กราบเรียนท่านประธานที่เคารพครับ ผม ชูชาติ อินสว่าง สปช. ๐๖๗ ท่านประธานที่เคารพครับ หลายท่านได้กรุณาพูดถึง เรื่องวัฒนธรรมและศิลปะไปหลายท่านพอสมควร วันนี้ผมขออนุญาตเข้าเรื่องเลยนะครับ ทุกอย่างต้องมีพื้นที่นะครับ เพราะฉะนั้นพื้นที่นี้เพื่ออะไรครับ เพื่อปกป้องศิลปะและ วัฒนธรรม เพื่อสืบสาน เพื่อฟื้นฟู แล้วก็เพื่อส่งเสริม ผมอยู่เป็นอนุกรรมการศิลปวัฒนธรรม และเป็นกรรมาธิการด้วย พอผมเข้าไปอยู่ได้สักพักเดียวผม ททท. เลยครับ ไม่ใช่การท่องเที่ยว ผมไปทําทันทีเลยครับ ที่อําเภอศรีประจันต์ผม ขณะนี้มีการเปิดพื้นที่เรียบร้อยแล้วทุกเดือน อาจจะมีโรงเรียนหลายโรงเรียนเข้ามาร่วมในการแสดง เพราะฉะนั้นถ้าจะพูดเรื่องพื้นที่นี่ ผมขออนุญาตสรุปสั้น ๆ ได้ ๔ ประการด้วยกัน
๑. เพื่อการแสดง ในการแสดงศิลปวัฒนธรรมต้องร้องรําทําเพลงเพื่อให้เกิด การแสดงออกของเด็ก เพื่อให้เกิดการแสดงออกของผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านที่จะมาแสดง ความรู้ความสามารถในการเล่านิทาน เล่าคติสอนใจนะครับ อย่างนี้เป็นต้น เพราะฉะนั้น สภาพนิทานพื้นบ้านก็ดี หรือเรื่องราวต่าง ๆ ในนิทานพื้นบ้าน เช่น นกกระจาบ ความสามัคคี ของนกกระจาบ คําพังเพยต่าง ๆ เช่น ตอนนี้เรื่องโรฮิงญา อย่าชักน้ําเข้าลึก อย่าชักศึกเข้าบ้าน นี่คือเรื่องสําคัญที่ทันสมัยนะครับ ซึ่งผู้หลักผู้ใหญ่สามารถบอกเราได้
อันที่ ๒ นอกจากเพื่อการแสดงแล้วยังเพื่อการจัดนิทรรศการ ให้รู้ว่าท้องถิ่น ในตําบลผมนี่ ในอําเภอผมนี่ ในจังหวัดผมนี่มีอะไรบ้าง ประวัติของบุคคลในอําเภอ ประวัติ ของบุคคลในตําบลนี่มีอะไรที่จะทําเป็นปูชนียบุคคลให้เราคนในจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ภาคภูมิใจบ้าง ปูชนียบุคคลในท้องถิ่นที่อาจจะเป็นตัวอย่างที่ดีของการเรียนรู้ในสิ่งต่าง ๆ นี่คือนิทรรศการที่จะต้องแสดงในพื้นที่นั้น ๆ
อันที่ ๓ เพื่อให้เกิดการหมุนเวียนทางธุรกิจนะครับ เป็นการแลกเปลี่ยนสินค้ากัน เมื่อเกิดการแสดง เมื่อเกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดเห็น เมื่อเกิดการเรียนรู้ผู้คน ก็จะมาเที่ยวในพื้นที่การแสดง การจัดนิทรรศการของเราก็จะนําเอาสิ่งของต่าง ๆ มาขาย มาแลกเปลี่ยนกัน เพราะฉะนั้นตรงนี้เป็นภูมิปัญญาไทยอย่างหนึ่งเหมือนกัน สังเกตนะครับ เมื่อก่อนเราไปดูลิเก เราไปดูงิ้วก็จะมีสิ่งของต่าง ๆ มาขายเด็กอะไรต่ออะไร พวกนี้เป็น ภูมิปัญญาไทยที่สามารถนําแสดงออก
สุดท้ายเพื่อเป็นการพบปะสังสรรค์กันนะครับ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ไม่ต้องกลางวันเดินห้าง กลางคืนนั่งหน้าจอนะครับ อย่างนี้เป็นต้น เพราะฉะนั้นการใช้เวลาว่าง ให้เป็นประโยชน์ก็จะเกิดการผ่อนคลาย พอเกิดการผ่อนคลายก็จะเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ความบันเทิงก็จะทําให้หลับสบาย อย่างนี้เป็นต้นนะครับ
สุดท้ายผมอยากจะกราบเรียนว่า การเปิดพื้นที่มีความจําเป็นอย่างยิ่งที่รากหญ้า หมู่บ้าน อําเภอ จะต้องทํานะครับ ผมเรียนด้วยความเคารพนะครับ บางทีนี่เราไปเปิดพื้นที่ ระดับจังหวัดที่ใหญ่โตมโหฬารนะครับ คนที่ไปดูศิลปะการแสดงระดับจังหวัดนี่นะครับ ผู้คนที่ไปใครรู้ไหมครับ หัวหน้าส่วนราชการไปนั่งกันเต็มเลย ระดับรากหญ้า ระดับตําบล ระดับอําเภอนี่ไม่มีสิทธิได้ดูของจริงละครับ ต้องดูตามจอทีวี นี่คือเรื่องของการมีส่วนร่วม เรื่องของการจัดการเปิดพื้นที่นะครับ
สุดท้ายนะครับ ขออนุญาตกราบเรียนเรื่องต้องมีสมัชชา ถ้าเรามีสมัชชา ศิลปวัฒนธรรมเพื่อให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมคิด ร่วมทํา ร่วมแสดงความยินดี ส่งเสริม ปลุกเร้าให้ชุมชนเข้มแข็ง สุดท้ายก็จะเกิดความปรองดอง ไม่ต้องหาวิธีปรองดองที่ไหน ถ้าที่ไหนมีศิลปวัฒนธรรมไม่ว่าจะเป็นศิลปวัฒนธรรมที่เริ่มต้นในชุมชน ศิลปวัฒนธรรม ที่เริ่มในครอบครัว ศิลปวัฒนธรรมที่เริ่มระดับจังหวัด อย่างนี้สุดท้ายเครือข่ายแนวร่วม ที่จะเปิดพื้นที่สําคัญที่สุดต้องได้รับความร่วมมือจากใครครับ จากองค์การบริหารส่วนตําบล จาก อปท. ต้องจัดให้ จากองค์การบริหารส่วนจังหวัดในส่วนราชการและในส่วนของงบประมาณ ของประเทศที่จะจัดไปให้ ก็จะทําให้เกิดการบูรณาการร่วมกัน เกิดความคิดร่วมกันที่จะทํา แล้วสุดท้ายก็เกิดการปรองดอง เพราะฉะนั้นสิ่งต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นนี่นะครับ บางทีเราคิดว่า คนถ้าเรามีพื้นที่ให้เขาเล่น พื้นที่ที่ให้เขาแสดง พื้นที่ให้เขามาร่วมกันแสดง เป็นกุศโลบาย อย่างหนึ่งเหมือนกัน ถ้าประเทศใดมีซึ่งศิลปวัฒนธรรมแล้วก็จะนําความปรองดองมาสู่พวกเรา แน่นอนครับ กราบขอบพระคุณท่านประธานอย่างสูงครับ ขอบพระคุณครับ