ขอบคุณ ครับท่านประธาน เพื่อให้สภาได้มีมุมมองในการพิจารณาที่มากขึ้น ท่านประธานครับ ผมเองนอกจากได้รับเกียรติจากพี่น้องประชาชนมาเปึนผู้แทนราษฎรในสภาแห่งนี้แล้ว ก็ได้รับเกียรติจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรส่งให้ไปเปึนกรรมาธิการศาสนา ศิลปะ และ วัฒนธรรมของสภาผู้แทนราษฎรด้วย ในโอกาสที่ได้ไปทํางานที่คณะกรรมาธิการแห่งนี้ ผมได้มีโอกาสไปพบปะเจอะเจอกับเพื่อนกรรมาธิการลักษณะเดียวกันนี้นะครับ ทํางาน ร่วมกันกับกรรมาธิการศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรมของประเทศกัมพูชา และประเทศลาว เราได้พบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน พอสมควรเลยครับ และเมื่อไม่นานมานี้ก็เคยพาคณะมาพบกับท่านประธานสภา ท่านคงพอจําได้ ท่านประธานครับ การพบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนกับกรรมาธิการทั้ง ๓ ชาติ เราได้มีการทํา กิจกรรมร่วมกัน และที่สําคัญที่สุดเราได้มีผลงานร่วมกัน ๓ ชาติอันหนึ่ง ก็คือผลงานของ โครงการดินแดนอารยธรรมสันติสุข เราได้สร้างอัลบั้มเพลงขึ้นมาอัลบั้มหนึ่งเปึนเพลงของ ประเทศกัมพูชา ประพันธ์โดยนักร้องศิลป่นกัมพูชา ๓ เพลง เปึนเพลงที่ร้องและประพันธ์ โดยศิลป่นของประเทศลาว ๓ เพลง และเพลงที่ประพันธ์และร้องโดยศิลป่นของไทย ๓ เพลง และมีเพลงที่เปึนเพลงกลางภาษาอังกฤษแต่งร่วมกัน ร้องร่วมกันอีก ๑ เพลง เปึน ๑๐ เพลง งานของเราเสร็จเรียบร้อย และได้เป่ดอัลบั้มที่ประเทศไทยเมื่อวันที่ ๙ ที่ผ่านมานี้นะครับ ที่ศูนย์ประชุมที่ดินแดง เราได้ร้องเพลงร่วมกันอย่างมีความสุขนะครับ แล้วก็เราก็ยังได้มีโอกาสได้ร้องเพลงอย่างที่กราบเรียนให้ท่านประธานได้รับทราบ ท่านประธานทราบไหมครับว่าในการพบปะแล้วก็ร่วมงานกับมวลมิตรทั้ง ๒ ชาตินั้น ผู้นํา คณะของกัมพูชาคือ ดอกเตอร์อัน ซําอัน ส่วนที่ลาวคือ ดอกเตอร์สมภูนะครับ เปึนหัวหน้า คณะของทั้ง ๒ ชาติ ในระหว่างที่มีโอกาสได้คุยกันนะครับท่านประธาน ท่านผู้มีเกียรติที่ เคารพ พี่น้องครับ เขาเปึนห่วงประเทศไทยครับ เขาบอกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศไทยใน ขณะนี้ประเทศเขาทั้งสองเคยผ่านมาก่อนแล้ว ได้มีการเข่นฆ่าประหัตประหารผู้คนล้มตาย เปึนหมื่น เปึนแสน เปึนล้าน ในประเทศทั้งสองเขาเปึนห่วงประเทศของเราครับ เขากลัวว่า จะไปเดินตามรอยของเขา ในวันนั้นเมื่อการแสดงเสร็จในวันที่ ๙ วันที่ ๑๐ ผมไปส่งเขาที่ สนามบินสุวรรณภูมิเรียบร้อย ผมได้ไปพบพี่น้องเสื้อแดงที่ทําเนียบรัฐบาล เพราะว่ามี พี่น้องของจังหวัดผมมาอยู่ที่ทําเนียบรัฐบาลตรงนั้น รอบ ๆ ทําเนียบรัฐบาลนั้นเยอะ เหมือนกัน ผมก็ไปเยี่ยม แล้วก็ไปด้วยความเปึนห่วง เพราะรู้ว่าเขาอยู่ด้วยความลําบาก นะครับ แล้วก็อันตรายก็พอสมควร สิ่งต่าง ๆ ที่ผมกราบเรียนท่านประธานในวันนี้ ก็เพื่อที่จะสะท้อนว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นในเมืองไทยในบ้านเราในขณะนี้นั้นอย่าประมาท นะครับว่ามันจะหายไปง่าย ๆ เหมือนกับปัญหาหลาย ๆ อย่างที่เคยเกิดขึ้นแล้วก็มีเวลา สักพักก็หายไป ยกตัวอย่างปัญหา ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้กี่ป้มาแล้วครับ นั่นแค่ ๓ จังหวัดนะครับ และถ้าเกิดความขัดแย้งที่มีคนมีส่วนร่วมเปึนล้าน ๆ คน แล้วกระพือโหม ไป ๗๖ จังหวัดทั้งประเทศ อะไรจะเกิดขึ้นสําหรับประเทศไทย ผมตกใจมากครับที่มีการ ผูกโยงเอาเรื่องที่เกิดขึ้นที่เพชรบุรี ซอย ๗ ไปเกี่ยวกับมัสยิดทางใต้ ผมกราบขอร้องครับ อย่าไปถึงขั้นนั้นเลย อย่าไปขนาดนั้นเลยครับ เพราะว่าแค่นี้เราก็รับไม่ไหวแล้วนะครับ ท่านประธานครับ เพราะฉะนั้นในวันนี้สิ่งที่ผมอยากจะกราบฝากคงจะไม่ใช่เฉพาะใน ที่ประชุมแห่งนี้หรือทางรัฐบาล คงกราบฝากไปที่พี่น้องคนไทยทั้งชาติครับว่าถึงเวลาแล้ว ครับที่เราจะต้องยอมกันบ้าง ต้องหยุดกันบ้าง ต้องถอยกันบ้าง และเสียสละกันบ้าง และ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีอํานาจวาสนาทั้งหลาย ผู้ที่เปึนเสนาบดีทั้งหลายยิ่งต้องถอย ต้องหยุด ต้องเสียสละมากกว่าคนปกติ ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วเราเริ่มไม่ได้ครับ ไทยทุกคน ทุกสีต้องหยุดครับ ต้องถอยครับ สุดท้ายครับ ผมฝากไว้สัก ๕ ๖ ๗ หัวข้อครับ

ข้อ ๑ ทหารบางท่านบางคนที่เปึนผู้หลักผู้ใหญ่ท่านต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับ การเมืองได้แล้ว

ข้อ ๒ ตํารวจครับ ต้องทําหน้าที่ให้เต็มที่ได้แล้ว

ข้อ ๓ ข้าราชการพลเรือนทั้งหลาย ตอนนี้ประชาชนกําลังเดือดร้อน เศรษฐกิจตกต่ําต้องทุ่มเททํางานครับ

ข้อ ๔ พ่อค้านักธุรกิจทั้งหลายอย่าเอาเปรียบคนอื่นโดยการมาสนับสนุน พรรคการเมืองหรือนักการเมืองเพียงเพื่อให้ตัวเองได้ผลประโยชน์

ข้อ ๕ สีเหลือง ท่านต้องเลิกคิดว่าคนอื่นไม่จงรักภักดี

ข้อ ๖ สีแดงครับ พี่น้องครับ อยู่บ้านเถอะครับ ทําไร่ ทํานา ขับรถแท็กซี่ ขับมอเตอร์ไซด์ หยุดโกรธ หยุดน้อยใจไปก่อน และ

ข้อ ๗ สุดท้ายฝากถึงท่านนายกรัฐมนตรีที่ชื่ออภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ครับ ว่าท่านจะต้องคิดว่าท่านจะคิดอย่างไร พูดอย่างไร ยอมอย่างไร ถอยอย่างไร และเสียสละ อย่างไรครับท่านนายกรัฐมนตรี เพื่อที่จะให้ท่านนายกรัฐมนตรีช่วยประเทศได้อย่างเต็มที่ จริง ๆ และท่านนายกรัฐมนตรีเปึนนายกรัฐมนตรีของคนไทยทั้งประเทศอย่างแท้จริงครับ ขอบคุณครับ