กราบเรียนท่านประธานสภาที่เคารพ ท่านประธาน กรรมาธิการ ท่านกรรมาธิการ และสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติผู้ทรงเกียรติทุกท่าน ผม ทิวา การกระสัง เลขที่ ๐๙๒ ที่ผมจะอภิปรายเนื่องจากว่าเห็นความสําคัญของศิลปะ วัฒนธรรมว่า เปึนรากฐานของประเทศ ท่านหลวงประดิษฐ์ไพเราะท่านเคยกล่าวไว้ว่าศิลป ะ วัฒนธรรม ก็เหมือนรากแก้วของต้นไม้ใหญ่ ถ้าหากเราไม่บํารุงรักษารากแก้วนั้นหากเจอคลื่นลม ต้นไม้ใหญ่นั้นก็จะล้มได้ แต่หากมีการบํารุงรักษารากแก้วของต้นไม้ถึงแม้จะมีพายุพัดพา มากขนาดไหนก็สามารถที่จะยืนหยัดอยู่ได้ ศิลปะ วัฒนธรรมหรือจารีตประเพณีต่าง ๆ ของประเทศก็เช่นเดียวกันครับ ศิลปะ วัฒนธรรมคือรากฐานของประเทศ การหลากหลาย

การเคลื่อนย้าย การหลั่งไหลของวัฒนธรรมต่างชาติที่เข้ามานั้น หากเราไม่ฟุ๋นฟู อนุรักษ์ หรือรักษาประเพณีวัฒนธรรมที่ดีงามข องประเทศซึ่งเปึนอัตลักษณ์ของประเทศไว้ ประเทศเราก็สามารถที่จะล่มได้ ถ้าหากเราไม่รักษาศิลปะ วัฒนธรรม ผมเห็นด้วยนะครับ ในร่างพระราชบัญญัติสมัชชาศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. .... แต่ผมอยากจะติงในมาตรา ๗ เนื่องจากว่าโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยที่เรากําลังจะร่างนี้ หรือรัฐธรรมนูญต่อไป หรือแนวคิดของการพัฒนาประเทศต่อไปในอนาคต จะต้องมีการกระจายอํานาจ การบริหาร จัดการทุกอย่างเข้าไปสู่ท้องถิ่นหรือประชาชน แต่ในมาตรา ๗ (๖) กรรมการโดยตําแหน่ง ได้แก่ ปลัดสํานักนายกรัฐมนตรี ปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ปลัดกระทรวงพาณิชย์ ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และปลัดกระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงที่สําคัญที่สุดในการที่จะดูแลศิลปะ วัฒนธรรมคือกระทรวงมหาดไทย ซึ่งมีองค์กร ที่เปึนเครื่องมืออยู่ในกํากับดูแลคือท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นมีคนอยู่เยอะมาก และแต่ละท้องถิ่นนั้นมีศิลปะ มีประเพณี มีจริยธรรม มีทุกสิ่งทุกอย่างที่แตกต่างกัน คนในท้องถิ่นเขาจะรู้ว่าท้องถิ่นของเขานั้นมีศิลปะอะไรที่ยังคงอยู่และสูญหายไปบ้าง

ผมเชื่อว่าสมัชชานี้ถ้าหากไม่มีกระทรวงมหาดไทยหรือตัวแทนขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นอยู่ใน (๖) สิ่งที่จะฟุ๋นฟูตามมาตรา ๑๒ (๒) จัดทํานโยบายแนวทางการส่งเสริม พัฒนา ปกปัอง ฟุ๋นฟู คําว่าฟุ๋นฟูในที่นี้ก็คือศิลปะ วัฒนธรรมบางสิ่งบางอย่างที่สูญหายไปแล้ว ก็ต้องเอากลับมาคืน ผมคิดว่าหน้าที่ของสมัชชานี้ก็อยู่ในส่วนนี้ด้วย เพราะฉะนั้น ผมอยากจะฝากกราบเรียนท่าน ว่าต้องมีตัวแทนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อยู่ในกรรมการโดยตํา แหน่งตาม (๖) นอกจากนี้ท่าน ธวัช ขออภัยที่เอ่ยนาม ท่านก็อภิปรายไปแล้ว ในมาตรา ๑๕ ซึ่งก็ต้องเพิ่มคําว่ากระทรวงมหาดไทยหรือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเข้าไป ในมาตรานี้ด้วยนะครับ ผมฝากในประเด็นการปฏิรูป วาระปฏิรูปที่ ๓๕ เนื่องจากเวลาน้อยผมจะพูดไปในประเด็นการปฏิรูปในวาระปฏิรูปที่ ๓๖ เลยนะครับ ผมมีประเด็นเดียว ในรายงานของท่านหน้า ๒๑ มาตรการที่ ๖.๔ ที่ท่านบอกว่า ส่งเสริมและสนับสนุนให้มีการบวชเรียน ตามหลักสูตรของคณะสงฆ์ ท่านบอกว่าส่งเสริม การบวชเณร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสนับสนุนทุนการศึกษาแก่สามเณรที่บวชเรียนต่อ จนกระทั่งจบการศึกษาขั้นสูงสุดของคณะสงฆ์ตามศักยภาพของแต่ละรูป โดยหากสามเณร รูปใดจบเปรียญธรรม ๓ ประโยค เทียบเท่ากับการจบการศึกษาภาคบังคับทุกประการ ในรายงานของท่านเกี่ยวกับเรื่อง ค่านิยม ศิลปะ วัฒนธรรม จริยธรรมและการศาสนา มีเรื่องของให้อํานาจองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการที่จะส่งเสริมและสนับสนุนการศึกษา แก่สามเณร เพราะฉะนั้นการที่ท่านให้เขาทําแต่ในเรื่องเกี่ยวกับการกําหนดนโยบายอะไรนี่ แต่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไม่มีส่วนเลย เพราะฉะนั้นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่อไป ในอนาคตท่านมีองค์กรนี้อยู่ ๗,๐๐๐ กว่าแห่ง มีคนอยู่เกือบจะ เปึนแสนคน แล้วมีงบประมาณเยอะมาก ฝากเรียนท่านอย่างหนึ่งถ้าท่านเปลี่ยน ไมด์เซตหรือวิธีคิด ของสํานักงานตรวจเงินแผ่นดินได้ ท่านก็ไปเปลี่ยนวิธีคิดของเขาด้วยว่าการพัฒนาคนนั้น มันตีราคาเปึนเงินเปึนทองว่าเหมือนไปทํากําไรอะไรไม่ได้หรอก บางทีเราอาจจะเสียเงิน เปึนหมื่นล้านบาทในการพัฒนาให้คนของเรามีคุณภาพ ผมอยากจะกราบเรียนสักนิดหนึ่ง เรื่องเกิดขึ้นที่จังหวัดบุรีรัมย์ คือเทศบาลจังหวัดบุรีรัมย์นั้นทําการประกวดคีตดนตรี ก็คือประกวดดนตรีลูกทุ่งชิงถ้วยพระราชทาน ทํามาเปึนสิบป้แล้ว ของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว โดยวงดนตรีนั้น ขออนุญาตนิดหนึ่งนะครับ เปึนวงดนตรีระดับนักเรียน ไม่เกินชั้น ม. ๖ ทํามาหลายสิบป้แล้วครับ ถ้วยพระราชทานจากทั่วประเทศ

ป้นี้ สตง. บอกว่าทําไม่ได้ เรียกเงินคืน ๑,๕๐๐,๐๐๐ บาทที่ทางเทศบาลจัดมาทุกป้ อ้างว่า ไม่ใช่หน้าที่ของท้องถิ่ นในการที่จะไปส่งเสริมในลักษณะนั้น เนื่องจากว่า เงินรางวัลนั้นเปึนการอุดหนุนตัวบุคคล สิ่งที่ท่านกําลังคิ ดและทํานี่ก็เช่นเดียวกัน ท่านให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสนับสนุนการศึกษาขอ งสามเณร สามเณรคือตัวบุคคล สตง. เขาบอกไม่ได้ ต้องทําเพื่อประโยชน์สา ธารณะเท่านั้น ก็คือทําแก่คนทั่วไป ซึ่งมันก็ตีความกันอีกนะครับ ทํามา ๑๐ ป้ไม่ผิด เพิ่งมาผิดป้ที่แล้ว ป้นี้จะทําอีกก็จะทําไม่ได้ ท่านฝากไปยัง สตง. ด้วย ท่านให้เขาคิดด้วยนะครับ วงดนตรีลูกทุ่งนั้นก็เกิดมาจาก การพัฒนาของวงพื้นบ้านในภาคกลาง เช่น เพลงอีแซว เพลงลําตัด ในอีสานมีหมอลํา เรื่อง หมอลํากลอน หมอลําซิ่ง อีสานตอนใต้ก็มีเจรียง มีกันตรึม ทางใต้ก็มีมโนราห์ ภาคกลาง ภาคตะวันออกก็มี เหล่านี้ขึ้นมาเปึนวงดนตรีลูกทุ่ง เราสนับสนุนเด็กนักเรียน แล้วชิงถ้วยพระราชทาน แต่ท่านบอกว่าทําไม่ได้ สิ่งที่ท่านคิดและทําจะให้องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นทํานี่นะครับ ถ้าท่านไม่ไปแก้อยู่ที่ตรงนั้นด้วยท่านก็จะทําไม่ได้ ศิลปะ วัฒนธรรม ก็จะสูญสลายไปถ้าหากท่านไม่เปลี่ยน แนวคิดของส่วนราชการหรือบางส่วนที่มีแนวคิด ในเรื่องไม่เห็นคุณค่าของศิลป ะ วัฒนธรรม เรื่องกีฬาก็มีปัญหาเช่นเดียวกัน เรื่องศิลปะ ก็เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นต้องไปเปลี่ยนกฎหมาย เพราะว่าประเทศไทยใช้กฎหมาย หลายฉบับ ทุกคนต่างถือกฎหมายของตัวเอง สตง. มีหน้าที่ในการกํากับ ดูแล ไม่ใช่มีหน้าที่ ในการตีความกฎหมายหรือเปึนนักกฎหมายเอง ขอขอบพระคุณครับ