กราบเรียนท่านประธานที่เคารพ ท่านคณะกรรมาธิการทุกท่าน รวมทั้งสมาชิกที่ทรงเกียรติ ก่อนอื่นกระผมในฐานะที่เป็น ประธานอนุกรรมาธิการเกษตร ผมอาจจะตอบสั้น ๆ แล้วก็เพื่อจะให้เข้าใจว่าเราได้ทำงานมา ครอบคลุมพอสมควร ผมน้อมรับครับ คำติทั้งหลายผมน้อมรับทั้งหมด คำชมนั้นเอาไปชมกัน วันหลังที่เราทำเสร็จหมดแล้ว แล้วก็เป็นรูปเล่มให้เลยเพราะว่าเกษตรมันกว้างขวางมาก ท่านพูดถึงว่าสำมะโนเกษตร ผมเองเป็นตัวผลักดันสำมะโนเกษตร เคยเป็นบอร์ดอยู่กองทุน สงเคราะห์สวนยาง เคยผลักดันให้เงินเขาไปตั้ง ๑๖ ล้านบาท ไปทำสำมะโนเกษตรป่านนี้ ยังไม่เห็นเลยครับ นี่คือเรื่องของว่ามันติดตรงไหนท่านก็รู้อยู่แล้ว เงิน ๑๖ ล้านบาทไม่ได้ทำ อะไรเลยเรามาต่อได้อีก เงินน่ะ จัดโซนนิง โซนนิงก็พูดกันอยู่เรื่อย จนนิ่งอยู่กับที่เลย ก็เรียนตรง ๆ เพราะว่าโซนนิงที่จริงท่านพูดถูกแล้ว ท่านเพื่อนสมาชิกท่านบอกว่าต้องดู สภาพดินถึงจะจัดโซนนิงให้ถูก แล้วก็ต้องจำกัดขอบเขตอย่างที่ดินดานไม่ควรปลูกไม้อะไร หรือปลูกไม้อะไร นี่ควรจะจัดเป็นโซนนิงพูดกันมานานตั้งแต่ไม่มีโซนนิง

ส่วนสภาเกษตรกรผมอยากจะเรียนอย่างนี้นะครับว่าผมเองเป็นคนร่างสภาเกษตรกร เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ยื่นนายกรัฐมนตรีมา ๗ คน จนสำเร็จขึ้นมา แต่อย่างว่าละครับพอเสร็จแล้ว สภาเกษตรกรก็เอาไปทำ ทำอยู่ก็การเลือกตั้งมันก็ต้องผิดเพี้ยนบ้างเป็นธรรมดา เพราะว่า ผมไม่อยากพูดอะไรมากนัก

ส่วนกองทุนความเสี่ยงผมก็ได้ดำเนินการแล้วว่าต่อไปควรจะมีระบบข้าราชการ เหมือนระบบของแรงงานต่าง ๆ ที่เข้ามาช่วย ส่วนบางท่านพูดเรื่องยีน (Gene) ผมยอมรับครับว่า ยีนในประเทศไทยต่ำมาก อยู่ในเอกสารครับ มันต่ำกว่าทุกประเทศ อย่างนั้นเราต้องยอมรับตัวนี้ เพราะว่ายังอยู่ที่ด้านการวิจัย ผมก็น้อมรับว่ายีนของเราต่ำหมด ไม่มียีนไหนสูงสักอันหนึ่ง ส่วนบางท่านก็พูดถึง เรื่องการแปรรูปเกษตรให้เป็นพลังงาน อันนี้ผมก็คิดว่าน่าจะทำมานานแล้ว มันทำบ้างไม่ทำบ้าง มันเพราะอะไรท่านก็รู้ ไม่ใช่ผมรู้อยู่คนเดียว ดังนั้นผมว่าถ้าเราเขียนปฏิรูปไป แล้วในเรื่อง ของพลังงานเกษตรนี้ต่อไปอ้อย มันสำปะหลังจะต้องเป็นพลังงาน ผมว่าอย่างนี้มันเขียน ในยุทธศาสตร์ แต่เขาจะเอาไปทำไม่ทำ ผมไม่สามารถจะบอกได้นะครับ ส่วนการจัดหาแหล่งน้ำ ผมก็คิดว่าเกษตรมันขาดน้ำไม่ได้หรอกครับ เราก็พยายามจัดหา ตอนนี้ผมบอกว่าใช้ยางของผม สเปรย์ (Spray) สระเลยก็ปรากฏว่ายังไม่ได้ทำ เริ่มทำที่ขอนแก่น แล้วก็ให้เสนอว่า ให้ไปทำเขื่อนดักน้ำไว้อย่าให้ลงทะเล

ทีนี้พูดถึงเรื่องปุ๋ยแห่งชาติ ผมกราบเรียนว่าผมเป็นคนระยอง ปุ๋ยแห่งชาติ เกิดเมื่อปี ๒๕๑๘ ไปโฆษณาบอกว่าจะเวนคืนที่เขาและเอาที่ตรงนี้สร้างโรงงานปุ๋ยแห่งชาติ เกษตรกรเขาดีใจสิครับ ปุ๋ยแห่งชาติทำไปหน่อยเดียว ไปสู้ตลาดเขาปั๊บ ราคาปุ๋ยแอมโมเนีย ราคาก่อนนั้นพันกว่าบาทเท่านั้นสมัยก่อน มันเหลือ ๗๐๐-๘๐๐ บาท ก็เลยเลิกปุ๋ยแห่งชาติ ผมก็พูดได้แค่นี้ ขายเป็นเศษเหล็กหมด ตรงนั้นก็เป็นท่าเรือแล้วเป็นอะไรไปเลย นี่คือสิ่งที่ สะท้อนจิตใจ เพราะฉะนั้นต้องปฏิรูปกัน ผมบอกแล้วให้เป็นปุ๋ยอินทรีย์ ตอนนี้ก็เริ่มทำปุ๋ย อินทรีย์ ทุกอันก็เป็นอินทรีย์ แล้วก็ปุ๋ยสั่งตัด ท่านก็พูดเหมือนกัน เพราะดินประเทศไทย เหมาะสมตรงไหนก็ทำปุ๋ยสั่งตัดไป ทีนี้เราพูดถึงว่าเรื่องการขายล่วงหน้าหรือตลาดล่วงหน้า ผมยอมรับว่าตลาดล่วงหน้าสู้ยากมากเพราะเป็นกลไกตลาดโลก แต่เราในฐานะเป็นเกษตรกร ผมอยากให้รวมกลุ่มกันแล้วก็ดูด้วยแก็พ ระหว่างเอฟโอบี (FOB) เท่านั้น แล้วราคาเท่านั้น ราคาควรจะใกล้เคียงกับวัตถุดิบ เราคำนวณออก แต่เกษตรกรต้องเข้มแข็งพอสมควร รวมตัวกัน โดยเฉพาะบอกให้ผมรวมตัวกัน ผมรวมแล้วครับ ยางของผมจะเป็นเสือตัวที่ ๖ จะเอาสหกรณ์มารวมกันแล้วจะเป็นเสือตัวที่ ๖ อย่างนั้นผมเชื่อแน่ว่าในอนาคตจะเห็นเสือ ตัวที่ ๖ เกิดขึ้น จะได้สู้ก็เสืออีก ๕ ตัว

เรื่องของทางจังหวัดน่านท่านกำนัน ท่านไปดูโครงการปิดทองหลังพระ ผมฝากไว้ด้วย เพราะภูเขาโล้นหมดแล้วครับ แล้วก็มีแต่ปลูกข้าวโพดกันดินถล่มหมด เสียหายหมดที่จังหวัดน่านปลูกข้าวโพดกันนะครับ เอาไม้ยืนต้นที่รากหยั่งได้เอาไปปลูกนะครับ ส่วนมากจะไปพูดว่าปลูกยางแล้วมันล้ม จริง ๆ ยางมันใช้ได้ แต่เอาเม็ดไปเพาะที่สิบสองปันนา ที่เขาทำเยอะแยะ ทำไมติดตาบนภูเขาเขาก็สามารถจะทำได้ อันนี้ก็ฝากไว้ด้วยเท่านั้นเอง แล้วก็พูดถึงเกษตรปลอดภัย เกษตรสีเขียว แล้วการใช้สารเคมี ผมบอกเลยครับ ผมปฏิรูป คราวนี้ผมจะเขียนไม่รู้จะถูกต่อว่าหรือเปล่าว่าให้เลิกการสั่งยาเคมีเข้ามาในประเทศ ให้ใช้ปุ๋ย อินทรีย์ ใช้สะเดา โล่ติ้น สมัยโบราณ เราทำไมอยู่กันได้ ทำไมไม่เป็นอย่างนั้นแล้วแมลงเอา สารเคมีไปให้ แล้วแมลงที่ไปช่วยกันก็เลยตายหมดเสร็จ เพราะฉะนั้นผมก็ฝากตรงนั้น ต้อง หันไปดูขยะมันเป็นกองเอามาทำปุ๋ยให้หมด เราพูดถึงโพรดักท์ แชมเปียน ผมก็เป็นกรรมการ อีก ไม่รู้เป็นกรรมการอยู่ด้วยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ท่านรู้หรือเปล่าว่าผมเป็น กรรมการอยู่ ๑๐ ปี ยังไม่ได้ประชุมเลยครับโพรดักท์ แชมเปียน ผมจะต่อว่าใครก็ไม่รู้ ผมเป็นกรรมการอยู่ไม่เคยเรียกประชุมสักครั้ง โพรดักท์ แชมเปียน อันนั้นก็อย่าไปหวัง อะไรมากประเทศไทย

ทีนี้พูดถึงโลจิติกส์ เมื่อกี้ท่านสุดท้ายก็พูดโลจิติกส์ ผมก็ฝากไว้ด้วยโลจิติกส์ ของผมนี่ ยางจะต้องไปเอาที่สงขลา ที่ระยองไปลงที่ปีนัง มันหมายความว่าอย่างไร อย่างนั้น ก็ฝากไว้ด้วย ถ้าทำโลจิสติกส์ ยางนี่ที่จริงระบบศุลกากร ระบบอะไรมันต้องครบวงจร แล้วก็ ต้องถูกกว่าต้นทุน มันต้องถูกครับ แต่ปรากฏว่าไปโน่น ยางที่ระยองไปลงปีนัง ผมก็มองดู ไม่ออกเลยว่าเสียค่ารถยาวไปถึงปีนังได้อย่างไร แต่ยางสงขลาไปปีนังหมด ไม่ลงท่าเรือสงขลา นี่คือเรื่องของโลจิสติกส์ สิ่งเหล่านี้เราต้องพยายามปฏิรูปให้ได้

ส่วนกลไกเชื่อมโยงผมขอบคุณทางกระทรวงมหาดไทยพูดว่าต้องเอาผู้ว่าฯ เอาข้าราชการ ผมก็ใช้ครับ ผู้ว่าฯ นครศรีธรรมราชถามดูสิ ผมก็ใช้แกตอนม็อบมันเกิด ผมก็โทรศัพท์คุยกับท่าน แล้วก็กำจัดม็อบกันจนสำเร็จ นี่คือผู้ว่าฯ เขามีอำนาจอยู่ในจังหวัด แล้วเราก็ไปทิ้งเขา เอาคนอื่นไปซึ่งเป็นลูกน้องเขาทั้งนั้นแล้วจะไปแก้ไขปัญหาได้อย่างไร แต่เขาพูดมาคำว่า แหมเวลาเดือดร้อนมาใช้ผู้ว่าฯ เวลาดี ๆ ไม่เคยใช้ผู้ว่าฯ เขาพูดอย่างนี้นะ ผมก็ฝากไว้ด้วยเท่านั้นเอง

ผมอยากจะกราบเรียนว่าเรื่องสมุนไพร ประเทศไทยเป็นโซนที่มีสมุนไพรดีที่สุด พอ ๆ กับอินเดีย ทำไมเราไม่คิดทำสมุนไพร จันทบุรีเขาทำกระวานขายเขารวยกันเป็นแถว ผมอยากจะฝากสิ่งเหล่านี้ไว้ด้วยว่า เราอย่าลืมเรื่องสมุนไพร แล้วโดยเฉพาะคนที่วิตกมากที่สุด คนหนุ่มคนสาวจะออกไปจากภาคเกษตรแน่นอนครับ ถ้าเราขืนปล่อยให้เกษตรเป็นอย่างนี้ มีแต่คนแก่ คนเฒ่า อย่างผมอยู่เกษตรกัน มันคงหายหมดหนุ่มสาว เราต้องมีสิ่งจูงใจให้เขา กลับเรือกสวนไร่นา เขาครับ ต้องให้เขาปฏิรูป ผมบอกแล้วให้แปรรูปเป็นเกษตร ต่อไปเขาเป็นเถ้าแก่ ผลิตภัณฑ์โรงสี เถ้าแก่ผลิตภัณฑ์ยาง เถ้าแก่โรงมัน เขาก็อยู่ได้

ส่วนจังหวัดอุบลราชธานีบอกว่าได้ทำพืชอินทรีย์ ผมก็เอามาเป็นคณะทำงาน ร่วมแล้ว บอกไว้ด้วยเอาคุณอรพินท์ จำปาเนตร มาเป็นกรรมการร่วม ก็คงไม่เป็นอะไร มาทำงานร่วมกัน ผมก็อยากได้คนเยอะ ๆ มาทำงาน เพราะว่าเกษตรมันเยอะเหลือเกิน ใครพูดอะไรก็ให้เป็นคณะทำงานแล้วก็ทำร่วมกัน

ส่วนสุดท้าย ผมอยากจะกราบเรียนอย่างนี้ครับ ในนั้นผมเขียนไว้ว่า เราจะเก็บภาษีจากกำไรรายได้จากการเกษตรมาอุดหนุนเกษตรกร ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะเชิญ พวกภาษีต่าง ๆ มานั่งคุยกันว่าเราจะเก็บภาษีสินค้าเกษตร เอาผลกำไรมาช่วยพี่น้องเกษตรกร เราถึงอยู่กันได้ ถ้าผู้ประกอบการหวังจะพึ่งเกษตรกรแล้วโดยไม่ยอมเสียสละเลย หรือเสียสละบ้างนิดหน่อยมันก็ไปกันไม่ได้ เกษตรกรไม่มีผู้ประกอบการก็ไม่ได้ ผู้ประกอบการ ไม่มีเกษตรกรก็ไม่ได้ มันต้องอาศัยซึ่งกันและกัน เพราะฉะนั้นฝากเรื่องนี้ไว้ด้วยว่าพวกเรา ช่วยกันคิด ก็ดีแล้วที่ผมได้รับฟังข้อคิดต่าง ๆ ผมจะไปประมวลทั้งหมดแล้วก็จะนำมาประมวล ให้เท่าที่ทำได้แล้วก็จดชื่อไว้ด้วยว่าใครพูดอะไร ผมจะได้ตามมา ต้องขอประทานโทษ จะได้ตามตัวได้ถูกว่าใครพูดอะไร ผมจะได้ขอข้อมูลมาให้ครบ เพราะเกษตรมันเรื่องใหญ่มาก เรื่องยาวมาก เรื่องของคนมาก เรื่องม็อบมาก ต้องพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขอกราบขอบพระคุณครับท่านประธานและท่านสมาชิกครับ