กราบเรียนท่านประธานรัฐสภาที่เคารพ กระผม พันเอก วินัย สมพงษ์ สมาชิกสภาผู้แทน ราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ แบบสัดส่วน ในฐานะสมาชิกรัฐสภา กระผมใคร่ขออภิปราย เรื่องโครงการเงินกู้ของรัฐบาลงวดนี้นะครับ ที่เสนอขอกู้อีก ๗๐,๐๐๐ ล้านบาทนี่โดยย่อ ๆ ดังต่อไปนี้ครับ

ท่านประธานที่เคารพครับ จริง ๆ แล้วกระผมคาดว่าทางซีกรัฐบาลเอง ก็คงจะเสนอขอกู้เงิน ๗๐,๐๐๐ ล้านบาทเพื่อเอาไปพัฒนาเศรษฐกิจแล้วก็สังคมนี่ด้วย ความไม่สบายใจ ด้วยความกังวลใจ แต่ก็มีความจําเปึนที่จะต้องขอกู้ เพราะถ้าไม่กู้ ก็ไม่มีงบประมาณที่เราจะจัดเก็บภาษีหรือที่มีอยู่ไปลงทุนได้ คือคนกู้ก็ขอกู้ด้วย ความกังวลใจ ในขณะเดียวกันกระผมในฐานะสมาชิกรัฐสภา แม้นจําเปึนจะต้องเห็นชอบ ในหลักการก็เห็นชอบด้วยความกังวลใจครับ เพราะฉะนั้นด้วยความกังวลใจนี้ กระผม จึงอยากจะขอกราบเรียนต่อท่านประธานรัฐสภาว่าทําอย่างไรครับ เงินที่กู้มาจึงจะเปึน ประโยชน์สูงสุด รัฐบาลเอาไปทําอะไรก็แล้วแต่ที่ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด มีความ เหมาะสมที่สุด แล้วก็คุ้มค่าที่สุดที่กระผมเปึนห่วงเปึนกังวลก็เพราะว่า ในท้ายที่สุดรัฐบาล นั้นมาแล้วก็จากไป แต่อมตะนิรันดร์กาลที่ไม่ไปไหนเลย ต้องรอใช้หนี้โดยตลอดก็คือ พี่น้องประชาชนซึ่งไม่มีทางหลีกเลี่ยง เพราะฉะนั้นเมื่อประชาชนจําเปึนจะต้องเปึนผู้ใช้หนี้ กระผมจึงได้ขอฝากข้อห่วงใย ให้ข้อคิดความเห็นโดยย่อๆ ดังต่อไปนี้ เงินที่กู้มา ๗๐,๐๐๐ ล้านบาท นี่ผมไม่ทราบว่าจะมีส่วนเท่าใดที่จะลงไปสู่การนําไปลงทุนทางด้านการขนส่ง ทางด้านโลจิสติกส์ ทางด้านคมนาคม ซึ่งกระผมนั้นจะขออภิปรายเฉพาะประเด็นย่อ ๆ ประเด็นแคบ ๆ เฉพาะในส่วนของการลงทุนด้านการคมนาคมขนส่งแล้วก็โลจิสติกส์ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ เอาเท่าที่รัฐบาลในอดีตจนกระทั่งมาถึงรัฐบาลชุดนี้ที่ได้ วางแผนไว้แล้ว บางโครงการก็ทําไปบ้างแล้ว บางโครงการก็กําลังจะเริ่มทํา ผมสรุปตัวเลข คร่าว ๆ ว่า ตามแผนที่รัฐบาลในอดีตและรวมถึงปัจจุบันได้วางแผนไว้ งบประมาณที่จะ นําไปใช้เพื่อการลงทุนทางด้านการขนส่งคมนาคมและโลจิสติกส์ โดยประมาณประมาณ ๑ ล้านล้านบาทครับ หรือเกือบเท่า ๆ กับงบประมาณแผ่นดินในแต่ละป้ที่รัฐบาลเสนอมา ทีเดียวครับ ส่วนว่า ๗๐,๐๐๐ ล้านบาทที่เสนอมาจะเอาไปใช้ทางด้านการขนส่ง คมนาคมโลจิสติกส์เท่าไรนั้นไม่ได้บอกไว้ แต่ถ้าเผื่อเอาตามแผนการขนส่งคมนาคม โลจิสติกส์ที่รัฐบาลได้วางแผนไว้แล้ว เราต้องใช้งบประมาณอย่างน้อยประมาณ ๑ ล้านล้านบาท เช่น โครงการขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานคร รถไฟสีต่าง ๆ ๗ สี สีรุ้งนี่ ณ วันนี้ผมมั่นใจว่าถ้าทํา ๗ สี ๗ สาย เอาตั้งแต่เบื้องต้นไม่เพิ่มเติมสายอื่นใด งบประมาณที่ใช้ประมาณ ๗ แสนล้านบาท โครงการถนน ๔ เลน ระยะที่ ๒ ซึ่งเปึน กากบาทตราหมากรุกจากเหนือลงใต้ ตะวันตกไปตะวันออกขนานกัน ทํามาแล้วถึงวันนี้ก็ ไม่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ เหลืออีกอย่างน้อยที่สุด ๑ แสนล้านบาทครับ จึงจะเสร็จตามระยะที่ ๒ ครับ อีกโครงการหนึ่งท่านประธานรัฐสภาครับ โครงการรถไฟ ๔ รางทางคู่ คิดมา วางแผนมาตั้งแต่ป้ ๒๕๓๕ ครับ ตั้งแต่รัฐบาลท่านนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย ขณะนั้น ผมเปึนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม จนถึงวันนี้เพิ่งทําไปได้นิดเดียวครับ ถ้าเผื่อจะ ทําให้เสร็จ โครงการรถไฟ ๔ รางทางคู่ไปทั่วประเทศ เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก ประมาณ ๓,๐๐๐ กิโลเมตร งบประมาณเฉพาะที่ท่านจะไปสร้างราง ผมมั่นใจครับ วันนี้ไม่น้อยกว่าอีก ๑ แสนล้านบาท ทั้งนี้ไม่รวมการจะต้องไปจัดซื้อหัวรถจักร โบกี้ โรลลิ่ง สต็อก (Bogie Rolling Stock) อีกไม่น้อยกว่า ๑ แสนล้านบาท เท่าที่ผมได้กล่าวโดยสรุป มาอย่างน้อย ๆ ๑ ล้านล้านบาท จึงจะพอเพียงในการนําไปลงทุนเท่าที่รัฐบาลในอดีตและ มาถึงปัจจุบันได้วางแผนไว้แล้ว แปลว่า ๗๐,๐๐๐ ล้านบาท ซึ่งไม่ทราบจะเอาไปลงทุน ด้านคมนาคมขนส่งเท่าไร แต่ที่จําเปึนจริง ๆ คือ ๑ ล้านล้านบาท เมื่อเปึนอย่างนี้แปลว่า งบประมาณนั้นมีอยู่อย่างจํากัด ภาวะที่จํากัดจําเขี่ย ความต้องการมีมากมายอย่างนี้ จึงจําเปึนอย่างยิ่งที่จะต้องติงเตือนกันให้ข้อคิดเห็นกันถึงความเร่งด่วน การจัดลําดับ ความเร่งด่วนว่า เงินที่ท่านกู้มาจะเอาไปทําอะไรครับ ลําดับก่อนหลังจึงจะเกิดประโยชน์ สูงสุด คุ้มค่าสุดครับ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ เมื่อพูดถึงลําดับความเร่งด่วน กระผมคิดว่ารัฐบาลจําเปึนจะต้องมีปรับแผนครับ แผนการขนส่งคมนาคม วางแผนไว้ ๑๕ ป้ ๒๐ ป้ ถึงวันนี้ต่อเนื่องกันมา วันนี้เหตุการณ์บ้านเมือง สถานการณ์การขนส่ง คมนาคมโลจิสติกส์เปลี่ยนแปลงไปมากโดยเฉพาะในกรุงเทพมหานคร ท่านครับ มีถนน เส้นไหนบ้างครับที่โล่ง ที่ว่าง ที่รถเดินได้สะดวก ไม่มีครับ ผมจึงเปึนกังวลใจครับว่า ถ้ารัฐบาลใดก็แล้วแต่ครับ เอารถประหยัดอีโคโนมี คาร์ (Economy Car) เล็ก ๆ มาวิ่ง กี่หมื่น กี่แสนคันก็แล้วแต่ครับ กระผมจึงเปึนกังวลใจว่ารัฐบาลใดก็แล้วแต่ที่จะเอารถเมล์ อีก ๔,๐๐๐ คัน ๕,๐๐๐ คัน ๖,๐๐๐ คัน เท่าไรก็แล้วแต่มาวิ่งมาเสริมมาเติม รถเล็กรถ ใหญ่เหล่านี้ครับ อุปมาดั่งลิ่มที่จะตอกให้การคมนาคมขนส่งใน กทม. มันมีความบ้าคลั่ง มันมีความติดขัดมากขึ้น ๆ เพราะวันนี้การขนส่งทางถนนใน กทม. นั้นมันอิ่มตัวหมดแล้ว ครับ วันนี้ความเร่งด่วนในการแก้ปัญหา การขนส่งในกรุงเทพมหานครนั้นจึงต้องมองไปที่ การขนส่งทางน้ํา ตามลําน้ําเจ้าพระยา จึงต้องมองไปที่การสร้างรถไฟฟัาใต้ดินครับ รถไฟฟัาใต้ดินสายสีม่วง สีน้ําเงินที่ท่านวางแผนไว้ในอดีต ๑๐ กว่าป้มาแล้ว ถึงวันนี้ กระผมอยากจะกราบเรียนให้ข้อคิดว่า ชะลอไว้ก่อนเถอะครับ เพราะไม่ว่าสายสีม่วง สายสีน้ําเงินที่ท่านวางแผนไว้ดั้งเดิมถึงวันนี้นี่มันลอยฟัาครับ ถ้าลอยฟัานี่ถนนแคบ ๆ ในเมืองครับ มันไม่เหมาะมันจะทําให้สภาพของสิ่งแวดล้อม ลม ฝน แดด นี่ไม่ทะลุถึงตึกรามบ้านช่องข้างล่าง ระหว่างการก่อสร้าง ๕ ป้ ๖ ป้ การจราจรจะติดบ้าคลั่ง และที่สําคัญอย่างยิ่ง ถนนแคบ ๆ ตามแนวถนน ตามแนวทางที่ รถไฟฟัาสายสีม่วง สายสีน้ําเงินจะผ่านไปนี่นะครับมันผ่านย่านเมืองครับ โดยหลักการ ทางรถไฟฟัานั้นเมื่อผ่านเขตชุมชนย่านเมืองมันจะต้องไม่ลอยฟัามันต้องมุดดิน ตรงนี้ต้อง ปรับแผนครับ ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กระผมอยากจะกราบเรียนให้ข้อคิดว่า ถนนที่มีความเร่งด่วนสูงสุดวันนี้ครับ ไม่ใช่ถนนตามแนวรถไฟฟัาสายสีม่วง สีน้ําเงินครับ แต่เปึนถนนแจ้งวัฒนะ เพราะอะไรครับ แจ้งวัฒนะวันนี้มีหมู่บ้านเมืองทองธานี ๒ แห่ง ครับ เบ้อเร่อเลยครับเปึนอําเภอก็ว่าได้ มีแมคโคร โลตัส บิ๊กซี มีเซ็นทรัลและที่สําคัญ อย่างยิ่งครับ แจ้งวัฒนะทั้งแนวทั้งถนนครับเปึนศูนย์ราชการวันนี้มันติดขัดแย่ยิ่งกว่า ถนนเส้นใด ๆ ในกรุงเทพมหานคร เพราะมันเปึนกรวยที่รองรับการขนส่งจาก จังหวัดปทุมธานี จากรอบเมืองปริมณฑลเข้ามากรุงเทพมหานคร เพราะฉะนั้น ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ ผมอยากให้รัฐบาลได้ปรับแผนครับ รถไฟฟัาใต้ดิน เส้นที่มีความเร่งด่วนสูงสุดเหนือกว่าสีม่วงสีน้ําเงินก็คือ รถไฟฟัาใต้ดินตามแนว ถนนแจ้งวัฒนะครับ ตั้งแต่ท่าน้ําเมืองนนท์ใต้ถนนแจ้งวัฒนะลอดไปเรื่อยครับ ไปถึงโน่นครับ ถนนพหลโยธินครับ ไปถึงตรงอนุสาวรีย์หลักสี่เอาไปบรรจบกับรถ บีทีเอส (BTS) ของ กรุงเทพมหานครครับ นั่นคือการแก้ไขปัญหาครับของรถไฟฟัาใต้ดิน เพราะฉะนั้น สายสีม่วง สายสีน้ําเงินครับ ท่านต้องชะลอไว้ก่อนผมคิดว่าอย่างนั้น นั่นคือบ้านเมืองวันนี้ มันเปลี่ยนแปลงไป

อีกประการหนึ่งท่านประธานที่เคารพครับ กระผมอยากจะกราบเรียนท่านว่า เงินงบประมาณที่ท่านไปกู้ยืมกันมานี่ผมอยากให้ท่านได้นําไปกอบกู้ช่วยชีวิต การขนส่งที่แย่ที่สุด ณ วันนี้ วันนี้ครับเปรียบเทียบดูการขนส่งทางอากาศนี้มันพอไปได้ ทางน้ําพอไปได้ ทางถนนรถยนต์นี่พอไปได้ แต่รถไฟนั้นวันนี้แย่สุดขีดครับ รถไฟของเรา วันนี้เดินไปถึงท่านาแร้งแต่ว่าทุกขบวนครับช้า ๓ ชั่วโมง ๔ ชั่วโมง เพราะอะไรครับ เพราะ รถไฟหัวรถจักรของเรานั้นมันเก่าล้าสมัยมันจะวิ่งไม่ไหวครับ และวันนี้รถจักร รถโบกี้ ขาดแคลน เราแย่ที่สุดก็คือ รถไฟครับ

ท่านประธานรัฐสภาที่เคารพครับ กระผมอยากให้รัฐบาลเอางบก้อนนี้ครับ ไปสร้างรถไฟ ๔ รางทางคู่ต่อไปครับ จากมาบกะเบา สระบุรี ให้ไปถึงโคราชเสีย จากจังหวัดลพบุรีผ่านทางดับเบิ้ล แทรค (Double Track) ไปถึงจังหวัดนครสวรรค์ จาก จังหวัดฉะเชิงเทราครับทําไปถึงจังหวัดระยอง แล้วก็ซื้อโบกี้ ซื้อหัวรถจักรมาครับดูสิว่า ถ้าทําอย่างนี้ขนส่งโลจิสติกส์จะถูกลงมาก ถ้าเผื่อท่านไปทํามอเตอร์เวย์ สร้างถนนมอเตอร์เวย์ อย่างที่คิดทําจากกรุงเทพฯ ไปโคราชนี่ทําเท่าไรก็ไม่พอเพราะไม่เปึนการลดจํานวน รถบรรทุกออกไปจากท้องถนน เพราะฉะนั้นกระผมอยากจะกราบเรียนว่า ความเร่งด่วน สูงสุดในการแก้ปัญหาการขนส่งคมนาคมโลจิสติกส์นั้น ต้องให้ความเร่งด่วนกับระบบราง เปึนระบบหลัก เวลาจํากัดกระผมใคร่ขอกราบเรียนติง เตือน ให้ข้อคิดเพื่อรัฐบาลจะได้ไป จัดระดับความเร่งด่วนให้เหมาะให้สมกับจํานวนเงินที่จํากัดได้ ด้วยความเคารพอย่างสูง ครับ