู้ใหญ่บ้านอยู่กันจนตายประเทศนี้ ตั้งมาแต่ล้นเกล้า ร.๕ แล้ว ก็อยู่ไปอีกหลายชั่วชีวิต ก็อยู่ไปอยู่ด้วยกัน มีความอะไรจำเป็นอย่างไรอันนี้ต้องกราบเรียนว่า เป็นเรื่องที่ต้องบอกต้องกล่าวว่ากำนันผู้ใหญ่บ้านต้องอยู่กับชาวบ้านตลอดไปและเป็น ผู้ใกล้ชิดผู้หนึ่งไม่แพ้นายก อบต. เทศบาล หรือ อบจ. ขอบคุณท่านประธานครับ