กิตติ วิจารณ์การจัดการทรัพยากร ชี้ท้าทายปัญหาภัยแล้ง-ตัดไม้-ยางพารา

กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ กระผม นายกิตติ กิตติโชควัฒนา สปท. ๑๐ จากจังหวัดยะลาครับ ท่านประธานครับ การที่ คณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านสังคม สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ได้นำเสนอเรื่องนี้นั้น ก็สังเกตดูว่าทุกท่านให้ความสำคัญแล้วก็เห็นด้วยสนับสนุน ก็เช่นเดียวกับผมครับ เพราะถือว่าเปึนเรื่องใหญ่ แต่ก็มีสิ่งที่เปึนข้อห่วงใยบางประการ ที่อยากจะเสนอแนะ ให้ข้อสังเกตรวมไปตลอดจนถึงตั้งคำถามบางประการ อย่างเช่น ที่เมื่อกี้ท่านกรรมาธิการบางท่านบอกว่า เราได้มีแผนเรื่องของการพัฒนา ใช้เวลาตั้ง ๒๐ ป้ เพื่อปกปัองป์า ทำไปทำมามันยิ่งลดลงทุกวัน เพราะฉะนั้นถ้าหากว่าไม่มีวันนี้ ก็ไม่แน่ว่า วันต่อไปมันจะเหลือเท่าไร เพราะฉะนั้นในการนําเสนอเรื่องอย่างนี้ ผมคิดว่าเปึ้นเรื่องใหญ่ เรื่องสำคัญต่อชาติบ้านเมือง ต่อความมั่นคง มั่งคั่ง และความยั่งยืนในการที่จะดูแลรักษาป์า ของชาติบ้านเมืองของเราในอนาคตต่อไป เผอิญกับเรื่องนี้นั้น เมื่อวันศุกร์ที่แล้วครับ ท่านประธาน วันพฤหัสที่แล้วครับท่านประธานครับ ผมได้มีโอกาสกลับไปบ้านที่ยะลา แล้วก็พ้นไปเบตง โดยผ่านเส้นทางยะลา-เบตง ในระหว่างทางนั้นก็ผ่านเส้นทางที่อำเภอธารโต เผอิญไปเหลือบเห็นว่าสะพานที่ข้ามนั้น ซึ่งอยู่เหนือเขื่อนบางล่างครับ ท่านประธานครับ ปรากฏว่าน้ำมันแห้ง ต่อมันโผล่ครับ ซึ่งเขื่อนนี้สร้างกักเก็บน้ำมาตั้งแต่ป้ พ.ศ. ๒๕๒๓ ไม่เคยแห้งถึงขนาดนี้ จนขนาดที่ว่าต่อต่าง ๆ ที่อยู่เหนือเขื่อนบางล่างนั้นโผล่เปึนแถวเลยครับ อันนี้ก็เปึนสิ่งบ่งบอกถึงว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาตลอดระยะเวลา ๑๐-๒๐ ป้ ก็ไปสอดคล้อง กับสิ่งที่ท่านกรรมาธิการได้พูดไว้เมื่อกี้นี้ว่า ๒๐ ป้ ที่เราพัฒนาในเรื่องของการที่จะอนุรักษ์ ทรัพยากรธรรมชาติ ยิ่งทำไปมันยิ่งไม่เหลือ ที่เหนือเขื่อนบางล่างมันก็เปึนสิ่งบ่งบอก ต่อมันโผล่เปึนแถวเลยครับท่าน ผมก็ยังอุตส่าห์ไปถ่ายรูป วันนี้เสียดายที่ไม่ได้เอารูปมาให้ ที่ประชุมได้ดูกันครับว่าต่อขนาดเบ้อเริ่มนี่ครับมันไม่ใช่เฉพาะต่อเดียวครับ เยอะแยะมากมาย บางต้นสูงตั้ง ๒๐-๓๐ เมตรก็โผล่ ผมลงไปเดินข้างล่างครับ ซึ่งเปึ้นบริเวณที่ก่อนหน้านี้ เมื่อป้ที่แล้วผมก็ผ่านมาที่หนึ่งน้ำท่วมไม่มีโอกาสได้เดิน แต่ว่าป้นี้เมื่อ ๒ วันที่แล้วผมไป ปรากฏว่าไม่เพียงแต่ต่อโผล่ครับ มัสยิดก็โผล่ แถมกูโบร์ก็โผล่ด้วย มัสยิดคือ ที่ประกอบศาสนากิจของพี่น้องมุสลิมเราในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ส่วนกูโบร์นั้นก็เปึนที่ ฝั่งศ์พครับท่านประธานครับ อันนี้ก็เปึนการบ่งบอกเตือนพวกเราเรื่องอย่างที่ท่าน กรรมาธิการได้บอกว่าเราได้พัฒนามาแล้วตั้ง ๒๐-๓๐ ป้ เพื่อห้ามาตรการในการปัองกันไม่ให้ สูญเสียพื้นที่ป์า ผมคิดว่าที่เขื่อนบางล่างเหนือเขื่อนขึ้นไปต่อมันโผล่นั้น เปึ้นตัวชี้วัด ที่ค่อนข้างเปึ้นรูปธรรมที่ชัดเจน เพราะฉะนั้นในสิ่งเหล่านี้นั้นก็คงจะต้องไปศึกษาต่อ ถ้าหากว่าพื้นที่เบตง (Contour) ถ้าเราไปศึกษาเปึนพื้นที่ป์าเขา มันเปึนปัญหาเรื่องของการขุดคอนทัวร

ปลูกยางใช่หรือเปล่า ตัวนี้มันเปึนตัวปัญหาว่าเราได้กำหนดวิธีการปลูกต้นยางผิด รูปแบบอย่างไร จึงเปึ้นเหตุให้พื้นที่ในบริเวณตรงที่ว่านี้ถึงฤดูแล้งมันแห้ง แล้วก็ในขณะเดียวกันบ้างป้ครับ ท่านประธานฝนตกนี่ดินหน้าผ่ามันถล่มลงมา ถึงขนาดว่าต้องใช้รถแทรกเตอร์ รถอะไร ต่ออะไรไปขุดคุ้ย ต้องใช้เวลาเกือบอาทิตย์กว่ารถจะผ่านไปได้ เพราะหน้าดินมันไม่มีต้นไม้ เพราะระยะหลังนี้แทนที่เราจะใช้คำว่า ป์ายาง มันกลายเปึนสวนยางไปหมด เวลาขอทุน สงเคราะห์การทำสวนยางต้องโค่นให้เกลี้ยง ต้นไม้อื่น ๆ ที่เปึนประโยชน์ก็ต้องตัดให้หมด ต้นสะต่อเอย ต้นลูกหยีเอย ซึ่งราคาต้นหนึ่งมีผลผลิตออกมาได้ป้หนึ่งก็ประมาณ ๓๐,๐๐๐- ๔๐,๐๐๐ บาท ก็ต้องโค่นให้เกลี้ยง เพื่อว่าจะได้ขอเงินกองทุนสงเคราะห์ ไม่อย่างนั้น ทางเจ้าหน้าที่เขาจะไม่ยอมจ่ายสตางค์ อันนี้คือความผิดพลาด เพราะฉะนั้นเราคงจะต้อง ไปศึกษาดูว่าเราจะปลูกต้นไม้อะไรนั้นมันจะเหมาะสมกับสภาพภูมิประเทศลมฟัาอากาศ อย่างไร แต่สิ่งที่น่าชมเชยก็คือว่า ผมก็ไปเป่ดดูในไลน์ (Line) เมื่อกี้นิดหนึ่ง ก็คือในป้ พ.ศ. ๒๔๔๒ ก็มีตัวอย่างท่านหนึ่งซึ่งเปึ้นผู้ใหญ่ที่มีวิสัยทัศน์ มองการณ์ไกลในการที่ไปเอา ต้นไม้มาปลูกให้เหมาะสมกับสภาพภูมิประเทศ อันนี้ก็น่าจะเปึ้นบทเรียนที่แพงให้กับ พวกเราว่าการที่เมื่อกี้เราบอกว่าจะเอาอะไรปลูกที่ไหน ปลูกอย่างไร ปลูกเมื่อไร เราควรจะ ไปหาต้นอะไรมาปลูก ทั้ง ๆ ที่ต้นนี้อดีตมันไม่ใช่ต้นไม้บ้านเราครับท่านประธานครับ มาจาก ที่อื่นแต่เอามาปลูกเมืองไทยแล้วมันได้ผล แต่ว่าต้องดูเหมือนกันว่าเราจะปลูกอย่างไร ก็คือต้นยางพารา พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดีจากจังหวัดตรัง เมื่อป้ พ.ศ. ๒๔๔๒ ครับ ก็เปึนเหตุให้มีการปลูกยางในจังหวัดภาคใต้ ๑๔ จังหวัดตลอดมาจนถึงทางด้านมาเลเซีย ปลูกกันเปึนแถว เปึนไม้เศรษฐกิจ ทำรายได้ให้กับประเทศไทยที่แล้วมาเปึนอันดับ ๑ ของประเทศ เฉพาะยางนะครับ แล้วอันนี้ก็จะเปึนข้อคิดครับว่าเราจะปลูกอะไรก็แล้วแต่ เมื่อกี้ที่พูดถึงจะเปึนในเมืองหรือชนบทก็แล้วแต่ว่าเราจะเอาอะไรไปปลูกที่ไหน ปลูกเมื่อไร ปลูกอย่างไรนั้นก็คงจะต้องคำนึงเปึนพิเศษว่ามันเหมาะอย่างไร เอาไม้ในเมืองไทยหรือว่า เอาจากต่างประเทศ อย่างอันนี้เอามาจากต่างประเทศครับท่านประธาน มันก็ไม่มีปัญหา แต่อยู่ที่ว่าเอามาปลูกแล้วนี่มันเหมาะกับที่ กับทาง กับฤดูกาล กับวิธีการปลูกอย่างไร ก็คงจะเปึ้นบทเรียนที่แพงและที่ดีจากการที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในอดีตที่มีวิสัยทัศน์มองการณ์ไกลว่า เอายางจากต่างประเทศมาปลูกที่นี่มันจะได้ผลอย่างไร จนเปึนเหตุเปึนผลให้เรื่องเศรษฐกิจ ในสมัยโน้นนั้นยางเปึนอันดับ ๑ ของประเทศต่าง ๆ ที่ปลูกส่งออก แต่ระยะหลังนั้น มันก็เพี้ยนไป บางคนก็เอาเรื่องยางนี้มาเปึ้นเหตุในการชี้นำในการปลูกจนเสียรูปเสียร่าง ไปหมด เอาไปปลูกทางภาคอื่นทำให้เกิดความเสียหาย อันนี้ก็น่าคิดเหมือนกันว่ายาง ถ้าไม่เหมาะที่ไหนนี่ก็ไม่ควรเอาไป ทำให้เกิดความสูญเสีย นั่นประการที่ ๑ ครับ

ประการที่ ๒ การที่เราจะส่งเสริมการปลูกนั้น ระดมคนไปเยอะ ๆ ครับ คนอยากจะปลูกเยอะทั้งตำบลไม่ใช่ปัญหา ปัญหาอยู่ที่ว่าในหมู่บ้านถ้ามีคน ๑ คน ในหมู่บ้าน ที่อยากจะตัด น่ากลัวครับ คนอยากจะปลูกเยอะมันจะต้องเสียเวลา เสียงานเสียการ เสียสละไปปลูกทั้งตำบล แต่ถ้ามี ๑ คนในตำบลถ้าอยากจะตัด เสร็จครับ ก็สังเกตว่า เพราะมีคนคนเดียวในตำบล ในหมู่บ้าน หรือในอำเภอที่ทำตัวเปึ้นผู้มีอิทธิพลไปลักลอบ ตัดโดยที่เราจึงใจเห็นหรือไม่เห็นก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นสิ่งนี้ผมคิดว่าน่าจะเปึนมาตรการ เชิงรุก ในขณะนี้เราก็มีอยู่แล้วว่าทําอย่างไรที่จะไม่ให้คนที่มีอิทธิพลในตําบล ในหมู่บ้าน ทั้ง ๆ ที่เรารู้ว่ามันมีแต่เราก็ละเลย เพราะฉะนั้นอยากจะฝากเปึนประการที่ ๒ ก็คือว่า ในขณะที่เราส่งเสริมว่างแผนในการที่จะพัฒนาปลูกในพื้นที่ดังกล่าวนั้น เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง กับการปราบปรามผู้ที่คิดอยากจะตัดและลงมือตัดต้องเอาจริงเอาจัง ซึ่งความจริงแล้ว กฎหมายมีอยู่แล้วครับในมือว่าจะต้องทําอย่างไร เจ้าหน้าที่ก็มีอยู่แล้ว เครื่องไม้เครื่องมือ พร้อมครับ แต่ว่าเราก็ละเลยมา อันนี้ก็คือที่แล้วมา เพราะฉะนั้นนิมิตหมายที่ดีในขณะนี้ ก็เห็นได้ว่าการเรียกพื้นที่ป์าคืนเยอะแยะมากมายก็เปึนนิมิตหมายที่ดี สอดคล้องกับสิ่งที่เรา กำลังทำกันอยู่ในขณะนี้ ผมคิดว่าอันนี้น่าจะเปึ้นนิมิตหมายที่ดีของคณะนี้ที่จะรุกไปข้างหน้าอย่างที่ท่าน พลตำรวจเอก ชิดชัยบอกว่าเพียงแต่นายกรัฐมนตรีเอ่ยปากคำเดียวเลยไปกันทั้งฝูง ทั้งที่มเลยครับ อันนั้นผมคิดว่าน่าจะเปึนจุดเปลี่ยนแปลงในการที่จะอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ในด้านป์าไม้ รวมไปตลอดจนถึงการปราบปรามผู้ที่แม้จะมีคนเดียวอยู่ในตำบล ในหมู่บ้าน ก็แล้วแต่ที่คิดจะตัดไม้ คนทั้งตำบลอยากปลูก มันอยากแต่ยังไม่ลงมือ แต่ในขณะเดียวกัน คนที่อยากตัดมันคิดล่วงหน้าแล้วจะตัดคืนนี้ดีไหมเจ้าหน้าที่นอนหลับอยู่ เสร็จครับ ท่านครับ อย่างที่เปึนอยู่ในขณะนี้

ในประการที่ ๓ สิ่งที่อยากฝากก็คือว่ากล้าไม้ที่แจก เรามักจะเห็นว่าผมเอง ผมไปรับบ่อยครับ อยากจะปลูกอย่างที่หลายท่านได้อภิปรายกัน กล้าที่จะแจกอยากจะให้มี มาตรฐานในการเพาะกล้าที่แจกไปแล้วอย่างน้อย ๆ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป และดูคัดคนที่จะ รับแจก ส่วนพิธีการก็ว่ากันไปที่จะมากันเปึนแถวเยอะแยะมากมาย นี่ยกที่มมาก็แจกกัน คนละหนึ่ง หนึ่ง หนึ่ง พอแจกเสร็จก็ไปวางข้างตุ่มอะไรก็แล้วแต่ ไปดูอีกป้สองป้ก็ไม่รู้ ไปไหนแล้ว เพราะฉะนั้นผมคิดว่ามาตรการอย่างนี้ในเรื่องของการส่งเสริมในทางลึก ที่เกี่ยวข้องกับกล้าไม้อยากจะเห็นเปึนจริงเปึ้นจังขึ้นมา ก็ขออนุญาตกราบเรียนท่านประธาน ไว้เพียงเท่านี้ครับ ขอบพระคุณครับ